Εκκλησία
03/01/2014
“Έφυγε” από τη ζωή, ο Ιωάννης Σαμόλης του Εμμανουήλ (Σαμολογιάννης).
Η εξόδιος ακολουθία θα ψαλεί σήμερα Παρασκευή 3/1/14 στη 1 μ.μ. από τον ιερό ναό της Παναγίας στο Περαχώρι.
Η ΑΝΩΓΗ εκφράζει τα θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του.
Δημοσιεύθηκε σε: 
Την καθιερωμένη λειτουργία για άνδρες πραγματοποίησε την Τετάρτη ο παπα-Ανδρέας, δίνοντας έτσι την ευκαιρία σε μικρούς και μεγάλους να εκκλησιαστούν και κοινωνήσουν. Στο κήρυγμα του προς του πιστούς ο ιερέας του Αϊ Γιώργη τόνισε μεταξύ άλλων:
«Αγαπητοί εν Χριστώ Αδελφοί,
Σε λίγες μέρες θα γιορτάσουμε τη γέννηση του Θεανθρώπου, ένα μήνυμα ελπίδας και χαράς για όλον τον κόσμο, με τη διαφορά ότι στην Ελλάδα η ελπίδα και η χαρά έχουν καταντήσει άγνωστες έννοιες, λέξεις που χαμένες από το λεξιλόγιο.
Τα Χριστούγεννα έχουν νόημα βαθύτατα πνευματικό, άγιο και σωτήριο. Γιατί μ’ αυτά δεν εορτάζουμε ένα οποιοδήποτε γεγονός, αλλά την ίδια την εμφάνιση, με σάρκα και οστά του Θεού στη γη κι ανάμεσά μας. Μας τίμησε ιδιαίτερα με την επίσκεψή του αυτή, υπέροχα, ανυπέρβλητα, μοναδικά, καθώς ένωσε την δική μας ανθρώπινη φύση με τη δική του τη Θεϊκή.
Έτσι έχουμε την εμφάνιση του Θεανθρώπου στην ιστορία . Την ένωση του κτιστού πλάσματος, με τον ίδιο τον Άκτιστο Πλάστη και Θεό. Σκοπός δε αυτής της Θείας παρέμβασης, είναι η Θέωση του ανθρώπου.
Οπότε με τα Χριστούγεννα δεν κάνουμε τίποτ’ άλλο τελικά, απ’ το να ζούμε την αναδημιουργία μας, την ανά-πλασή μας απ’ το κατάντημα στο οποίο μας οδήγησε η αμαρτία, ώστε να επανέλθουμε πάλι στην προτέρα μας κατάσταση.
Το ζητούμενο λοιπόν είναι η ανάπλαση μας και η αναδημιουργία μας μέσα από τις στάχτες που αφήνουν πίσω τους οι βάρβαροι που ως άλλοι κατακτητές ήρθαν να αλώσουν την πατρίδα, αυτή τη φορά όχι με όπλα, αλλά με όπλο την… εξαθλίωση και τη φτώχεια.
Ως πότε αυτός ο λαός θα ανέχεται να ζει σε αυτή τη θλιβερή κατάσταση; Ως πότε θα συνεχίσει η πολιτική τάξη της χώρας να είναι ο καρπαζοεισπράκτορας των λεγόμενων εκπροσώπων των δανειστών;
Ως πότε θα ανέχεται αυτός ο τόπος τη νέα τάξη που επιχειρούν να επιβάλλουν οι σύγχρονοι Ούνοι; Ως πότε θα μας ζητάνε το αίμα μας για να μπορούν αυτοί να παίζουν τα παιγνίδια τους στην πλάτη τους, αυξάνοντας τα κέρδη τους και γεμίζοντας τα δικά τους ταμεία;
Ως πότε θα ανεχόμαστε να μεγαλώνει η μιζέρια και η φτώχεια; Ως πότε θα ανεχόμαστε τις άνεργες μάνες να αφήνουν τα παιδιά τους στα ιδρύματα γιατί δεν έχουν να τα ταϊσουν;
Ως πότε θα συνεχίσουμε να διαβάζουμε σημειώματα νέων ανθρώπων που αφήνουν πριν αυτοκτονήσουν επικαλούμενοι την ανεργία τους και τη εξαθλίωση τους;
Ως πότε θα ανεχόμαστε τις κρεμάλες τους; Μήπως ήρθε η ώρα να περάσουμε τις θηλιές στο δικό τους λαιμό;
Μετά από 5 χρόνια επέλασης των βορειοδυτικών βαρβάρων, με την ύφεση να ξεπερνά κι αυτές ακόμα τις συνθήκες πολέμου, ήρθε η ώρα ο ελληνικός λαός και μόνον αυτός να δώσει τη δική του απάντηση. Ηρθε η ώρα τα λαϊκά στρώματα να πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους. Οσο παραμένουμε αδρανείς, όσο παραμένουμε θεατές και λάτρεις του καναπέ μόνο θύματα θα μετράμε.
