§§Θα το πιστέψω μόνο αν δω να κλείνει το μνημείο,
αλλιώς πρωταπριλιάτικο θα πω πως είναι αστείο..§§
Πρώτη Απριλίου 2002. Μια μαύρη Πρωταπριλιά για τα Ανώγεια με ψύχρα και μια ατμόσφαιρα σιωπής και βουβού πόνου ανάμεσα στους κατοίκους. Όλοι κατευθύνονται χωρίς να μιλάνε προς τον Ιερό Ναό της Παναγίας στο Περαχώρι, όπου και θα αποχαιρετήσουν τον δικό τους Μύρωνα , ένα αυθεντικό μερακλή, έναν καλλιτέχνη που άφησε αιώνιο το στίγμα του στην μουσική Κρητική παράδοση. Ο Μύρων Σκουλάς έφευγε για το μεγάλο ταξίδι σε ηλικία μόλις 48 ετών, αλλά σε αυτό το σύντομο μονοπάτι της ζωής του πρόλαβε να αφήσει μια τεράστια παρακαταθήκη στο τραγούδι, στη μαντινάδα που χτυπάει στο κέντρο την καρδιά και τα συναισθήματα, στην λεβεντιά και στην αρχοντιά ενός ανθρώπου που ξεκίνησε βοσκός από τα Ανώγεια και έμελλε να γίνει από τους σημαντικότερους εκφραστές της παράδοσης μας.
Μέχρι το τέλος της ζωής του ο Μύρος δεν ξέχασε ποτέ τη μεγάλη του αγάπη τα Ανώγεια,τα πρόβατα και το βουνό παράλληλα με την μουσική του πορεία.Ένας αυθεντικός καλλιτέχνης που μέχρι και σήμερα έχει φανατικούς θαυμαστές όλων των ηλικιών. Έφερε στην μουσική μας όχι μόνο το μαντολίνο αλλά κυρίως το πάθος ,την αυθεντικότητα και την αγάπη για την παρέα και το μερακλήκι που βγαίνει από τα βάθη της ψυχής. Ο δίσκος §§Κρητική Καντάδα §§ στα μέσα της δεκαετίας του §80 ,μαζί με τον Μιλτιάδη Σκουλά, έμεινε στην ιστορία και ουσιαστικά έφερε στην Κρητική μουσική το μαντολίνο, το οποίο καθιερώθηκε αργότερα στις δουλειές των περισσότερων Κρητών καλλιτεχνών.Πέρα από την Κρητική Καντάδα κυκλοφόρησε ακόμα τους δίσκους §§Τα Αορείτηκα§§, §§Τα Μυστικά του Φεγγαριού §§ §§Εγώ §χω δυνατά φτερά§§και §§Τα Νυχτοπερπατήματα§§ που τον καθιέρωσαν στη συνείδηση του κόσμου ως ένα τεράστιο ερμηνευτή και ένα σπουδαίο μαντιναδολόγο.
Δεν υπάρχει παρέα ή καντάδα στο χωριό από νεαρούς ή και μεγαλύτερους ανθρώπους στα Ανώγεια που να μην τραγουδήσουν κάποια από τις εκατοντάδες μαντινάδες του, να μην προσπαθήσουν να μιμηθούν τον τρόπο που με πάθος ο ίδιος τις τραγουδούσε. Να μην καθίσουν στη συνέχεια και να πουν κάποια όμορφη ιστορία που έζησαν με τον ίδιο τον Μύρων σε κάποια παρέα ή σε κάποιο από τα μαγαζιά που τραγουδούσε και που πάντα ήταν κατάμεστα για να τον απολαύσουν.
“Η μαντινάδα για μένα είναι ότι ωραιότερο υπάρχει. Γιατί με μια μαντινάδα μπορείς να εκφράσεις μια ολόκληρη ζωή σε τέσσερις γραμμές…” είχε ο ίδιος τονίσει σε κάποια από τις συνεντεύξεις του. Αυτό έκανε ο Μύρων, ολόκληρη τη ζωή του μας την έδινε με ένα στίχο και μια μαντινάδα, γιατί η μαντινάδα ήταν η ζωή του.
