sp5Εδώ και λίγες μέρες το ανωγειανό χώμα ξεκουράζει το άψυχο σώμα  του Βασίλη Ν. Σπαχή – «Σπαχοβασίλη».

Συχνά μου άρεσε να συνομιλώ μαζί του για διάφορα θέματα γιατί ήταν ένας άριστος  και μειλίχιος συνομιλητής!  Πάντα είχε μια καλή κουβέντα να  πει για το σύλλογο της Αθήνας, την εφημερίδα και την παρουσία μου εκεί αλλά και πάντα διαφωνούσα πάνω σε αυτό γιατί ήθελα και την αρνητική του κριτική  που θα με βελτίωνε και θα με έκανε καλύτερο!  Εν  πάση περιπτώσει…

Ήταν ένας  αξιοπρεπής  και πολιτισμένος άνθρωπος  με  διαρκή ποιότητα!

Ξεχωριστός συγχωριανός,  εξαίρετο άτομο! Νηφάλιος με υψηλό το αίσθημα της δικαιοσύνης  μέσα του! Με εξαιρετική μνήμη ακόμα και στα τελευταία χρόνια της ζωής του που εξέπλητε! Με λεπτό ανωγειανό χιούμορ διάνθιζε σχεδόν πάντα την κάθε κουβέντα του! Με παρρησία και γεναιότητα έλεγε την άποψή του για όλα τα πράγματα.! Είχε μέσα του άσβεστη την ανωγειανή φλόγα  για τον τόπο του που την έβγαζε  σε κάθε συζήτηση!  Ο ίδιος, δε, αυτή τη φλόγα την έλεγε σωβινισμό που είχε για την υπερήφανη ανωγειανή ράτσα! Η προσφορά του σε πολλά επίπεδα της κοινωνίας ήταν σίγουρα πολύ σημαντική και αξιοσημείωτη!   Όπως όλοι άνθρωποι που ζουν σε κλειστές και δύσκολες κοινωνίες και ιδίως όταν αυτοί ασχολούνται με τα κοινά του τόπου τους, η κριτική που δέχονται είναι ιδιαιτέρως σκληρή! Έτσι ούτε και ο αείμνηστος Σπαχοβασίλης δεν ξέφυγε από τη βάση αυτού του κανόνα! Επικρίθηκε (και αυτός) για κάποιες επιλογές που έκανε κατά τη διάρκεια της ζωής του! Για άλλους καλές,  για άλλους κακές και για κάποιους άλλους αδιάφορες! Ο καθένας είναι ελεύθερος να υποστηρίξει τις απόψεις του, ανάλογα από ποια οπτική γωνία βλέπει τα πράγματα . Αναφαίρετο δημοκρατικό δικαίωμά του καθενός  εξάλλου είναι η ελεύθερη άποψη.  Η ελεύθερη και η αβίαστη άποψη! Ένα πράγμα, όμως,  είναι σίγουρο και δεδομένο για το Σπαχοβασίλη: Ουδέποτε στη διάρκεια του βίου του δεν υπήρξε άνθρωπος της ίντριγκας! Ουδέποτε δεν υπήρξε μικρόψυχος και μικροπρεπής! Ουδέποτε δεν υπήρξε ακοινώνητος και ακοινωνικοποίητος! Και το σημαντικότερο, ο Σπαχοβασίλης μέχρι το τελευταίο λεπτό τη ζωής του ήταν ένας ΑΝΩΓΕΙΑΝΟΣ του… υπερθετικού βαθμού! Με όλες τις θετικές έννοιες  και αξίες που έχει  ο χαρακτηρισμός και προσδιορισμός αυτός!!!

(Μανώλης  Θεοχ. Σκανδάλης  – Διευθυντής  Σύνταξης  «Η ΦΩΝΗ  ΤΩΝ  ΑΝΩΓΕΙΩΝ»)

AFISA1Πολλές γενιές Ανωγειανών μνώγουνε στ’ όνομα σου,

γιατί άλλαξε τη μοίρα ντως ετούτη η δωρεά σου..

