Γράφει στην ΑΝΩΓΗ ο Βασίλης Καλέντης
Συνταξιούχος Οδοντίατρος

Η Κρατική βία δεν είναι σημερινό χωριό ή χθεσινό φαινόμενο αλλά έρχεται από το βάθος του χρόνου και αφορά πολλές κυβερνήσεις. Η σημερινή κρατική βία ξεπέρασε τα όρια και έχει πληγώσει βαριά το σώμα της δημοκρατίας μας. Η κύρια αιτία που γράφω αυτό το άρθρο είναι ένα τραγικό και σοκαριστικό γεγονός που συγκλόνισε όλη την κοινωνία μας. Αναφερομαι στην ακατανόητη δολοφονία ενός νεαρού αγοριού που ήταν στα όρια του αυτισμού, από δύο αστυνομικούς μας, στην πόλη του Άργους. Αυτη η δολοφονία συνέβη πριν δύο μήνες και η εικόνα από την τηλεόραση βασάνιζε το μυαλό μου πολύ και με ανάγκασε να γράψω αυτό το κείμενο.

Ένα άοπλο νεαρό αγόρι 20 ετών έτρεχε να γλιτώσει από την καταδίωξη και σύλληψη και οι αστυνομικοί μας για να μην τους ξεφύγει το θήραμα μετέτρεψαν τη πόλη του Άργους σε Φαρ Ουέστ

ΔΕΚΑΤΡΕΊΣ ΣΦΑΊΡΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΥΘΕΊΑ ΒΟΛΉ , κόβουν το νήμα της ζωής σ’ ένα νεαρό αθώο αγόρι που ήταν ΑμεΑ, ένα αθώο παιδί νεκρό .Και θα κρυφτούν, όπως πάντα και παλιά,οι οπαδοί και φρουροί του νόμου και της τάξης και θα έλθουν να δικαιολογήσουν την αγριότητα αυτής της δολοφονίας με φθηνές δικαιολογίες,για βολές εκφοβισμού,για πυροβολισμούς στον αέρα, ότι κινδύνεψε η ζωή τους.Πως αυτά συμβαδίζουν με ΔΕΚΑΤΡΕΊΣ ΣΦΑΊΡΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΥΘΕΊΑ ΒΟΛΉ στο κεφάλι;…ο νοων νοειτω.

Δεκατρείς φορές, τόσο χρειάστηκε να τραβηχτεί η σκανδάλη για να σκοτωθεί αυτό το νεαρό εικοσάχρονο αγόρι και με μία σφαίρα ευθείας βολής στο κεφάλι του.

Οι βολές αυτές εκτός από το σώμα του παιδιού διαπέρασαν και το σώμα και τη καρδιά της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού μας.Οι βολές αυτές πέτυχαν και τη καρδιά κάθε έννοιας κοινωνικής συνύπαρξης, ασφαλείας και πολιτισμού.

ΔΕΚΑΤΡΕΊΣ ΒΟΛΈΣ στο νεαρό παλικάρι είναι το αποτρόπαιο αποτέλεσμα της κρατικής αδιαφορίας για ουσιαστική εκπαίδευση των πολιτών και της κρατικής εξουσίας στη διαχείριση ανάλογων καταστάσεων.

ΔΕΚΑΤΡΕΊΣ ΒΟΛΈΣ το αποτέλεσμα μιας πολιτείας που διαχρονικά ήταν αδιάφορη στην εκπαίδευση των υπηρεσιών και των αρχών που αποτελούν την πρώτη γραμμή εξουσίας για την διαχείριση περιστατικών ανάλογων του Άργους.

Η γνώση είναι εργαλείο προστασίας της Ανθρώπινης ζωής.Η τραγωδία του Άργους μας υποχρεώνει να αναρωτηθούμε πόσο έτοιμοι είμαστε και περισσότερο αυτό το κράτος,να χειριστούμε καταστάσεις που απαιτούν ψυχραιμία, ειδικευμένες γνώσεις στα ανθρώπινα δικαιώματα και κυρίως στη προστασία της ανθρώπινης ζωής.

ΔΕΚΑΤΡΕΊΣ ΣΦΑΊΡΕΣ δεν μπορούν να ανακληθούν.Μπορουν όμως να γίνουν το τελευταίο κεφάλαιο μιας εποχής που αντιμετώπιζε τη διαφορετικότητα με δισταγμό, φόβο και μίσος και συγχρόνως το πρώτο κεφάλαιο μιας κοινωνίας που θα επιλέγει τη γνώση αντί της άγνοιας,τη δημοκρατικότητα αντί της βίας.

ΟΙ ΔΕΚΑΤΡΕΊΣ ΒΟΛΈΣ τραυμάτισαν την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς και τη δημοκρατία μας.

