Τοπικά
“Έφυγε” από τη ζωή ο Μανόλης Μανουράς του Μανιατοβασίλη, σε ηλικία 64 ετών. Η νεκρώσιμος ακολουθία θα ψαλεί στον Ιερό Ναό του Αγίου Τίτου στο Ηράκλειο σήμερα Δευτέρα 23 Οκτωβρίου στις 4 μ.μ Η ταφή θα γίνει στο νεκροταφείο Γαζίου. Η ΑΝΩΓΗ εκφράζει θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του.
Με λόγια αγάπης και συγκινημένος τον αποχαιρετάει μέσω της προσωπικής του σελίδας, ο ανιψιός του και π.Αντιδήμαρχος Ηρακλείου κ.Γιώργος Αεράκης, αναφέροντας τα εξής:
“Καλοστραθιά Μανόλη!
Σήμερα τα ξημερώματα ο Μανόλης Μανουράς, ο αδελφός της μάνας μου μας αποχαιρέτησε για μακρύ ταξίδι. Δεν τον είπα ποτέ «θείο» γιατί για μένα και τους αδελφούς μου ήταν ένας ακόμα αδελφός. Ορφανός από μητέρα στα έξι του βρέθηκε ξαφνικά με πολλές μητέρες, τις επτά μεγαλύτερες αδελφές του και με δυό πατεράδες. Τον δικό του και τον μεγαλύτερο αδελφό του τον Κίμωνα. Έλαβε και έδωσε πολλή αγάπη στη ζωή του.
Θα σε θυμάμαι πάντα γενναίο και χαμογελαστό, με απίστευτη δύναμη και ισχυρή δόση χιούμορ να είσαι η ψυχή της παρέας.
Θα μας λείψεις. Εκεί που πας δώσε χαιρετισμούς. .”
Δημοσιεύθηκε σε: 
Τη Πέμπτη στεφανώνεται στ Αί Γιωργιού τη χάρη
Οκτώβρη μήνα 19 το αίτιο ζευγάρι
—————————————————
Που τα Λιβάδια ο γαμπρός η νύφη που τα Ανώγεια
Μυλοποτάμου δυο χωριά πο δυο γνωστά τους σόγια
—————————————————
Να πώ δυο λόγια στα χωριά ορεινά γειτονικά ναι
μια χαρακιά το να τ αλλού τόσο πολύ κοντά ναι
———————————————————
Έχουν τη Κράνα Ζωνιανά ενδιαμέσως μπέτες
και όλων πλούτος ορυκτός τα δύσβατα και οι πέτρες
———————————————————–
Ιστορικά στέκουν ορθά, πεσόντες και στ Αρκάδι
και βρίσκουνται οι καταχτητές αντίκρυ τους ομάδι
————————————————————-
Κώστα και- Ντίνας Σωπασή που λένε Καραμπότσο
βάζω και διακριτικά για να μη πέσω όξω
————————————————————-
Είναι γονέοι του γαμπρού Βασίλη το όνομα του
που χει κι αυτός του ποιητή τη πένα στο δομά του
————————————————————-
Μεγάλη οικογένεια λογούνται οι Σωπασήδες
Οι περισσότεροι βοσκοί, γλετζέδες μερακλήδες
———————————————————-
Έχουν τον Νίκο Σωπασή μεγάλο τους λυράρη
πολλούς βλαστούς για λευτεριά αν χρειαστεί αλαβάρι.
———————————————————–
Βγήκε στ Ανώγεια μέρα μια και η στα πρώτα σπίτια
του έπαιζε ο έρωντας τα βέλη του στα στήθια
———————————————————
Εβάστα τα και τα παιζε στ αόρη το προβάτω
αντί για πέτρες πίσω μπρος να παίρνουνε και κάτω
———————————————————
Η στο μεγάλο το χωριό έκαμε μονοπάτι
και η στη πλάκα βόσκανε τα μάτια του ραχάτι
——————————————————–
Είδε το στο πρωτόσπιτο προς αοριού τη στράτα
το ρόδο που αιχμάλωτη η τη καρδιά του εκράτα.
