Στις 31 Οκτωβρίου” έφυγε” από τη ζωή στην Αθήνα, σε ηλικία 78 ετών, ο Ελευθέριος Σταυρακάκης (Μερτζανολευτέρης) και κηδεύτηκε στα αγαπημένα του Ανώγεια. Σαράντα ημέρες μετά, η οικογένεια του τελεί μνημόσυνο την Κυριακή 6 Δεκεμβρίου στις 8.30 π.μ στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στο Μετόχι, αλλά και στις 10.30 π.μ στην εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου στο νεκροταφείο Ζωγράφου στην Αθήνα, σύμφωνα με όλα τα μέτρα προστασίας κατά της πανδημίας.

Η οικογένεια του επικοινώνησε με την ΑΝΩΓΗ και αποχαιρετάει τον “Μερτζανολευτέρη” με το κάτωθι κείμενο:

“Λευτέρης Σταυρακάκης, Μερτζανολευτέρης, ο Αρχηγός.

Σύζυγος, πατέρας και παππούς.

Γεννήθηκες στις 6 Ιουνίου το 1942, το έβδομο από τα εννιά κοπέλια της περήφανης οικογένειας του Μερτζάνη και της Μερτζάνενας.

Έφυγες από το χωριό σου, τα Ανώγεια, το 1963. Βοσκαδουράκι ως τότε έκανες και χωρίς παπούτσια πολλά χρόνια, όπως μας έλεγες. Αφού όμως γνώρισες τη μάνα μας, τη Βαγγελιώ από το Γαβαλοχώρι Χανίων (κι αυτή γεννημένη στις 6 Ιουνίου 1942!) αποφασίσατε να έρθετε στην Αθήνα να κάνετε μία αρχή ζωής μαζί.

Στις 19 Σεπτέμβρη 1965, παντρεύεστε στην Αθήνα με κουμπάρο τον Θόδωρο Βαρδινογιάννη, που σας αγαπά πολύ και σου βρίσκει δουλειά στην Αγροτική Τράπεζα όπου και έμεινες μέχρι να συνταξιοδοτηθείς. Κάνεις τρεις δουλειές ταυτόχρονα για να στήσεις το σπιτικό σας.

Το Γενάρη του 1969 ανοίγεις με τον αδελφό σου το Θανάση, το Κρητικό Κονάκι με λυράρηδες τον αείμνηστο Μουντάκη και τον Ψαρονίκο. Μοναδικός χορευτής, ταξιδεύεις σε όλο τον κόσμο με τον Μαρκόπουλο, με τον Ψαραντώνη και άλλους που εκπροσωπούσαν την Κρητική μουσική σε όλο τον κόσμο. Πάντα είσαι αναντρανιστός και γελάς δυνατά. Παλεύεις για το δίκιο και τα δικαιώματα των εργαζομένων στη δουλειά σου και των φίλων σου.

Στις 19 Σεπτέμβρη του 1969 πια, αποκτάς την κόρη σου την Αργυρώ. Γεννιέται σε ένα σπίτι γεμάτο κόσμο, μουσική, φτώχια αλλά αστείρευτη αγάπη και χωρίς κανένα «Αχ».  Στις 3 Αυγούστου 1972 έρχεται στη ζωή ο γιός σου, ο Γιάννης. Τα ονόματα των γονιών σου που σεβόσουν και αγαπούσες, δώσατε στα παιδιά σας.

Όλα μα όλα θα τα κατορθώσεις με τη Βαγγελιώ σου, την Αρχηγίνα. Δεν λυγάτε ποτέ. Μεγάλο σχολείο για εμάς τα παιδιά σου. Να μεγαλώνουμε όχι ακούγοντας για τις «αξίες» της ζωής αλλά ζώντας μέσα σε αυτές.