——————————————————————————-

Η Κρήτη βγάνει οπλαρχηγούς κι αθρώπους τω γραμμάτω,

κι “αγράμματους” που αλλάζουνε την τάξη των πραμάτω..(Μαντινάδες Μήτσου Σταυρακάκη)

Ο Δήμος Ανωγείων τιμάει την Κυριακή 19 Ιουνίου τους μεγάλους ευεργέτες του τόπου μας, Μιχάλη και Λετίτσια Σταυρακάκη, με επιστημονική ημερίδα το πρωί στην αίθουσα του Δημοτικού σχολείου, όπου θα μιλήσουν εκπαιδευτικοί και Πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και με μουσική βραδιά αργότερα στο θέατρο “Νίκος Ξυλούρης”, ενώ θα έχει προηγηθεί και η ονοματοδοσία του δρόμου μπροστά από το σχολείο με τα ονόματα τους.

Ήταν το έτος 1954, λίγα χρόνια μόνο έχουν περάσει από το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πόλεμου, αλλά και της καταστροφικής εμφύλιας διαμάχης των Ελλήνων. Τα Ανώγεια ακόμα μετρούν τις πληγές τους και προσπαθούν να ορθοποδήσουν μετά το Ολοκαύτωμα  του Αυγούστου του 1944 που είχε ισοπεδώσει τα πάντα. Το μεγαλύτερο αναπτυξιακό έργο έρχεται εκείνη τη χρονιά και είναι προσφορά ενός ζευγαριού Ανωγειανών που ζούσαν μακριά από τον τόπο τους. Επιθυμούν να βάλουν το δικό τους λιθαράκι στην αναστήλωση των Ανωγείων. Επιλέγουν να βοηθήσουν στην αναστήλωση της Παιδείας , της μόρφωσης και του Πολιτισμού. Χτίζουν το Σταυράκειο Γυμνάσιο και Λύκειο Ανωγείων και βοηθούν στην εύρυθμη λειτουργία του. Ήταν το 1954 και πραγματοποιούνται τα εγκαίνια του παρουσία όλων των Ανωγειανών . Βαθιά μέσα τους εκείνη την ημέρα οι πρόγονοι μας γνώριζαν ότι αυτό ίσως θα ήταν το έργο πνοής που θα εξασφάλιζε στα παιδιά τους ένα καλύτερο μέλλον από το δικό τους. Δεν έκαναν λάθος. Γι’ αυτό τίμησαν εκείνη την ημέρα τους δυο ευεργέτες, τον Μιχάλη και την Λετίτσια Σταυρακάκη (Σταυράκη) και μέχρι σήμερα συνεχίζουμε να τους τιμάμε αναγνωρίζοντας την σπουδαία προσφορά τους.

gimnasio-anoigeion-1954Αναλυτικά το πρόγραμμα των εκδηλώσεων:

Κυριακή 19 Ιουνίου 2016

Αίθουσα εκδηλώσεων του Δημοτικού σχολείου:

H ημερίδα θα ξεκινήσει στις 11 π.μ.

Αντώνης Χουρδάκης(Ιστορικός της εκπαίδευσης)

Μανώλης Δρακάκης (Ιστορικός)

Δημήτρης Σαλούστρος (Φιλόλογος)

Κατερίνα Φωστιέρη (Ιστορικός)

Κατερίνα Δαλακούρα (Ιστορικός της εκπαίδευσης)

Βαγγέλης Τζούκας (Ιστορικός)

Γιώργης Νικολακάκης(Κοινωνικός Ανθρωπολόγος)

Το βράδυ στις 9 μ.μ συναυλία στο θέατρο “Νίκος Ξυλούρης”

Συμμετέχουν:

Ross Daly-Βασίλης Σταυρακάκης-Μιχάλης Σταυρακάκης-Κέλυ Θωμά-Γιώργος Μανωλάκης-Γιάννης Παπατζανής-

Νικηφόρος Σταυρακάκης-Αντώνης Σταυρακάκης-Γιώργος Σταυρακάκης

Η Αυτοβιογραφία του Μιχαήλ Σταυρακάκη

Με αφορμή την εκδήλωση τιμής και ευγνωμοσύνης που θα γίνει την Κυριακή 19 Ιουνίου για τους ευεργέτες, επανεκδόθηκε η αυτοβιογραφία του του Μιχαήλ Ιωάννου Σταυρακάκη 62 χρόνια μετά την πρώτη της έκδοση το 1954.

Ο Μιχάλης Σταυρακάκης ξεκινάει την αυτοβιογραφία του με δυο μαντινάδες:

Αν θέλετε να μάθετε πως πέρασα στα ξένα,

τι έμαθα τι άκουσα θα μάθετε εδώ πέρα..