——————————————————-
Σταυρούλα ονομάζουσα γένος Κεφαλογιάννη
στον Άι Γιώργη αύριο τη βλόγα της που κάνει
—————————————————–
Ε σπούδασε στη ραπτική και έγινε μοδίστρα
κι ομορφιά της αντανακλά τη σκύτινη καθίστρα
———————————————————
Ο Λιβαδιώτης ο βοσκός άγγιξε τη καρδιά της
που χε και εκείνος θαμπωθεί από την ομορφιά της
———————————————————–
Η αγάπη πόρτα δε χτυπά ανοίγει τη και μπαίνει
κανει τα μάτια τους αντί και τη καρδιά τους χτένι
————————————————————
Τη πεθυμιά τους αργαλειό τη σκέψη τους θρομίλι
και κόβουνε πια ώριμο και τρώνε το σταφύλι
–
Κόρη του ιερωμένου μας που λένε Παπαφλέσσα
Παπά Ανδρέα που φορεί τα μαύρα ράσα μπέσα
———————————————————–
Και τσι Γεωργίας τσι παπαδιάς το γένος Κολυβάκη
παντρεύτηκε με προξενιό κι ήταν κοπελιδάκι
———————————————————–
Του Άι Γιώργη παπαδιά μα μάνα πάνω απ όλα
βιόλα τη πήρε ο παπάς και τη χει ακόμη βιόλα
——————————————————–
Είχε [εχει] στο σπίτι της δουλειά και μάνα και τη κάνει
ζωγράφος και καλλίγραμμος σε πιάτα πορσελάνη
—————————————————————-
Σεμνή κοπέλ εξυπνη δραστήρια και οίκια
μ αυτά τη πήρε ο παπάς πλούσια καλοψίκια
———————————————————
Μετά που το μυστήριο θα πάνε στσι Κουρήτες
τραπέζι γλέντι ως το πρωί οι Πανομυλοποταμίτες
ΚΟΥΜΠΑΡΟΙ
Κουμπάροι είναι αρκετοί Ιγκόρ Ριμπακοφ είναι ένας
σκέτο δεν έχω τι να πώ να γράψει του τσι πένας
————————————————————-
Βασίλης ονομάζετε ο δεύτερος κουμπάρος
βοσκός εργένης και ψηλός τσι παραντάνας θάρρος
————————————————————-
Του Βασιλέα τα Άριστου ο γιός ο κανακάρης
καλός γαμπρός ναι κοπελιά μονο να τονε πάρεις
———————————————————-
Από τσι Ζαχαράκηδες το γένος Σταυρακάκη
Αννα Μαρία κουμπάρισσα η μια η Ζαμπετάκη
————————————————————
Είναι και ο Γεώργιος Ζαχαριουδάκη -Τσακίρη
αυτά για το κουμπαρικό ποιητικό μου χτήρι
————————————————————
Να ζήσουνε οι αίτιοι οι κουμπάροι να τσι χιλιάσου
και είθε και τον ποιητή να μη το ναι ξεχάσου
ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ – ΜΕΝΕΛΗΣ : Ενας από τους τελευταίους αντάρτες της Ανεξάρτητης Ομάδας Ανωγείων
13/10/2017
H Ομάδα Ανωγείων Ψηλορείτης αποδίδει τιμάς εις πεσόντας Κορφές Μαλεβυζίου, τον Αύγουστο 1944. Ο Μενέλης Ξυλούρης πρώτος από δεξιά.
Ο Μενέλαος Ξυλούρης, για τους Ανωγειανούς ο Μενέλης, γιος του Γιώργη Ξυλούρη και της Αγάπης, στις αρχές του Σεπτέμβρη και σε ηλικία 97 ετών, πέρασε στην αιωνιότητα. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Ψηλορείτη, ανδρώθηκε στις πλαγιές του ιστορικού βουνού και στο οροπέδιο της Νίδας. Ένας από τους τελευταίους αντάρτες της Ανωγειανής Ομάδας, της Ανεξάρτητης Ομάδας Ανωγείων Α.Ο.Α.
Λέει ο ποιητής της Αντίστασης :
…πικρός και κακοπάντιδος τσ’αντίστασης ο δρόμος
μα είναι ακόμη πιο πικρός της λευτεριάς ο πόνος,
όταν χτυπά την πόρτα σου νύχτα, μαχαιρωμένη
και ένα χέρι καρτερεί μια απόκριση προσμένει,
το «φύγε» είναι προδοσά, το «έμπα» είναι μαχαίρι,
είναι η φοβερή στιγμή που η μοίρα θα σου φέρει…
Δεν ήταν πολλοί αυτοί που άνοιξαν την πόρτα της λευτεριάς και την προσκάλεσαν να «μπει», τα χρόνια 1941-1945. Την 1η Ιουνίου 1941, όταν η Κρήτη πέρασε στις δυνάμεις του φασισμού και ναζισμού, παραβλέποντας τις απειλές των κατακτητών, κάποιοι όρθωσαν το ανάστημά τους, φωνάζοντας στη λευτεριά ότι είναι μαζί της. Ένας απ’αυτούς ήταν και Μενέλαος Ξυλούρης ή Μενέλης. Η ιστορία της κρητικής αντίστασης γράφτηκε με το αίμα και τον αγώνα αγνών και άδολων πατριωτών. Ανθρώπων που δεν ήθελαν, ούτε διεκδίκησαν ανταλλάγματα μετά την απελευθέρωση. Και που οι περισσότεροι έμεινα στην αφάνεια.
