Πολιτισμός
Οι Frau’s Productions με ιδιαίτερη τιμή και υπερηφάνεια παρουσιάζουν:
Για δύο συναυλίες στο GAGARIN στις 3 και 4 Απριλίου, Λιοσίων 205, τη θρυλική μορφή της κρητικής παράδοσης , τον 
ΝICK CAVE της Ελλάδας, τον ΨΑΡΑΝΤΩΝΗ (Αντώνης Ξυλούρης), που θα παρασύρει γι’ άλλη μια φορά με την αισθαντική και συγκινητική, τρυφερή, ερωτική ερμηνεία του το αφοσιωμένο εδώ και χρόνια κοινό του!! Θα επικοινωνήσει, όπως εκείνος μόνο γνωρίζει, μυσταγωγικά με τον κόσμο, ως ο απόλυτος λυράρης, που γίνεται ένα με τη λύρα του και η λύρα του με κείνον…
Μέσα στη μουσική του Ψαραντώνη ζει η πανάρχαια μυθολογία της Κρήτης. Είτε μιλά για τον Δία, είτε για την κατασκευή της πρώτης λύρας, είτε εκφράζεται με τη λύρα του για τη γη, την αγάπη, τον πόνο…
Ο Ψαραντώνης επιβεβαιώνει με τη φυσιογνωμία και με την τέχνη του, τους πανάρχαιους μύθους της Κρήτης. Τους πιστεύει, τους ζει και δικαιολογημένα τους εκπροσωπεί. Αντλεί ενέργεια από αυτούς, μα και κείνοι αποκτούν ουσία και περιεχόμενο στη φωνή του, στις δοξαριές του, στο ανάστημά του…
Ο Ψαραντώνης συνδυάζει το δέος του ραψωδού αλλά και την επιβλητικότητα του τωρινού τραγουδοποιού, που φέρνει κοντά παλιούς και νέους, σαν μια μεγάλη οικογένεια, να γίνονται ένα, μέσα και κοντά στην παράδοση, που ο ίδιος γνωρίζει και λατρεύει, μ’ έναν ανανεωτικό τρόπο, που κι αυτός φέρνει τη σφραγίδα του.
Συγκαταλέγεται ανάμεσα στις θρυλικές μορφές της παγκόσμιας μουσικής και επάξια τον χαρακτηρίζουν τον «Αστροναύτη της παραδοσιακής μουσικής σε όλους τους πλανήτες». Προσγειώνεται λοιπόν στην Αθήνα, στο GAGARIN για δύο απολαυστικές εμφανίσεις και μόνο.
Μαζί του : η Νίκη Ξυλούρη, ο Νεκτάριος Κοντογιάννης, o Γιώργος Στιβακτάκης
Τιμή διαδικτυακής προπώλησης: (για περιορισμένα εισιτήρια) 10e μέσω ticketpro.gr
Ταμείο: 15e
Ώρα Έναρξης: 21.30
Δημοσιεύθηκε σε: Κυκλοφόρησε πριν μερικές μέρες το νέο βιβλίο του Ανωγειανού συγγραφέα Ορέστη Μανούσου με τίτλο ”Πάτρικ Λη Φέρμορ:Ο τελευταίος ήρωας της Αγγλίας”,αφιερωμένο στον μεγάλο φιλέλληνα,τον γνωστό μας ”Φιλεντέμ΄” που συμμετείχε στην απαγωγή του στρατηγού Κράιπε τον Απρίλιο του 1944,που αποτέλεσε ένα καίριο πλήγμα στους Γερμανούς κατακτητές.Το βιβλίο αποτίνει φόρο τιμής στον Φέρμορ ο οποίος απεβίωσε στις 10 Ιουνίου 2011 στην Καρδαμύλη.
