Σε μια πολύ άσχημη χρονιά για την παραγωγή ελαιόλαδου στα Ανώγεια, εξελίσσεται το 2020, καθώς εντός των ορίων του δήμου μας, ελάχιστοι είναι αυτοί που είχαν καρπό και πήγαν για την συγκομιδή του. Με τους περισσότερους αγρότες που συνομιλήσαμε, ανέφεραν ότι φέτος, λόγω της μηδενικής παραγωγής, προχώρησαν σε άλλες αγροτικές εργασίες καθαρισμού των δέντρων, με κλάδεμα και κόψιμο, καθώς αναμένουν ότι η επόμενη χρονιά θα είναι καλή για το ελαιόλαδο. Στην μηδενική σχεδόν παραγωγή συνετέλεσαν και οι έντονες κακοκαιρίες που έπληξαν την περιοχή, καταστρέφοντας και τον λίγο καρπό που είχε απομείνει πάνω στα δέντρα.

Χαρακτηριστικό είναι ότι ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Ανωγείων δεν χρειάστηκε φέτος να ανοίξει ούτε μια ημέρα. Οι μοναδικοί Ανωγειανοί που είχαν μια στοιχειώδη συγκομιδή φέτος, ήταν αυτοί με περιουσίες μακριά από το χωριό, κυρίως στο Μονοφάτσι Ηρακλείου και αλλού. Να αναφέρουμε ότι για όσα νοικοκυριά έχουν έλλειψη ελαιόλαδου φέτος, υπάρχει μεγάλο απόθεμα στον Αγροτικό Συνεταιρισμό, όπου μπορούν να αγοράσουν για να περάσουν τη χρονιά τους. 

Η φετινή μηδενική παραγωγή στα Ανώγεια, έρχεται να θυμίσει την χρονιά του 2018 όπου στον Συνεταιρισμό είχαμε μόνο 2 τόνους ελαιόλαδου, σε αντίθεση με το 2017 όπου με 180 τόνους είχαμε στην περιοχή ρεκόρ εικοσαετίας, μετά το 2000 όπου είχαμε 170 τόνους παραγωγή.

Η τελευταία πενταετία και η παραγωγή λαδιού στον Αγροτικό Συνεταιρισμό:

2016: 70 τόνοι.

2017: 180 τόνοι.

2018: 2 τόνοι.

2019: 50 τόνοι.

2020: 0 τόνοι.

Στις 31 Οκτωβρίου” έφυγε” από τη ζωή στην Αθήνα, σε ηλικία 78 ετών, ο Ελευθέριος Σταυρακάκης (Μερτζανολευτέρης) και κηδεύτηκε στα αγαπημένα του Ανώγεια. Σαράντα ημέρες μετά, η οικογένεια του τελεί μνημόσυνο την Κυριακή 6 Δεκεμβρίου στις 8.30 π.μ στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στο Μετόχι, αλλά και στις 10.30 π.μ στην εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου στο νεκροταφείο Ζωγράφου στην Αθήνα, σύμφωνα με όλα τα μέτρα προστασίας κατά της πανδημίας.

Η οικογένεια του επικοινώνησε με την ΑΝΩΓΗ και αποχαιρετάει τον “Μερτζανολευτέρη” με το κάτωθι κείμενο:

“Λευτέρης Σταυρακάκης, Μερτζανολευτέρης, ο Αρχηγός.

Σύζυγος, πατέρας και παππούς.

Γεννήθηκες στις 6 Ιουνίου το 1942, το έβδομο από τα εννιά κοπέλια της περήφανης οικογένειας του Μερτζάνη και της Μερτζάνενας.

Έφυγες από το χωριό σου, τα Ανώγεια, το 1963. Βοσκαδουράκι ως τότε έκανες και χωρίς παπούτσια πολλά χρόνια, όπως μας έλεγες. Αφού όμως γνώρισες τη μάνα μας, τη Βαγγελιώ από το Γαβαλοχώρι Χανίων (κι αυτή γεννημένη στις 6 Ιουνίου 1942!) αποφασίσατε να έρθετε στην Αθήνα να κάνετε μία αρχή ζωής μαζί.

Στις 19 Σεπτέμβρη 1965, παντρεύεστε στην Αθήνα με κουμπάρο τον Θόδωρο Βαρδινογιάννη, που σας αγαπά πολύ και σου βρίσκει δουλειά στην Αγροτική Τράπεζα όπου και έμεινες μέχρι να συνταξιοδοτηθείς. Κάνεις τρεις δουλειές ταυτόχρονα για να στήσεις το σπιτικό σας.

