Flowers Fade Early • Λουλούδια που μαράθηκαν νωρίς (Trailer) (πατήστε εδώ)

Το Ντοκιμαντέρ “Λουλούδια που μαράθηκαν νωρίς. Κακόπετρος 28 Αυγούστου 1944′ σε σκηνοθεσία των Ματθαίου Φραντζεσκάκη και Βίκης Αρβελάκη, που θα κάνει το επίσημο ξεκίνημα του στο 20ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, περιγράφει μια από τις πολλές βάρβαρες πράξεις των Ναζί στην Κρήτη, που δολοφόνησαν στυγνά 23 άντρες στο χωριό Κακόπετρος του Νομού Χανίων. Εκείνο τον ματωμένο Αύγουστο του 1944, όπου ανάμεσα στα άλλα είχαμε και το Ολοκαύτωμα των Ανωγείων οι Γερμανοί αψηφώντας κάθε πολεμικό δίκαιο, προχωρούσαν συστηματικά σε εκτελέσεις αμάχων σε ολόκληρη την ενδοχώρα της Κρήτης. Το Ντοκιμαντέρ που έχει και Ανωγειανό “χρώμα” καθώς την πρωτότυπη μουσική υπογράφουν οι Ψαραντώνης και Ψαρογιώργης, σε συνεργασία με τους Γιάννη Παπατζανή και Γιάννη Πολυχρονάκη, βασίζεται στις αφηγήσεις πέντε ανθρώπων που έζησαν ως αυτόπτες μάρτυρες την θηριωδία στην Κακόπετρο. Συγκλονιστικό γεγονός στη διάρκεια της θηριωδίας είναι η ιστορία της Μαρίας Δεσποτάκη, που μη γνωρίζοντας ακόμα ότι οι Ναζί είχαν εκτελέσει και τους τέσσερις γιους της, μαγείρεψε και έκανε το τραπέζι στους δολοφόνους των παιδιών της!

Το ντοκιμαντέρ – παραγωγής 2018 – αναφέρεται στην εκτέλεση 23 αμάχων και την λεηλασία του Κακοπέτρου στον δήμο Πλατανιά Χανίων από τις δυνάμεις της Γερμανικής Κατοχής. Ήταν χαράματα 28ης Αυγούστου 1944, Χανιά, Κρήτη. Οι Γερμανοί κατακτητές κυκλώνουν το μικρό χωριό Κακόπετρος στον σημερινό Δήμο Πλατανιά. Φεύγοντας το απόγευμα, το ναζιστικό μίσος αφήνει πίσω του 23 νεκρούς, άδεια, λεηλατημένα σπίτια και τις ψυχές των επιζώντων ισοβίως σημαδεμένες. Πέντε επιζώντες θυμούνται και αφηγούνται εκείνη τη βροχερή Δευτέρα αλλά και την υπόλοιπη ζωή τους όπως χαραγμένη – από τον πόνο – συνεχίστηκε.