Περνάς πολλά μονοπάτια, τα περισσότερα δύσβατα, αλλά πάντα με ψηλά το κεφάλι προχωράς. Είσαι ατρόμητος, δεν σε τρομάζει τίποτα. Έχεις το δικό σου κώδικα και έχεις «φιλοσοφήσει» τη ζωή με τον δικό σου τρόπο. Εσύ κλαις μόνο οντέ δεν σε θωρούνε, όπως ξέρουμε εμείς. Όταν αναρωτιόμαστε γιατί κάποιοι άνθρωποι είναι ψεύτες και κακοί, μας λες «όλοι χρειάζονται σε αυτό τον κόσμο».

Η γενιά από την οποία κρατάς έχει αίμα καυτό. Αλίμονο, πως θα ήταν διαφορετικά με τον πατέρα που σας έσπειρε και τη μάνα που σας γέννησε. Όλα τα αδέλφια, είσαστε ενωμένα με ένα μοναδικό δεσμό. Σε κάθε χαρά και λύπη τρέχεις πάντα, μα πάντα κοντά τους, κι έτσι μαθαίνεις και στα παιδιά σου. Να δίνουν αγάπη και ψυχή. Να είναι μονιασμένοι και αγαπημένοι. Τα ανίψια σου (κι είναι πολλά) σου έχουν αδυναμία και σε αγαπούν με ένα ιδιαίτερο τρόπο, βαθιά. Για αυτούς, όσο αγέρωχος κι αν είσαι, είσαι ο «θειούλης» τους.

Όποιος σε γνωρίζει, σε αγαπά. Γελάς δυνατά και χορεύεις στα θέατρα της Αθήνας, παίζεις ασκομπαντούρα, γίνεσαι κομπάρσος σε πολλές ταινίες. Ακούς μόνο Κρητική μουσική και γράφεις χιλιάδες, μα χιλιάδες μαντινάδες. Πόσο γεμάτη αυτή η ζωή σου.

Μεγαλώνετε άξια παιδιά και είσαι περήφανος για αυτό. Θα κλάψεις από χαρά όταν παντρεύεις την κόρη σου την Αργυρώ με τον Στέφανο Σταυρακάκη από τη Σητεία. Είσαι πολύ χαρούμενος που είναι ευτυχισμένη η κόρη σου. Μετά από αρκετά χρόνια γνωρίζεις, όπως λες, τη πραγματική ευτυχία όταν αγκαλιάζεις την εγγονή σου στις 5 Οκτώβρη του 2017. Η Ευαγγελία-Μαρία Σταυρακάκη.

Δεν αγαπούσες το ποτό μα το τσιγάρο έμελλε να δυσκολέψει την υγεία σου και να περάσεις μια σοβαρή περιπέτεια 8 εβδομάδων στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας στο Σωτηρία, τον Γενάρη του 2020. Κάθε μέρα εκεί, σου θυμίζαμε πως σε αγαπάμε και σου φωνάζαμε να σηκωθείς να πάμε στο σπίτι. Τον Μάρτη ο Θεός σε βγάζει νικητή και δεν το πιστεύουν ούτε οι γιατροί. Κι εσύ με περηφάνια τους λες: Έχω το γιο να παντρέψω κι η εγγονή μου θέλει να της μάθω πολλές μαντινάδες ακόμα.

Όταν ο καλός σου φίλος, ο Καλαθάς θα σε ρωτήσει: Μπρε Λευτέρη, καλά επέρασες κι έκατσες τόσο να καιρό; θα του απαντήσεις: Βασίλη, πράμα δεν θυμούμαι. Και ευτυχώς.

Είσαι πολύ χαρούμενος που γυρνάς στην οικογένειά σου. Παίζεις και γελάς με την εγγονή σου κι ετοιμάζεσαι  να παντρέψεις τον γιό σου τον Γιάννη με την Αλεξάνδρα. Γύρισες πάλι στη χαρά. Νοιώθουμε ευτυχισμένοι που σε έχουμε κοντά μας και έχουμε την ευκαιρία να σου πούμε όλα μα όλα όσα θα θέλαμε. Ευχαριστούμε Θε μου που προλάβαμε. 

Η νέα συνθήκη του κορωνοιού σε αναγκάζει να μένεις μέσα στο σπίτι μιας και ανήκεις πια στις ιδιαίτερα ευπαθείς ομάδες. Δεν μπορείς να είσαι όπως ήσουν πριν και αυτό σε πληγώνει. Η ψυχή σου δεν το αντέχει.