———————————————————

Ότι σας λέω επαδά δεν είναι παραμύθια,

μόνον όλα μου συνέβησαν και όλα είν’ αλήθεια..

Στο βιβλίο αυτό που αξίζει και πρέπει να διαβάσει κάθε Ανωγειανός ο Μιχαήλ Σταυρακάκης περιγράφει γλαφυρά την ζωή του από την γέννηση του το 1879 μέχρι και το 1953, λίγους μήνες πριν τα εγκαίνια του Σταυράκειου Γυμνασίου. Αξίζει να σας μεταφέρουμε ένα απόσπασμα από τον πρόλογο της αυτοβιογραφίας:

“Το βιβλίο θα ανατυπωθεί όπως ήταν στην πρώτη του έκδοση, χωρίς αλλαγές ή προσθήκες στο πολυτονικό σύστημα γραφής, για να έχουν την δυνατότητα οι νεώτεροι να ενημερωθούν για τη ζωή και τα πεπραγμένα του Μιχ.Ιωάννου Σταυρακάκη. Του ανθρώπου που στην ευαίσθητη ηλικία των 11 χρόνων, φτωχός, ξυπόλητος κι αγράμματος ξενιτεύτηκε αρχικά στη Σμύρνη και αργότερα στην Αμερική για να αναζητήσει καλύτερη τύχη.

Μετά από απίστευτες δυσκολίες, κακουχίες κι αντιξοότητες που θα έχετε την ευκαιρία να διαβάσετε στο παρόν βιβλίο, κατάφερε να ορθοποδήσει και να προκόψει, χάρις στην πίστη του, στη δύναμη και τη θέληση του ανθρώπου. Ο Μ.Σταυρακάκης δεν έγινε εκατομμυριούχος, κατάφερε όμως με την επιμονή και την εργασία του να εξασφαλίσει ένα ικανοποιητικό εισόδημα για αυτόν και την οικογένεια του. Ο πραγματικός του πλούτος ήταν το μεγαλείο της ευαίσθητης ψυχής του.

Όσα αγαθά και να αποκτήσει ο άνθρωπος δεν τα ευχαριστιέται αν δεν τα μοιραστεί με τους ανθρώπους που αγαπά και νοιάζεται. Διέθεσε λοιπόν ένα σεβαστό ποσό για την εποχή και κτίστηκε το Γυμνάσιο στην γενέτειρα του, τα κατεστραμμένα από τον πόλεμο Ανώγεια, σε μια εποχή που τέτοια σχολεία υπήρχαν μόνο στις μεγάλες πόλεις της Κρήτης. Έτσι δόθηκε η ευκαιρία στα παιδιά των απανταχού της Κρήτης Ανωγειανών όπως και σ’ αυτά της ευρύτερης περιοχής Μυλοποτάμου αλλά και άλλων περιοχών, να φοιτήσουν στο Γυμνάσιο και στη συνέχεια, πολλοί από αυτούς να διαπρέψουν στον χώρο των γραμμάτων και της επιστήμης.

Αξίζει εδώ να προσθέσουμε κάτι που δεν είναι ευρύτερα γνωστό, πως και το Δημοτικό σχολείο στα Αρμανώγεια στο Μονοφάτσι, κτίστηκε με δωρεά του Μιχαήλ Σταυρακάκη, σταματώντας την καθημερινή ταλαιπωρία των μικρών παιδιών που πήγαιναν με τα πόδια στα γειτονικά χωριά για να μάθουν γραφή και ανάγνωση. Η ευεργεσία του Μ.Σταυρακάκη προς την γενέτειρα του τα Ανώγεια είναι κορυφαία έκφραση διαχρονικών αξιών και φιλοπατρίας.Ο άνθρωπος χρειάζεται παιδεία και γνώση γιατί μέσω της παιδείας και της γνώσης μπορεί να ζήσει με αξιοπρέπεια και να διεκδικήσει αυτά που του ανήκουν. Για αυτό η αξία της πράξης του ευεργέτη Μ.Σταυρακάκη είναι παγκρήτιας και πανελλήνιας εμβέλειας.

Με την εκδήλωση μνήμης και την ανατύπωση της αυτοβιογραφίας του, τιμούμε τον άνθρωπο και τον ευεργέτη Μιχαήλ Ι.Σταυρακάκη και προσπαθούμε ως σκεπτόμενοι πολίτες να αποτρέψουμε την ιστορική λήθη κι ότι αυτό συνεπάγεται και να βοηθήσουμε τους νεότερους  να γνωρίσουν προσωπικότητες που οι πράξεις τους άφησαν ένα σημαντικό αποτύπωμα στη μνήμη μας..”.

