Τοπικά
Κυριακή 19 Ιουνίου: Τ’ Ανώγεια τιμούν τους μεγάλους ευεργέτες Μιχάλη και Λετίτσια Σταυρακάκη
17/06/2016
Πολλές γενιές Ανωγειανών μνώγουνε στ’ όνομα σου,
γιατί άλλαξε τη μοίρα ντως ετούτη η δωρεά σου..
——————————————————————————-
Η Κρήτη βγάνει οπλαρχηγούς κι αθρώπους τω γραμμάτω,
κι “αγράμματους” που αλλάζουνε την τάξη των πραμάτω..(Μαντινάδες Μήτσου Σταυρακάκη)
Ο Δήμος Ανωγείων τιμάει την Κυριακή 19 Ιουνίου τους μεγάλους ευεργέτες του τόπου μας, Μιχάλη και Λετίτσια Σταυρακάκη, με επιστημονική ημερίδα το πρωί στην αίθουσα του Δημοτικού σχολείου, όπου θα μιλήσουν εκπαιδευτικοί και Πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και με μουσική βραδιά αργότερα στο θέατρο “Νίκος Ξυλούρης”, ενώ θα έχει προηγηθεί και η ονοματοδοσία του δρόμου μπροστά από το σχολείο με τα ονόματα τους.
Ήταν το έτος 1954, λίγα χρόνια μόνο έχουν περάσει από το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πόλεμου, αλλά και της καταστροφικής εμφύλιας διαμάχης των Ελλήνων. Τα Ανώγεια ακόμα μετρούν τις πληγές τους και προσπαθούν να ορθοποδήσουν μετά το Ολοκαύτωμα του Αυγούστου του 1944 που είχε ισοπεδώσει τα πάντα. Το μεγαλύτερο αναπτυξιακό έργο έρχεται εκείνη τη χρονιά και είναι προσφορά ενός ζευγαριού Ανωγειανών που ζούσαν μακριά από τον τόπο τους. Επιθυμούν να βάλουν το δικό τους λιθαράκι στην αναστήλωση των Ανωγείων. Επιλέγουν να βοηθήσουν στην αναστήλωση της Παιδείας , της μόρφωσης και του Πολιτισμού. Χτίζουν το Σταυράκειο Γυμνάσιο και Λύκειο Ανωγείων και βοηθούν στην εύρυθμη λειτουργία του. Ήταν το 1954 και πραγματοποιούνται τα εγκαίνια του παρουσία όλων των Ανωγειανών . Βαθιά μέσα τους εκείνη την ημέρα οι πρόγονοι μας γνώριζαν ότι αυτό ίσως θα ήταν το έργο πνοής που θα εξασφάλιζε στα παιδιά τους ένα καλύτερο μέλλον από το δικό τους. Δεν έκαναν λάθος. Γι’ αυτό τίμησαν εκείνη την ημέρα τους δυο ευεργέτες, τον Μιχάλη και την Λετίτσια Σταυρακάκη (Σταυράκη) και μέχρι σήμερα συνεχίζουμε να τους τιμάμε αναγνωρίζοντας την σπουδαία προσφορά τους.
Αναλυτικά το πρόγραμμα των εκδηλώσεων:
Κυριακή 19 Ιουνίου 2016
Αίθουσα εκδηλώσεων του Δημοτικού σχολείου:
H ημερίδα θα ξεκινήσει στις 11 π.μ.
Αντώνης Χουρδάκης(Ιστορικός της εκπαίδευσης)
Μανώλης Δρακάκης (Ιστορικός)
Δημήτρης Σαλούστρος (Φιλόλογος)
Κατερίνα Φωστιέρη (Ιστορικός)
Κατερίνα Δαλακούρα (Ιστορικός της εκπαίδευσης)
Βαγγέλης Τζούκας (Ιστορικός)
Γιώργης Νικολακάκης(Κοινωνικός Ανθρωπολόγος)
Το βράδυ στις 9 μ.μ συναυλία στο θέατρο “Νίκος Ξυλούρης”
Συμμετέχουν:
Ross Daly-Βασίλης Σταυρακάκης-Μιχάλης Σταυρακάκης-Κέλυ Θωμά-Γιώργος Μανωλάκης-Γιάννης Παπατζανής-
Νικηφόρος Σταυρακάκης-Αντώνης Σταυρακάκης-Γιώργος Σταυρακάκης
Η Αυτοβιογραφία του Μιχαήλ Σταυρακάκη
Με αφορμή την εκδήλωση τιμής και ευγνωμοσύνης που θα γίνει την Κυριακή 19 Ιουνίου για τους ευεργέτες, επανεκδόθηκε η αυτοβιογραφία του του Μιχαήλ Ιωάννου Σταυρακάκη 62 χρόνια μετά την πρώτη της έκδοση το 1954.
Ο Μιχάλης Σταυρακάκης ξεκινάει την αυτοβιογραφία του με δυο μαντινάδες:
Αν θέλετε να μάθετε πως πέρασα στα ξένα,
τι έμαθα τι άκουσα θα μάθετε εδώ πέρα..
———————————————————
Ότι σας λέω επαδά δεν είναι παραμύθια,
μόνον όλα μου συνέβησαν και όλα είν’ αλήθεια..