Αγαπητοι εν Χριστώ αδελφοί,
Πάντα θα υπάρχει ένα άστρο λαμπρό που θα μας οδηγεί, που θα μας οδηγήσει από τα μονοπάτια τους σκότους και της απόγνωσης στα μονοπάτια της ελπίδας και του φωτός. Το ξέρουμε ότι οι Ηρώδηδες παραμονεύουν παντού, έτοιμοι να σφάξουν μικρούς και μεγάλους, έτοιμοι να κοκκινίσουν την πλάση με αθώο αίμα, στο όνομα της επικράτησης τους.
Όμως, αυτό που προέχει είναι να είμαστε σωστά προετοιμασμένοι για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τις ορδές των Ούνων. Και σωστή προετοιμασία σημαίνει πίστη στον αγώνα και πάνω από όλα ενωμένοι.
Όλα δείχνουν, παρά τα όσα λένε οι αριθμοί, ότι οι μέρες, οι μήνες και τα χρόνια που ακολουθούν θα είναι ακόμα δυσκολότερα. Μετά τους μισθούς και τη δουλειές, τώρα έρχονται να πάρουν και τα σπίτια των ανθρώπων. Και μην ακούτε ότι δήθεν…. αντιστέκονται, αντίσταση δεν μπορούν να κάνουν αυτοί έχουν υποταχθεί, αντίσταση μπορούν να κάνουν μόνο αυτοί που υποφέρουν, αυτοί που τα έχουν χάσει όλα, αυτοί που δεν έχουν πλέον να χάσουν τίποτα άλλο. Το μόνο που μας έχει απομείνει είναι η αξιοπρέπεια μας κι αυτή θα πρέπει να τη διαφυλάξουμε με κάθε τρόπο.
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Το μήνυμα των Χριστουγέννων είναι ξεκάθαρο ή θα πετύχουμε να ξαναγεννηθούμε ή θα παραμείνουμε όμηροί των… ξένων και ντόπιων μαθητευόμενων μάγων.
Ο στόχος μας είναι ένας και μοναδικός: Πάση θυσία πρέπει να προστατεύσουμε τη δική μας φάτνη. Και θα την προστατεύσουμε, γιατί δεν έχουμε άλλη επιλογή.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ»
Στιγμές ρίγους και συγκίνησης , ανεξίτηλα χαραγμένες στην μνήμη κράτησαν μαζί τους τα παιδιά του Πολιτιστικού συλλόγου Ανωγείων κατά την επιστροφή τους χθες από την καρδιά της Ορθοδοξίας ,το Φανάρι και τη συνάντηση τους με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο.
Το Φανάρι αγκάλιασε τα Ανώγεια, τα οποία με σεβασμό και δέος μετέφεραν για λίγες ώρες τον Πολιτισμό του χωριού μας και της Κρήτης γενικότερα ενώπιον του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου ο οποίος δεν έκρυψε την συγκίνηση του για την παρουσία τους.
Όλα έγιναν την Παρασκευή 29 Νοεμβρίου το απόγευμα, όπου οι Ανωγειανοί βρέθηκαν εκεί επίσημοι προσκεκλημένοι για τον εσπερινό, την παραμονή της εορτής του Αγίου Ανδρέα.
”Που είναι τα Ανώγεια ; ”ρώτησε ο Οικουμενικός Πατριάρχης την ώρα που έφτανε στον Ναό για να του απαντήσει ο Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Ευγένιος :” Εδώ είναι τα Ανώγεια Παναγιότατε” δείχνοντας του τα παιδιά του συλλόγου που ντυμένα με παραδοσιακές φορεσιές, σάρτζες και σαλβάρια στάθηκαν απέναντι ο ένας από τον άλλο, για να περάσει ο ηγέτης της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Ο κ. Βαρθολομαίος τέλεσε στη συνέχεια τον εσπερινό με τους Ανωγειανούς σε όλη την διάρκεια να στέκονται όρθιοι στην πλευρά των επισήμων στον Ναό στον οποίο υπήρχε πλήθος κόσμου και θρησκευτικών ηγετών, καρδιναλίων, μητροπολιτών κα.