Ποια ήταν όμως η Α.Ο.Α. ; Αμέσως μετά την κατάληψη της Κρήτης από τους Γερμανοϊταλούς, την 1η Ιουνίου 1941, άρχισαν οι συζητήσεις στα Ανώγεια για την ίδρυση μυστικής πατριωτικής οργάνωσης. Στις 15 Αυγούστου 1941, στο σπίτι του Ιωάννη Δραμουντάνη ή Στεφανογιάννη, οι συζητήσεις αυτές λαμβάνουν υπόσταση, η οργάνωση δημιουργείται και ονομάζεται Επιτροπή Εθνικής Απελευθερωτικής Δράσεως (Ε. Ε. Α. Δ.). Πρόεδρος ορίζεται ο Ιωάννης Δραμουντάνης, συνάπτεται πρακτικό το οποίο υπογράφουν ο Πρόεδρος και οι Μιχάλης Ξυλούρης ή Χριστομιχάλης, παπα-Γιάννης Σκουλάς, Γεώργιος Δραμουντάνης ή Στεφανογιώργης και Νικόλαος Σταυρακάκης ή Αεροπόρος. Όλοι οι παραπάνω ανήκαν στο Βενιζελικό κόμμα. Στο πρακτικό αναφέρονται και τα ονόματα των γιατρών Νικολάου Μανούσου και Κωνσταντίνου Κουνάλη που ανήκαν στο Λαϊκό κόμμα, καθώς επίσης και τα ονόματα του Ανθ/ρχου Δημητρίου Κίππη και του γιατρού από τον Άγιο Ιωάννη Μυλοποτάμου Ελευθερίου Δρανδράκη. Ο σκοπός και οι στόχοι της Επιτροπής Εθνικής Απελευθερωτικής Δράσεως ορίζονταν με σαφήνεια από το παραπάνω Πρακτικό.
Τον Ιανουάριο του 1942 με δύο ακόμη πρακτικά (στις 11 και 16 του μήνα), συμπληρώθηκε η Επιτροπή Εθνικής Απελευθερωτικής Δράσεως με νέα μέλη και απλώθηκε σ’ολόκληρο το Μυλοπόταμο και στο Δυτικό Μαλεβύζι.
Τη νύχτα της 24ης Ιανουαρίου 1942, γερμανική δύναμη 1500 ανδρών κυκλώνουν το χωριό Ανώγεια Συγκεντρώνουν τους κατοίκους στην πλατεία Αρμί και ζητούν επίμονα την παράδοση όπλων από τους Ανωγειανούς καθώς και την παράδοση των Άγγλων πρακτόρων οι οποίοι είχαν, σύμφωνα με το Γερμανό αξιωματικό επικεφαλής, την έδρα τους στα Ανώγεια. Κατόπιν αναζήτησαν με κατάλογο 10 από τα σημαίνοντα στελέχη της Επιτροπής Εθνικής Απελευθερωτικής Δράσεως. Αμέσως μετά την αποχώρηση των Γερμανών από τα Ανώγεια, η Διοικούσα επιτροπή αποφασίζει να μετατρέψει την παθητική αντίσταση σε ενεργό αντίσταση, τη μετάλλαξη της Οργάνωσης σε ένοπλη ανταρτική Ομάδα με την ονομασία Ανεξάρτητη Ομάδα Ανωγείων. (Α.Ο.Α.) Αρχηγός της Ομάδας ορίστηκε από τους συναγωνιστές του ο Ιωάννης Δραμουντάνης-Στεφανογιάννης και λημέρι της η περιοχή Κορακόπετρα του Ψηλορείτη όπου βρισκόταν το μητάτο του Στεφανογιάννη.
Στις 25 Νοεμβρίου 1942 στο σπίτι του Αρχηγού Στεφανογιάννη έγινε σύσκεψη των μελών της Οργανώσεως στην οποία πήραν μέρος πλέον των 100 ατόμων. Στη σύσκεψη αυτή αποφασίστηκε η ένταξη της Οργάνωσης στο Ε.Α.Μ. Η Επιτροπή Εθνικής Απελευθερωτικής Δράσεως μετονομάζεται σε Επαρχιακή Επιτροπή Άνω Μυλοποτάμου. (Ε.Ε.Α.Μ.)
Στις 6 Ιουνίου 1943 σε συνεδρίαση της Επαρχιακής Επιτροπής Άνω Μυλοποτάμου με παρόντα τα έξι από τα επτά μέλη αποδέχεται την αποχώρηση από την Επιτροπή του Κομουνιστικού μέλους και αποφασίζει τη μετονομασία της Επαρχιακής Επιτροπής σε Περιφερειακή Διοίκηση Άνω Μυλοποτάμου (Π.Δ.Α.Μ.) Εθνικής Οργανώσεως Ρεθύμνης (Ε.Ο.Ρ.) και την ένταξή της στην Εθνική Οργάνωση Κρήτης (Ε.Ο.Κ.) μέχρι το τέλος της τετράχρονης γερμανοϊταλικής Κατοχής, τον Μάιο του 1945.