Η Ιστορία
Λίγους μήνες πριν την ολοκλήρωση του 2ου παγκοσμίου πολέμου οι Γερμανοί κατακτητές προχώρησαν σε μια σειρά από μαζικές εκτελέσεις άμαχου πληθυσμού σε χωριά της ενδοχώρας και στην Κρήτη.
Ήταν 28η Αύγουστου του 1944 μια μέρα που τυπικά δεν είχε να διαφοροποιηθεί σε κάτι από τις προηγούμενες κατοχικές μέρες. Στον Κακόπετρο, το μικρό χωριό του Δήμου Πλατανιά Χανίων, ο χρόνος κυλούσε στους ρυθμούς της καθημερινότητας χωρίς κανένας να μπορεί να φανταστεί τι ξημέρωνε… Από τις πρώτες πρωινές ώρες το χωριό ζώστηκε από Γερμανούς. Κάποιοι αντιλήφτηκαν τις ύποπτες κινήσεις, κάποιοι όχι… Δεν είχαν άλλωστε να φοβηθούν για κάτι…
Με το φως της ημέρας οι Γερμανοί κατακτητές άρχισαν να εφαρμόζουν το σχέδιο τους ξεκινώντας από το πρώτο σπίτι του χωριού αυτό του Κωστή Δεσποτάκη. Έφτασαν στο σπίτι πήραν τα 4 παλικάρια της οικογένειας τα οποία αμέριμνα καθόντουσαν στην αυλή του σπιτιού τους, τα απομάκρυναν περίπου 100 μέτρα όπου και τα εκτέλεσαν χωρίς να ξέρει κανένας τίποτα. Μετά, με θράσος και απανθρωπιά επέστρεψαν στο σπίτι του Δεσποτάκη – το οποίο έκαναν ορμητήριο τους για την υπόλοιπη μέρα – αναγκάζοντας την χαροκαμένη μανά να τους μαγειρεύει όσο αυτοί θα εφάρμοζαν το απάνθρωπο σχέδιο τους.
Η υπόλοιπη μέρα ήταν γεμάτη σκηνές φρίκης και τρόμου. Οι Γερμανοί – μέχρι και αργά το απόγευμα – κινιόντουσαν κατά μήκος του χωριού και όπου έβρισκαν κάποιον άντρα τον εκτελούσαν. Παράλληλα λεηλατούσαν τα φτωχικά των θυμάτων τους.
Όταν οι Γερμανοί έφυγαν αργά το απόγευμα είχαν εκτελέσει 23 άντρες.
Μια νέα πράξη του δράματος ξεκινούσε. Γυναίκες και παιδιά άρχισαν να κινούνται στο χωριό και να ανακαλύπτουν τους ανθρώπους τους νεκρούς. Γυναίκες και παιδιά που μετά το πρώτο σοκ σήκωσαν το βαρύ φορτίο να φροντίσουν τους νεκρούς τους…
Ένα ιστορικό γεγονός που διακριτά αναφέρει η έκθεση της επιτροπής καταγραφής των Γερμανικών Ωμοτήτων στην Κρήτη. Μια ιστορία που όπως αναφέρει ο φωτογράφος της επιτροπής Κωνσταντίνος Κουτουλάκης συγκλόνισε τον Νίκο Καζαντζάκη (μέλος της επιτροπής) και όπως χαρακτηριστικά αναφέρει «…φεύγοντας είδα τον Καζαντζάκη να κλαίει. Μέσα στ’ αυτοκίνητο μας ήλεγε κι ήκλαιγε ακόμη, είδετε; Αυτή είναι η κρητική ψυχή, την ελευθερία την έχει θρησκεία… Ένας τέτοιος λαός υποδουλώνεται ποτέ;…»
Το Ντοκιμαντέρ
Στο ντοκιμαντέρ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΠΟΥ ΜΑΡΑΘΗΚΑΝ ΝΩΡΙΣ, ΚΑΚΟΠΕΤΡΟΣ 28 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1944 πέντε επιζώντες θυμούνται και αφηγούνται εκείνη τη βροχερή Δευτέρα αλλά και την υπόλοιπη ζωή τους όπως χαραγμένη – από τον πόνο – συνεχίστηκε.
Το ντοκιμαντέρ καταγράφει το πέρασμα των Γερμανών από το χωριό μέσα από τις μαρτυρίες 5 πρωταγωνιστών του και αναδεικνύει τα προσωπικά δράματα που εκτυλίχθησαν στο μικρό χωριό την ημέρα της μεγάλης εκτέλεσης (Δευτέρα 28 Αυγούστου 1944).
Η συμμετοχή των άλλων συμμετεχόντων στην ταινία συμβάλει στην ανάδειξη του ιστορικού γεγονότος αλλά και η προσέγγιση του αποτυπώματος που έμεινε στο χωριό – για πολλά χρόνια – από μια σκληρή εκτέλεση.
Τι ήταν αυτό που όπλισε τα χέρια των Γερμανών, από που προερχόταν η μανία των εκτελέσεων και της καταστροφής των περιουσιών των κατοίκων του χωριού; Από τι ορμώμενοι – στο τέλος ουσιαστικά του πολέμου – επιτέθηκαν με μανία στον ΑΜΑΧΟ πληθυσμό ενός χωριού σκορπώντας τον θάνατο και την καταστροφή;
Τέλος προσπαθούν να φωτίσουν το αποτύπωμα που άφησε η μέρα των δολοφονιών. Γονείς που έχασαν τα παιδιά τους. Αδέρφια τα αδέλφια τους. Φίλοι τους φίλους τους. Όλοι κάποιον έχασαν … Ένα χωριό στην θλίψη… Ένα χωριό στο Πένθος.
Αναδεικνύουν τον πόνο που έκτοτε ακολουθούσε στην ζωή όσους έζησαν… Την φρίκη που σε κάποιους έγινε ψυχική διαταραχή …
Τελικά γιατί και κατά πόσο πρέπει να θυμόμαστε και να αναδεικνύουμε τέτοια ιστορικά γεγονότα.