Όταν ολοκληρώθηκε ο εσπερινός όλοι βγήκαν έξω στο προαύλιο του Ναού όπου ο πρόεδρος του Πολιτιστικού συλλόγου Ανωγείων κ. Νίκος Βρέντζος πλησίασε τον Πατριάρχη και αφού φίλησε το χέρι του αρχικά διάβασε ένα κείμενο με μαντινάδες που έγραψε ο Μητροπολίτης Ρεθύμνης Ευγένιος και ζήτησε ο ίδιος να το διαβάσουν Ανωγειανοί. Οι μαντινάδες του κ. Ευγένιου είναι οι εξής:
Ανδρέαν τον πρωτόκλητο με ευλάβεια τιμούμε,την Εκκλησία που ίδρυσε να σκέπει του ζητούμε.
Μα και τον Πατριάρχη μας κλεινό Βαρθολομαίο να ευλογεί από ψηλά και να κρατεί ακμαίο.
Άγιε Ανδρέα που ‘φέρες την πίστη μας στην Πόλη, φύλαε τη Μάνα εκκλησιά που αγαπούμε όλοι.
Της Κρήτης μας η Εκκλησιά έχει ένα πρωτείο, δεμένη να είναι πάντοτε με το Πατριαρχείο.
Της Κρήτης μας η Εκκλησιά έχει μεγάλη χάρη,γιατί ενωμένοι άρρηκτα είναι με το Φανάρι.
Πατριαρχείο γαλουχεί όλη την Οικουμένη κι η Κρήτη θυγατέρα του παντοτινά θα μένει.
Στην συνέχεια αφού του πέρασε στους ώμους τον παραδοσιακό επίσημο μαντιλέ του είπε τα παρακάτω λόγια τα οποία συγκίνησαν εμφανώς τον Οικουμενικό Πατριάρχη αλλά και όλους τους παρευρισκόμενους:
«Παναγιώτατε Πάτερ και Δέσποτα,
Με τις ευχές, τις ευλογίες και την προτροπή, του ευγενούς και χαρισματικού Ποιμένα μας, Μητροπολίτη Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Ευγενίου, επισκεπτόμαστε σήμερα τον οίκο του πατρός μας, την κιβωτό του Γένους μας, το πάντοτε φωτεινό Φανάρι, το Φάρο της Ορθοδοξίας, τον ιστορικό Οικουμενικό θρόνο, τη μαρτυρική Μεγάλη Εκκλησία, και στεκόμαστε ενώπιον Σας με άφατη χαρά, με μεγάλη συγκίνηση και με αισθήματα αγάπης, σεβασμού, ευγνωμοσύνης και ευχαριστίας.
Ερχόμαστε από τα μαρτυρικά και για τρεις φορές ολοκαυτωθέντα από τους κατακτητές Ανώγεια, που ξέρουν όπως και Εσείς Παναγιώτατε, να παλεύουν, να αγωνίζονται, να υπομένουν, να ελπίζουν και να μη λησμονούν.
Εμείς οι Ανωγειανοί έχουμε ως πίστη, την Ορθοδοξία. Ως κληρονομιά, τους αγώνες και τις θυσίες για τα ιερά και τα όσια του γένους μας. Ως χρέος, τη διατήρηση των ηθών, των εθίμων και των παραδόσεων μας. Και ως σκοπό, να αποδείξουμε ότι είμαστε γνήσιοι απόγονοι, γενναίων προγόνων.
Παναγιώτατε,
Μεταφέρουμε και ενσαρκώνουμε στην σταυρωμένη και διαρκώς αναστημένη Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης, τις προσευχές, την ηθική στήριξη, τη συμπαράσταση, την αφοσίωση και την πίστη, όλων των Ανωγειανών, όπου γης.
Ευλογήσετε Παναγιώτατε τα πιστά και αφοσιωμένα τέκνα Σας από τα Ανώγεια, της αγιοτόκου, ηρωοτόκου και αιματοβαμμένης Κρήτης και δεχθείτε τον ειλικρινή σεβασμό, την ανιδιοτελή αγάπη μας και την παντοτινή αφοσίωσή μας.
Περαίνω την προσλαλιά μου Παναγιώτατε με μια κρητική μαντινάδα για το σεπτό πρόσωπό Σας και Σας παρακαλώ πολύ να τη διαφυλάξετε στη μνήμη Σας:
”Πάντα στη πιο ψηλή κορφή χτυπά η οργή του ανέμου,
γι’ αυτό στον Πατριάρχη μας Δίδε κουράγιο Θεέ μου…”
Αυτά είπε στον λόγο του ο πρόεδρος του Πολιτιστικού συλλόγου με την τελευταία μαντινάδα να είναι γραμμένη για την περίσταση από τον Ανωγειανό πατέρα Νικηφόρο. Στη συνέχεια και λίγο πριν αρχίσει η μουσική και ο χορός του είπαν επίσης τις εξής μαντινάδες:
Από τον Αριστείδη Χαιρέτη (Γιαλάφτη) τις εξής:
”Ει στο Φανάρι ήρθαμε για ένα λόγο μόνο,
Αγάπη να ανταλλάξουμε απ’ του Θεού το Θρόνο..”.