Ο Πάτρικ Λη Φέρμορ, ο μεγαλύτερος ταξιδιωτικός συγγραφέας της εποχής μας, γεννήθηκε το 1915 και ήταν αγγλικής και ιρλανδικής καταγωγής. Σε ηλικία 18 ετών, το 1933, αντί να ακολουθήσει τη στρατιωτική σταδιοδρομία για την οποία τον προόριζαν, περνάει τη Μάγχη και ξεκινάει να διασχίσει την Ευρώπη με τα πόδια, με προορισμό την Κωνσταντινούπολη. Υποκινημένος από την ασίγαστη περιέργειά του για τον κόσμο, θα πραγματοποιήσει αυτό το μυθικό κατόρθωμα, περνώντας από δοκιμασίες και περιπέτειες. Θα φτάσει στην Κωνσταντινούπολη την Πρωτοχρονιά του 1935. Από εκεί θα περάσει στην Ελλάδα, θα μείνει στον Άθω και θα ταξιδέψει στην Ήπειρο, τη Μακεδονία και τη Στερεά Ελλάδα μαθαίνοντας τα ήθη και τη γλώσσα της χώρας που έμελλε να γίνει δεύτερη πατρίδα του. Όταν κηρύχθηκε ο Δεύτερος Παγκόσμιος πόλεμος επέστρεψε στην Αγγλία και κατατάχθηκε στην Ιρλανδική Φρουρά και στη συνέχεια, λόγω της γνώσης του των ελληνικών, τοποθετήθηκε ως σύνδεσμος-αξιωματικός στον Ελληνικό Στρατό. Με την κατάρρευση του Αλβανικού μετώπου θα βρεθεί στην Κρήτη. Εκεί, μεταμφιεσμένος σε βοσκό, θα ζήσει δύο χρόνια στα βουνά, οργανώνοντας τον αγώνα των ανταρτών. Θα ηγηθεί της ομάδας που απήγαγε τον γερμανό διοικητή, το στρατηγό Κράιπε. Ο ίδιος δεν έχει ποτέ αναφερθεί στο περιστατικό στα βιβλία του. Η ιστορία της απαγωγής του Κράιπε έγινε γνωστή από το βιβλίο “Ill met by moonlight” του Μπιλ Στάνλεϊ Μος, υπαρχηγού της ομάδας του Φέρμορ στο βουνό, και από την κινηματογραφική ταινία που γυρίστηκε αργότερα με τον Ντερκ Μπόγκαρτ να ενσαρκώνει τον Φέρμορ. Η Ελλάδα θα τον κερδίσει. Μέχρι και τον θάνατο του ζούσε στη Μάνη, σ’ ένα σπίτι που σχεδίασαν μαζί με τη γυναίκα του, την αξέχαστη φωτογράφο Τζόαν Λη Φέρμορ, της οποίας οι φωτογραφίες περιλαμβάνονται στα βιβλία του συγγραφέα Μάνη και Ρούμελη. Ως αναγνώριση της προσφοράς του στο χώρο των Γραμμάτων του είχε απονεμηθεί ο τίτλος του Ιππότη από τη βασίλισσα της Αγγλίας.
Λίγα λόγια για τον Ορέστη Μανούσο:
Ο Ορέστης Μανούσος γεννήθηκε στα Ανώγεια Κρήτης. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και ειδικεύτηκε στην Παθολογία και Γαστρεντερολογία σε Νοσοκομεία του Λονδίνου, της Οξφόρδης και της Νέας Υόρκης. Έχει τον τίτλο του Διδάκτορος Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης (D. Phil) και του Ομότιμου Καθηγητού της Ιατρικής του Πανεπιστημίου Κρήτης. Έχει γράψει τα ιατρικά συγγράμματα “Εισαγωγή στην Κλινική Ιατρική” με τον καθηγητή Θεόδωρο Μουντοκαλάκη, “Η ανοσολογία των εντεροπαθειών” με την καθηγήτρια Ιωάννα Οικονομίδου, καθώς και το βιβλίο με τίτλο “Κολίτιδες και “Κολίτιδες””. Επίσης έχει κάνει πολλές δημοσιεύσεις για θέματα παθήσεων του πεπτικού συστήματος. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται με τη συγγραφή βιβλίων σχετικών με την ιστορία της Κρήτης (“Ο γιος της Ζαχαρένιας”, “Οι παλαιοί Ανωγειανοί”, “Ευμενία: Βίος και Πολιτεία της Κρητικιάς Σουλτάνας Ευμενίας Βεργίτση”).