Μια ιστορία που συγκλόνισε τον Ψαραντώνη ο οποίος έγραψε μαζί με τον Ψαρογιώργη ,τον Γιάννη Παπατζανή και τον Γιάννη Πολυχρονάκη, την πρωτότυπη μουσική της ταινίας βλέποντας την ταινία.

ΠΡΟΒΟΛΕΣ

Κυριακή 4/3/2018  18:00    / Αίθουσα Φρίντα Λιάπα, Αποθήκη Δ, Λιμάνι

Τρίτη 6/3/2018  15:00  / Αίθουσα Τώνια Μαρκετάκη, Αποθήκη Δ, Λιμάνι

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Ματθαίος Φραντζεσκάκης – Βίκη Αρβελάκη

Έρευνα – Σενάριο: Ματθαίος Φραντζεσκάκης

Μοντάζ: Βίκη Αρβελάκη

Κάμερα: Σταύρος Παπαδημητρίου – Κυριάκος Χαριτάκης – Δημήτρης Κυριακάκης

Πρωτότυπη Μουσική: Ψαραντώνης (Αντώνης Ξυλούρης) – Ψαρογιώργης (Γιώργης Ξυλούρης) – Γιάννης Παπατζανής – Γιάννης Πολυχρονάκης

Ηχογράφηση Μουσικής: Νίκος Κεφαλογιάννης

Κάμερα Υλικό Αρχείου (εκπομπή Επι-σκέψεις): Δημήτρης Τσαγκαράκης

Color Correction: Μανώλης Κολοκοτρώνης

Αρχική Επεξεργασία Εικόνας και ήχου: Fotopolis

Ήχος /Μιξάζ: Κώστας Κοσμαδάκης

Μετάφραση – Υποτιτλισμός: Νικολέτα Φιλίππου

Διεύθυνση Παραγωγής: Πέτρος Τσαρκνιάς

Βοηθοί Παραγωγής: Δημήτρης Κυριακάκης, Νικολέτα Φραντζεσκάκη

Σχεδιασμός Αφίσας: Νίκος Ιγγλεζάκης

Διάρκεια: 66 λεπτά

Παραγωγή: Πολιτιστική Εταιρεία Κρήτης

Συμπαραγωγή  cosmote tv

Με την υποστήριξη της Περιφέρειας Κρήτης και του Δήμου Πλατανιά Χανίων και την χορηγία της Γραφοτεχνικής Κρήτης, του Porto Veneziano Hotel και της Τηλεόρασης Creta.

Μια δράση πολιτών στην Αθήνα, κατοίκων της Κυψέλης και του Γαλατσίου πλαισιώνει το τελευταίο διάστημα μια μεγάλη  προσπάθεια να τιμηθεί ο Νίκος Ξυλούρης ώστε το όνομα του να δοθεί σε μελλοντική στάση του Μετρό στον σταθμό “Ελικώνος” ή στον σταθμο Γαλατσίου που βρίσκεται κοντά στο σπίτι του αείμνηστου “Αρχάγγελου’ της Κρήτης στην Αθήνα. Στην δράση αυτή η επιτροπή των κατοίκων ζητάει την συμπαράσταση φορέων και συλλόγων της Κρήτης, ανάμεσα τους και της ηλεκτρονικής μας εφημερίδας “ΑΝΩΓΗ”, ώστε το αίτημα να γίνει γνωστό και να γιγαντωθεί η κίνηση προς τιμήν του μεγάλου Ανωγειανού καλλιτέχνη. Προς αυτή την κατεύθυνση επιστολή στην εφημερίδα μας με την αιτιολόγηση του αιτήματος ονοματοδοσίας σταθμού σε “Νίκος Ξυλούρης” έστειλε ο καλός φίλος της ΑΝΩΓΗΣ κ.Ευστράτιος Σταυρουλάκης που εκπροσωπεί την επιτροπή κατοίκων Κυψέλης και Γαλατσίου.Ως ΑΝΩΓΗ φυσικά τασσόμαστε στο πλευρό της επιτροπής πολιτών και θα προσπαθήσουμε να συμβάλλουμε και εμείς στο μέλλον με όλες μας τις δυνάμεις στην υλοποίηση αυτού του αιτήματος προς την επίσημη Πολιτεία. Αναλυτικά η επιστολή του κ.Σταυρουλάκη αναφέρει τα κάτωθι:

“Πρόσθετη ονομασία «Νίκος Ξυλούρης» στον μελλοντικό σταθμό «Ελικώνος» της Γραμμής 4 του Μετρό Αθήνας

Στο μετρό Αθήνας είναι σύνηθες το φαινόμενο κάποιοι από τους σταθμούς του να έχουν πρόσθετες ονομασίες. Στον ηλεκτρικό υπάρχει η διπλή ονομασία Ταύρος-Ελευθέριος Βενιζέλος που εγκαινιάστηκε το 1989, προς τιμήν του Εθνάρχη για τη συμβολή του στην ανέγερση του ομώνυμου προσφυγικού οικισμού. Κατά την διάρκεια της κατασκευής τους, αποφασίστηκαν οι διπλές ονομασίες των σταθμών Συγγρού-Φιξ (συνδυασμός ονομασιών της ομώνυμης λεωφόρου που διέρχεται από τον σταθμό και του τοποσήμου της ομώνυμης βιομηχανίας) και Άγιος Δημήτριος-Αλέξανδρος Παναγούλης (συνδυασμός δήμου που εξυπηρετεί και του αντιδικτατορικού αγωνιστή που εφονεύθη στο σημείο που βρίσκεται ο σταθμός). Πάνω από χρόνο από την παράδοση τους σε επιβατική χρήση, αποφασίστηκε η διπλή ονομασία των σταθμών Ηλιούπολη-Γρηγόρης Λαμπράκης (συνδυασμός εξυπηρετούμενου δήμου και της παρακείμενης προτομής του δημοκράτη αγωνιστή στο σημείο αυτό) και Παιανία-Κάντζα (συνδυασμό δήμου και συνοικισμού του, που εξυπηρετεί).

Στις περισσότερες των περιπτώσεων αλλά και σε σταθμούς με μία ονομασία, οι πρόσθετες ονομασίες αφορούν προσωπικότητες πανελλήνιου βεληνεκούς, κάποιες από τις οποίες είναι Κρητικοί, όπως ο Βενιζέλος και ο Κατεχάκης.

Στο πλαίσιο αυτό και ενώ η Γραμμή 4 του μετρό βρίσκεται σε δημοπράτηση, θα μπορούσε να προταθεί, ο σταθμός Ελικώνος, όταν κατασκευαστεί και παραδοθεί σε επιβατική χρήση γύρω στο 2027, με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, να έχει την πρόσθετη ονομασία «Νίκος Ξυλούρης», εις μνήμην του διακεκριμένου Ρεθεμνιώτη λυράρη και τραγουδιστή Νίκου Ξυλούρη από τα Ανώγεια Μυλοποτάμου, του οποίου η οικία βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από τον σταθμό, στη συμβολή των οδών Αγίας Γλυκερίας και Νίκου Ξυλούρη, που είναι μερική μετονομασία της οδού Κουρτίου από τον Δήμο Γαλατσίου, προς τιμήν του. Εναλλακτικά, μπορεί να προταθεί και ο επίσης δημοπρατημένος σταθμός Γαλάτσι για την ονομασία αυτή.

Στην προσπάθεια αυτή και με την εμπειρία των προαναφερόμενων παραδειγμάτων, απαραίτητη είναι μεταξύ άλλων, η συνεργασία της Αττικό Μετρό, των Δήμων Αθηναίων και Γαλατσίου, της Παγκρητίου Ενώσεως, της ηλεκτρονικής εφημερίδας των απανταχού Ανωγειανών “ΑΝΩΓΗ”, των Κρητών της Κυψέλης, του Συλλόγου Κρητών Γαλατσίου και Λαμπρινής,του Δήμου Ανωγείων, του Συλλόγου Ανωγειανών της Αθήνας «Το Ιδαίον Άντρον», του Πολιτιστικού Συλλόγου Ανωγείων και της οικογένειας του αείμνηστου Ψαρονίκου.”

Εκ μέρους της Επιτροπής Κατοίκων Κυψέλης-Γαλατσίου,

Με τιμή,

Σταυρουλάκης Ευστράτιος