”Δεν είναι λίγο να βρεθούν τα Ανώγεια στο Φανάρι,
για να τιμήσουν ένα λαό που έχουν στραπατσάρει..”
”Μια πέτρα σας εφέραμε που γράφει αγάπης λόγια,
Για να τηνε πατήσετε σαν έρθετε στα Ανώγεια..”.
Ο Νίκος Βρέντζος είπε την εξής :
”Ήλιος λαμπρός στον ουρανό που δύση δεν γνωρίζει,
είναι η μορφή σας και με φως τον κόσμο πλημμυρίζει..”.
Ο Λευτέρης Μπέρκης του ανέφερε δυο μαντινάδες, η πρώτη από τον ίδιο και η δεύτερη από τον πατέρα του Γιώργη Μπέρκη ή Κατσούγκρη :
”Η Κρήτη το Φανάρι μας το κουβαλεί στον ώμο,
σαν τον Χριστό με το Σταυρό στου Γολγοθά το δρόμο..”.
”Φύλακας και πιστός φρουρός Πανάγιε Προστάτη,
Θα ‘ναι τα Ανώγεια πάντοτε για σας και το Φανάρι..”.
Την σκυτάλη πήρε η μουσική με την λύρα του Γιώργη Φασουλά
(Χουμά) και το λαγούτο του Κώστα Καλλέργη (Κουρούπη). Το προαύλιο του Ναού και όλο το Φανάρι πλημμύρισε με την μουσική του τόπου μας και ο Πολιτιστικός σύλλογος έσυρε τον χορό εκεί στο μέρος που η πίστη και η ελπίδα είναι λέξεις που αποκτούν ξεχωριστή σημασία. Χόρεψαν τον αυθεντικό Ανωγειανό πηδηχτό και στην συνέχεια Χανιώτη και Μαλεβιζιώτη και ήταν σαν να σταμάτησε ο Χρόνος για λίγο εκεί στην καρδιά της Χριστιανοσύνης, στην Κωνσταντινούπολη, οπού παρά τις δυσκολίες το Πατριαρχείο στέκει σαν μπεντένι και μεταδίδει σε όλον τον κόσμο το μήνυμα του Χριστιανισμού, της αγάπης, της αλληλεγγύης και της πίστης σε Θεό και άνθρωπο.
Στο τέλος του χορού ο Νίκος Βρέντζος παρέδωσε με σεβασμό και τα υπόλοιπα δώρα που κρατούσαν οι Ανωγειανοί στον Παναγιότατο. Ένα αυθεντικό Κρητικό μαχαίρι με ασημένια θήκη και μια παραδοσιακή βοσκική βέργα (κατσούνα).
”Να το φορέσω και εγώ όπως το φοράτε και εσείς στην Κρήτη;” ήταν τα λόγια του Οικουμενικού Πατριάρχη που χαμογελαστός έκανε μια κίνηση και κόλλησε το μαχαίρι πάνω στο ράσο του στη μέση του! Αφού το περιεργάστηκε για λίγη ώρα εμφανώς συγκινημένος, δακρυσμένος αλλά και ικανοποιημένος από την σεμνή και μεστή παρουσία των Ανωγειανών στο Φανάρι ανέφερε τα εξής:
”Καλωσορίζω στο Φανάρι τα παιδιά του Πολιτιστικού συλλόγου Ανωγείων τα οποία είχα γνωρίσει πριν ένα χρόνο στο Ρέθυμνο. Ο Θεός βοήθησε και βρεθήκαμε ξανά σήμερα. Είμαι ιδιαίτερα συγκινημένος για την παρουσία σας εδώ ,αγαπώ ιδιαίτερα τα Ανώγεια με τους αγώνες και τον μακραίωνο πολιτισμό τους.Ο Θεός να σας έχει όλους καλά…”
Την επομένη στις 30 Νοεμβρίου, ανήμερα της εορτής του Αγίου Ανδρέα οι Ανωγειανοί βρέθηκαν και πάλι στην Εκκλησία στο Φανάρι όπου παρακολούθησαν την Θεία Λειτουργία και στο τέλος αυτής μετάλαβαν όλοι.