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ANUBIS.
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ανωγείων ξεκινάει αθλητικά προγράμματα που σκοπό έχουν την ανάπτυξη θετικών στάσεων προς την φυσική ανάπτυξη, την κινητική ικανότητα, την φροντίδα της υγείας, την ανάδειξη ταλέντων, τις αθλητικές εκδηλώσεις, την αθλητική άμιλλα, την ολυμπιακή ιδέα, την ιστορική και αθλητική παράδοση της χώρας μας. 
Τα παιδιά σε συνεργασία με τον Σύλλογο Μαραθωνοδρόμων Κρήτης θα μπορούν να λάβουν μέρος σε αγώνες.
Τα προγράμματα θα πραγματοποιούνται στο Στάδιο, δύο (2) φορές την εβδομάδα, Πέμπτη και Σάββατο (17.00 – 18.00) υπό την καθοδήγηση του καθηγητή φυσικής αγωγής Κατσίλα Νικολάου (Πρωταθλητή Ελλάδος επί σειρά ετών στις μεγάλες αποστάσεις 5 χλμ, 10 χλμ, ανωμάλου δρόμου και μαραθωνίου δρόμου, με ανεπίσημο πανελλήνιο ρεκόρ στην κατηγορία των νέων και δεκάδες συμμετοχές σε διεθνείς αγώνες).
Η συνδρομή είναι 10 ευρώ και θα πραγματοποιείτε κάθε τελευταία εβδομάδα του μήνα. Πληροφορίες:ΚΑΤΣΙΛΑΣ ΝΙΚΟΣ: 6944418922
Γράφει ο Γιώργης Μπαγκέρης
Τον Νίκο Νταγιαντά τον γνώρισα κάποια χρόνια πριν όταν πρωτοήρθε στο χωριό για να καταγράψει κινηματογραφικά τις ανασκαφές στην Ζώμινθο. Δεν είχε έρθει ποτέ ξανά στο χωριό κι όμως ο τρόπος του και η συμπεριφορά του υπήρξε Ανωγειανοθρεμμένη από την αρχή. Ανοιχτός άνθρωπος που σου μιλούσε κοιτώντας σε στα μάτια, φιλικός και με έντονη προσωπικότητα. Και απόλυτα ευχαριστημένος που έστω και μετά από αρκετά χρόνια γνώριζε τον τόπο καταγωγής του. Γρήγορα έκανε αρκετούς φίλους και μαζί περάσαμε αξέχαστες στιγμές κάτω από τον πλάτανο στο Μεϊντάνι τα τέσσερα καλοκαίρια που ερχόταν συχνά για τις ανασκαφές. Συνεργαστήκαμε μάλιστα όταν κινηματογράφησε την συνέντευξη που πήρα τότε για λογαριασμό της ΑΝΩΓΗ από τον αείμνηστο Γιάννη 
Σακελλαράκη, τον άνθρωπο που τον έφερε στο χωριό. Γι ‘αυτό είχα ένα παραπάνω λόγο να χαρώ όταν πριν μερικές μέρες έμαθα ότι βραβεύτηκε η ταινία του ΄”Σαγιόμι” στο 14ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης γιατί πάντα πίστευα και εξακολουθώ να πιστεύω στο ταλέντο του στην σκηνοθεσία και στις ατέλειωτες ώρες δουλειάς που αφιερώνει στις ταινίες του. Η ανακοίνωση για τα βραβεία αναφέρει χαρακτηριστικά:
Η φετινή Κριτική Επιτροπή της FIPRESCI απαρτίζεται από τους:
Boyd Van Hoeij – Πρόεδρος (Λουξεμβούργο)
Minou Moshiri (Ιράν)
Necati Sonmez (Τουρκία)
Guilhem Caillard (Καναδάς)
Στράτο Κερσανίδη (Ελλάδα)
και απονέμει τα Βραβεία FIPRESCI
Για ελληνική παραγωγή στην ταινία Σαγιόμι / Sayome σε σκηνοθεσία Νίκου Νταγιαντά
Το σκεπτικό της επιτροπής: «Μια ευαίσθητη και ευφυής μαρτυρία για ένα από τα πιο σύγχρονα και σοβαρά θέματα που αφορούν στη μοντέρνα Ελλάδα: τη μετανάστευση. Χτίζοντας γέφυρες ανάμεσα σε δυο κουλτούρες που φαίνονται πολύ μακριά η μία από την άλλη, η ταινία απεικονίζει τη ζωή μιας εξαιρετικής γυναίκας. Η κριτική επιτροπή εντυπωσιάστηκε από τον βαθύ σεβασμό και το θαυμασμό που επέδειξε ο ταλαντούχος αυτός σκηνοθέτης».