Η συμβολή της Ανεξάρτητης Ομάδας Ανωγείων στην Αντίσταση και απελευθέρωση της Κρήτης από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής ήταν ανεκτίμητη υπό την άξια Αρχηγία του Ιωάννη Δραμουντάνη-Στεφανογιάννη. Αλλά και μετά το θάνατό του, η ομάδα υπό τον Χριστομιχάλη Ξυλούρη κατόρθωσε:
α) Να διατηρήσει άσβεστη τη σπίθα και τη δίψα της λευτεριάς σε μια μεγάλη εδαφική περιφέρεια της κεντρικής Κρήτης (Άνω και Κάτω Μυλοπόταμο – Δυτικό Μαλεβύζι)
β) Να διατηρήσει αδούλωτο τον Ψηλορείτη, το μοναδικό ίσως ελεύθερο τμήμα του νησιού, βρίσκοντας εκεί καταφύγιο οι καταδιωκόμενοι από τους Γερμανούς Κρήτες αλλά και οι Άγγλοι στρατιώτες οι οποίοι δεν κατάφεραν να ακολουθήσουν τους συντρόφους τους μετά τη μάχη της Κρήτης.
γ) Το δυσκολότερο έτος της Κατοχής, το 1942, όταν οι αντάρτες που λημέριαζαν στα βουνά μετρούνταν στα δάχτυλα των χεριών, έδωσε καταφύγιο στις συμμαχικές αποστολές οι οποίες με τους σταθμούς ασυρμάτου που έφεραν στον τόπο μας διατήρησαν επαφή με το Στρατηγείο της Μέσης Ανατολής (τον ελεύθερο τότε κόσμο). Τα Ανωγειανά μητάτα, Κορακόπετρα, Μίθια, Πετροδολάκια ήταν τα ασφαλή καταφύγια των σταθμών ασυρμάτου και των Άγγλων Αξιωματικών Συνδέσμων Τομ Ταμπάμπιν, Ραλφ Στόκμπριτζ, Πάτρικ Λη Φέρμορ κ.ά.
δ) Οργάνωσε δίκτυο κατασκοπίας στους νομούς Ρεθύμνου και Ηρακλείου από ικανά στελέχη, οι πληροφορίες των οποίων ήταν πολύτιμες, μεταδίδονταν στο Στρατηγείο Μέσης Ανατολής και αξιοποιούνταν αναλόγως.
ε) Η Ανεξάρτητη Ομάδα Ανωγείων ήταν μία από τις ένοπλες Αντιστασιακές ομάδες που έδρασαν καθ’όλη τη διάρκεια της Γερμανοϊταλικής Κατοχής στην Κρήτη. (Στα Ανωγειανά λημέρια οργανώθηκαν οι πρώτες συσκέψεις των Αρχηγών της ένοπλης Κρητικής Αντίστασης (Κορακόπετρα-Μίθια, Απρίλιο-Μάιο 1942).
στ) Διατήρησε, (με τη μοναδική συμβολή του ιδρυτικού της μέλους Νίκου Σταυρακάκη-Αεροπόρου), όλα τα έγγραφα που στέλνονταν σ’αυτήν τα χρόνια 1941-1945, παραδίδοντας στις νεότερες γενιές ένα μοναδικό Αρχείο, το πιο πλήρες Ελληνικό Κατοχικό Αρχείο που γνωρίζουμε ως σήμερα και το οποίο φυλάσσεται στο Δήμο Ανωγείων. Χιλιάδες έγγραφα μας αποκαλύπτουν την διαδρομή της Κρητικής Αντίστασης, μιας πρωτοπόρου Αντίστασης, όχι μόνο στον Ελληνικό αλλά σε ολόκληρο τον Ευρωπαϊκό χώρο, μιας Αντίστασης που ξεκίνησε αμέσως με την κατάληψη της Κρήτης από τους Γερμανοϊταλούς και που κυρίαρχη θέση καταλαμβάνει σ’αυτήν η Ανεξάρτητη Ομάδα Ανωγείων.
Σ’αυτήν την ομάδα ήταν μέλος ο Μενέλης. Ένας από τους ανωγειανούς που δεν υποτάχτηκαν στον βάρβαρο κατακτητή. Που έζησε την καταστροφή των Ανωγείων και τις εκτελέσεις των συγχωριανών του. Που έβαλε κι αυτός ένα λιθαράκι στην αναγέννηση του χωριού από τις στάχτες του, μετά την απελευθέρωση. Και που όλα τα χρόνια της σκλαβιάς, η ζωή του Μενέλη και των Ανωγειανών ανταρτών ακολουθούσε τους στίχους του ποιητή :
Μέρες που δεν είναι μέρες,
ζωή που δεν είναι ζωή.
Θάνατος που στρώνει το τραπέζι του
με το θάνατο και τη βροχή.
Δεν έχεις τόπο να κοιμηθείς.
Δεν έχεις τόπο να κουρνιάσεις.
Δεν έχεις τόπο να σταθείς.
Δεν έχεις τόπο να ησυχάσεις.
