Το βίντεο από την εκδήλωση- Πατήστε εδώ ΤΟ ΣΦΑΚΑΚΙ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΟΞΑΣ ΣΤΟΥΣ ΑΝΩΓΕΙΑΝΟΥΣ ΕΛΑΣΙΤΕΣ 7-8-2015

Η ενορία του Αί Γιώργη τίμησε και φέτος τους ήρωες του Σφακακιού που  πριν από 71 χρόνια οργάνωσαν μια από τις αρτιότερες επιχειρήσεις του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, απελευθερώνοντας 98 γυναικόπαιδα χωρίς να τραυματιστεί κανένας αντάρτης ή πολίτη.

Μετά την Θεία Λειτουργία ακολούθησε ομιλία από τον π. Ανδρέα Κεφαλογιάννη που ανέλυσε τους παραλληλισμούς της Μάχης στο Σφακάκι με την σημερινή δύσκολη εποχή.

Αναλυτικά όλη η ομιλία έχει ως εξής:

«Αγαπητοί συγχωριανοί,

Ο  Αϊ Γιώργης τιμά και φέτος  την Μάχη στο Σφακάκι, μια μάχη εφτά δεκαετίες μετά, στέλνει σήμερα τα δικά της ισχυρά μηνύματα, σε μια εποχή που οι μάχες σε όλα τα λαϊκά μέτωπα συνεχίζονται με αμείωτη ένταση, στην μεγάλη προσπάθεια να αποκρουστούν οι ανηλεείς  επιθέσεις που δέχεται  εδώ και μια 5ετία η χώρα, από τα καπιταλιστικά ευρω-διευθύντρια των Βρυξελλών και των Ταμείων της άλλης όχθης του Ατλαντικού.

Τι δείχνει το ηρωϊκό Σφακάκι; Το Σφακάκι  δείχνει πολύ καθαρά ότι χωρίς αποφασιστικότητα, ενότητα και συντονισμό των λαϊκών δυνάμεων τίποτε δεν μπορεί να επιτευχθεί.

Το Σφακάκι σηματοδοτεί τους διαχρονικούς αγώνες αυτού εδώ του τόπου για λευτεριά, δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη και πάνω από όλα αξιοπρέπεια.

Οι ήρωες του Σφακακιού, μελετώντας την ενέργεια τους, μας λένε πολύ καθαρά ότι ο φασισμός όποια μορφή και να έχει αυτός, μπορεί μόνο να πολεμηθεί και να καταπολεμηθεί, κρατώντας στο ένα χέρι το τουφέκι και στο άλλο το λάβαρο της λευτεριάς.

Για να δούμε όμως, ορισμένους παραλληλισμούς της εποχής εκείνης με το σήμερα. Τότε είχαμε μια σκληρή Γερμανο-ιταλική φασιστική Κατοχή, τα χρόνια της σκλαβιάς είχαν επιστρέψει το ίδιο μαύρα κι άραχνα. Σήμερα επίσης έχουμε μια ευρω- κατοχή και μια σκλαβιά που κανείς δεν ξέρει πότε θα τελειώσει.

Τότε, οι κατακτητές  ερχόντουσαν στα χώρια μας και ζητούσαν άνδρες και γυναίκες για αγγαρείες με στόχο τον εξευτελισμό και για τους πιο άτυχους το κλείσιμο σε κάποιο Αουσβιτς ή σε κάποιο Νταχάου, με τα γνωστά αποτελέσματα.  Σήμερα  εξαναγκάζονται χιλιάδες νέα παιδιά να πάρουν το δρόμο της εξορίας για να βρουν ένα κομμάτι, σε κάθε περίπτωση πικρό κομμάτι κι αυτή τη φορά πάλι στη Γερμανία, το Βέλγιο,  την Αυστραλία και την Αμερική.

Τότε ο λοιμός είχε θερίσει την Ελλάδα, χιλιάδες πέθαναν στους δρόμους από την πείνα, σήμερα χιλιάδες είναι αυτοί που περιμένουν στις ουρές των συσσιτίων, χιλιάδες επίσης είναι αυτοί που έχουν αυτοκτονήσει, χιλιάδες είναι αυτοί που ζουν στα όρια της εξαθλίωσης και εκατομμύρια αυτοί που ζουν στα όρια της φτώχειας.