Το ξημέρωμα του Σαββάτου 31 Οκτωβρίου με μια βαθιά ανάσα, αφήνεις την τελευταία σου αναπνοή, κι αφήνεις τον Αρχάγγελο Μιχαήλ να πάει την ψυχή σου στο Θεό. Το σώμα σου θα ταξιδέψει για τελευταία φορά στην Κρήτη, στα Ανώγεια, στον τόπο σου για να επιστρέψει στη μάνα και στον κύρη σου.

Εμείς μένουμε στη ζωή, να σε αγαπάμε, να σε σκεφτόμαστε, να πονάμε και να μην πιστεύουμε ακόμα πως έφυγες. Να ακούμε τον πόνο όλων αυτών που ήθελαν να σου πουν αντίο και δεν τους επιτράπηκε. Όλοι να μιλούν για τη δικαιοσύνη και την αγάπη σου, τη φροντίδα σε κάθε πόνο και ανάγκη τους. Αυτός ήσουν.

Ενωμένος και πάλι με τα αδέλφια σου, Άρτεμη, Φερενίκη, Βενιζέλα, Μανώλη, Γιώργη, είσαι ευτυχισμένος εκεί πάνω και αγκαλιάζεις τη μάνα και τον πατέρα σου. Όσο και αν σε σκεφτόμαστε γελαστό, μιας κι έτσι έρχεσαι στα όνειρά μας, γελαστός, μας λείπεις. Ο Θεός ας μας δώσει τη δύναμη να βιώσουμε την αληθινή απώλεια.

Μην σταματήσεις να έρχεσαι στα όνειρά μας… είναι μεγάλη παρηγοριά…

 Αφήστε με να κοιμηθώ

Είπες Παρασκευή το βράδυ

Και το Σαββάτο το πρωί

Ξημέρωσε σκοτάδι

===============

 Στ’ Ανώγεια ζήτησες να πας

Και ήταν προσταγή σου

Να είσαι με τ’ αδέλφια σου

Μαζί, και τους γονείς σου

===================

 Παππού Λευτέρη σ’ αγαπώ

Μου λείπει η φωνή σου

Κρατώ το κομπολόι σου

Κι είμαι σαφή μαζί σου

=================

 Ήθελες μα δεν πρόλαβες

Να δώσεις την ευχή σου

Με αγάπη και γέλιο δυνατό

Στο γάμο του υ’γιού σου

===================

 ‘Εφυγες δίχως να μας πεις,

του χωρισμού το γειά σου

Για αυτό με πόνο και καημό,

θα λέμε το όνομά σου

 Χαιρέτα μας τους όλους, Αρχηγέ!

Βαγγελιώ, Αργυρώ, Στέφανος, Γιάννης και Ευαγγελία Μαρία Σταυρακάκη

 -Το μνημόσυνό του, στην Αθήνα, θα τελεστεί στην εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου στο Νεκροταφείο Ζωγράφου, την Κυριακή 6 Δεκεμβρίου στις 10:30 το πρωί σύμφωνα με τις προφυλάξεις λόγω covid-19, σε στενό οικογενειακό κύκλο.

-Στα Ανώγεια θα τελεστεί μνημόσυνο στον Άγιο Δημήτριο στις 08:30 το πρωί σε στενό οικογενειακό κύκλο και τρισάγιο στο μνήμα.”

-Η ΑΝΩΓΗ ευχαριστεί θερμά για προσφορές που δέχτηκε στη μνήμη του Ελευθερίου Σταυρακάκη:

 -Η οικογένεια του Μερτζανολευτέρη προσέφερε το ποσό των 200 ευρώ.

-Η οικογένεια του Γεωργίου Σταυρακάκη (Μερτζανογιώργη) προσέφερε το ποσό των 120 ευρώ.

 Τα χρήματα θα χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες του Εργαστηρίου Γνώσης της ενορίας του Αγίου Γεωργίου και των δωρεάν φροντιστηρίων που γίνονται στον χώρο.

 Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που τον σκεπάζει.