Στο βιβλίο αυτό που αξίζει και πρέπει να διαβάσει κάθε Ανωγειανός ο Μιχαήλ Σταυρακάκης περιγράφει γλαφυρά την ζωή του από την γέννηση του το 1879 μέχρι και το 1953, λίγους μήνες πριν τα εγκαίνια του Σταυράκειου Γυμνασίου. Αξίζει να σας μεταφέρουμε ένα απόσπασμα από τον πρόλογο της αυτοβιογραφίας:
“Το βιβλίο θα ανατυπωθεί όπως ήταν στην πρώτη του έκδοση, χωρίς αλλαγές ή προσθήκες στο πολυτονικό σύστημα γραφής, για να έχουν την δυνατότητα οι νεώτεροι να ενημερωθούν για τη ζωή και τα πεπραγμένα του Μιχ.Ιωάννου Σταυρακάκη. Του ανθρώπου που στην ευαίσθητη ηλικία των 11 χρόνων, φτωχός, ξυπόλητος κι αγράμματος ξενιτεύτηκε αρχικά στη Σμύρνη και αργότερα στην Αμερική για να αναζητήσει καλύτερη τύχη.
Μετά από απίστευτες δυσκολίες, κακουχίες κι αντιξοότητες που θα έχετε την ευκαιρία να διαβάσετε στο παρόν βιβλίο, κατάφερε να ορθοποδήσει και να προκόψει, χάρις στην πίστη του, στη δύναμη και τη θέληση του ανθρώπου. Ο Μ.Σταυρακάκης δεν έγινε εκατομμυριούχος, κατάφερε όμως με την επιμονή και την εργασία του να εξασφαλίσει ένα ικανοποιητικό εισόδημα για αυτόν και την οικογένεια του. Ο πραγματικός του πλούτος ήταν το μεγαλείο της ευαίσθητης ψυχής του.
Όσα αγαθά και να αποκτήσει ο άνθρωπος δεν τα ευχαριστιέται αν δεν τα μοιραστεί με τους ανθρώπους που αγαπά και νοιάζεται. Διέθεσε λοιπόν ένα σεβαστό ποσό για την εποχή και κτίστηκε το Γυμνάσιο στην γενέτειρα του, τα κατεστραμμένα από τον πόλεμο Ανώγεια, σε μια εποχή που τέτοια σχολεία υπήρχαν μόνο στις μεγάλες πόλεις της Κρήτης. Έτσι δόθηκε η ευκαιρία στα παιδιά των απανταχού της Κρήτης Ανωγειανών όπως και σ’ αυτά της ευρύτερης περιοχής Μυλοποτάμου αλλά και άλλων περιοχών, να φοιτήσουν στο Γυμνάσιο και στη συνέχεια, πολλοί από αυτούς να διαπρέψουν στον χώρο των γραμμάτων και της επιστήμης.
Αξίζει εδώ να προσθέσουμε κάτι που δεν είναι ευρύτερα γνωστό, πως και το Δημοτικό σχολείο στα Αρμανώγεια στο Μονοφάτσι, κτίστηκε με δωρεά του Μιχαήλ Σταυρακάκη, σταματώντας την καθημερινή ταλαιπωρία των μικρών παιδιών που πήγαιναν με τα πόδια στα γειτονικά χωριά για να μάθουν γραφή και ανάγνωση. Η ευεργεσία του Μ.Σταυρακάκη προς την γενέτειρα του τα Ανώγεια είναι κορυφαία έκφραση διαχρονικών αξιών και φιλοπατρίας.Ο άνθρωπος χρειάζεται παιδεία και γνώση γιατί μέσω της παιδείας και της γνώσης μπορεί να ζήσει με αξιοπρέπεια και να διεκδικήσει αυτά που του ανήκουν. Για αυτό η αξία της πράξης του ευεργέτη Μ.Σταυρακάκη είναι παγκρήτιας και πανελλήνιας εμβέλειας.
Με την εκδήλωση μνήμης και την ανατύπωση της αυτοβιογραφίας του, τιμούμε τον άνθρωπο και τον ευεργέτη Μιχαήλ Ι.Σταυρακάκη και προσπαθούμε ως σκεπτόμενοι πολίτες να αποτρέψουμε την ιστορική λήθη κι ότι αυτό συνεπάγεται και να βοηθήσουμε τους νεότερους να γνωρίσουν προσωπικότητες που οι πράξεις τους άφησαν ένα σημαντικό αποτύπωμα στη μνήμη μας..”.
ΓΙΑΝΑΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ ΤΟΥ ΜΑΝΤΑΛΙΩΤΗ ΚΑΙ ΓΙΩΡΓΗΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ ΤΟΥ ΚΑΡΑΒΑΝΑ (προς Κωνσταντίνο Σταυρακάκη)
13/06/2016
κ. Κώστα Σταυρακάκη
Στις 24 Απριλίου 2016, στείλατε επιστολή στην ΑΝΩΓΗ, έχοντας την εντύπωση ότι απαντάτε στη δική μας της 11ης Φεβρουαρίου 2016 που σας απευθύναμε, εμείς ο κτηνοτρόφος Γιαννάκος Ξυλούρης (του Μανταλιώτη) και ο ταξιτζής Γιώργης Ξυλούρης (του Καραβανά). Δεν έχουμε βέβαια το επίπεδό σας, ούτε μας ζήτησε κανείς να γράψουμε το παρακάτω κείμενο, όπως κάνανε πολλοί χωριανοί σε σας (όπως ισχυρίζεστε). Δεν ξυπνήσαμε μια μέρα και είπαμε άντε να γράψομε μια επιστολή στο Κώστα Σταυρακάκη, ούτε έχομε προηγούμενα, ούτε εμπάθειες. Εκείνο που μας ενόχλησε ήταν η απαξίωση του ΑΡΧΗΓΟΥ Χριστομιχάλη, που υπάρχει διάχυτη στο βιβλίο που έγραψες για τον πατέρα σου με τίτλο «Απομνημονεύματα». Και αν δεν αντιλαμβάνεσαι την απαξίωση του Χριστομιχάλη στα γραφόμενά σου, εσύ με την ιστορική γνώση, (γιατί εμείς έχουμε ιστορική άγνοια, βλέπεις κτηνοτρόφος και ταξιτζής είμαστε), ρώτησε αυτούς που διάβασαν το βιβλίο να σου το πουν. Ζητάς Συνέδρια και συναντήσεις στα Ανώγεια. Τα Συνέδρια και οι συσκέψεις απαιτούν απαντήσεις. Κι εσύ προσωπικά δεν απάντησες σε καμιά από τις ερωτήσεις που σου θέσαμε. Κάποιες τις απέφυγες. Γι’αυτό τις ερωτήσεις μας αυτή τη φορά θα σου τις κάνομε με κεφαλαία γράμματα.
- ΓΙΑΤΙ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «ΑΝΤΑΡΤΙΚΗ ΟΜΑΣ ΑΝΩΓΕΙΩΝ» ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ 176 ΔΕΝ ΓΡΑΦΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΧΡΙΣΤΟΜΙΧΑΛΗ ΕΝΩ ΓΡΑΦΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΤΖΙΦΑΚΗ ;
- ΓΙΑΤΙ ΙΣΧΥΡΙΖΕΣΑΙ ΟΤΙ Η ΕΚΘΕΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΜΙΧΑΛΗ ΑΛΛΑ ΤΗΝ ΕΓΡΑΨΕ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΣΟΥ ; ΕΠΕΙΔΗ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΕΓΓΡΑΦΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΑΟΑ ; ΤΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ; ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΙΔΕΩΝ ; (Την έκθεση την σύνταξε ο Γεώργιος Κάββος, όπως θα το μάθεις πολύ σύντομα, και όχι ο πατέρας σου. Την υπογράφει ο ΑΡΧΗΓΟΣ Χριστομιχάλης που φέρνει και την ευθύνη της).
- ΓΙΑΤΙ ΠΟΥΛΙΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΑΞΙΩΤΙΚΗ ΤΙΜΉ ΤΩΝ 7,10 ΕΥΡΩ Η ΚΑΤΟΧΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ ; ΕΙΧΕΣ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ; ΣΟΥ ΑΝΗΚΕ ; (δεν απάντησες που πηγαίνουν τα κέρδη σου από τις πωλήσεις).
- ΑΝΕΛΑΒΕ ΤΗΝ ΑΡΧΗΓΙΑ Ο ΧΡΙΣΤΟΜΙΧΑΛΗΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ ΜΕ ΠΑΡΟΝΤΑ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΑΟΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ; ΝΑΙ Η ΟΧΙ ;
- ΓΙΑΤΙ ΑΠΑΞΙΩΝΕΙΣ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΜΙΧΑΛΗ ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΣΤΙΣ 22 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1942 ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΑΚΟΜΗ ΒΓΕΙ ΣΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ; ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΑΜΕΣΩΣ ΜΕ ΤΗ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΕΚΛΕΙΣΕ ΤΟ ΚΡΕΟΠΩΛΕΙΟ ΤΟΥ ΣΤΟ ΗΡΑΚΕΛΙΟ ΚΑΙ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΕΓΙΝΕ Ο ΨΗΛΟΡΕΙΤΗΣ ; ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ ΠΟΤΈ ΠΙΑ ΣΕ ΚΡΕΒΑΤΙ ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 1944 ; ΠΩΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΑΥΤΑ ;
- ΗΤΑΝ ΠΑΡΟΝ Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΧΡΙΣΤΟΜΙΧΑΛΗΣ ΣΤΙΣ ΣΥΝΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΡΧΗΓΩΝ ΣΤΗ ΜΙΘΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΑΚΟΠΕΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΛΥΓΚΙΑ ;
- ΠΟΙΟΣ ΞΕΝΥΧΤΗΣΕ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΣΤΕΦΑΝΟΓΙΑΝΝΗ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΤΑΦΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΣΤΑ ΑΝΩΓΕΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΛΗΦΘΕΙ ;
- ΓΡΑΦΟΜΕ ΟΤΙ Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΕΓΓΡΑΦΟ ΠΟΥ ΠΑΡΕΔΩΣΕ Ο ΔΗΜΟΣ ΣΚΟΥΛΑΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΑΝΩΓΕΙΩΝ. ΔΕΝ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΜΑΣ ; ΓΙΑΤΙ ΙΣΧΥΡΙΖΕΣΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΥ ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΕ ΤΟ 2005 ; ΔΕΝ ΓΡΑΦΟΜΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΥ ΠΑΡΕΔΩΣΕ Ο ΔΗΜΟΣ ΣΚΟΥΛΑΣ ; ΤΕΛΙΚΑ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΟΧΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ; (το έγγραφο δεν είναι απαξιωτικό για τον πατέρα σου, ίσα-ίσα τονίζει τον πατριωτισμό του που από εμάς δεν αμφισβητείται, η απάντησή σου είναι περίεργη).