Το Γενάρη του 1969 ανοίγεις με τον αδελφό σου το Θανάση, το Κρητικό Κονάκι με λυράρηδες τον αείμνηστο Μουντάκη και τον Ψαρονίκο. Μοναδικός χορευτής, ταξιδεύεις σε όλο τον κόσμο με τον Μαρκόπουλο, με τον Ψαραντώνη και άλλους που εκπροσωπούσαν την Κρητική μουσική σε όλο τον κόσμο. Πάντα είσαι αναντρανιστός και γελάς δυνατά. Παλεύεις για το δίκιο και τα δικαιώματα των εργαζομένων στη δουλειά σου και των φίλων σου.

Στις 19 Σεπτέμβρη του 1969 πια, αποκτάς την κόρη σου την Αργυρώ. Γεννιέται σε ένα σπίτι γεμάτο κόσμο, μουσική, φτώχια αλλά αστείρευτη αγάπη και χωρίς κανένα «Αχ».  Στις 3 Αυγούστου 1972 έρχεται στη ζωή ο γιός σου, ο Γιάννης. Τα ονόματα των γονιών σου που σεβόσουν και αγαπούσες, δώσατε στα παιδιά σας.

Όλα μα όλα θα τα κατορθώσεις με τη Βαγγελιώ σου, την Αρχηγίνα. Δεν λυγάτε ποτέ. Μεγάλο σχολείο για εμάς τα παιδιά σου. Να μεγαλώνουμε όχι ακούγοντας για τις «αξίες» της ζωής αλλά ζώντας μέσα σε αυτές.

Περνάς πολλά μονοπάτια, τα περισσότερα δύσβατα, αλλά πάντα με ψηλά το κεφάλι προχωράς. Είσαι ατρόμητος, δεν σε τρομάζει τίποτα. Έχεις το δικό σου κώδικα και έχεις «φιλοσοφήσει» τη ζωή με τον δικό σου τρόπο. Εσύ κλαις μόνο οντέ δεν σε θωρούνε, όπως ξέρουμε εμείς. Όταν αναρωτιόμαστε γιατί κάποιοι άνθρωποι είναι ψεύτες και κακοί, μας λες «όλοι χρειάζονται σε αυτό τον κόσμο».

Η γενιά από την οποία κρατάς έχει αίμα καυτό. Αλίμονο, πως θα ήταν διαφορετικά με τον πατέρα που σας έσπειρε και τη μάνα που σας γέννησε. Όλα τα αδέλφια, είσαστε ενωμένα με ένα μοναδικό δεσμό. Σε κάθε χαρά και λύπη τρέχεις πάντα, μα πάντα κοντά τους, κι έτσι μαθαίνεις και στα παιδιά σου. Να δίνουν αγάπη και ψυχή. Να είναι μονιασμένοι και αγαπημένοι. Τα ανίψια σου (κι είναι πολλά) σου έχουν αδυναμία και σε αγαπούν με ένα ιδιαίτερο τρόπο, βαθιά. Για αυτούς, όσο αγέρωχος κι αν είσαι, είσαι ο «θειούλης» τους.

Όποιος σε γνωρίζει, σε αγαπά. Γελάς δυνατά και χορεύεις στα θέατρα της Αθήνας, παίζεις ασκομπαντούρα, γίνεσαι κομπάρσος σε πολλές ταινίες. Ακούς μόνο Κρητική μουσική και γράφεις χιλιάδες, μα χιλιάδες μαντινάδες. Πόσο γεμάτη αυτή η ζωή σου.

Μεγαλώνετε άξια παιδιά και είσαι περήφανος για αυτό. Θα κλάψεις από χαρά όταν παντρεύεις την κόρη σου την Αργυρώ με τον Στέφανο Σταυρακάκη από τη Σητεία. Είσαι πολύ χαρούμενος που είναι ευτυχισμένη η κόρη σου. Μετά από αρκετά χρόνια γνωρίζεις, όπως λες, τη πραγματική ευτυχία όταν αγκαλιάζεις την εγγονή σου στις 5 Οκτώβρη του 2017. Η Ευαγγελία-Μαρία Σταυρακάκη.