Ο Μύρων Σκουλάς νικήθηκε από την επάρατη νόσο και ” έφυγε” τον Απρίλιο του 2002. Πάλεψε σκληρά για χρόνια με την αρρώστια αλλά δεν τα κατάφερε και πέθανε χωρίς να προλάβει να δώσει ακόμα περισσότερα στον πολιτισμό μας. Έφυγε αλλά η κληρονομιά του μένει αιώνια και το παράδειγμα του ακολουθείτε μέχρι και σήμερα από μουσικούς, καλλιτέχνες, στιχουργούς, αλλά και απλούς ανθρώπους που μέσω μιας μαντινάδας ή μιας μουσικής δείχνουν τα συναισθήματα και την ψυχή τους στον κόσμο. Αθάνατος! Θα τον θυμόμαστε πάντα για τις μαντινάδες, το τραγούδι του και το μεγαλείο της ψυχής του. Ο χρόνος δεν μπορεί να σβήσει την μνήμη για τον Μύρων και για κανένα άλλο αληθινά μεγάλο..
§§Σπάσε του πόνου σύννεφο η πίκρα να λιγάνει,
να βγει ο ήλιος τσι χαράς τη σκέψη να ζεστάνει..§§
§§Αγριολούλουδο τσ§ αυγής κι αξεμπουμπούκιαστο μου,
αχνοδροσουλιασμένο μου,φυντάνι ξομπλιαστό μου…§§
§§Όσο κι αν ζούμε χωριστά δε σ§ έχω αφήσει μόνη,
με τη δική σου ανάμνηση βραδιάζει ξημερώνει..§§
§§Για σένα έχω στη καρδιά Παλάτι και Μπαλκόνια,
Μπαξέ με διάφορα δεντρά και κελαηδούν τ§ αηδόνια..§§
§§Κάθε ηλιοβασίλεμα σ§ αναστορούμε φως μου,
γιατί το βλέπαμε μαζί μα εδά είμαι μοναχός μου..§§
§§Όσο κι αν είναι δυνατές οι μπόρες δε με πιάνουν,
γιατί χω δυνατά φτερά και στα ανοιχτά με βγάνουν..§§
§§Κρυφά του κόσμου ήθελα να §χω τα βάσανα μου,
μα δε μπορώ προδίδομαι στ§ αναστενάγματα μου…§§
§§Είναι καρδιές που εύκολα μια αγάπη λησμονούνε,
κι άλλες που θυσιάζονται για κάτι που αγαπούνε..
Έπειτα από εφαρμογή της ΚΥΑ με αρ.Α3 (Γ) /ΓΠ/ΟΙΚ.25132 (ΦΕΚ 908/2016τ.Β΄) «Ρυθμίσεις για τη διασφάλιση της πρόσβασης των ανασφαλίστων στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας» , έχει ενεργοποιηθεί η διαδικασία παραλαβής αιτήσεων για δωρεάν φαρμακευτική περίθαλψη (χωρίς ποσοστό συμμετοχής) σε ανασφάλιστους που ανήκουν στις παρακάτω κατηγορίες:
- Άτομα με οποιοδήποτε ποσοστό αναπηρίας κάτω από 67% με την προσκόμιση ιατρικής γνωμάτευσης από το ΚΕΠΑ
- Οι πάσχοντες από χρόνιες παθήσεις (όσες παθήσεις αναφέρονται σε σχετική ΚΥΑ) με την προσκόμιση ιατρικής βεβαίωσης
- Κάτοχοι βιβλιαρίου ανασφαλίστου σε ισχύ την 04/04/2016 και τα μέλη των οικογενειών τους (σύζυγος και εξαρτώμενα μέλη)
- Αιτούντες βιβλιαρίου ανασφαλίστου έως την 4/04/2016 των οποίων η αίτηση εκκρεμεί και τα μέλη των οικογενειών τους
Για τις 4 παραπάνω κατηγορίες το πραγματικό εισόδημα δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 6.000€ για μεμονομένο άτομο προσαυξανόμενο κατά 1.200 € για το/τη σύζυγο και για κάθε προστατευόμενο μέλος.