Πιστός στο δρόμο του χρέους που διδάχτηκε από τους γονείς του. Και την ιστορική οικογένεια των Ξυλούρηδων. Σήμερα, που οι αξίες σβήνουν και χάνονται. Σήμερα, τα χρόνια της ευδαιμονίας και της καλοπέρασης. Η απώλεια των ανθρώπων με ήθος και αγάπη προς την πατρίδα, είναι αναντικατάστατη.
Μενέλη, η οικογένεια που δημιούργησες με την Στυλιανή, τα παιδιά σου ο Γιώργης, ο Μανόλης, ο Μιχάλης, η Αγάπη, η Ειρήνη, η οικογένεια των Ξυλούρηδων, οι συγχωριανοί σου, σε τιμούν και σε αποχαιρετούν.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκέπασε.
Γ.Κ.
Στα Γενικά Αρχεία του Κράτους βρέθηκε ο πρώην Δήμαρχος Ανωγείων Σωκράτης Κεφαλογιάννης για μια προσωπική του έρευνα, κατά τη διάρκεια της οποίας βρήκε μπροστά του τις μελέτες και τα σχέδια των Αρχιτεκτόνων για την δημιουργία του 1954 του Σταυράκειου Γυμνασίου, αλλά και το 1963 με το Δεύτερο Δημοτικό σχολείο Ανωγείων στο Περαχώρι!
Ο Σωκράτης, έστειλε τα αρχεία αυτά στην Ανωγή μαζί με κάποιες σκέψεις του για την σημασία που έχουν για την πορεία της Εκπαίδευσης των Ανωγείων αλλά και για ιστορικούς λόγους. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Σωκράτης: “Τα θεωρώ σημαντικά ούτως συ άλλος γιατί δεν ξέρω αν υπάρχουν καν στο αρχείο του Δήμου ή στα σχολεία.
Είναι ευδιάκριτο στα σχέδια η αρχική εικόνα του “Σταυράκειου” Γυμνασίου και η σύγκριση με τις πολλές μετατροπές του με το σήμερα. Επίσης στο Δημοτικό στο Περαχώρι, όπως φαίνεται από τα σχέδια, το κτιριακό συγκρότημα δεν ολοκληρώθηκε ποτέ όπως ήταν στα σχέδια..” καταλήγει.
Η μεγάλη δωρεά του Μιχάλη και της Λετίσιας Σταυράκη από την Αμερική, θεμελιώθηκε το 1954 και άλλαξε για πάντα την ιστορία του χωριού, δημιουργώντας στον ορεινό Μυλοπόταμο ένα πρότυπο Γυμνάσιο εξοπλισμένο με ότι χρειαζόταν κάτι πρωτοφανές τότε για ένα μικρό επαρχιακό και ορεινό χωριό της Ελλάδας.
Η αρχική πλάκα με την ονομασία ανέγραφε “Σταυράκειο Διδακτήριον Ανωγείων Μυλοποτάμου Κρήτης” και αυτή η μεγάλη δωρεά δημιούργησε επιστήμονες και ανθρώπους των γραμμάτων στα Ανώγεια και την ευρύτερη περιοχή και εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να είναι ένας από τους βασικότερους πυλώνες προόδου των Ανωγείων.
Μια δεκαετία μετά ολοκληρώθηκε και το Δημοτικό σχολείο στο Περαχώρι όπου ξεκίνησε το 1963 με περισσότερα από 100 παιδιά. με τα σχέδια πάντως να μην αποτυπώνουν την τελική του μορφή καθώς όπως φαίνεται διαμορφώθηκε τελικά διαφορετικά από ότι στις μελέτες για άγνωστους λόγους.
Σύμφωνα με την έρευνα του Σωκράτη Κεφαλογιάννη, αρχιτέκτονας για το Γυμνάσιο 1951 – 1953 ήταν ο Πέτρος Νιαγάσας, ενώ για το “Β’ Δημοτικόν Σχολείον Ανωγείων Ρεθύμνης” 1963 αρχιτέκτονας ήταν ο Γ. Σταυρίδης.
H ΑΝΩΓΗ έλαβε και δημοσιεύει από τον κ. Νίκο Μανουσάκη, μέλος του γραφείου περιοχής Κρήτης του ΚΚΕ την ακόλουθη επιστολή:
«ΚΑΤΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΑ ΑΝΩΓΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΗ ΚΑΛΟΜΟΙΡΗ
Ειλικρινά λυπάμαι για τον τρόπο που επέλεξε η κυρία Αρετή Σπαχή να απαντήσει στο κείμενο που έστειλα στην ΑΝΩΓΗ με τίτλο « ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΟΜΗΣ ΣΤΑ ΑΝΩΓΕΙΑ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΗ ΚΑΛΟΜΟΙΡΗ».