Κύριε Σταυρακάκη
Σε ποια από τις παραπάνω ερωτήσεις που σου κάναμε στις 11 Φεβρουαρίου 2016 απάντησες ; σε καμιά. Ακολούθησες την παροιμία του λαού «όποιος δε θέλει να ζυμώσει δέκα μέρες κοσκινίζει» ή «άλλα λόγια ν’αγαπιόμαστε». Τι τα θες τα Συνέδρια ; Κουβέντα να γίνεται χωρίς απαντήσεις ;
Για το κείμενο που έστειλες στην ΑΝΩΓΗ χωρίς να μας απαντάς, σου κάνομε πέντε επισημάνσεις.
1ον : Να μη μασείς τα λόγια σου αλλά να αναφέρεσαι σε ονόματα. Αν θες να πεις κάτι για το συγγενικό περιβάλλον του ΑΡΧΗΓΟΥ Χριστομιχάλη πες το με ολόκληρες τις λέξεις. Όπως το κάνανε εκείνοι που πολεμήσανε τους γερμανούς. Όχι με μισόλογα. Γιατί είμαστε βοσκός και ταξιτζής και δεν τα καταλαβαίνομε. Βάζε ολόκληρες τις λέξεις και τα ονόματα. Στο φως. Όπως στο φως και όρθιος, με ψηλά το κεφάλι, χωρίς να ντρέπεται κανένα, περπατούσε ο Χριστομιχάλης. Τα μισόλογα ανήκουν σε σένα.
2ον : Το αρχείο της Ομάδος παραδόθηκε ακέραιο στο Δήμο Ανωγείων όταν το επιτρέψανε οι συνθήκες. Πρόσβαση μπορούν να έχουν πλέον όλοι σ’αυτό.
3ον : Ο ΑΡΧΗΓΟΣ Χριστομιχάλης πήρε την Έκθεση, την αντέγραψε χειρόγραφα, συμπλήρωσε με δικά του λόγια εκείνα τα σημεία που ήθελε να συμπληρώσει, σε ένα τετράδιο πολλών σελίδων, έκλεισε το τετράδιο και το παρέδωσε στο Μιχάλη Ξυλούρη του Στρατομανόλη. Δεν είχε το δικαίωμα να το κάνει αυτό ως ΑΡΧΗΓΟΣ ; Δεν έπρεπε να συμπληρώσει κομμάτια της ιστορίας που βίωσε ο ίδιος και δεν συμπεριλαμβάνονται στην Έκθεση ; Δεν έπρεπε να γράψει ποιους έψαχνε να βρει μετά τη μάχη στα ΑΞΊΠΕΤΡΑ να τους επιστρέψει τα όπλα και τα ραδιόφωνα τους ; Δεν έπρεπε να συμπληρώσει ποιοι ήρθαν στα Ανώγεια με τους γερμανούς όταν σκότωσαν το Στεφανογιάννη ; Τι έγινε στην απαγωγή του Κράιπε και τι έγινε στη σύσκεψης στο Ρούσο Σπηλιάρι στα Πετραδολάκια ; Και άλλες πολλές σημειώσεις, που θα σε εκπλήξουν και σένα τον ίδιο, όταν ανοίξει το τετράδιο και δοθεί στους ιστορικούς.
4ον : Τα ιστορικά βιβλία κ. Σταυρακάκη τα γράφουν ιστορικοί και όχι οι γιοι για τους πατεράδες τους και
5ον : Γράφομε τη λέξη ΑΡΧΗΓΟΣ με κεφαλαία γράμματα για να πιστέψεις κι εσύ κάποτε ότι ΑΡΧΗΓΟΣ μετά το θάνατο του Στεφανογιάννη ήταν ο Χριστομιχάλης. Και δεν σου επιτρέπομε ποτέ πια καμιά αμφισβήτηση στο πρόσωπό του.
ΚΑΜΙΑ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ. ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΥΛΑ.
Ανώγεια, 13 Ιουνίου 2016
Γιαννάκος Ξυλούρης του Μανταλιώτη, Γιώργης Ξυλούρης του Καραβανά.
Δυο …αράδες για το Σπαχοβασίλη…
10/06/2016
Εδώ και λίγες μέρες το ανωγειανό χώμα ξεκουράζει το άψυχο σώμα του Βασίλη Ν. Σπαχή – «Σπαχοβασίλη».
