Κι η πέτρα που είναι άψυχη

Τηνε κτυπούνε οι πόνοι

Γιατί και κείνη φθείρεται

Όσο περνούνε οι χρόνοι…

—————————————-

Θεμε δε θεμε όλοι μας

Γερνούμε με το χρόνο

Κι όποιος τη νιότη του γλεντά

Αυτό θυμάται μόνο…

—————————————-

Το φύλλο που μαραίνεται

Θα πέσει μοναχό του

Το κάθε πράμα έρχεται

Και κάνει το καιρό του…

————————————-

Όμορφη που ΄σαι ανατολή

Μα μένα αρέσει η δύση

Γιατί φτωχοί και πλούσιοι

Στο θάνατο νε ίσοι…