Το ύφος που χρησιμοποιεί, αν μην τι άλλο, φανερώνει έλλειψη ψυχραιμίας αλλά και εμφανή προσπάθεια σπίλωσης και σε προσωπικό επίπεδο, χρησιμοποιώντας μια σειρά από «κοσμητικά» επίθετα. Δεν πρόκειται να την παρακολουθήσω σε αυτήν την προσπάθεια κάτι που δεν έγινε και στο κείμενο που δόθηκε ως απάντηση στα λεγόμενα της στην εκδήλωση, κείμενο που είχε αποκλειστικά και μόνο πολιτικό χαρακτήρα. Άλλωστε και τα δυο κείμενα είναι στην διάθεση του κοινού και μπορούν να κρίνουν το ύφος και το ήθος του κάθε αρθρογράφου. Από διακριτικότητα γιατί δεν ήθελα σε καμία περίπτωση να προσωποποιηθεί η κριτική που γινόταν στο κείμενο δεν ανέφερα σε κανένα σημείο ούτε καν το όνομα της ομιλήτριας. Ωστόσο, ο πολιτικός πολιτισμός επιβάλλει να ξέρει ο καθένας όταν κάνει δημόσια αναφορά σε κάποια πολιτικά ζητήματα, πολύ περισσότερο όταν κριτικάρει την πολιτική ενός κόμματος, να δέχεται και την κριτική σε αυτά που λέει και να απαντά με πολιτικά επιχειρήματα αποφεύγοντας τους όποιους χαρακτηρισμούς.
Στο προκείμενο. Η απάντηση που δίνει η κυρία Σπαχή με το κείμενο της αν μην τι άλλο τεκμηριώνει τα όσα αναφέρονται στο κείμενο που έδωσα για πονηρή διαστρέβλωση της ιστορίας και της ίδιας της πραγματικότητας. Λέω πονηρή, γιατί μου είναι δύσκολο να πιστέψω ότι η κυρία Σπαχή δεν διαθέτει πολιτική και ιδεολογική επάρκεια για να μην καταλαβαίνει τι πολιτικά ζητήματα εγείρει το κείμενο που έδωσα και αντί για απάντηση πολιτική συνεχίζει την διαστρέβλωση. Αρνούμαι να πιστέψω δηλαδή ότι δεν καταλαβαίνει την διαφορά του νοήματος που δίνεται στα κείμενα του ΚΚΕ με την λέξη «συνθηκολόγηση» και με αυτό που θέλει να βάλει με την αναφορά της περί «ΤΑΞΙΚΗΣ συνθηκολόγησης»
Για τους αναγνώστες των κειμένων και μόνο να πω ότι αυτό που αναφέρουν τα κείμενα του ΚΚΕ έχει να κάνει με την απαράδεκτη πράγματι τακτική που ακολουθήθηκε στην υπογραφή των συμφωνιών του Λιβάνου και της Καζέρτας και που οφείλεται σε λάθος εκτιμήσεις, αδυναμίες και ανεπάρκειες, στις δυσκολίες που είχε η δράση την εποχή αυτή και την διαπάλη που γινόταν με τον οπορτουνισμό μέσα στο κόμμα.
Άλλο πράγμα λέει η κυρία Σπαχή με το «ταξική συνθηκολόγηση». Μας λέει σε απλά ελληνικά ότι το ΚΚΕ πρόδωσε την τάξη του, ότι τα «βρήκε» με την αντίπαλη αστική τάξη σταματώντας τον ταξικό αγώνα, κάτι που δεν αποδεικνύεται ιστορικά αφού μετά από λίγο διάστημα όπως λέω πήρε απόφαση για την συγκρότηση του ΔΣΕ, κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης στην Ελλάδα.
Με λίγα λόγια, το ΚΚΕ παρά τις δυσκολίες και τις λάθος πολλές φορές εκτιμήσεις ποτέ δεν υπέστειλε την σημαία της ταξικής πάλης στην χώρα μας. Να σταματήσει λοιπόν η χρησιμοποίηση των όποιων λαθών έγιναν για άρνηση της ηρωικής ιστορίας της ταξικής πάλης στην Ελλάδα με την καθοδήγηση του ΚΚΕ και η προσπάθεια που γίνεται να εμφανιστεί ότι εγκατέλειψε τις ιδεολογικές του αρχές.
Κάπως έτσι αντιμετωπίζεται και το άλλο επίμαχο σημείο που αφορά την ταμπέλα «επαναστατικό ΚΚΕ». Η κυρία Σπαχή κάνει ότι δεν καταλαβαίνει την διαφορά που υπάρχει να κολλήσεις ένα τίτλο δικό σου στο τίτλο του κόμματος, το ΚΚΕ δηλαδή να γίνει «επαναστατικό ΚΚΕ» , ότι δεν γνωρίζει ότι με αυτόν τον τίτλο υπήρξαν κόμματα και ομαδούλες στην χώρα μας(Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας- ΕΚΚΕ) κ.ά. που καμιά σχέση δεν είχαν με το ΚΚΕ) που ήθελαν να πουλήσουν επαναστατηλίκι όπως άλλωστε γίνεται και σήμερα από διάφορους χώρους . Επικαλείται άρθρα στην ΚΟΜΕΠ και άλλα κείμενα του ΚΚΕ που καμία σχέση δεν έχουν με τα παραπάνω. Οι εκτιμήσεις του κόμματος για την πορεία αποκατάστασης των επαναστατικών χαρακτηριστικών έχει να κάνει με την διαπάλη με τον οπορτουνισμό στις γραμμές του και τον σταθερό προσανατολισμό στην επαναστατική θεωρία και όχι με ταμπέλες που παραπέμπουν αλλού. Η επανεκτίμηση θέσεων και πολιτικών επιλογών που προκύπτει από ην αναζήτηση της ιστορικής αλήθειας από το ΚΚΕ οδηγεί σε επαναστατικού χαρακτήρα διόρθωση λαθών και όχι στην απογοήτευση που παραπέμπει η κάθε είδους λαθολογία.