 

anastainaΑπό τον Οδυσσέα Βρέντζο

Όταν ένας αξιόλογος άνθρωπος φεύγει από τη ζωή, συνηθίζεται από τους αρχαιοτάτους χρόνους , να εκφωνείται επικήδειος λόγος σχετικά με τη ζωή, τη δράση και την προσφορά του αποδημήσαντος. Οι πρόγονοι μας από αρχαιοτάτων χρόνων πίστευαν οτι η αρετή, η τιμιότητα και η αξιοπρέπεια βραβεύονται, γιατί όπου βραβεύεται η αρετή εκεί ξεφυτώνουν άριστοι άνθρωποι. Επειδή η εκδημήσασα αγαπημένη μας Ουρανία Ξυλούρη ήταν ένας αξιόλογος άνθρωπος, γεμάτος προσφορά και καλοσύνη, της αξίζει να πούμε δυο λόγια αντάξια της μεγαλοσύνης της. Αγαπημένη θεία Ουρανία. Θα μπορούσα να μιλάω ώρες για το μεγαλείο της ψυχής σου, της καλοσύνης σου και για τις αρετές σου.  Είχα την τιμή να συνδέομαι φιλικά με τα παιδιά σου. Φοβούμαι, μήπως με τα φτωχά μου λόγια δεν αποδώσω τα πρέποντα και σμικρύνω το μεγαλείο σου. Αγαπημένη μου Ουρανία. Γεννήθηκες στ’ Ανώγεια από μια οικογένεια αρχοντιάς, τιμιότητας, καλοσύνης, με δημοκρατικά ιδεώδη. Κόρη του Φουρδά και αδελφή του Θανάση, του Νίκου και του Γιάγκου, τριών αδελφών με αγώνες δημοκρατικούς, αγώνες τιμιότητας και αξιοπρέπειας. Παντρεύτηκες έναν άρχοντα των Ανωγείων , έναν αξιόλογο άνθρωπο, τον Ανάστο και αποκτήσατε μια αξιοζήλευτη οικογένεια. Η φιλική μου σχέση με τον Νίκο σου, με έφερε δίπλα σου σαν μαθητής και με θεωρούσες παιδί σου. Ήσουνα η πηγή της αγάπης, της δικαιοσύνης, της αλήθειας και της ευσπλαχνίας. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την αγάπη σου, την ευσπλαχνία σου, την προσφορά σου και την καλοσύνη σου. Με αποκαλούσες «παιδί μου», με βοήθησες, με στήριξες στα δύσκολα χρόνια των μαθητικών μου σπουδών. Για όλα αυτά σ ΄ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου.

Αγαπημένη μας Ουρανία, σε προπέμψαμε στην τελευταία σου κατοικία, με λύπη και στεναγμό, όπως πρέπει να προπέμψουμε μια πανάξια σύζυγο, μητέρα και φίλη. Η καταγωγή σου και η ανατροφή σου μέσα σε μια οικογένεια με σταθερές δημοκρατικές αρχές σου δημιούργησε έναν χαρακτήρα έντιμο, ηθικό, γεμάτο από προσφορά, φιλοξενία, αλτρουισμό και ντομπροσύνη.

Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ. Πάντα θα σε θυμάμαι. Ας είναι ανάλαφρο το χώμα που σε σκέπασε.

Αιωνία η μνήμη σου.