Συχνά μου άρεσε να συνομιλώ μαζί του για διάφορα θέματα γιατί ήταν ένας άριστος και μειλίχιος συνομιλητής! Πάντα είχε μια καλή κουβέντα να πει για το σύλλογο της Αθήνας, την εφημερίδα και την παρουσία μου εκεί αλλά και πάντα διαφωνούσα πάνω σε αυτό γιατί ήθελα και την αρνητική του κριτική που θα με βελτίωνε και θα με έκανε καλύτερο! Εν πάση περιπτώσει…
Ήταν ένας αξιοπρεπής και πολιτισμένος άνθρωπος με διαρκή ποιότητα!
Ξεχωριστός συγχωριανός, εξαίρετο άτομο! Νηφάλιος με υψηλό το αίσθημα της δικαιοσύνης μέσα του! Με εξαιρετική μνήμη ακόμα και στα τελευταία χρόνια της ζωής του που εξέπλητε! Με λεπτό ανωγειανό χιούμορ διάνθιζε σχεδόν πάντα την κάθε κουβέντα του! Με παρρησία και γεναιότητα έλεγε την άποψή του για όλα τα πράγματα.! Είχε μέσα του άσβεστη την ανωγειανή φλόγα για τον τόπο του που την έβγαζε σε κάθε συζήτηση! Ο ίδιος, δε, αυτή τη φλόγα την έλεγε σωβινισμό που είχε για την υπερήφανη ανωγειανή ράτσα! Η προσφορά του σε πολλά επίπεδα της κοινωνίας ήταν σίγουρα πολύ σημαντική και αξιοσημείωτη! Όπως όλοι άνθρωποι που ζουν σε κλειστές και δύσκολες κοινωνίες και ιδίως όταν αυτοί ασχολούνται με τα κοινά του τόπου τους, η κριτική που δέχονται είναι ιδιαιτέρως σκληρή! Έτσι ούτε και ο αείμνηστος Σπαχοβασίλης δεν ξέφυγε από τη βάση αυτού του κανόνα! Επικρίθηκε (και αυτός) για κάποιες επιλογές που έκανε κατά τη διάρκεια της ζωής του! Για άλλους καλές, για άλλους κακές και για κάποιους άλλους αδιάφορες! Ο καθένας είναι ελεύθερος να υποστηρίξει τις απόψεις του, ανάλογα από ποια οπτική γωνία βλέπει τα πράγματα . Αναφαίρετο δημοκρατικό δικαίωμά του καθενός εξάλλου είναι η ελεύθερη άποψη. Η ελεύθερη και η αβίαστη άποψη! Ένα πράγμα, όμως, είναι σίγουρο και δεδομένο για το Σπαχοβασίλη: Ουδέποτε στη διάρκεια του βίου του δεν υπήρξε άνθρωπος της ίντριγκας! Ουδέποτε δεν υπήρξε μικρόψυχος και μικροπρεπής! Ουδέποτε δεν υπήρξε ακοινώνητος και ακοινωνικοποίητος! Και το σημαντικότερο, ο Σπαχοβασίλης μέχρι το τελευταίο λεπτό τη ζωής του ήταν ένας ΑΝΩΓΕΙΑΝΟΣ του… υπερθετικού βαθμού! Με όλες τις θετικές έννοιες και αξίες που έχει ο χαρακτηρισμός και προσδιορισμός αυτός!!!
(Μανώλης Θεοχ. Σκανδάλης – Διευθυντής Σύνταξης «Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ»)
Δημοσιεύθηκε σε: Τοπικά
Κυριακή 19 Ιουνίου: Τ’ Ανώγεια τιμούν τους μεγάλους ευεργέτες Μιχάλη και Λετίτσια Σταυρακάκη
10/06/2016
Πολλές γενιές Ανωγειανών μνώγουνε στ’ όνομα σου,
γιατί άλλαξε τη μοίρα ντως ετούτη η δωρεά σου..
——————————————————————————-
Η Κρήτη βγάνει οπλαρχηγούς κι αθρώπους τω γραμμάτω,
κι “αγράμματους” που αλλάζουνε την τάξη των πραμάτω..(Μαντινάδες Μήτσου Σταυρακάκη)
Ο Δήμος Ανωγείων τιμάει την Κυριακή 19 Ιουνίου τους μεγάλους ευεργέτες του τόπου μας, Μιχάλη και Λετίτσια Σταυρακάκη, με επιστημονική ημερίδα το πρωί στην αίθουσα του Δημοτικού σχολείου, όπου θα μιλήσουν εκπαιδευτικοί και Πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και με μουσική βραδιά αργότερα στο θέατρο “Νίκος Ξυλούρης”, ενώ θα έχει προηγηθεί και η ονοματοδοσία του δρόμου μπροστά από το σχολείο με τα ονόματα τους.