- οι δικαιούχοι διεθνούς προστασίας (αναγνωρισμένοι πρόσφυγες και δικαιούχοι επικουρικής προστασίας)και οι ανιθαγενείς και τα μέλη των οικογενειών τους.
- όσοι διαμένουν στην Ελλάδα με καθεστώς παραμονής για ανθρωπιστικούς ή εξαιρετικούς λόγους (για όλα τα μέλη της οικογένειας τους)
- Άτομα με αναπηρία 67% και άνω
Για τις προαναφερόμενες τρις κατηγορίες δεν υπάρχει οικονομικό κριτήριο
- Άτομα και οικογένειες των οποίων το πραγματικό εισόδημα δεν υπερβαίνει το ποσό των 2.400€ για μεμονωμένο άτομο και των 3.600€ για το ζευγάρι προσαυξανόμενο κατά 600 € για κάθε προστατευόμενο μέλος
Σε αυτή την τελευταία περίπτωση το σύστημα συνταγογράφησης παρουσιάζει αυτόματα τη μηδενική συμμετοχή του ανασφαλίστου.
Όσοι ανήκουν στις παραπάνω κατηγορίες και το σύστημα συνταγογράφησης δεν τους παρουσιάζει μηδενική συμμετοχή στα φάρμακα. μπορούν να υποβάλουν αίτηση /ένσταση στην Κοινωνική Υπηρεσία του Δήμου Ανωγείων μαζί με τα απαραίτητα δικαιολογητικά τα οποία διαφέρουν ανά περίπτωση.
Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η κατοχή ΑΜΚΑ ή Κ.Υ.Π.Α (κάρτα υγειονομικής περίθαλψης αλλοδαπού) και νομιμοποιητικών εγγράφων διαμονής καθώς και οποιοδήποτε πρόσφορο αποδεικτικό κατοικίας. Για την έγκριση της αίτησης πραγματοποιείται έλεγχος οικογενειακού εισοδήματος και περιουσίας ,σύμφωνα με τα στοιχεία της εκκαθαρισμένης φορολογικής δήλωσης του τελευταίου φορολογικού έτους.
Ως πραγματικό εισόδημα νοείται το συνολικό καθαρό εισόδημα όλων των κατηγοριών στο οποίο συμπεριλαμβάνεται και το σύνολο των επιδομάτων (εκτός των προνοιακών )και άλλων ενισχύσεων καθώς και το εισόδημα που απαλλάσσεται από το φόρο ή φορολογείται με ειδικό τρόπο.
Πληροφορίες: Τμήμα Κοινωνικής Προστασίας Παιδείας Πολιτισμού Δήμου Ανωγείων ,Ρίτα Σουλτάτου 2834031484 ,Ειρήνη Θεοφανάκη 2834031411.
Μετά το διάλειμμα για την εορτή της Εθνικής Επετείου, η ομάδα φίλων κινηματογράφου του Δήμου, επανέρχεται αυτό το Σάββατο 1 Απριλίου, με δυο προβολές ταινιών στην αίθουσα της Τράπεζας Πειραιώς. Στις 4 μ.μ θα προβληθεί η παιδική ταινία για τους μικρούς σινεφίλ “Μπάτε σκύλοι αλέστε”, ενώ στις 7 μ.μ η σπουδαία Ελληνική παραγωγή “Ένας άλλος κόσμος” του Χριστόφορου Παπακαλιάτη.