Μετά την απονομή του βραβείου ο Νίκος Νταγιαντάς δήλωσε: «Θέλω να ευχαριστήσω πάρα πολλούς ανθρώπους, γιατί το ντοκιμαντέρ δεν είναι τίποτε άλλο παρά άνθρωποι. Ευχαριστώ λοιπόν, τον φωτογράφο της ταινίας Στέλιο Αποστολόπουλο, τον μοντέρ Νίκο Βαβούρη, τους παραγωγούς Ρέα Αποστολίδη και Γιούρι Αβέρωφ, τα παιδιά στην εταιρεία Anemon για τα πάντα, όλη μου την οικογένεια γιατί παίζει στην ταινία και πρώτα απ’ όλα τη Σαγιόμι και τον Μανώλη, τον άντρα της, για την εμπιστοσύνη που μου έδειξαν».
Τον πήρα αμέσως τηλέφωνο. Μιλήσαμε μετά από καιρό αλλά ήταν σα να μην είχε περάσει ούτε μια μέρα. Και του ζήτησα να μου μιλήσει για την ΑΝΩΓΗ όχι για την ταινία μόνο, αλλά για τα Ανώγεια και πως τα κουβαλάει ο ίδιος πια μέσα του καθώς εμείς που τον γνωρίσαμε τον θεωρούμε και είναι Ανωγειανός!Ο Νίκος ήταν χείμαρρος! Και ξεδίπλωσε με μαέστρια τις σκέψεις του αφήνοντας με να συλλογίζομαι ότι υπήρξα τυχερός που τον γνώρισα και συναναστράφηκα μαζί του. Αναφέρει για το χωριό χαρακτηριστικά ο Νίκος λέγοντας:
”Τα Ανώγεια δεν τα ήξερα, κι ας με λένε Νταγιαντά. Μεγάλωσα στο Ηράκλειο. Στο χωριό του παππού μου, του Νίκου, που πέθανε όταν ήμουν δύο χρονών, δεν πηγαίναμε σχεδόν ποτέ. Ο πατέρας μου όλο δούλευε και δεν είχε χρόνο. Κι έτσι κι εγώ δεν αισθανόμουν πως «είχα» χωριό: ήμουν παιδί της πόλης, που λένε. Όταν τέλειωσα το σχολείο, ήθελα να φύγω από την Κρήτη, την Ελλάδα, να δω άλλους τόπους. Πήγα στην Ευρώπη, την Αμερική και την Ασία, πήγα σε πόλεις και χωριά σε όλο τον κόσμο, χόρτασαν τα μάτια μου ανθρώπους. Κάποια στιγμή ξαναγύρισα στην Ελλάδα, και άρχισα να κάνω ντοκιμαντέρ. Μια μέρα, χτυπάει το τηλέφωνο : «Κύριε Νταγιαντά, θα ήθελα να μιλήσουμε για κάτι πολύ σημαντικό που ετοιμάζω». Ήταν ο Γιάννης Σακελαράκης. Μου είπε για τη Ζώμινθο, την επικείμενη ανασκαφή και την επιθυμία του να καταγραφεί κινηματογραφικά αυτό το σημαντικότατο αρχαιολογικό εγχείρημα για τις μελλοντικές γενιές. Μου ζήτησε να αναλάβω την κινηματογράφιση. Δέχτηκα αμέσως, ενώ μέσα μου η χαρά για το ότι θα γνώριζα, επιτέλους, τα Ανώγεια, ανταγωνιζόταν τον