Ήταν το έτος 1954, λίγα χρόνια μόνο έχουν περάσει από το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πόλεμου, αλλά και της καταστροφικής εμφύλιας διαμάχης των Ελλήνων. Τα Ανώγεια ακόμα μετρούν τις πληγές τους και προσπαθούν να ορθοποδήσουν μετά το Ολοκαύτωμα του Αυγούστου του 1944 που είχε ισοπεδώσει τα πάντα. Το μεγαλύτερο αναπτυξιακό έργο έρχεται εκείνη τη χρονιά και είναι προσφορά ενός ζευγαριού Ανωγειανών που ζούσαν μακριά από τον τόπο τους. Επιθυμούν να βάλουν το δικό τους λιθαράκι στην αναστήλωση των Ανωγείων. Επιλέγουν να βοηθήσουν στην αναστήλωση της Παιδείας , της μόρφωσης και του Πολιτισμού. Χτίζουν το Σταυράκειο Γυμνάσιο και Λύκειο Ανωγείων και βοηθούν στην εύρυθμη λειτουργία του. Ήταν το 1954 και πραγματοποιούνται τα εγκαίνια του παρουσία όλων των Ανωγειανών . Βαθιά μέσα τους εκείνη την ημέρα οι πρόγονοι μας γνώριζαν ότι αυτό ίσως θα ήταν το έργο πνοής που θα εξασφάλιζε στα παιδιά τους ένα καλύτερο μέλλον από το δικό τους. Δεν έκαναν λάθος. Γι’ αυτό τίμησαν εκείνη την ημέρα τους δυο ευεργέτες, τον Μιχάλη και την Λετίτσια Σταυρακάκη (Σταυράκη) και μέχρι σήμερα συνεχίζουμε να τους τιμάμε αναγνωρίζοντας την σπουδαία προσφορά τους.
Αναλυτικά το πρόγραμμα των εκδηλώσεων:
Κυριακή 19 Ιουνίου 2016
Αίθουσα εκδηλώσεων του Δημοτικού σχολείου:
H ημερίδα θα ξεκινήσει στις 11 π.μ.
Αντώνης Χουρδάκης(Ιστορικός της εκπαίδευσης)
Μανώλης Δρακάκης (Ιστορικός)
Δημήτρης Σαλούστρος (Φιλόλογος)
Κατερίνα Φωστιέρη (Ιστορικός)
Κατερίνα Δαλακούρα (Ιστορικός της εκπαίδευσης)
Βαγγέλης Τζούκας (Ιστορικός)
Γιώργης Νικολακάκης(Κοινωνικός Ανθρωπολόγος)
Το βράδυ στις 9 μ.μ συναυλία στο θέατρο “Νίκος Ξυλούρης”
Συμμετέχουν:
Ross Daly-Βασίλης Σταυρακάκης-Μιχάλης Σταυρακάκης-Κέλυ Θωμά-Γιώργος Μανωλάκης-Γιάννης Παπατζανής-
Νικηφόρος Σταυρακάκης-Αντώνης Σταυρακάκης-Γιώργος Σταυρακάκης
Η Αυτοβιογραφία του Μιχαήλ Σταυρακάκη
Με αφορμή την εκδήλωση τιμής και ευγνωμοσύνης που θα γίνει την Κυριακή 19 Ιουνίου για τους ευεργέτες, επανεκδόθηκε η αυτοβιογραφία του του Μιχαήλ Ιωάννου Σταυρακάκη 62 χρόνια μετά την πρώτη της έκδοση το 1954.
Ο Μιχάλης Σταυρακάκης ξεκινάει την αυτοβιογραφία του με δυο μαντινάδες:
Αν θέλετε να μάθετε πως πέρασα στα ξένα,
τι έμαθα τι άκουσα θα μάθετε εδώ πέρα..
———————————————————
Ότι σας λέω επαδά δεν είναι παραμύθια,
μόνον όλα μου συνέβησαν και όλα είν’ αλήθεια..
Στο βιβλίο αυτό που αξίζει και πρέπει να διαβάσει κάθε Ανωγειανός ο Μιχαήλ Σταυρακάκης περιγράφει γλαφυρά την ζωή του από την γέννηση του το 1879 μέχρι και το 1953, λίγους μήνες πριν τα εγκαίνια του Σταυράκειου Γυμνασίου. Αξίζει να σας μεταφέρουμε ένα απόσπασμα από τον πρόλογο της αυτοβιογραφίας:
“Το βιβλίο θα ανατυπωθεί όπως ήταν στην πρώτη του έκδοση, χωρίς αλλαγές ή προσθήκες στο πολυτονικό σύστημα γραφής, για να έχουν την δυνατότητα οι νεώτεροι να ενημερωθούν για τη ζωή και τα πεπραγμένα του Μιχ.Ιωάννου Σταυρακάκη. Του ανθρώπου που στην ευαίσθητη ηλικία των 11 χρόνων, φτωχός, ξυπόλητος κι αγράμματος ξενιτεύτηκε αρχικά στη Σμύρνη και αργότερα στην Αμερική για να αναζητήσει καλύτερη τύχη.
Μετά από απίστευτες δυσκολίες, κακουχίες κι αντιξοότητες που θα έχετε την ευκαιρία να διαβάσετε στο παρόν βιβλίο, κατάφερε να ορθοποδήσει και να προκόψει, χάρις στην πίστη του, στη δύναμη και τη θέληση του ανθρώπου. Ο Μ.Σταυρακάκης δεν έγινε εκατομμυριούχος, κατάφερε όμως με την επιμονή και την εργασία του να εξασφαλίσει ένα ικανοποιητικό εισόδημα για αυτόν και την οικογένεια του. Ο πραγματικός του πλούτος ήταν το μεγαλείο της ευαίσθητης ψυχής του.