Μπάτε σκύλοι αλέστε: Ο Μαξ είναι ένας σκύλος που προτιμά να περιμένει υπομονετικά πίσω από την πόρτα την Κέιτι, την καλύτερη αφεντικίνα του κόσμου, όπως πιστεύει ο ίδιος. Όλα αυτά μέχρι να έρθει στο σπίτι ο νέος συγκάτοικός του, ο μεγαλόσωμος αδέσποτος σκύλος Δούκας. Η κόντρα τους θα φτάσει στα άκρα, με την κατάσταση να παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις όταν οι δύο άσπονδοι φίλοι χαθούν στους επικίνδυνους δρόμους της Νέας Υόρκης.
Ένας άλλος κόσμος: Τρία χρόνια μετά το κινηματογραφικό ντεμπούτο του «Αν…», ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης αφηγείται τρεις διαφορετικές ιστορίες που συνθέτουν το μωσαϊκό της μνημονιακής αθηναϊκής πραγματικότητας: Ο Φάρις είναι ένας Σύριος μετανάστης που σώζει τη φοιτήτρια Δανάη από μια ληστεία, με την τυχαία συνάντησή τους να αποκτά αναπάντεχη συνέχεια. Ο 40άρης Γιώργος, στέλεχος σε μεγάλη εταιρεία, βρίσκεται εγκλωβισμένος σε έναν προβληματικό γάμο, αλλά η ζωή του δείχνει να ξεμπλοκάρει μετά τη γνωριμία του με τη Σουηδέζα Ελίζ. Η νοικοκυρά Μαρία γνωρίζει έξω από το σουπερμάρκετ τον Σεμπάστιαν, έναν Γερμανό που εργάζεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη, και οι συναντήσεις τους αποτελούν την εβδομαδιαία απόδραση της από τη μικροαστική της πραγματικότητα.
Την ίδια στιγμή, ο χρεοκοπημένος επιχειρηματίας Αντώνης έχει παραδοθεί στο τυφλό ρατσιστικό μίσος. Είναι προφανές ότι το φλέγον ελληνικό κοινωνικοπολιτικό περιβάλλον που βρισκόταν στο αχνό φόντο του «Αν…» παίρνει τη θέση πρωταγωνιστή στο «Ένας Άλλος Κόσμος». Η οικονομική και ηθική κρίση, οι φασιστικές συμμορίες, η άγρια επιχειρηματική αρένα, η εκκωφαντική κατάρρευση του ελληνικού ονείρου έχουν μικρό ή μεγαλύτερο ρόλο στη σπονδυλωτή ταινία. Όχι, ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης δεν ασπάστηκε ξαφνικά τον κοινωνικό ρεαλισμό. Όλα τα παραπάνω στοιχεία είναι προσαρμοσμένα στον ιδιότυπο μελοδραματικό νατουραλισμό του, τον οποίο γνωρίσαμε στις μεγάλες τηλεοπτικές του επιτυχίες και μετέπειτα στο «Αν…», όπου όλα είναι δυνατά: από επιτάφιους πάνω στην αμμουδιά μέχρι ερωτικές φωλιές σε κουφάρια αεροπλάνων.
Ο έρωτας είναι φυσικά πανταχού παρών, ενώ οι στρογγυλεμένες, πασπαλισμένες με ζαχαρόσκονη κοινωνικές αιχμές δεν ξεπερνούν ποτέ το επίπεδο της ατάκας των πρωταγωνιστών του («Μην μπερδεύεις τη γερμανική πολιτική με το γερμανικό λαό», «Politics are bad… Many lies» ). Πέρα όμως από τη δεδομένη –τουλάχιστον για τους περισσότερους– καρτποσταλική απεικόνιση της σύγχρονης κοινωνικής πραγματικότητας, το «Ένας Άλλος Κόσμος» αποτελεί σίγουρα την πιο θαρραλέα δουλειά του 40χρονου Παπακαλιάτη. Όχι τόσο γιατί βάζει στο σεναριακό του στόχαστρο τη φασιστική βία και τις παθογένειες της μικροαστικής οικογένειας (έστω και ξύνοντας απλώς την επιφάνεια ), αλλά περισσότερο γιατί δοκιμάζεται σε ένα σύνθετο σκηνοθετικό εγχείρημα μεγαλύτερης δυσκολίας.