Δεν αγαπούσες το ποτό μα το τσιγάρο έμελλε να δυσκολέψει την υγεία σου και να περάσεις μια σοβαρή περιπέτεια 8 εβδομάδων στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας στο Σωτηρία, τον Γενάρη του 2020. Κάθε μέρα εκεί, σου θυμίζαμε πως σε αγαπάμε και σου φωνάζαμε να σηκωθείς να πάμε στο σπίτι. Τον Μάρτη ο Θεός σε βγάζει νικητή και δεν το πιστεύουν ούτε οι γιατροί. Κι εσύ με περηφάνια τους λες: Έχω το γιο να παντρέψω κι η εγγονή μου θέλει να της μάθω πολλές μαντινάδες ακόμα.

Όταν ο καλός σου φίλος, ο Καλαθάς θα σε ρωτήσει: Μπρε Λευτέρη, καλά επέρασες κι έκατσες τόσο να καιρό; θα του απαντήσεις: Βασίλη, πράμα δεν θυμούμαι. Και ευτυχώς.

Είσαι πολύ χαρούμενος που γυρνάς στην οικογένειά σου. Παίζεις και γελάς με την εγγονή σου κι ετοιμάζεσαι  να παντρέψεις τον γιό σου τον Γιάννη με την Αλεξάνδρα. Γύρισες πάλι στη χαρά. Νοιώθουμε ευτυχισμένοι που σε έχουμε κοντά μας και έχουμε την ευκαιρία να σου πούμε όλα μα όλα όσα θα θέλαμε. Ευχαριστούμε Θε μου που προλάβαμε. 

Η νέα συνθήκη του κορωνοιού σε αναγκάζει να μένεις μέσα στο σπίτι μιας και ανήκεις πια στις ιδιαίτερα ευπαθείς ομάδες. Δεν μπορείς να είσαι όπως ήσουν πριν και αυτό σε πληγώνει. Η ψυχή σου δεν το αντέχει.

Το ξημέρωμα του Σαββάτου 31 Οκτωβρίου με μια βαθιά ανάσα, αφήνεις την τελευταία σου αναπνοή, κι αφήνεις τον Αρχάγγελο Μιχαήλ να πάει την ψυχή σου στο Θεό. Το σώμα σου θα ταξιδέψει για τελευταία φορά στην Κρήτη, στα Ανώγεια, στον τόπο σου για να επιστρέψει στη μάνα και στον κύρη σου.

Εμείς μένουμε στη ζωή, να σε αγαπάμε, να σε σκεφτόμαστε, να πονάμε και να μην πιστεύουμε ακόμα πως έφυγες. Να ακούμε τον πόνο όλων αυτών που ήθελαν να σου πουν αντίο και δεν τους επιτράπηκε. Όλοι να μιλούν για τη δικαιοσύνη και την αγάπη σου, τη φροντίδα σε κάθε πόνο και ανάγκη τους. Αυτός ήσουν.

Ενωμένος και πάλι με τα αδέλφια σου, Άρτεμη, Φερενίκη, Βενιζέλα, Μανώλη, Γιώργη, είσαι ευτυχισμένος εκεί πάνω και αγκαλιάζεις τη μάνα και τον πατέρα σου. Όσο και αν σε σκεφτόμαστε γελαστό, μιας κι έτσι έρχεσαι στα όνειρά μας, γελαστός, μας λείπεις. Ο Θεός ας μας δώσει τη δύναμη να βιώσουμε την αληθινή απώλεια.

Μην σταματήσεις να έρχεσαι στα όνειρά μας… είναι μεγάλη παρηγοριά…

 Αφήστε με να κοιμηθώ

Είπες Παρασκευή το βράδυ

Και το Σαββάτο το πρωί

Ξημέρωσε σκοτάδι

===============

 Στ’ Ανώγεια ζήτησες να πας

Και ήταν προσταγή σου

Να είσαι με τ’ αδέλφια σου

Μαζί, και τους γονείς σου

===================

 Παππού Λευτέρη σ’ αγαπώ

Μου λείπει η φωνή σου

Κρατώ το κομπολόι σου

Κι είμαι σαφή μαζί σου

=================

 Ήθελες μα δεν πρόλαβες

Να δώσεις την ευχή σου

Με αγάπη και γέλιο δυνατό

Στο γάμο του υ’γιού σου

===================

 ‘Εφυγες δίχως να μας πεις,

του χωρισμού το γειά σου

Για αυτό με πόνο και καημό,

θα λέμε το όνομά σου

 Χαιρέτα μας τους όλους, Αρχηγέ!