Σ΄ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

polizoisΑπό τον Οδυσσέα Βρέντζο

«Αγαπημένε μου σύντεκνε Πολυζώη,

Έχει περάσει ένας χρόνος που έφυγες από τη ζωή. Έχει περάσει ένας χρόνος που έφυγες από κοντά μας , μα πιο πολύ από τους δικούς σου ανθρώπους. Βουβό το κλάμα των Ανωγείων , του Ψηλορείτη και της Αγίας Μαρίνας. Την ημέρα που σε αποχαιρετούσε ολόκληρη η κοινωνία των Ανωγείων, πριν από έναν χρόνο, δεν μπορούσα να αρθρώσω λέξη, ούτε να κουμαντάρω το μολύβι για να σε αποχαιρετήσω. Γι ΄αυτό τολμώ σήμερα να σου πω αυτά που βγαίνουν από μέσα μου και αυτά που σου αξίζουν. Σύντεκνε, φίλε και σύντροφε Πολυζώη, είμαστε όλοι συγκλονισμένοι με τον αποχωρισμό σου και με τον τόσο άδικο και πρόωρο χαμό σου. Είναι μερικοί άνθρωποι, που δεν μπορείς να πιστέψεις, ότι μπορεί να λείψουν. Ένας τόσο αγαπητός άνθρωπος, τόσο ζωντανός, τόσο εκφραστικός, τόσο αισιόδοξος και τόσο γενναίος δεν μπορεί να λείψει έτσι από τη μια στιγμή στην άλλη. Γιατί είναι ο ίδιος ένα μέρος από την  αόρατη ατμόσφαιρα και κάθε μέρα ξέρουμε ότι κάπου εκεί είναι η εικόνα και η σκιά του και γι΄αυτό τον νιώθουμε πάντα δίπλα μας. Τον ρόλο που έπαιζε στη ζωή μας ένας τέτοιος άνθρωπος , τον καταλαβαίνουμε μόλις τον χάσουμε για πάντα. Είμαστε συγκλονισμένοι Πολυζώη, όχι μόνο γιατί έφυγες από δίπλα  μας τόσο ξαφνικά, αλλά με τον τρόπο που έφυγες.  Μέσα μας παλεύει η λύπη με το θυμό. Είμαστε θυμωμένοι για την αδικία της φυγής σου. Γιατί ήσουν ένας άνθρωπος χωρίς εμπάθειες , ούτε προσωπικά μίση. Και γι΄αυτό σε αγαπούσε ολόκληρη η κοινωνία των Ανωγείων και πέραν… Ήσουνα ένας άνθρωπος του δίκιου, ο περήφανος Ανωγειανός που ποτέ δεν υπέκυψε σε κανέναν, που πάντα και απέναντι στους πάντες έλεγε τη γνώμη του, όσο πικρή κι αν ήταν για τους φίλους και όσο επίκινδυνη για τους εχθρούς. Ήσουνα ο ντόμπρος άντρας, ο σοβαρός ιδεολόγος, ο μαχητής της ζωής, ο αγωνιστής του δικαίου, ο λεβέντης των Ανωγείων, ο γνήσιος Κρητικός. Ήσουνα τυχερός που είχες στο ταξίδι της ζωής σύντροφο την Δημοκρατία, αυτή την θαυμάσια και δυνατή γυναίκα, με την οποία πορεύτηκες στη ζωή και μεγαλώσατε τα εξαίρετα παιδιά σας, σοβαρή παρακαταθήκη για τα Ανώγεια. Αυτά τα παιδιά τα καμάρωνες και τα καμαρώνουμε τώρα όλοι μας. Ο πόνος τους βέβαια είναι πολύ μεγάλος, όπως και όλων μας, γιατί έφυγες τόσο νωρίς. Υπάρχει όμως για όλους μας μια παρηγοριά. Για την Δημοκρατία, που ήτανε η σύντροφος ενός σπουδαίου ανθρώπου και στα παιδιά σου, παιδιά ενός δίκαιου και καλού πατέρα. Σύντεκνε Πολυζώη, θα μπορούσα να μιλάω όλες ολόκληρες για το μεγαλείο της ψυχής σου και τις αρετές σου. Η σύνδεση που είχα μαζί σου ( φιλική, συντροφική, πνευματική) με οδήγησε να τονίσω τη ντομπροσύνη σου, την αξιοπρέπειά σου, τον ντόμπρο και αντρίκιο λόγο σου. Δεν χρειάζονται περισσότερα. Το κενό που άφησες είναι πολύ μεγάλο.

Θα σε θυμόμαστε για πάντα. Αιωνία σου η μνήμη.»