Ο Παπακαλιάτης τολμά ν’ ανοίξει τα πλάνα του, ν’ αλλάξει παραστάσεις και εντέλει να εξελιχθεί ως filmmaker, άλλοτε με μεγαλύτερη (ο χειρισμός των γυάλινων επιφανειών στα γραφεία ) και άλλοτε με μικρότερη (η «χάρτινη» σκηνή δράσης στο Ελληνικό ) επιτυχία. Δανειζόμενος για μια ακόμη φορά ιδέες από ξένες ταινίες (το σκηνικό του αεροπλάνου-καταφυγίου από το «Warm Bodies» και η φωτογραφία του σουπερμάρκετ από το «Cashback» ), συνθέτει έναν προσωπικό κινηματογραφικό κόσμο, ο οποίος οριοθετεί το (μετα )μοντέρνο ελληνικό μελόδραμα και τον τοποθετεί στη θέση του ηγέτη του εμπορικού σινεμά της χώρας μας.
Ελλάδα. 2015. Διάρκεια: 114΄
Η Κρητική γη αγκάλιασε σήμερα ένα σπουδαίο δάσκαλο της Κρητικής Μουσικής Παράδοσης, τον Γιάννη Μαρκογιαννάκη ή Μαρκογιάννη που “έφυγε” από τη ζωή πλήρης ημερών αλλά και έργων. Ο Αριστείδης Χαιρέτης ή Γιαλάφτης, ο σπουδαίος μας μαντιναδολόγος, θέλησε να τον αποχαιρετήσει από τα Ανώγεια με τρεις δικές του μαντινάδες που έστειλε στην Ανωγή:
Τη μουσική σου δε μπορεί ο χρόνος να ποθάνει,
άρα θα είσαι στη ζωή ,δάσκαλε Μαρκογιάννη..
Η του λαγούτου η μουσική ‘πο σήμερο φτωχαίνει,
γιατί αυτός που τό πάιζε στον Άδη κατεβαίνει..
Του γιου σου ο τραυματισμός και η πληγή θα γιάνει
για δε θα τον εσκεφτεσαι, στον Άδη Μαρκογιάννη..
Στον άρχοντα και πονεμένο πατέρα με τιμή,
Αριστείδης Χαιρέτης ή Γιαλαύτης
Το ΚΠΕ Ανωγείων σε συνεργασία με τους Υπεύθυνους Σχολικών Δραστηριοτήτων της Α/θμιας και Β/θμιας Εκπ/σης των νομών της Κρήτης και το Δήμο Ανωγείων, με αφορμή το «2017 ως έτος Νίκου Καζαντζάκη», διοργανώνουν διήμερη θεματική δράση την Παρασκευή (απόγευμα) 31 Μαρτίου 2017 και Σάββατο (πρωί) 1 Απριλίου 2017, στους χώρους του ΚΠΕ Ανωγείων και στην υπόγεια αίθουσα της Τράπεζας Πειραιώς, με θέμα:
«Το Κρητικό Τοπίο: Φυσικό – Ανθρωπογενές Περιβάλλον. Οι αρχές – οι αξίες της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και της Αειφορίας και η σημασία του ενεργού πολίτη μέσα από το συγγραφικό έργο του Ν.Καζαντζάκη»
Η δράση αυτή αφορά μαθητικές ομάδες (Α/θμιας και Δ/θμιας Εκπ/σης) και τους συντονιστές-συνοδούς εκπαιδευτικούς. Στόχος της είναι η ενεργοποίηση των μαθητών να διαβάσουν έργα του Νίκου Καζαντζάκη, να εμπνευστούν δημιουργικά, να πάρουν μέρος και να παρουσιάσουν το θέμα που θα επιλέξουν με διάφορες δραστηριότητες, όπως παρουσιάσεις, με θεατρικά δρώμενα ή κολάζ, βίντεο, αφίσα, μαντινάδες κ.ά.