Και τώρα θα ήθελα να ασχοληθώ με το δεύτερο κομμάτι του άρθρου μας και να εκφράσω μερικές απόψεις και σχόλια.Απευθυνομαι στην Κυβέρνηση και ειδικότερα στο πρωθυπουργό:

Η ανθρώπινη ζωή δεν διαβαθμίζεται αλλά ούτε υποβαθμίζεται. Την ίδια ακριβώς αξία έχει σ’ όλους τους ανθρώπους είτε είναι λευκοί ή μαύροι, χριστιανοί ή μουσουλμάνοι, φτωχοί ή πλούσιοι, Εβραίοι ή Παλαιστινιοι, μετανάστες ή γηγενείς, Ρομά ή Πομάκοι.

Η ανθρώπινη ζωή είναι το υπέρτατο αγαθό του ανθρώπου.

Στη Κυβέρνηση σας και υπό την εποπτεία σας έχετε αρκετά “ακροδεξιά μπουμπούκια”που υποστηρίζουν και σπέρνουν το μίσος και τη διχόνοια στο λαό μας.Περιοριστε ή καλλίτερα διώξτε τους για το καλό της Δημοκρατίας μας, αλλά και για την υστεροφημία σας(αυτό δυστυχώς εκ των πραγμάτων το βλέπω αδύνατο)

Η Κυβέρνηση σας δυστυχώς έχει γίνει καθεστώς.Οταν κυβερνάτε 7 χρόνια και έχετε υποτάξει πλήρως στην κυριότητα σας τα σώματα ασφαλείας,που εκτελούσαν και εκτελούν με περισσότερο τώρα ζήλο “το θεάρεστο έργο τους” όταν πατροναρετε όλα τα συστημικά μέσα ενημέρωσης για να έχετε ελεγχόμενη και κατευθυνόμενη ενημέρωση, φαντάζομαι με το αζημιωτο (διαπλοκή -διαφθορα) τότε ολοφάνερα πλέον η Κυβέρνηση σας γίνεται καθεστώς.

Αυτό ισχυροποιείται περισσότερο όταν στήνεται ένα ολόκληρο δίκτυο παρακολούθησης των δικών σας στελεχών, κυβερνητικών και μη, αξιωματούχων της αντιπολίτευσης, κρατικών στελεχών, αξιωματούχων και δικαστικών λειτουργών.

Θέλω να θυμίσω ότι το 1974 στις ΗΠΑ συνέβη το ίδιο περίπου γεγονός σε μικρότερη κλίμακα και ένας ολόκληρος πρόεδρος των ΗΠΑ,ο ΝΊΞΟΝ, παραιτήθηκε.Εδω ο δικός μας πρωθυπουργός περί άλλων τυρβαζει και οι ανεξάρτητοι δικαστές μας βάζουν την υπόθεση στο αρχείο.

Και το πλέον αδιάσειστο στοιχείο για κυβέρνηση -καθεστως είναι η απροκαλυπτη ώσμωση που υπάρχει μεταξύ εκτελεστικής εξουσίας και των δικαστικών αρχών.Υπαρχουν βέβαια και πολλοί έντιμοι δικαστές, αλλά η πραγματική εξουσία και τα καίρια πόστα είναι στους διορισμένους από την κυβέρνηση δικαστές.

Με όλα αυτά τα δεδομένα το ερώτημα είναι μέγα και αυτονόητο: Είναι δυνατόν να λειτουργήσει απρόσκοπτα και δίκαια η Δημοκρατία στη χώρα μας;

Η απάντηση στους εκλεκτούς φίλους και αναγνώστες. Ευχαριστώ για την φιλοξενία για μια ακόμα φορά.

Υ.Γ Παρακαλώ δημοσιεύσετε το παρακάτω ποίημα ενός φίλου,νομίζω αξιόλογο, αφιερωμένο στον Αρχάγγελο της Κρήτης Νίκο Ξυλούρη.

Το ποίημα είναι του Δημήτρη Περισυνάκη από το Ηράκλειο Κρήτης και αναφέρει τα παρακάτω λόγια:

“Απ’ τη ζωή μας πέρασες και μπόλιασες και κέρασες,
γενιές με τη φωνή σου.

Τ’ Ανώγεια μές στο αίμα σου, την Κρήτη είχες στέμμα σου,
στη σύντομη ζωή σου.

Με το τραγούδι χάρισες, ελπίδες κι ανατράνισες,
τον κόσμο μαύρες μέρες.

Αρχάγγελε που πέταγες, ντελικανή που γέλαγες,
δε σ’ έπιαναν φοβέρες.

Η λευτεριά σε κάλεσε κι η Χούντα σε προκάλεσε,
μαζί σου να παλέψει.

Η λύρα σου κι η χάρη σου, είπαν με το δοξάρι σου,
την τελευταία λέξη.

Περήφανα περπάτησες, μα γρήγορα εχάθηκες,
αητέ του Ψηλορείτη.

Παράθυρο στην Άνοιξη και μουσική κατάνυξη,
και φως τ’ Αποσπερίτη.”