 

 idaio-antro-03ΕΡΩΤΗΣΗ Προς : Τον Υπουργό Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού κ. Γ. Σταθάκη Θέμα: Παραχώρηση στην «Ελληνική Εταιρία Συμμετοχών και Περιουσίας Α.Ε.» του τουριστικού περιπτέρου στη Νίδα

Κύριε Υπουργέ Με την υπ.αριθ. 469/31/2/6/2016 τροπολογία η κυριότητα και η νομή όλων των ακίνητων περιουσιακών στοιχείων του Ε.Ο.Τ. των οποίων την επικαρπία έχει η ΕΤ.Α.Δ. μεταβιβάζονται πλέον σε αυτήν ώστε το σύνολο πλέον των ακινήτων του Ελληνικού Δημοσίου να τελούν υπό το ενιαίο καθεστώς «αξιοποίησης» στην Ελληνική Εταιρία Συμμετοχών και Περιουσίας Α.Ε., ευρύτερα γνωστής και ως «υπερΤαμείο». Μεταξύ των ακινήτων που ανήκουν στην περιουσία του Ε.Ο.Τ. είναι και το τουριστικό περίπτερο της Νίδας, στα Ανώγεια της Κρήτης, το οποίο κατασκευάστηκε το 1963 με σκοπό την τουριστική ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής. Ικανοποιώντας ένα πάγιο αίτημα της τοπικής κοινωνίας, η προηγούμενη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας χρηματοδότησε την αποκατάσταση του με το ποσό του 1.120.000 ευρώ προκειμένου να δημιουργηθεί ένα Κέντρο Ενημέρωσης Επισκεπτών για το ιστορικό σπήλαιο Ιδαίο Άντρο και το οροπέδιο της Νίδας. Ας σημειωθεί εδώ ότι η σημερινή Κυβέρνηση καθυστέρησε 20 μήνες για την υπογραφή της σύμβασης με αποτέλεσμα να χαθούν σχεδόν τρία χρόνια για την ολοκλήρωση του έργου. Κατόπιν τούτων ερωτάσθε:

1) Έχει μεταβιβασθεί το τουριστικό περίπτερο της Νίδας στην υπο σύσταση Εταιρία;

2) Προτίθεστε να διατηρήσετε τη χρήση για την οποία προορίζεται, βάσει της οποίας εγκρίθηκε η χρηματοδότηση του από την προηγούμενη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας; Αν όχι, ποιες είναι οι προθέσεις της Κυβέρνησης σχετικά με την αξιοποίηση του τουριστικού περιπτέρου υπο το καθεστώς λειτουργίας του νέου φορέα; Ο ερωτών βουλευτής Γιάννης Κεφαλογιάννης

b.spaxisΤου Γιώργη Μπαγκέρη

Πλήθος κόσμου, παρά την βροχόπτωση, βρέθηκε σήμερα Τετάρτη 8 Ιουνίου στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννη στα Ανώγεια, για να απευθύνει το ύστατο χαίρε στον Βασίλη Σπαχή, του πρώην Δημάρχου Ανωγείων και αντάρτη της ομάδας του Πετρακογιώργη στην περίοδο της Κατοχής, που έφυγε αφήνοντας πίσω του μεγάλο κενό στην τοπική κοινωνία. Το παρών μεταξύ άλλων έδωσαν ο Δήμαρχος Ανωγείων κ.Μανόλης Καλλέργης μαζί με πολλά μέλη του Δημοτικού συμβουλίου, οι πρώην Δήμαρχοι Ανωγείων Σωκράτης Κεφαλογιάννης, Νίκος Ξυλούρης και Γιώργος Σμπώκος, ο πρώην Βουλευτής Ηρακλείου Μανόλης Παπαστεφανάκης, ο Αντιδήμαρχος Ηρακλείου Γιάννης Αναστασάκης και άλλοι.

Μετά την νεκρώσιμο ακολουθία επικήδειους λόγους εκφώνησαν εκ μέρους της οικογένειας η Αρετή Σμπώκου, ανηψιά του εκλιπόντος, η Μαρία Πετρακογιώργη πρώην Δήμαρχος Φαιστού και εγγονή του αρχηγού της Αντίστασης Γιώργη Πετρακογιώργη, ο Διευθυντής του Ιστορικού Μουσείου Κρήτης Κώστας Μαμαλάκης και ο θεολόγος Κώστας Νεονάκης που υπηρέτησε για χρόνια στην εκπαίδευση στα Ανώγεια. Μαντινάδες για τον Σπαχοβασίλη ανέφεραν οι Γιώργης Μπέρκης ή Κατσούγκρης και Σταύρος Βιτώρος ή Αγκούτσακας.