Βαγγελιώ, Αργυρώ, Στέφανος, Γιάννης και Ευαγγελία Μαρία Σταυρακάκη

 -Το μνημόσυνό του, στην Αθήνα, θα τελεστεί στην εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου στο Νεκροταφείο Ζωγράφου, την Κυριακή 6 Δεκεμβρίου στις 10:30 το πρωί σύμφωνα με τις προφυλάξεις λόγω covid-19, σε στενό οικογενειακό κύκλο.

-Στα Ανώγεια θα τελεστεί μνημόσυνο στον Άγιο Δημήτριο στις 08:30 το πρωί σε στενό οικογενειακό κύκλο και τρισάγιο στο μνήμα.”

-Η ΑΝΩΓΗ ευχαριστεί θερμά για προσφορές που δέχτηκε στη μνήμη του Ελευθερίου Σταυρακάκη:

 -Η οικογένεια του Μερτζανολευτέρη προσέφερε το ποσό των 200 ευρώ.

-Η οικογένεια του Γεωργίου Σταυρακάκη (Μερτζανογιώργη) προσέφερε το ποσό των 120 ευρώ.

 Τα χρήματα θα χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες του Εργαστηρίου Γνώσης της ενορίας του Αγίου Γεωργίου και των δωρεάν φροντιστηρίων που γίνονται στον χώρο.

 Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που τον σκεπάζει.

Ήταν 21 Δεκεμβρίου 2019, έναν χρόνο ακριβώς πριν, όταν η Ζουμπουλιά Ανδρεαδάκη -Μαυρακάκη, η κόρη του Νικηφόρο του Μαυρομούστακο περνούσε στην αιωνιότητα, σκορπίζοντας τη θλίψη σε όλους μας. Σε ηλικία μόλις 48 ετών το “φτερωτό” κορίτσι όπως την έλεγαν οι Ανωγειανοί, για τις ξεχωριστές ικανότητες της στον χορό θα έφευγε για την γειτονιά των αγγέλων, αφήνοντας πίσω της την κόρη της Ελένη και το σύζυγο της, γνωστό ιατρό του Ηρακλείου, Σταύρο Μαυρακάκη.

Ένα χρόνο μετά και στη μνήμη της, η οικογένεια της καθώς και τα αδέλφια Κώστα και Μηνά Σμπώκου, προσέφεραν οκτώ tablet και ένα φορητό υπολογιστή, για τις ανάγκες του Δημοτικού σχολείου Ανωγείων. Μια ακόμα σημαντική προσφορά που γίνεται στα Ανώγεια, στις δύσκολες περιόδους που έχει φέρει η πανδημία σε πολλούς τομείς της ζωής και φυσικά και στην εκπαίδευση.

Η ευχαριστήρια ανακοίνωση του Δημοτικού σχολείου και της διευθύντριας Έφης Χατζάκη, αναφέρει τα εξής:

“Μια ακόμη  σπουδαία δωρεά για τις ανάγκες της τηλεκπαίδευσης των μαθητών του 1ου Δημοτικού Σχολείου Ανωγείων, ήρθε να προστεθεί στον εξοπλισμό του Σχολείου σε ηλεκτρονικό υλικό. Οκτώ tablet και ένας φορητός Η/Υ, με τις θήκες τους, προσφέρθηκαν ως δωρεά από τις οικογένειες  Μαυρακάκη Σταύρου και των αδελφών Κώστα και Μηνά Σμπώκου στη μνήμη του φτερωτού κοριτσιού, της Ζουμπουλιάς Ανδρεαδάκη Μαυρακάκη, με τη συμπλήρωση ενός έτους από τον πρόωρο χαμό της.

Οι δύο οικογένειες τιμώντας τη μνήμη της, έκαναν πράξη την αγάπη της προς το Σχολείο και τα παιδιά. Η νέα δωρεά  των tablet ήρθε πάνω στην κατάλληλη ώρα, να διευκολύνει για οκτώ ακόμη μαθητές τα μαθήματα της τηλεκπαίδευσης, αφού μεγάλη μερίδα μαθητών μας παρακολουθούσε τα μαθήματα από το κινητό τηλέφωνο. Η χαρά και η ανακούφιση γονέων, μαθητών και εκπαιδευτικών δεν περιγράφεται! Η Σχολική Επιτροπή, οι δάσκαλοι, οι μαθητές και οι γονείς εκφράζουν θερμότατες ευχαριστίες στους δωρητές!”