Τότε πήραν από μόνοι τους το Κατοχικό Δάνειο χωρίς ποτέ να το επιστρέψουν, το οποίο μαζί με τις επανορθώσεις φτάνει στα 160 ΔΙΣ ΕΥΡΩ. Σήμερα μας φορτώνουν με δάνεια για να  επιστραφούν πάλι σε αυτούς, με στόχο όχι να μας σώσουν, αλλά να σώσουν τις τράπεζες τους, με το λαό να πληρώνει και τις επόμενες γενιές να πληρώνουν τη νύφη.

Τότε μας έκαιγαν και μας ξερίζωναν, όπως εδώ στα Ανώγεια,  στην Βιάννο, στην Κάνδανο, στο Αμάρι, στα Καλάβρυτα, στο Δίστομο, στο Χορτιάτη και σε δεκάδες άλλα σημεία της μαρτυρικής αυτής χώρας. Τότε μας εκτελούσαν,  μας έστηναν στους τοίχους των Ανωγείων, της Καισαριανής, του Ηρακλείου, των Χανίων στο Κοντομαρί, στα 11 βήματα, στο όνομα του Γ΄Ραίχ, στο όνομα της «Νέας Τάξης Πραγμάτων» που είχε ονειρευτεί ο σατανικός Αδόλφος Χίτλερ.

Σήμερα οι εκτελέσεις συνεχίζονται στους ίδιους τοίχους με άλλα όπλα, τα θύματα ίδια, όλα από τις φτωχές λαϊκές τάξεις, από τον κόσμο του μεροκάματου, από τον κόσμο της πείνας και της καταφρόνιας.

Γιατί «εκτέλεση» λογίζεται σήμερα η απόλυση από τη δουλειά, γιατί «εκτέλεση» είναι η περικοπή της πενιχρής σύνταξης από τη γιαγιά, γιατί «εκτέλεση» είναι η περικοπή του μισθού όταν μάλιστα έχεις να θρέψεις και κοπέλια, γιατί εκτέλεση είναι να πηγαίνεις στο δημόσιο νοσοκομεία και να σου λένε να φέρεις σεντόνια και χαρτιά από το σπίτι σου, γιατί εκτέλεση είναι να βλέπεις να αποδομούνται και να φυλλοροούν οι υποδομές της πρόνοιας, γιατί εκτέλεση είναι μέσα στον  λεγόμενο παράδεισο όπως μας τον είχαν παρουσιάσει του ευρώ να έχεις χάσει τον ύπνο σου και να μην γνωρίζεις τι σου ξημερώνει, με την κόλαση να φαντάζει πολύ κοντά. Γιατί εκτέλεση είναι να μην μπορείς πλέον να θρέψεις την οικογένεια σου,  εκτέλεση είναι να μην μπορείς να σπουδάσεις τα παιδιά σου, εκτέλεση είναι όλο αυτό το μαρτύριο που ζούμε τα τελευταία πέντε χρόνια κι από ότι φαίνεται θα το ζήσουμε για άλλα πέντε ακόμα.

 Αγαπητοί συγχωριανοί,

Κι εδώ μπαίνει το ερώτημα, τι κάνουμε; Ή τι μπορούμε να κάνουμε; Το δίλλημα είναι ξεκάθαρο: «ή με τις αλυσίδες ή με τα όπλα». Οι αλυσίδες είναι ήδη περασμένες στα χέρια μας και τα πόδια μας, ας αναζητήσουμε τα δικά μας όπλα, τα όπλα της νέας  εποχής για να σπάσουμε αυτές τις αλυσίδες, κι είναι πολλά αυτά τα όπλα και τα διαθέτει αρκεί να κινηθούν συντεταγμένα, οι λαϊκές τάξεις.

 Η κάθε μορφή λευτεριάς και απελευθέρωσης χρειάζεται θυσίες, αν δεν γίνουν αυτές οι θυσίες οι επόμενες γενιές θα μας καταριούνται.

Και για να έρθω στο επετειακό γεγονός, οι μαχητές του Σφακακιού επέλεξαν τα όπλα, είπαν όχι στις αλυσίδες της σκλαβιάς, όχι στο Φασισμό, όχι στο Ναζισμό, όχι στο Γ’ Ραϊχ.