Όσα αγαθά και να αποκτήσει ο άνθρωπος δεν τα ευχαριστιέται αν δεν τα μοιραστεί με τους ανθρώπους που αγαπά και νοιάζεται. Διέθεσε λοιπόν ένα σεβαστό ποσό για την εποχή και κτίστηκε το Γυμνάσιο στην γενέτειρα του, τα κατεστραμμένα από τον πόλεμο Ανώγεια, σε μια εποχή που τέτοια σχολεία υπήρχαν μόνο στις μεγάλες πόλεις της Κρήτης. Έτσι δόθηκε η ευκαιρία στα παιδιά των απανταχού της Κρήτης Ανωγειανών όπως και σ’ αυτά της ευρύτερης περιοχής Μυλοποτάμου αλλά και άλλων περιοχών, να φοιτήσουν στο Γυμνάσιο και στη συνέχεια, πολλοί από αυτούς να διαπρέψουν στον χώρο των γραμμάτων και της επιστήμης.
Αξίζει εδώ να προσθέσουμε κάτι που δεν είναι ευρύτερα γνωστό, πως και το Δημοτικό σχολείο στα Αρμανώγεια στο Μονοφάτσι, κτίστηκε με δωρεά του Μιχαήλ Σταυρακάκη, σταματώντας την καθημερινή ταλαιπωρία των μικρών παιδιών που πήγαιναν με τα πόδια στα γειτονικά χωριά για να μάθουν γραφή και ανάγνωση. Η ευεργεσία του Μ.Σταυρακάκη προς την γενέτειρα του τα Ανώγεια είναι κορυφαία έκφραση διαχρονικών αξιών και φιλοπατρίας.Ο άνθρωπος χρειάζεται παιδεία και γνώση γιατί μέσω της παιδείας και της γνώσης μπορεί να ζήσει με αξιοπρέπεια και να διεκδικήσει αυτά που του ανήκουν. Για αυτό η αξία της πράξης του ευεργέτη Μ.Σταυρακάκη είναι παγκρήτιας και πανελλήνιας εμβέλειας.
Με την εκδήλωση μνήμης και την ανατύπωση της αυτοβιογραφίας του, τιμούμε τον άνθρωπο και τον ευεργέτη Μιχαήλ Ι.Σταυρακάκη και προσπαθούμε ως σκεπτόμενοι πολίτες να αποτρέψουμε την ιστορική λήθη κι ότι αυτό συνεπάγεται και να βοηθήσουμε τους νεότερους να γνωρίσουν προσωπικότητες που οι πράξεις τους άφησαν ένα σημαντικό αποτύπωμα στη μνήμη μας..”.
Ουρανία Ξυλούρη (Ανάσταινα): «Η πηγή της αγάπης, της δικαιοσύνης, της αλήθειας και της ευσπλαχνίας»
09/06/2016
Από τον Οδυσσέα Βρέντζο
Όταν ένας αξιόλογος άνθρωπος φεύγει από τη ζωή, συνηθίζεται από τους αρχαιοτάτους χρόνους , να εκφωνείται επικήδειος λόγος σχετικά με τη ζωή, τη δράση και την προσφορά του αποδημήσαντος. Οι πρόγονοι μας από αρχαιοτάτων χρόνων πίστευαν οτι η αρετή, η τιμιότητα και η αξιοπρέπεια βραβεύονται, γιατί όπου βραβεύεται η αρετή εκεί ξεφυτώνουν άριστοι άνθρωποι. Επειδή η εκδημήσασα αγαπημένη μας Ουρανία Ξυλούρη ήταν ένας αξιόλογος άνθρωπος, γεμάτος προσφορά και καλοσύνη, της αξίζει να πούμε δυο λόγια αντάξια της μεγαλοσύνης της. Αγαπημένη θεία Ουρανία. Θα μπορούσα να μιλάω ώρες για το μεγαλείο της ψυχής σου, της καλοσύνης σου και για τις αρετές σου. Είχα την τιμή να συνδέομαι φιλικά με τα παιδιά σου. Φοβούμαι, μήπως με τα φτωχά μου λόγια δεν αποδώσω τα πρέποντα και σμικρύνω το μεγαλείο σου. Αγαπημένη μου Ουρανία. Γεννήθηκες στ’ Ανώγεια από μια οικογένεια αρχοντιάς, τιμιότητας, καλοσύνης, με δημοκρατικά ιδεώδη. Κόρη του Φουρδά και αδελφή του Θανάση, του Νίκου και του Γιάγκου, τριών αδελφών με αγώνες δημοκρατικούς, αγώνες τιμιότητας και αξιοπρέπειας. Παντρεύτηκες έναν άρχοντα των Ανωγείων , έναν αξιόλογο άνθρωπο, τον Ανάστο και αποκτήσατε μια αξιοζήλευτη οικογένεια. Η φιλική μου σχέση με τον Νίκο σου, με έφερε δίπλα σου σαν μαθητής και με θεωρούσες παιδί σου. Ήσουνα η πηγή της αγάπης, της δικαιοσύνης, της αλήθειας και της ευσπλαχνίας. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την αγάπη σου, την ευσπλαχνία σου, την προσφορά σου και την καλοσύνη σου. Με αποκαλούσες «παιδί μου», με βοήθησες, με στήριξες στα δύσκολα χρόνια των μαθητικών μου σπουδών. Για όλα αυτά σ ΄ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου.
