Τρέμει το χέρι, σφίγγεται η καρδιά. Είναι αδύνατον να πιστέψουμε ότι αυτά που θα γράψω είναι για σένα Μουσολίνι . Κι όμως φαίνεται ότι και το ατσάλι σπάει. Γεννήθηκε στα Ανώγεια  στις 18-12-1937 πρωτότοκος γιος του Στεφανή ‘’Δαμιανοστεφανής”  και της Ειρήνης. Από μικρός ήταν ξεχωριστός. Καθόταν στα σκαλοπάτια του σπιτιού μας σκεπτικός και κάποιος γείτονας τον βλέπει και τον ρωτάει τι έχεις Μανώλη και είσαι σκεπτικός σαν τον «Μουσολίνι» και έτσι από μικρό παιδί άκουγε μόνο  στο παρατσούκλι Μουσολίνι. Δύσκολα παιδικά χρόνια. Μέχρι τα είκοσι του ήταν βοσκός, παλεύοντας να βοηθήσει  γονείς και  αδέλφια . Παντρεύτηκε μικρός τον έρωτα  της ζωή του την Ελευθερία, το Λευτεριό του όπως την φώναζε. Τώρα κάπου θα έκλειναν τα 50 χρόνια μαζί. Δύσκολος χωρισμός. Ήταν ανήσυχο πνεύμα. Άφησε την βοσκική  και έγινε εισπράκτορας στο λεωφορείο του Θεμιστοκλή, στο δρομολόγιο Ανώγεια -Ηράκλειο Το αχτύπητο δίδυμο με το χιούμορ και τα αστεία τους ήταν ό,τι καλύτερο εκείνης  της  εποχής. Πάλευε για να μη μας  λείψει τίποτα ούτε στην οικογένεια του ούτε στα αδέλφια του. Έφυγε για την Γερμανία. 25 χρόνια δούλεψε σκληρά, το χωριό του όμως δεν το ξέχασε ποτέ. Κάθε καλοκαίρι ερχόταν και πάλι έφευγε. Μετά από 25 χρόνια γύρισε μόνιμος κάτοικος πλέον των Ανωγείων. Ανήσυχο πνεύμα ούτε μια στιγμή δεν ξεκουράστηκε. Άνοιξε καφενείο που το έκτισε σχεδόν μόνος του την «μέλισσα» την μελισσούλα του όπως το έλεγε. Μόνος σου έφερες την πέτρα από το βουνό και της έδωσες μορφή, ψυχή, παράσταση χτίζοντας όλο σου το μεγαλείο εκεί. Ακόμα θυμάμαι τη μυρωδιά από το τσάι, με τα αστεία. Όταν βαριόσουν να  φτιάξεις καφέ έλεγες «θες ένα τσάι;». Αυτός ήταν ο Μουσολινης, μοίραζε την αγάπη απλόχερα, έδινε δεν έπαιρνε  ήταν παντού και τώρα πουθενά. Ήταν κοινωνικός, πρώτος στην χαρά και στην λύπη όλου του χωριού.

Διαβάστε την συνέχεια... »