Του Νίκου Κ. Σκουλά Δικηγόρος -Περιφερειακός Σύμβουλος Κρήτης

e-mail: [email protected]

Α.ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΤΗΣ ΑΡΜΕΝΙΑΣ

Η γεωγραφική θέση της ιστορικής Αρμενίας βρίσκονταν ανατολικά της Μικράς Ασίας, ανάμεσα στον Καύκασο και την Κιλικία. Η χώρα αυτή αποτελούσε ενδιάμεσο πληθυσμιακό και πολιτισμικό παράγοντα που διέκοπτε την γεωγραφική ενότητα των τουρκογενών πληθυσμών στην Ασία. Παρεμβάλλονταν ανάμεσα στους Τούρκους της Ανατολίας και τους Αζέρους του  Καυκάσου. Διέκοπτε παραπέρα την άμεση σύνδεση με τους λοιπούς κεντροασιάτες τουρκόφωνους πέραν της Κασπίας. Δηλαδή τους Τουρκμένιους, τους Κοζάκους, τους Ουζμπέκους και τους Κιργίζιους αλλά και με τους Ουιγούρους της Κίνας.

Διαβάστε την συνέχεια... »

Την ανάγκη καθολικής τήρησης των μέτρων, προκειμένου οι Εκκλησίες να ανοίξουν με ασφάλεια τα Χριστούγεννα υπογράμμισε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κκ Ευγένιος, σε συνέντευξη που παραχώρησε στον ΤΕΑΜ FM και την εκπομπή “Πρώτη Γραμμή”.

Ο Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου αναφερόμενος στην πανδημία και την ανάγκη των πιστών για λατρεία και επαφή με την Εκκλησία, παράλληλα με την τήρηση των μέτρων ξεκαθάρισε πως η “λατρεία της Εκκλησίας μπορεί να συνεργήσει με την επιστήμη στην αντιμετώπιση της πανδημίας” ενώ πρόσθεσε πως “οι άνθρωποι εκτός από τα Νοσοκομεία χρειάζονται και πνευματική, ηθική και ψυχολογική ανάταση και υποστήριξη”. Επανέλαβε την ανάγκη για μεγάλη προσοχή και τήρηση όλων των μέτρων στην καθημερινότητα αφού η πανδημία μπορεί να αγγίξει τον καθένα με συχνά τραγικά αποτελέσματα.

Ο ίδιος προέτρεψε όλους να τηρήσουν τα μέτρα ακόμη κι αν πλέον η κοινωνία εμφανίζει σημάδια κούρασης, τονίζοντας άλλωστε πως “όλοι ζοριζόμαστε” ενώ πρόσθεσε “ελπίζουμε πως αυτό σύντομα θα το βλέπουμε ως μια θλιβερή παρένθεση ενός χρόνου και δεν θα κρατήσει παραπάνω”.

Παράλληλα, όπως τόνισε ο Μητροπολίτης ζητώντας από εκείνους που δεν πιστεύουν να σεβαστούν τους πιστούς και τα όσα θεωρούν “αδιαπραγμάτευτα” υπογράμμισε: “Το ζήτημα της Θείας Κοινωνίας είναι αδιαπραγμάτευτο για τους πιστούς. Δεν πιέζουμε κανένα να πιστεύει, αλλά και όσοι δεν πιστεύουν να μην προσπαθούν να επιβάλουν τη δική τους άποψη στους πιστούς”.

Στάθηκε ιδιαίτερα και εμφανίστηκε αισιόδοξος για την ύπαρξη του εμβολίου ωστόσο επανέλαβε την ανάγκη  “καθησυχασμού των συνειδήσεων των ανθρώπων” τονίζοντας πως “οι αρμόδιοι να εξηγήσουν με αγάπη στον κόσμο τα πάντα σχετικά με τα εμβόλια και γενικά την πανδημία”.