Ο επικήδειος της Μαρίας Πετρακογιώργη

Σε αυτές τις δύσκολες ώρες όσα και να ειπωθούν θα είναι λίγα. Όλοι εμείς που βρισκόμαστε εδώ σε αυτή τη σεμνή τελετή αποχαιρετούμε τον άνθρωπο που γνωρίζουμε. Αποχαιρετούμε την ύλη και μόνο την ύλη. Γιατί είχαμε πραγματικά την τεράστια τύχη να τον έχουμε ακούσει να του έχουμε μιλήσει και να μας μεταλαμπαδεύσει τις προσωπικές του εμπειρίες. Πολλοί ήταν εκείνοι που δημιούργησαν από ακούσματα την ιστορία τους.Ο Βασίλης Σπαχής όμως δεν ανήκει σε αυτούς. Ο Βασίλης Σπαχής είναι ο άνθρωπος που θα παραμείνει ανάμεσα μας. Θα παραμείνει στην ψυχή μας, στο πνεύμα μας. Θα παραμείνει στην ιστορία μας και έτσι ίσως να μην χρειάζονται πολλά λόγια, δεν θα τα ήθελε άλλωστε και ο ίδιος.Δεν τον αποχαιρετάμε. Του λέμε καλή μετάβαση στο πάνθεον εκείνων που δημιούργησαν το έπος της Αντίστασης που έφτιαξαν εκείνη την εξαιρετική περίοδο της Ιστορίας μας. Τους ευχαριστούμε και τους ευγνωμονούμε.

spax3Ο επικήδειος του Κώστα Μαμαλάκη

Ο άνθρωπος ο οποίος έχει ζήσει σε θυελλώδεις εποχές, όχι ως απλώς θεατής των γεγονότων αλλά με ενεργή συμμετοχή αγωνιζόμενος για το κοινό καλό, δεν κυριαρχείτε από το άγχος και την αγωνία να διαφημίσει τις πράξεις του, διότι αισθάνεται ότι δεν έκανε τίποτα παραπάνω από αυτό που έπρεπε. Αυτός ήταν ο Βασίλης Σπαχής. Έζησε πολλές ζωές μέσα από μια ζωή. Του βοσκού στα πρόβατα του Πετρακογιώργη, του μαντατοφόρου στο Αντάρτικο, του μεταφορέα εφοδίων και του ένοπλου αντάρτη. Αργότερα μετά τον πόλεμο, την ζωή του εμπόρου, του επιχειρηματία, του οικογενειάρχη και του ανθρώπου που σήκωσε τα μανίκια του και ασχολήθηκε με τα κοινά σε μια όχι εύκολη περίοδο, όταν αυτό του ζητήθηκε από την τοπική κοινωνία των Ανωγείων.

Σε όλη του τη ζωή και κυρίως τα χρόνια της Κατοχής, τον συνόδευε μια αγωνία. Να μην φανεί κατώτερος των περιστάσεων.Να μην ντροπιάσει και να μην ντροπιαστεί.Ακόμα και όταν συνελήφθη στο Μαγαρικάρι και μαζί με άλλους οδηγήθηκε στις Μοίρες η αγωνία του ήταν μια, το ενδεχόμενο να λυγίσει στην ανάκριση και να μαρτυρήσει όλα όσα ήξερε. Αυτή η αόρατη αίσθηση του χρέους τον συνόδευσε σε όλη του τη ζωή  και για την ακρίβεια την καθόρισε.

Ο Βασίλης Σπαχής υπήρξε αυτοδημιούργητη προσωπικότητα.Ορφανός από Μάνα, μακριά από το σπίτι του, βοσκός σε μια ξένη οικογένεια, έπλασε τον χαρακτήρα του έχοντας στα 16 του χρόνια πρότυπο τον Πετρακογιώργη και τους αντάρτες του. Σε δύσκολες περιστάσεις ουδέποτε δήλωσε πως δεν φοβήθηκε.Δεν δείλιασε όμως! Αντιμετώπιζε τη ζωή με ένα χαμόγελο που όσοι τον γνωρίσαμε θα το θυμόμαστε πάντοτε χαραγμένο στο πρόσωπο του.Ίσως αυτό το χαμόγελο να ήταν η αιτία που η ζωή του χαρίστηκε απλόχερα και η μοίρα του επιφύλαξε αξιοπρεπή τα ύστερα του χρόνια.