Αγαπημένη μας Ουρανία, σε προπέμψαμε στην τελευταία σου κατοικία, με λύπη και στεναγμό, όπως πρέπει να προπέμψουμε μια πανάξια σύζυγο, μητέρα και φίλη. Η καταγωγή σου και η ανατροφή σου μέσα σε μια οικογένεια με σταθερές δημοκρατικές αρχές σου δημιούργησε έναν χαρακτήρα έντιμο, ηθικό, γεμάτο από προσφορά, φιλοξενία, αλτρουισμό και ντομπροσύνη.
Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ. Πάντα θα σε θυμάμαι. Ας είναι ανάλαφρο το χώμα που σε σκέπασε.
Αιωνία η μνήμη σου.
Σ΄ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
Από τον Οδυσσέα Βρέντζο
«Αγαπημένε μου σύντεκνε Πολυζώη,
Έχει περάσει ένας χρόνος που έφυγες από τη ζωή. Έχει περάσει ένας χρόνος που έφυγες από κοντά μας , μα πιο πολύ από τους δικούς σου ανθρώπους. Βουβό το κλάμα των Ανωγείων , του Ψηλορείτη και της Αγίας Μαρίνας. Την ημέρα που σε αποχαιρετούσε ολόκληρη η κοινωνία των Ανωγείων, πριν από έναν χρόνο, δεν μπορούσα να αρθρώσω λέξη, ούτε να κουμαντάρω το μολύβι για να σε αποχαιρετήσω. Γι ΄αυτό τολμώ σήμερα να σου πω αυτά που βγαίνουν από μέσα μου και αυτά που σου αξίζουν. Σύντεκνε, φίλε και σύντροφε Πολυζώη, είμαστε όλοι συγκλονισμένοι με τον αποχωρισμό σου και με τον τόσο άδικο και πρόωρο χαμό σου. Είναι μερικοί άνθρωποι, που δεν μπορείς να πιστέψεις, ότι μπορεί να λείψουν. Ένας τόσο αγαπητός άνθρωπος, τόσο ζωντανός, τόσο εκφραστικός, τόσο αισιόδοξος και τόσο γενναίος δεν μπορεί να λείψει έτσι από τη μια στιγμή στην άλλη. Γιατί είναι ο ίδιος ένα μέρος από την αόρατη ατμόσφαιρα και κάθε μέρα ξέρουμε ότι κάπου εκεί είναι η εικόνα και η σκιά του και γι΄αυτό τον νιώθουμε πάντα δίπλα μας. Τον ρόλο που έπαιζε στη ζωή μας ένας τέτοιος άνθρωπος , τον καταλαβαίνουμε μόλις τον χάσουμε για πάντα. Είμαστε συγκλονισμένοι Πολυζώη, όχι μόνο γιατί έφυγες από δίπλα μας τόσο ξαφνικά, αλλά με τον τρόπο που έφυγες. Μέσα μας παλεύει η λύπη με το θυμό. Είμαστε θυμωμένοι για την αδικία της φυγής σου. Γιατί ήσουν ένας άνθρωπος χωρίς εμπάθειες , ούτε προσωπικά μίση. Και γι΄αυτό σε αγαπούσε ολόκληρη η κοινωνία των Ανωγείων και πέραν… Ήσουνα ένας άνθρωπος του δίκιου, ο περήφανος Ανωγειανός που ποτέ δεν υπέκυψε σε κανέναν, που πάντα και απέναντι στους πάντες έλεγε τη γνώμη του, όσο πικρή κι αν ήταν για τους φίλους και όσο επίκινδυνη για τους εχθρούς. Ήσουνα ο ντόμπρος άντρας, ο σοβαρός ιδεολόγος, ο μαχητής της ζωής, ο αγωνιστής του δικαίου, ο λεβέντης των Ανωγείων, ο γνήσιος Κρητικός. Ήσουνα τυχερός που είχες στο ταξίδι της ζωής σύντροφο την Δημοκρατία, αυτή την θαυμάσια και δυνατή γυναίκα, με την οποία πορεύτηκες στη ζωή και μεγαλώσατε τα εξαίρετα παιδιά σας, σοβαρή παρακαταθήκη για τα Ανώγεια. Αυτά τα παιδιά τα καμάρωνες και τα καμαρώνουμε τώρα όλοι μας. Ο πόνος τους βέβαια είναι πολύ μεγάλος, όπως και όλων μας, γιατί έφυγες τόσο νωρίς. Υπάρχει όμως για όλους μας μια παρηγοριά. Για την Δημοκρατία, που ήτανε η σύντροφος ενός σπουδαίου ανθρώπου και στα παιδιά σου, παιδιά ενός δίκαιου και καλού πατέρα. Σύντεκνε Πολυζώη, θα μπορούσα να μιλάω όλες ολόκληρες για το μεγαλείο της ψυχής σου και τις αρετές σου. Η σύνδεση που είχα μαζί σου ( φιλική, συντροφική, πνευματική) με οδήγησε να τονίσω τη ντομπροσύνη σου, την αξιοπρέπειά σου, τον ντόμπρο και αντρίκιο λόγο σου. Δεν χρειάζονται περισσότερα. Το κενό που άφησες είναι πολύ μεγάλο.
Θα σε θυμόμαστε για πάντα. Αιωνία σου η μνήμη.»