Οι Ανωγειανοί ολοκλήρωσαν την παρουσία τους στο Φανάρι,άφησαν εκεί το άρωμα των Ανωγείων, όπως ο Παναγιότατος Οικουμενικός Πατριάρχης άφησε στα Ανώγεια το δικό του μυρωδικό άρωμα της πίστης πριν έντεκα χρόνια, το 2002 στην επίσκεψη του, με το αιώνιο σύμβολο και της ροδιάς που φύτεψε πίσω από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και η οποία ανθεί και λουλουδίζει σκορπώντας τις μυρωδιές σε κάθε στενό και σε κάθε σπίτι του χωριού μας.
Η εννεαμελής αποστολή του Πολιτιστικού συλλόγου Ανωγείων απαρτιζόταν από τους εξής:
-Νίκος Βρέντζος
-Γιάννης Δ. Βρέντζος
-Λευτέρης Μπέρκης
-Γιώργος Σαλούστρος
-Ειρήνη Β.Νταγιαντά
-Άννα Μαρία Σταυρακάκη
-Μένιος Κουνάλης
-Γιώργης Φασουλάς
-Κώστας Καλλέργης
Ολοκληρώνοντας αναφέρουμε την ανακοίνωση που εξέδωσε ο σύλλογος θέλοντας να ευχαριστήσει όλους όσοι βοήθησαν για την πραγματοποίηση αυτού του ιερού προσκυνήματος:
”Ο Πολιτιστικός σύλλογος Ανωγείων θέλει μέσα από την καρδιά του να ευχαριστήσει τους κάτωθι για την πολύτιμη βοήθεια και στήριξη που μας παρείχαν για την επίσκεψη μας στο Φανάρι.
-Τον αγαπητό και χαρισματικό Μητροπολίτη Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ.Ευγένιο
-Τον π. Ανδρέα Κεφαλογιάννη και τον πατέρα Νικηφόρο για την συμπαράσταση και την πολύτιμη συνεισφορά τους.
-Τον δημοσιογράφο κ. Γιάννη Φασουλά
-Το τουριστικό γραφείο ”Miranda Travel” για την άψογη συνεργασία μας.»
Ιερόσυλοι βανδάλισαν σήμερα Τετάρτη, τα ξημερώματα, το εξωκλήσι του Τίμιου Σταυρού στον Βαρσαμά, πέντε χιλιόμετρα μακριά από τα Ανώγεια στον δρόμο προς Ηράκλειο, προκαλώντας τον αποτροπιασμό και την οργή των κατοίκων και δίνοντας συνέχεια σε βανδαλισμούς εκκλησιών που έχουν μια έξαρση τον τελευταίο καιρό.
Στον Τίμιο Σταυρό έριξαν κάτω τις εικόνες και τα μανουάλια ενώ έγραψαν και συνθήματα εντός της εκκλησίας μάλλον μουσουλμανικού περιεχομένου.
Προφανώς το μίσος των ιερόσυλων φούντωσε και το γεγονός ότι δεν βρήκαν χρήματα για να αποσπάσουν ξεσπώντας έτσι στις εικόνες και τα σύμβολα της Χριστιανοσύνης.
Το εξωκλήσι ανήκει στον οικισμό Καμαριώτη με τους λιγοστούς κατοίκους του χωριού να είναι ανάστατοι ενώ την προανάκριση διενεργεί η ασφάλεια Ηρακλείου με την σήμανση να έχει πάρει αποτυπώματα στο σημείο στην προσπάθεια εντοπισμού των δραστών.
Η αστυνομία αυτή την ώρα διενεργεί ελέγχους σε αλλοδαπούς στην ευρύτερη περιοχή των Ανωγείων ενώ πιθανότερο σενάριο είναι οι δράστες μετά την πράξη τους να διέφυγαν με κατεύθυνση το Ηράκλειο.
Ο ιερέας της εκκλησίας π. Μιχάλης Αναστασάκης τονίζει σε δήλωση του:
” Κάνουμε έκκληση στις Αρχές να συλλάβουν αυτά τα άτομα που βεβηλώνουν τα Ιερά και τα όσια μας,είδατε και εσείς την εικόνα που άφησαν πίσω τους. Αυτή η εικόνα δεν τιμά κανένα. Εμείς δεν το βάζουμε κάτω ήδη τα καντήλια μέσα είναι αναμμένα και πιστεύουμε το Σάββατο να λειτουργήσουμε εδώ στον Τίμιο Σταυρό. Ευτυχώς δεν έβαλαν κάποια φωτιά να κάνουν μεγαλύτερο κακό, ενώ χρήματα δεν υπήρχαν εντός…
Πολλά άσχημα ζει ο λαός μας τελευταία ας ελπίσουμε αυτό να είναι το τελευταίο..”.