ενθουσιασμό για τη συμμετοχή μου στην ανασκαφή ενός μεγάλου αρχαιολόγου σε ένα μοναδικό τόπο, το βουνό που υμνεί ο ίδιος ο Όμηρος, τον Ψηλορείτη. Δούλεψα για τέσσερα χρόνια στην ανασκαφή, κάθε μέρα κάτω απ’ τον καλοκαιρινό ήλιο για ένα μήνα, με τον Γιάννη και την κα Έφη, τους αρχαιολόγους και τους Ανωγειανούς εργάτες, μικρούς και μεγάλους. Άκουσα τους ήχους και τις μυρωδιές τ’ αοριού, είδα πράγματα κρυμμένα για αιώνες να βγαίνουν από μέσα του, έφαγα τυρί από τις αίγες του Λεοχάρη, ήπια νερό απ’την πηγή της Ζωμινθου. Τα βράδια στο χωριό, πάντα γεμάτο ζωή τον Αύγουστο, γάμοι, παρέες, ιστορίες, χαρές” τονίζει.
Ο Νίκος ολοκληρώνει αυτή μας τη κουβέντα με ένα παραλληλισμό των Ανωγείων με ένα ορεινό χωριό της Ιαπωνίας όπου εκεί έμαθε και για την απώλεια του σπουδαίου αρχαιολόγου Γιάννη Σακελλαράκη. Αναφέρει: ”Τώρα έχω καιρό να ανέβω. Τα τελευταία δύο χρόνια ξανάρχισα να γυρνάω τον κόσμο, έφτασα μέχρι την Ιαπωνία. Εκεί, στην άλλη άκρη του πλανήτη, περνώντας μέσα από απόκρημνα βουνά με δάση από μπαμπού, έφτασα κάποτε σε ένα ορεινό χωριό. Αγγλικά δεν μιλούσε κανείς, κι εγώ η μόνη λέξη που ήξερα στα γιαπωνέζικα ήταν το «αριγκάτο», που θα πει «ευχαριστώ». Κι όμως, ενώ δεν καταλάβαινα, σα να ένοιωθα τι μου έλεγαν. Φιλόξενοι άνθρωποι και απλοί, άνθρωποι του βουνού, που χαίρονται την παρέα, και πίνουν ένα ποτό από ρύζι, σαν ελαφρύ ρακί, το «σότσου». Ο νους μου άρχισε να ταξιδεύει. Θυμήθηκα ξαφνικά τα Ανώγεια, δέκα χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Θυμήθηκα τις θείες μου που με φροντίζανε κάθε μέρα, τους φίλους που έκανα, τα πρωινά που ξημερώναμε στο Μεϊντάνι με τη λύρα και το λαούτο, τις ιστορίες που άκουσα. Σα προκαθορισμένο από τη μοίρα, εκείνη την ώρα ένα μήνυμα διένυσε με βία την απόσταση Ιαπωνία- Ελλάδα: «έφυγε ο Γιάννης Σακελλαράκης» έγραφε. Τη θλίψη για την απώλεια ενός τόσο σημαντικού ανθρώπου, αντισταθμίζει η ευγνωμοσύνη που «μ’ ανέβασε στα Ανώγεια» όπως του άρεσε να λέει. Αν τώρα «έχω» χωριό, το χρωστάω σε αυτόν. Και σε εσάς. Δεν ξεχνώ κανένα. Σας κουβαλάω εντός μου” καταλήγει.