Η διήμερη δράση υλοποιείται στο πλαίσιο του Έργου «Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης (ΚΠΕ) – Περιβαλλοντική Εκπαίδευση», μέσω του Επιχειρησιακού προγράμματος “Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού, Εκπαίδευση & Δια Βίου Μάθηση” με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο Βασίλης Αεράκης γεννήθηκε στ’ Ανώγεια το 1930. Πατέρας του ήταν ο Ζαχαρίας Αεράκης και μητέρα του Ζαφείρα το γένος Ξυλούρη. Γεννήθηκε σε μια εποχή δύσκολη γιατί η Ελλάδα μετά την Μικρασιατική καταστροφή δεν είχε βρει το βηματισμό της κοινωνικά και οικονομικά. Ο Βασίλης σε ηλικία 11 ετών, την γερμανική κατοχή, πήγε να μάθει τσαγκάρης στους θείους του τους Χρονιάρηδες, που ήταν τσαγκάρηδες και έμποροι στις επαρχίες Μυλοποτάμου και στις επαρχίες του Νομού Ηρακλείου. Με την υπόδειξη των θείων του έκανε τον μικροπωλητή στ’ Ανώγεια από γειτονιά σε γειτονιά πουλώντας ψιλικά χρήσιμα για τις γυναίκες και το νοικοκυριό. Συγχρόνως, μεγαλώνοντας μέσα στην κατοχή χρησιμοποιήθηκε από την οργάνωση της Εθνικής Αντίστασης και προσωπικά από τον Στεφανογιάννη, και μετέφερε σημειώματα προς τα χωριά του Μέσα Μυλοποτάμου, αλλά και κουβαλώντας τρόφιμα με ζώα. Σε ηλικία 20 ετών πήγε στη σχολή χωροφυλακής στο Ρέθυμνο και μετά την αποφοίτησή του, υπηρέτησε σε πολλές πόλεις της χώρας (Πελοπόννησο, Στερεά Ελλάδα, Θεσσαλία και Αθήνα). Μετά την συνταξιοδότησή του έμεινε οριστικά στην Αθήνα. Καθ’ όλη τη ζωή του το σπίτι του ήταν ανοιχτό για συγγενείς και φίλους. Δεν αρνήθηκε ποτέ και σε κανέναν την βοήθειά του και περισσότερο σε ανθρώπους που τα πιο παλιά χρόνια είχαν ανάγκη να εισαχθούν και θεραπευθούν σε νοσοκομεία. Ήταν μερακλής, καλός και προπάντων χορευτής. Έχουν μείνει γνωστά τα γλέντια του με τους γλεντζέδες της εποχής της νεότητας του και περισσότερο ο με τους μερακλήδες του Αϊ Γιώργη. Ήταν καλός, συνετός, ευγενής, προσηνής και ευπροσήγορος, ήπιος συζητητής ακούγοντας και λαμβάνοντας με δεκτικότητα την γνώμη των άλλων . Άνθρωπος ανοιχτοχέρης χουβαρντάς και πολύ περήφανος για την καταγωγή του, τα Ανώγεια και την Κρήτη. Η κηδεία του έγινε στ’ Ανώγεια στις 31/1/2017 , όπως ήταν και η επιθυμία του να ταφεί στ’ Ανώγεια.
-Για τη μνήμη του η σύζυγός του Δώρα κατέθεσε στην εφημερίδα Άνω Γη το ποσό των 100 ευρώ. Ευχαριστούμε θερμά και ευχόμαστε να είναι ελαφρύ το Ανωγειανό χώμα που τον σκεπάζει.