Ήλιος λαμπρός στον ουρανό που Δύση δεν γνωρίζει…
Είναι η μορφή σου και με φως τον κόσμο πλημμυρίζει…
Είναι μια από τις μαντινάδες που αφιέρωσαν τα παιδιά του Πολιτιστικού συλλόγου Ανωγείων τον Σεπτέμβριο του 2012 στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο στην διάρκεια της επίσκεψης του στην Κρήτη.
Ο Παναγιότατος ενθουσιασμένος από τους χορούς, το τραγούδι και την παρουσία τους εξέφρασε τότε την επιθυμία του να υπάρξει συνάντηση τους και στο Φανάρι.
Η επιθυμία του παίρνει πλέον σάρκα και οστά με την επίσημη πρόσκληση που απέστειλε το Πατριαρχείο προς τον Πολιτιστικό σύλλογο Ανωγείων ώστε να παρευρεθούν στο Φανάρι το ερχόμενο Σάββατο 30 Νοεμβρίου ημέρα του Αγίου Ανδρέα, όπου θα τελεστεί Θεία Λειτουργία στην οποία θα προΐσταται ο ίδιος ο Οικουμενικός Πατριάρχης.
Τα παιδιά του Πολιτιστικού συλλόγου θα αναχωρήσουν την ερχόμενη Πέμπτη για την Κωνσταντινούπολη και αυτό το ταξίδι σίγουρα αποτελεί και την ύψιστη στιγμή στην ιστορία του συλλόγου μας και μια μεγάλη τιμή γενικότερα για τα Ανώγεια.
Συνολικά θα βρεθούν στο Πατριαρχείο εννιά άτομα με επικεφαλής τον πρόεδρο του Πολιτιστικού συλλόγου κ. Νίκο Βρέντζο και μετά την Θεία Λειτουργία θα χορέψουν παραδοσιακούς χορούς και θα αφιερώσουν τραγούδια , μαντινάδες και δώρα από τον τόπο μας στον μεγάλο ποιμένα της Ορθοδοξίας.
Άρωμα Ανωγείων στο Φανάρι και στιγμές που σίγουρα μένουν εσαεί στην καρδιά και στην ψυχή όσων τις ζήσουν.
Με σεβασμό τίμησε η ενορία του Αγίου Γεωργίου σήμερα Πέμπτη το πρωί τα θύματα της εξέγερσης των φοιτητών του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973,μιας πράξης που αποτέλεσε το έναυσμα για την πτώση της δικτατορίας που κράτησε την Ελλάδα στον γύψο για επτά ολόκληρα χρόνια.
Παρουσία των καθηγητών και των μαθητών του Γυμνασίου και του Λυκείου Ανωγείων ο πάτερ Ανδρέας Κεφαλογιάννης τέλεσε επιμνημόσυνο δέηση για τα θύματα σε μια εκδήλωση μνήμης που γίνεται από το 2000 στην ενορία και που στόχο έχει να κρατήσει άσβεστη τη μνήμη των ανθρώπων που έπεσαν για τα ιδανικά τους και πάλεψαν ενάντια σε κάθε μορφής Φασισμού και Κατοχής.
Μετά το μνημόσυνο ο π. Ανδρέας απευθυνόμενος σε καθηγητές και μαθητές , μίλησε για τα μηνύματα του Πολυτεχνείου μέχρι τις μέρες μας,καυτηριάζοντας ιδιαίτερα και τα προβλήματα που υπάρχουν στην Παιδεία,στον δίκαιο αγώνα των καθηγητών,αλλά και προτρέποντας τα παιδιά να κάνουν και τα ίδια από τη μεριά τους τη δική τους αντίσταση,υψώνοντας τη φωνή τους και διεκδικώντας ένα καλύτερο μέλλον με περισσότερες προοπτικές.
Το κήρυγμα του π. Ανδρέα έχει ως εξής:
«Αγαπημένα μου παιδιά, σεβαστοί καθηγητές.
Σας ευχαριστώ που βρίσκεστε εδώ στην εκκλησία του Αϊ Γιώργη για να τιμήσουμε την εξέγερση του Νοέμβρη του ’73,την εξέγερση των φοιτητών του Πολυτεχνείου,ενάντια στην δικτατορία,ενάντια στην Χούντα των Συνταγματαρχών, ενάντια στην Απριλιανή Χούντα η οποία ήταν δημιούργημα και κατασκεύασμα ,όπως παραδέχθηκαν και οι ίδιοι,των Αμερικανών και άλλων που ήθελαν να βάλουν την Ελλάδα στον γύψο για μια επταετία και που αυτό είχε ως αποτέλεσμα τελικά μια μεγάλη Εθνική τραγωδία. Την Εθνική τραγωδία της Κύπρου με την εισβολή των Τούρκων και την διχοτόμηση του νησιού. Ένα πρόβλημα που ακόμα και σήμερα παραμένει άλυτο με εμάς να πληρώνουμε τις συνέπειες αυτής της επτάχρονης δικτατορίας του Παπαδόπουλου,του Πατακού και του Μακαρέζου.