Για τα υπόλοιπα που αναφέρονται στην απάντηση της κυρίας Σπαχή δεν αξίζει τον κόπο να ασχοληθώ, γιατί περί άλλων αναφέρεται πέραν των ζητημάτων που βάζει το άρθρο μου. Πουθενά δεν της γίνεται κριτική ΓΙΑΤΙ ανέλαβε την ομιλία στην εκδήλωση που έγινε. Η κριτική γίνεται για αυτά που είπε και μόνο. Όσον αφορά την παρουσία και τοποθέτηση του ΚΚΕ στην εκδήλωση, δίνεται απάντηση στο άρθρο. Τέλος, αυτό που αφορά τις γνώσεις μου για την πολιτική, ιδεολογία του ΚΚΕ και την προβολή της, αφήστε κυρία Σπαχή να το κρίνει το ίδιο μου το κόμμα.
Τελεία και παύλα λοιπόν για ζητήματα που αφορούν την εκδήλωση που έγινε για τον Μπάμπη Καλομοίρη. Για άλλη μια φορά τιμή και δόξα στους ήρωες αυτούς οι οποίοι βγήκαν μέσα από τα πολιτικά σπλάχνα του ηρωικού ΚΚΕ.
Ευχαριστώ για την φιλοξενία
Μανουσάκης Νίκος
Μέλος του γραφείου περιοχής Κρήτης του ΚΚΕ»
Η ΑΝΩΓΗ, έλαβε και δημοσιεύει την ακόλουθη επιστολή- απάντηση της κ. Αρετής Σπαχή
Η επιστολή έχει ως εξής:
«ΜΙΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΜΕΝΗ ΚΑΙ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΚΑΚΟΒΟΥΛΟ ΑΡΘΡΟ (ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΑΝΟΥΣΑΚΗ) ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ «ΑΝΩΓΗ»
« Η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση και…ακόμη πιο αποτελεσματική είναι η λασπολογία»: αυτήν την αρχή φαίνεται να επιλέγει ο Νίκος Μανουσάκης, το μέλος του γραφείου περιοχής Κρήτης του Κ.ΚΕ, στο άρθρο που δημοσίευσε στον ηλεκτρονικό τύπο «Ανω Γη », με τίτλο «Με αφορμή τα αποκαλυπτήρια της προτομής στα Ανώγεια του Μπάμπη Καλομοίρη». Πρόκειται για ένα άρθρο που έχει στόχο να υπονομεύσει το περιεχόμενο της κεντρικής ομιλίας στην εκδήλωση μνήμης και τιμής των δυο κομμουνιστών αγωνιστών, του Μπάμπη και Αποστόλη Καλομοίρη, την οποία διοργάνωσαν οι συγγενείς των αγωνιστών και στην οποία ανατέθηκε ο ρόλος της κεντρικής ομιλίας στην Αρετή Σπαχή, κατ΄ επιλογή του επιζώντος αδελφού.
Στο εν λόγω κείμενο ο αρθρογράφος ξεπερνά όντως κάθε έννοια δεοντολογίας στην πολεμική που ολοφάνερα θέλει να κάνει, αγνοώντας επιδεικτικά τόσο το χαρακτήρα της εκδήλωσης, όσο και το συναισθηματικό φορτίο των συγγενών των νεκρών.
Δηλώνω ότι δεν θα παρακολουθήσω ούτε το περιεχόμενο, ούτε το ύφος του εν λόγω λιβελλογραφήματος. Θα εστιάσω αποκλειστικά και μόνο σε δυο σημεία, για λόγους αρχής . Γιατί η ιστορική αλήθεια ,από την πλευρά της εργατικής τάξης , δεν ήταν και δε μπορεί ποτέ να είναι δίγλωσση, ούτε συγκεχυμένη:.
