Δεν πειράζει να φοβόμαστε. Το θέμα είναι να μη δειλιάζουμε».

​Τέσσερα χρόνια μετά, έφτασε η ώρα να ξανασυναντηθούμε.

Δεν ξεχνάμε ποτέ τον λόγο για τον οποίο ξεκινήσαμε και δηλώνουμε ξανά παρών.

​Η υπόθεση της καταδίκης της εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής έκλεισε φέτος οριστικά στο Εφετείο. Μια δικαστική μάχη που παρακολουθούσαμε συστηματικά σε κάθε μας διοργάνωση.

Παράλληλα, συμπληρώνονται 82 χρόνια από την ισοπέδωση των Ανωγείων από τους ναζί. Φύσει και θέσει, τοποθετούμαστε απέναντι στον φασισμό, έχοντας ως όπλο τη βαριά ιστορική μας μνήμη.

​Η θηριωδία του φασισμού δεν σταμάτησε στο 1944, ούτε στις δολοφονίες του Παύλου Φύσσα και του Σαχζάτ Λουκμάν. Τη βλέπουμε ζωντανά στις οθόνες μας στη γενοκτονία της Παλαιστίνης από το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ αλλά και στους κατατρεγμένους που φτάνουν στις ακτές της Κρήτης αναζητώντας ασφάλεια.

​Από την πρώτη κιόλας χρονιά, η «Χαϊμαλίνα» γεννήθηκε με έναν σκοπό: να γίνει ανάχωμα στη λήθη και ζωντανή φωνή ενάντια στο σκοτάδι, φωτίζοντας τον κίνδυνο του νεοναζισμού. Να αγωνίζεται ενάντια σε κάθε μορφή καταπίεσης, να παλεύει για το δίκαιο και να μονιάζει τους ανθρώπους.

​Όταν το φεστιβάλ μας δανείστηκε το όνομα της «Χαϊμαλίνας», της Αφρικάνας ηρωίδας από το ποίημα του Ανωγειανού Μιχάλη Σταυρακάκη (Νιδιώτη), επιλέξαμε στάση ζωής. Πιάσαμε το νήμα που συνδέει τον πανανθρώπινο πόνο, την αλληλεγγύη και τη δίψα για δικαιοσύνη, πέρα από χρώματα, σύνορα και φυλές. Ο ποιητής έστειλε τότε ένα «Γράμμα» σε μια γυναίκα που βίωνε τον ρατσισμό στην άλλη άκρη του κόσμου. Σήμερα, αυτό το μήνυμα επιστρέφει στον τόπο του και βρίσκει τον αληθινό του παραλήπτη στο πρόσωπο μιας άλλης γυναίκας: της Μάγδας Φύσσα.

Από τους στίχους που τραγουδούν τη λευτεριά, μέχρι τους δρόμους του Κερατσινίου, όπου ο Παύλος στάθηκε όρθιος, η ιστορία είναι η ίδια.

Είναι η αιώνια πορεία όσων αρνούνται να συνηθίσουν το άδικο.

​Γιατί ο φασισμός δεν πεθαίνει μόνος του.

Τον τσακίζουν οι κοινότητες που μένουν όρθιες, οι μανάδες που δεν λυγίζουν, οι μάρτυρες που δεν σωπαίνουν.

Τον τσακίζουν οι άνθρωποι που επιμένουν να ανταμώνουν, να δημιουργούν και να θυμούνται.

Τα παιδιά που πέφτουν και ξανασηκώνονται. Τα φωτεινά τους μάτια που δεν μισούν.

​Φέτος λοιπόν, έχουμε τη μεγάλη τιμή να υποδεχτούμε και να φιλοξενήσουμε στα Ανώγεια:

​Τη Μάγδα Φύσσα, τη μητέρα όλων μας..

​Τη Δήμητρα Ζώρζου, την αυτόπτη μάρτυρα της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, που ξεπέρασε τον φόβο και τις απειλές των χρυσαυγιτών για να υπερασπιστεί την αλήθεια στο δικαστήριο.

​Την Ελευθερία Κουμάντου στο συντονισμό, τη δημοσιογράφο που βαδίζει μαζί μας από το πρώτο φεστιβάλ και μας ενημέρωνε αδιάκοπα για τις εξελίξεις της δίκης (Golden Dawn Watch).

Η συζήτηση θα εστιάσει στον αγώνα και την επιμονή των ανθρώπων που κατάφεραν να γκρεμίσουν το τείχος της ασυλίας της ναζιστικής οργάνωσης.

​Η βραδιά θα συνεχιστεί με τη θεατρική παράσταση «Δεκαοχτώ Ενάτου», σε ερμηνεία της Δώρας Χρυσικού, κείμενο της Μαρίας Λούκα και του Κοραή Δαμάτη και σκηνοθεσία του ίδιου. Η παράσταση, ξετυλίγει με καθηλωτικό τρόπο τη δράση της Χρυσής Αυγής, εστιάζοντας στη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και στη δίκη της ναζιστικής οργάνωσης.

Το «Δεκαοχτώ Ενάτου» έρχεται στα Ανώγεια λίγο μετά την απόφαση του εφετείου, για να δείξει τη δύναμη του αγώνα απέναντι στο τέρας του φασισμού.

Είναι ένας μονόλογος αγωνίας και αγώνα, που θα μεταφέρει στην κεντρική πλατεία του χωριού μας το χρονικό της νύχτας που μας άλλαξε όλους.

Καλώς να σμίξουμε.

—–

​Αναλυτικό Πρόγραμμα:

​Σάββατο 01 Αυγούστου 2026

Πλατεία Αρμί, Ανώγεια

​20:00 | Εκδήλωση – Συζήτηση

“Η νύχτα που άλλαξε τις ζωές μας”

​Ομιλήτριες: Μάγδα Φύσσα, Δήμητρα Ζώρζου

​Συντονισμός: Ελευθερία Κουμάντου

​21:30 | Θεατρική Παράσταση: «ΔΕΚΑΟΧΤΩ ΕΝΑΤΟΥ»

​«Μια τέτοια μέρα είναι ωραία, να πεθαίνεις όμορφα κι όρθιος σε δημόσια θέα», Παύλος Φύσσας (Killah P)

​Ερμηνεία: Δώρα Χρυσικού

​Κείμενο: Μαρία Λούκα, Κοραής Δαμάτης

​Σκηνοθεσία – Δραματουργική επεξεργασία: Κοραής Δαμάτης

​Είσοδος Ελεύθερη

​Ομάδα του Φεστιβάλ «Χαϊμαλίνα»