Σαράντα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την ηρωική εξέγερση κάποιων νέων ανθρώπων που αντιστάθηκαν στον Φασισμό και τη Χούντα, ζητώντας Ψωμί,Παιδεία,Ελευθερία.
Όμως αυτά τα οποία ζήτησαν πριν από σαράντα χρόνια,σήμερα δεν είναι απλά επίκαιρα αλλά είναι τα ζητούμενα.Και εξηγώ τι ακριβώς εννοώ.
Σε ότι αφορά το ψωμί,αυτό σήμερα είναι δυσεύρετο και είναι δυσεύρετο διότι δεν υπάρχουν δουλειές,υπάρχει μεγάλη ανεργία.Η ανεργία στην Ελλάδα πλησιάζει στο 30%.Αυτό το ποσοστό έχει καταγραφεί μόνο την περίοδο της δεκαετίας του ’60.
Είμαστε μια από τις χώρες με τα μεγαλύτερα ποσοστά ανεργίας στην Ευρώπη και στον Κόσμο και φως δεν βλέπουμε από πουθενά.
Ψωμί δεν υπάρχει καθώς πέρα από τους ανέργους το μεγαλύτερο ποσοστό των Ελλήνων ζει κάτω από το όριο της φτώχειας ή στο όριο της φτώχειας και δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στις καθημερινές του ανάγκες.
Ψωμί δεν υπάρχει διότι βλέπουμε να μεγαλώνουν οι ουρές στα συσσίτια,να μεγαλώνουν οι ουρές στους κάδους σε αυτούς που αναζητούν να φάνε για να επιβιώσουν.
Ψωμί δεν υπάρχει γιατί βλέπουμε να μεγαλώνουν οι ουρές με τους άστεγους,οι ουρές με τους καταφρονεμένους,όχι μόνο στην Αθήνα αλλά σε όλα τα αστικά κέντρα και σε λίγο θα χτυπήσει και τις πόρτες των χωριών.
Ψωμί δεν υπάρχει και δεν θα υπάρχει σε λίγο με τα όσα σχεδιάζουν και τα όσα απεργάζονται οι εκπρόσωποι των λεγόμενων δανειστών ,οι οποίοι έχουν βάλει πλέον στο μάτι πέρα από τη δημόσια περιουσία και την ιδιωτική περιουσία των Ελλήνων.Δηλαδή να μας πάρουν ακόμα και τα σπίτια , ακόμα και τα χωράφια και τότε είναι που πραγματικά θα πούμε το ψωμί ψωμάκι.
Σε ότι αφορά το δεύτερο αίτημα των φοιτητών της Εξέγερσης του ’73,την Παιδεία…
Για πια Παιδεία μιλάμε σήμερα; Για την Παιδεία που γίνονται απολύσεις Καθηγητών; Για την Παιδεία που γίνονται απολύσεις δασκάλων; Για την Παιδεία που γίνονται συγχωνεύσεις σχολείων,Γυμνασίων,Λυκείων; Για την Παιδεία που οι ελλείψεις πλέον είναι καθημερινές και τα παιδιά στοιβάζονται κυριολεκτικά μέσα στις τάξεις;
Και μπορεί εμείς εδώ να είμαστε σε καλύτερη μοίρα αλλά οι καταστάσεις είναι δραματικές για τα παιδιά στα αστικά κέντρα και σε άλλες περιοχές.
Για πια Παιδεία μιλάμε; Για αυτή που διαλύουν τα Πανεπιστήμια; Για αυτή που απολύουν τους διοικητικούς υπαλλήλους; Για πια Παιδεία μιλάμε;Για τη διάλυση και συγχώνευση των Τεχνολογικών και άλλων Ιδρυμάτων;
Για πια Παιδεία μιλάμε; Όταν δεν ξέρει ο φοιτητής και ο γονιός πότε και αν ξεκινήσουν τα μαθήματα εξαιτίας της πίεσης που ασκεί η Τρόικα στην Κυβέρνηση προκειμένου να προχωρήσει σε απολύσεις και να περιορίσει το εύρος των Ελληνικών Πανεπιστημίων και των Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων.