Ο επικήδειος του Κώστα Νεονάκη

Σήμερα βρισκόμαστε όλοι εδώ, συγγενείς και φίλοι για να αποχαιρετήσουμε, ένα ξεχωριστό άνθρωπο και Ανωγειανό, ένα αγαπημένο μου φίλο, τον Βασίλη Σπαχή. Στα Ανώγεια ήρθα το 1960 για να διδάξω στο σχολείο. Κάποια μέρα είχαμε βγει με κα΄ποιους άλλους συναδέλφους μου για καφέ ένα απόγευμα. Κάποιος συνάδελφος μου έπιασε να λύσει ένα σταυρόλεξο αλλά είχε μπερδέψει μια λέξη και ζήτησε βοήθεια.Ο Βασίλης Σπαχής που άκουγε του είπε την λέξη ικρίωμα.Τον θαυμάσαμε όλοι όταν μάθαμε ότι δεν είχε Πανεπιστημιακά πτυχία αλλά ήταν αυτοδίδακτος.

Σαν Δήμαρχος Ανωγείων μας βοηθούσε σε ότι χρειαζόμασταν για την εργασία μας στο σχολείο, ενώ και όταν ήταν πρόεδρος του Δημοτικού συμβουλίου με Δήμαρχο τον αείμνηστο Λευτέρη Σκουλά είχε δώσει την ψυχή του για την δημιουργία του οικοτροφείου που θα φιλοξενούσε τα παιδιά που θα ερχόντουσαν στα Ανώγεια από τις γύρω περιοχές για να σπουδάσουν.

Ήταν πάντα παρόν και επιθυμούσε πάντα το καλό του τόπου του. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει.

Το ψήφισμα του Δημοτικού συμβουλίου Ανωγείων

Ύστερα από την αναγγελία του θανάτου του Βασιλείου Σπαχή του Νικολάου, το Δημοτικό συμβούλιο, συνήλθε σε έκτακυη συνεδρίαση την 8η του μηνός Ιουνίου 2016 και ώρα 9 π.μ και αφού έλαβε υπόψη του ότι:

1.Από πολύ μικρή ηλικία πήρε ενεργό μέρος και αγωνίστηκε στην Εθνική Αντίσταση κατά των Γερμανών κατακτητών με την ομάδα του Γ.Πετρακογιώργη.

2.Το ότι υπηρέτησε για πολλά χρόνια τον Δήμο Ανωγείων ως Δημοτικός σύμβουλος, αλλά και ως υπηρεσιακός Δήμαρχος κατά την διάρκεια μιας ταραγμένης περιόδου της Ιστορίας μας.

3.Το γεγονός ότι καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του υπήρξε διακηρυγμένος λάτρης της ιστορίας, των παραδόσεων, αλλά και της προκοπής και της ανάπτυξης αυτού του τόπου που με πάθος αγάπησε.

Αποφάσισε:

  1. Να εκφράσει τα συλλυπητήρια του στους οικείους του εκλιπόντος.

2.Να παραστεί ο Δήμαρχος και το Δημοτικό συμβούλιο στην κηδεία του.

3.Να κατατεθεί χρηματικό ποσό αντί στεφάνου στην Κοινωνική Υπηρεσία του Δήμου.

4.Το ψήφισμα να δοθεί στους οικείους του.

 

Για το Δημοτικό συμβούλιο Ανωγείων. Ο πρόεδρος κ.Δημήτρης Κονιός.

Οι μαντινάδες του Γιώργη Μπέρκη

Φεύγεις κι αφήνεις καθαρό, τον δρόμο στα παιδιά σου..

Περήφανε Ανωγειανέ, άγια τα λείψανα σου..

———————————————————-

Ετίμησες τον τόπο σου και την καταγωγή σου..

κρατώντας τη τιμή ψηλά, ως ήταν και η ζωή σου..

————————————————————

Ήθος,αξιοπρέπεια και προσφορά μεγάλη..

χωρίς σε δύσκολους καιρούς να σκύψεις το κεφάλι..

———————————————————–

Την ιστορία που άφησες άλλοι θα την διηγούνται..

και θα γραφτείς ιστορικά σ’ αυτούς που δεν ξεχνιούνται..

—————————————————————

Σπαχοβασίλη εμίσεψες μα αν λιώσει και το σώμα..

Η μνήμη σου θα μας τιμά και μέσα από το χώμα..

————————————————————–

Σαν τον αετό περήφανα έκλεισες τα φτερά σου..

Αιώνια η μνήμη σου, άγια τα λείψανα σου..

———————————————————

Ήρεμη και γαλήνια η νεκρική μορφή σου..

Καθάρια όπως τον χασέ ως ήταν κι η ζωή σου..

-->