 Αγαπητοί συγχωριανοί

Πολλές μάχες δόθηκαν στην διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου από αντιστασιακές ομάδες , όμως η Μάχη στο Σφακάκι ξεχωρίζει για πολλούς λόγους μεταξύ αυτών επισημαίνω τους εξής:

1.Οργανώθηκε όχι από ένα μάχιμο κομμάτι της αντίστασης αλλά από ανθρώπους της διπλανής πόρτας, όταν είδαν ότι ο κατακτητής στόχευε να καταφρονέψει γυναίκες και παιδιά

2.Σχεδιάστηκε άψογα, κι αυτό φάνηκε από το αποτέλεσμα. Πιάστηκαν αιχμάλωτοι οι Γερμανοί με τους Ιταλούς ενώ κανένα γυναικόπαιδο δεν τραυματίστηκε

3.Έστειλε το μήνυμα παντού, ότι όπου υπάρχει θέληση και αποφασιστικότητα ο εχθρός μπορεί να νικηθεί

4.Οι μαχητές του Σφακακίου κουρέλιασαν το γόητρο του  υποτίθεται ανίκητου Γ’ Ράιχ

5.Ενίσχυσαν το ηθικό όλων  των Κρητών, στην προσπάθεια και στον αγώνα να απαλλαγεί το νησί και η χώρα ολόκληρη από τις ορδές του Γερμανικού φασισμού.

6.Ήταν ένα από τα «επειδή» που επικαλέστηκαν οι Γερμανοί για να κάψουν το χωριό.

7.Ήταν η πρώτη ουσιαστική πράξη ένοπλης αντίστασης στην περιοχή κατά του κατακτητή

 Eίμαι βέβαιος ότι και σήμερα θα βρεθεί ένας Σμαίλομανώλης, ένας Λαμπρινομανωλης, ένας Γιαννιός της Χρόναινας, ένας Νταρολευτέρης, ένας Φρυσαλοχαραλάμπης, ένας Νταγιαντομανωλης, ενας Γυπαρης, ενας Θοδωροπετρος, ενας Ξημερογιωργης, ενας Καφατσης, ενας Περβολιος,ένας Δημοσθένης Πασπαράκης…  να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων,  υψώνοντας το τείχος της αντίστασης και της αξιοπρέπειας απέναντι στους νέους κατακτητές, στους νεοφασίστες, στους νέο-Μπουραντάδες, στους συνεχιστές και εκφραστές των ιδρυτών  ταγμάτων ασφαλείας, των γερμανοτσολιάδων.

Οι αγωνιστές του Σφακακιού κουβαλούσαν μέσα τους την ανδρειοσύνη, την ντομπροσύνη και το αδούλωτο πνεύμα της ανωγειανής ψυχής. Συγκρούστηκαν με τον κατακτητή υπερασπιζόμενοι τα ιερά και τα όσια της πατρίδας, υπερασπιζόμενοι την ιδέα της ελευθερίας και της δημοκρατίας, την ιδέα της εθνικής ανεξαρτησίας, την ιδέα της οικογένειας, την ιδέα ότι οι επόμενες γενεές πρέπει να ζήσουν λεύτερες και περήφανες.

Ας κρατήσουμε  ψηλά τα μηνύματα και τα διδάγματα των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης, γιατί λαός που ξεχνά την ιστορία του θα την ξαναζήσει.

Θα κλείσω με μερικές μαντινάδες του Μίχαλου Δραμουντάνη για τους ήρωες του Σφακακίου..

Αντρες σεμνοί κι αθόρυβοι

μα με ψυχή μεγάλη

μια ιστορία γράψανε

σε τούτο το μασκάλι..

 —————————-

Αυτοί που αψηφήσανε

η  των εχθρών τα βέλη

ήσανε άντρες που συχνά

η λευτεριά τσι θέλει..

 —————————-

Αυτοί που στο κατακτητή

εστήσανε καρτέρι

πίστευαν η αντίσταση

τη λευτεριά θα φέρει..

 ——————————-

Τιμή και δόξα να χουνε

και θα χουνε για πάντα

μα μείς ξεχνούμε που και που

και δε γατέχω γιάντα..

Τιμή και Δόξα στους ήρωες του ΣΦΑΚΑΚΙΟΥ

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΗΝ ΕΝΩΜΕΝΗ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥΣ Η ΜΝΗΜΗ!