Η Παιδεία σήμερα βρίσκεται στο χειρότερο σημείο από την εποχή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και δεν είναι υπερβολή ότι αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση θα φτάσουμε στο σημείο πλέον να μιλάμε για Κρυφά σχολειά με την έννοια ότι για να μάθει κανείς γράμματα θα είναι πολύ δύσκολο διότι αυτό που θα προέχει θα είναι να μπορέσει να επιβιώσει.
Όσον αφορά το τρίτο αίτημα..Την Ελευθερία…
Για πια Ελευθερία μιλάμε και για πια Δημοκρατία σε μια Χώρα όπου οι ίδιοι που την κυβερνούν ή την κυβέρνησαν τα τελευταία χρόνια παραδέχθηκαν ότι έχει παραχωρηθεί μέρος της Εθνικής κυριαρχίας.
Για πια Ελευθερία μιλάμε τη στιγμή που τα πάντα ελέγχονται και φιλτράρονται από όλους αυτούς που ήρθαν προκειμένου να μας ελέγξουν και να μας δέσουν χειροπόδαρα.
Για πια Ελευθερία μιλάμε τη στιγμή πλέον που είμαστε όλοι όμηροι και φακελωμένοι στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και παρακολουθούν τα πάντα και τους πάντες.
Για πια Ελευθερία μιλάμε τη στιγμή που στην Ελλάδα ,την Χώρα που γέννησε την Δημοκρατία ,δεν μπορούμε πλέον να μιλάμε για Δημοκρατία από τη στιγμή που η Χώρα κυβερνάτε από ξένα συμφέροντα ,από ξένους αφέντες και με πράξεις Νομοθετικού περιεχομένου.
Πια λοιπόν η Ελευθερία;
Για αυτό λοιπόν όπως έλεγα προηγουμένως το σύνθημα με τα τρία αιτήματα των φοιτητών του ’73,το Ψωμί,Παιδεία ,Ελευθερία,δεν είναι απλά επίκαιρο στις μέρες μας αλλά είναι τεράστια ανάγκη να το υπερασπιστούμε και να το διεκδικήσουμε. Όχι για κανένα άλλο λόγο αλλά για την επιβίωση της ίδιας της Πατρίδας, της ίδιας της ύπαρξης μας,για την επιβίωση της ίδιας της Ελλάδας,της ίδιας της Ελληνικής κοινωνίας. Διαφορετικά αν αφήσουμε τα πράγματα στην τύχη τους τότε θα πληρώσουμε τα σπασμένα. Όχι μόνο εμείς αλλά και οι επόμενες γενιές. Δ ιότι με αυτά τα οποία πραγματικά μας έχουν δεσμεύσει οι επόμενες γενιές θα ζήσουν πολύ δύσκολες μέρες.Εάν εμείς σήμερα δεν σηκώσουμε και δεν υψώσουμε τη σημαία της Αντίστασης.
Τα μηνύματα λοιπόν του Πολυτεχνείου θα πρέπει να γίνουν καθημερινή πράξη μέσα από τον αγώνα τον οποίο δίνει ο καθένας μας με τον δικό του τρόπο.
Θα πρέπει να σημειώσω ότι στο Πολυτεχνείο του 1973 αυτό εδώ το χωριό που πάλεψε ενάντια στο Φασισμό έδωσε εκεί και το δικό του στίγμα ,παλεύοντας τον ντόπιο Φασισμό, παλεύοντας τη ντόπια Δικτατορία ,τη ντόπια Χούντα, μέσα από την παρουσία των Ανωγειανών φοιτητών που ήταν κλεισμένοι εκείνες τις ημέρες όχι μόνο μέσα στο Πολυτεχνείο αλλά και σε άλλες Πανεπιστημιακές σχολές των Αθηνών,της Θεσσαλονίκης και άλλων πόλεων.
Και βέβαια ο άνθρωπος εκείνος, η συμβολική φιγούρα που έπαιξε ιδιαίτερο ρόλο στην Εξέγερση:Ο Νίκος Ξυλούρης,που όλοι γνωρίζουμε ότι μέσα από την Ξαστεριά του ,ξεσήκωσε τους φοιτητές. Ο ίδιος το πλήρωσε ακριβά καθώς λίγες μέρες μετά την εισβολή στο Πολυτεχνείο τον συνέλαβε η ασφάλεια και τον βασάνισε.
Θα πρέπει λοιπόν ειδικά σήμερα στην Ελλάδα των μνημονίων, στην Ελλάδα της εξαθλίωσης στην Ελλάδα της φτώχειας, να έχουμε οδηγό το Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία.
Γιατί αν δεν τα έχουμε αυτά ως οδηγό τότε οι μέρες που έρχονται θα είναι ακόμα χειρότερες, θα είναι ακόμα πιο μαύρες….