Από την “Κρητική Επιθεώρηση”

Ο ΣΤΙΧΟΥΡΓΟΣ  ΚΩΣΤΑΣ ΦΑΣΟΥΛΑΣ  ΜΙΛΑ ΣΤΗ «ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ»

ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ ΤΕΥΧΟΣ 322

ΤΙ ΛΕΕΙ ΓΙΑ:

-Την ποιότητα του στίχου στην Ελλάδα, στην Κρήτη και στα Ανώγεια…

-Το διαδίκτυο και το χάσιμο της ρομαντικής περιόδου…

-Το ποια τραγουδίστρια ήθελε πολύ να ερμηνεύσει τραγούδια του…

-Τα τραγικά γεγονότα στα Ανώγεια τα τελευταία χρόνιά…

-Τα Ανώγεια που άφησε και τα Ανώγεια που συναντά όταν τα επισκέπτεται…

– Τις αγωνίες, τις φιλοδοξίες τους και ποιους στίχους επιλέγει για το κλείσιμο της κουβέντας;

 Συνέντευξη στον Μανώλη Σκανδάλη

 -Κώστα, χαίρομαι που σε συναντώ και σε ευχαριστώ για την αποδοχή της πρότασης να μιλήσεις στην εφημερίδα μας!

-Εγώ σ’ ευχαριστώ, Μανώλη και σε καλωσορίζω στο σπίτι μου!

-Ξεκινάμε με την πρώτη κλασική ερώτηση. Πότε ανακάλυψες το ταλέντο και την ικανότητά σου πάνω στον στίχο;

-Είναι αλήθεια ότι ο ακριβής χρόνος που γεννήθηκε μέσα μου η επιθυμία να γράφω, δεν έχει αποτυπωθεί στη μνήμη μου. Η αναζήτηση της αφετηρίας του λόγου και της  αιτίας που σε οδηγεί στον γραπτό λόγο είναι μάλλον μάταιη πράξη. Πιθανόν ένα μικρό ή μεγάλο τράνταγμα, που προσπερνά τη μνήμη, να είναι αυτό που κινητοποιεί τον μέσα μας κόσμο, την ανάγκη που παραμόνευε μέσα μας. Ίσως πάλι να είναι ένας κόμπος στον λαιμό, που  διεκδικεί το λύσιμό του. Όμως, συχνά  σκέφτομαι την αρχή αυτής της όμορφης περιπέτειας, αλλά όσο κι αν έχω προσπαθήσει δεν την έχω εντοπίσει. Το σίγουρο  είναι, αναζητώντας τον τόπο και όχι τον χρόνο, ότι οι πρώτες σελίδες που μουτζούρωσα, είναι στο χωριό μου τα Ανώγεια. Εκεί είδα να ξυπνάει μέσα μου η διάθεση να γράφω και νομίζω ότι ήρθε στον πιο κατάλληλο τόπο αυτό το ξύπνημα, καθότι πιστεύω ότι οι άνθρωποι στα Ανώγεια σε ό,τι κάνουν στην ζωή τους είναι μπολιασμένο από το άρωμα του γενέθλιου κήπου τους. Δηλαδή, εγώ γεννημένος και μεγαλωμένος στα Ανώγεια αισθάνομαι ότι με προίκισε αυτός ο τόπος. Θωράκισε την καλλιτεχνική και την κοινωνική συνείδησή μου με έναν τέτοιο τρόπο που με βοήθησε πολύ στη μετέπειτα πορεία μου.

-Πιστεύεις ότι πολλοί κρύβουν μέσα τους έναν στιχουργό, αλλά για να βγει προς τα έξω αυτός ο «στιχουργός»  πρέπει… να συνωμοτήσουν και κάποιες άλλες δυνάμεις ή καταστάσεις;

– Καλλιτέχνης και ποιητής δεν είναι μόνο αυτός ο οποίος παράγει φανερά την τέχνη. Θεωρώ ότι καλλιτέχνης μπορεί να είναι κι ένας άνθρωπος ο οποίος δημιουργεί στην καθημερινότητά του πράγματα εμπνευσμένα. Δηλαδή, αυτός που παράγει ένα υπέροχο κρασί, που σχεδιάζει ένα ωραίο παράθυρο, μια καρέκλα ή ένα πανέμορφο τραπέζι είναι δημιουργός από άλλη θέση. Κοιτάσματα στην ψυχή είναι η τέχνη, που αναζητούν την εξερεύνησή τους. Εμπράγματη είναι η διαφορά. Και βέβαια  είναι στο χέρι του καθενός  να βρει τον κώδικα που θα ανασύρει το στοιχείο που αναλογεί και αντιστοιχεί στη δική του υπαρξιακή αγωνία.

Διαβάστε την συνέχεια... »