- Εγκαλεί ο αρθογράφος την ομιλία, επειδή, λέει ,αναφέρεται στο «επαναστατικό Κ.ΚΕ», του οποίου ήταν μέλος ο τιμώμενος αγωνιστής και αυτήν την αναφορά τη θεωρεί «πονηριά» («παραπέμπει πονηρά σε άλλον ιδεολογικο-πολιτικό χώρο»»! ). Μήπως πρέπει ο… ψυχογράφος και εγκαλών αρθρογράφος να διαβάσει πιο προσεκτικά τα ντοκουμέντα του ίδιου του Κ.ΚΕ, του οποίου είναι στέλεχος, για να διαπιστώσει ότι ο πολιτικός του φορέας κάνει διάκριση της «επαναστατικής και μη περιόδου του;»
Για υπενθύμιση του παραθέτουμε : ΚΟΜΕΠ τεύχος 6 και χρόνος έκδοσης 2013 με τίτλο «Η ΠΟΡΕΙΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥ Κ.ΚΕ» Επιθυμεί άραγε ο επικριτής αρθρογράφος να είναι ο λόγος του συναφής με τις κομματικές του θέσεις ή θέλει να ..κατασκευάζει «πονηρά φαντάσματα», για να υπηρετήσει μικροκομματικές σκοπιμότητες; Η απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα είναι εύλογη.
- Κατηγορεί ο αρθρογράφος την ομιλία, επειδή αναφέρεται στην «Ταξική Συνθηκολόγηση» που επέβαλαν οι συμφωνίες του Λιβάνου, της Καζέρτας και της Βάρκιζας με ευθύνη της ηγεσίας εκείνης της περιόδου. Και πάλι το στέλεχος του Κ.ΚΕ που στρέφεται με τόση μανία ενάντια στην ομιλία ανακαλύπτοντας μόνιμους εχθρούς του Κ.ΚΕ, ή δεν κάνει τον κόπο να μελετήσει τα επίσημα ντοκουμέντα του κόμματός του (μάλιστα κατηγορεί την ομιλία ότι τα παραποίησε!) ή δεν αντέχει την ιστορική αλήθεια που και το ίδιο το κόμμα του αναγνωρίζει σήμερα επίσημα ή θέλει οπωσδήποτε να ..κατασκευάσει …υπονομευτές(!) , για να ικανοποιήσει εμπάθειες που δεν έχουν καμία σχέση με την πολτική αντιπαράθεση αρχών. Τα ερωτήματα που προκύπτουν οφείλει να τα απαντήσει ο ίδιος. Τονίζω απλώς ότι τον ίδιο όρο «συνθηκολόγηση» αναγνωρίζει ο Ν.Ζαχαριάδης για τη Βάρκιζα, γεγονός το οποίο αναφέρει και αποδέχεται και το Κ.Κ.Ε. στο εγχειρίδιό του «Δοκίμιο Ιστορίας του Κ.ΚΕ(1949-1968) στη σελ 216 «Αντί όμως για συμφωνία εμείς κάναμε συνθηκολόγηση….», ενώ παράλληλα χαρακτηρίζει ως «αίσχος» τη συμφωνία της Καζέρτας: «Έτσι θα διορθωνόταν και το αίσχος της Καζέρτας..»
Για ποια παραποίηση των ντοκουμέντων λοιπόν κατηγορεί ο επικριτής-αρθρογράφος την ομιλία; Μήπως με αυτό το ανυπόστατο κατηγορητήριο θέλει να συσκοτίσει την πραγματικότητα και να αποφύγει την απάντηση στο ουσιαστικό ερώτημα που προκύπτει αυτονόητα : Γιατί δεν ανέλαβε το κόμμα του την ομιλία στην εκδήλωση και γιατί δεν κατέθεσε ένα χαιρετισμό; Για ποιο λόγο δεν παίρνει θέση ο αρθρογράφος, έστω και εκ των υστέρων, πάνω σε αυτό το κεντρικό πρόβλημα, αλλά επιλέγει την παραπλανητική τακτική της επίθεσης στην τοποθέτηση της ομιλήτριας η οποία απλώς ικανοποίησε την επιθυμία του επιζώντος αδελφού;
Κλείνω αυτή τη σύντομη τοποθέτηση , με την επισήμανση ότι ο αρθρογράφος αναφέρεται , γενικά και αφηρημένα, σε άλλους χώρους, ενώ η ομιλήτρια ούτε θέλησε να δηλώσει ούτε ανέφερε καμία κομματική ιδιότητά της, πέραν της επαγγελματικής
Στα παραπάνω ερωτήματα είναι προφανές ότι ως ομιλήτρια δεν περιμένω απάντηση, πολύ περισσότερο γραπτή, γιατί δεν πρόκειται να δώσω συνέχεια σε μια επίθεση που δε διέπεται ούτε από ιδεολογικούς, ούτε από ηθικούς κανόνες.
Σεβόμενη τη μνήμη των νεκρών αγωνιστών και το βαθύ και πολύχρονο πόνο των επιζώντων μελών της οικογένειάς τους, αλλά και όλων των συγγενών- οι οποίοι έχουν το αναφαίρετο δικαίωμα να τιμούν σε κλίμα ηρεμίας και σοβαρότητας τους νεκρούς τους- δηλώνω ότι δεν πρόκειται να απαντήσω σε οποιαδήποτε άλλο λιβελλογράφημα.