Ούτε εμείς σε ξεχνάμε φίλε. Εγώ,ο Γιάγκος, ο Λεοχάρης, ο Μύρος και όλοι όσοι γνώρισες σε περιμένουμε και πάλι στο Μεϊντάνι για ρακί, λαούτο και συζήτηση! Με πολλές ιστορίες. Που ίσως κάποτε να τις κάνεις και ταινία !Καλή πορεία Νικόλα….
Λίγα λόγια για τον σκηνοθέτη Νίκο Νταγιαντά:
Ο Νίκος Νταγιαντάς γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης το 1975, σπούδασε αρχαιολογία και μετέπειτα ντοκιμαντέρ στο Λονδίνο, και εργάζεται ως σκηνοθέτης από το 2003. Έχει κάνει ντοκιμαντέρ για την ελληνική και την ξένη τηλεόραση, και έχει βραβευθεί για τις ταινίες «Green Lines» (παραγωγή 2003), «Κνωσός, ο Λαβύρινθος των Μύθων»( παραγωγή 2005), «Τα Μύστικά του Λαβυρίνθου» (παραγωγή 2007), «So you can dance» (παραγωγή 2008) και «Σαγιόμι» (παραγωγή 2011).
Λίγα λόγια για την ταινία ”Σαγιόμι” που απέσπασε το βραβείο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης:
Υιοθετημένη από τον παππού της σε πολύ μικρή ηλικία, η Σαγιόμι μεγάλωσε σ’ ένα απομακρυσμένο χωριό της Ιαπωνίας, χωρίς να γνωρίζει τους γονείς της. Στα είκοσι δύο της έφυγε από την Ιαπωνία, ακολουθώντας έναν Έλληνα ναυτικό ως την Κρήτη. 35 χρόνια αργότερα, ο θάνατος της μητέρας της την οδηγεί και πάλι στην Ιαπωνία. Η ταινία καταγράφει το ταξίδι της καθώς επισκέπτεται τη χώρα των παιδικών της χρόνων.
Η ταινία είναι συμπαραγωγή της ΕΡΤ, του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και του Γαλλογερμανικού καναλιού ARTE, έχει προβληθεί στην Γαλλία, τη Γερμανία και το Βέλγιο, ενώ θα προβληθεί την Άνοιξη από την ΕΡΤ.
Τον σπουδαίο Ανωγειανό μαντιναδολόγο Μύρωνα Σκουλά που έφυγε από τη ζωή πριν 10 χρόνια θα τιμήσει ο Σύλλογος των Ανωγειανών της Αθήνας. Προσκαλεί όλους τους Κρητικούς του Λεκανοπεδίου το Σάββατο 31 Μαρτίου και ώρα 7.30 μ.μ. στο αμφιθέατρο του Ιδρύματος της «Κρητικής Εστίας» στο Παγκράτι (Στράβωνος 12) να συμμετάσχουν στην εκδήλωση, όπου θα ακουστούν μαντινάδες του Μύρωνα από το συγκρότημα των Γιώργη Βρέντζου (Κάτης), (τραγούδι, μαντολίνο) Μιλτιάδη Σκουλά (μαντολίνο) και Στέφανου Χαιρέτη (λύρα). Να σημειωθεί ότι θα προβληθεί σπάνιο οπτικοακουστικό υλικό από τη ζωή του αείμνηστου Μύρωνα. Κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης θα είναι ο δικαστικός Οδυσσέας Σπαχής.
”Ο Κόσμος Του Ονείρου”
24/03/2012
Ενα πολύ όμορφο ανέκδοτο ποίημα του μας έστειλε ο Λουκάς Σμπώκος του Ατζαρομάνωλα, ειδικά για τους αναγνώστες της ΑΝΩΓΗ. Εμείς ευχόμαστε τα λόγια του ποιήματος να γίνουν πραγματικότητα για ενα καλύτερο κόσμο και ενα καλύτερο αύριο για τα παιδιά μας.