Ο Πάτρικ Λη Φέρμορ, ο εκπρόσωπος της Αγγλίας επί Γερμανοκρατούμενης Κρήτης, είπε: “Κατά τη Μάχη της Κρήτης, η ανδρεία και το πνεύμα των Κρητών γέμισαν τις σελίδες του παγκόσμιου τύπου. Η μάχη αυτή έγινε θρύλος και στα μάτια ολόκληρου του κόσμου η λέξη “Κρητικός” έγινε συνώνυμη με τις λέξεις “Πολεμιστής” και “Ήρως”.Στο ηρωικό χωριό μας η ιστορία είναι γνωστή, 7 Αυγούστου 1944, ο Γερμανός λοχίας των SS Γιόζεφ Ολενχάουερ, γνωστός στην περιοχή του Μυλοποτάμου σαν «Σήφης», συνοδευόμενος από ισχυρή ομάδα Γερμανών και Ιταλών στρατιωτών, θα μεταβεί στα Ανώγεια από το γειτονικό χωριό Γενί-Γκαβέ (σημερινή Δροσιά) όπου είχε την έδρα του και θα συλλάβει 98 γυναικόπαιδα, με σκοπό να τα μεταφέρει στο Ρέθυμνο και από εκεί στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Γερμανίας.

Η οκταμελής ομάδα του ΕΛΑΣ Ανωγείων οπλίζεται κατάλληλα και περιμένει στην θέση Σφακάκι. Εκεί θα αιφνιδιάσουν τον Σήφη και την παρέα του και θα ελευθερώσουν από τα χέρια τους τα γυναικόπαιδα. Άπαντες οι γερμανοϊταλοί σκοτώνονται ή αιχμαλωτίζονται. Κανείς από τους αντάρτες και τους ομήρους δεν θα τραυματιστεί. Ο αιφνιδιασμός υπήρξε απόλυτος και η επιχείρηση κρίθηκε από τις πιο επιτυχημένες του Β Παγκοσμίου Πολέμου. Επικεφαλής της αποστολής ήταν ο Μανόλης Μανουράς (Σμαϊλομανόλης). Από την ομάδα των Ανωγειανών ανταρτών, ήταν ο Χαραλάμπης Φρυσάλης (Φρυσαλοχαραλάμπης)..
Για τον Χαράλαμπο Φρυσάλη όμως θα κάνω σήμερα ιδιαίτερη μνεία! Ήταν ο κορυφαίος πολεμιστής, ο υπέρτατος ήρωας, δεν ήθελε να μιλάει για εκείνες τις ημέρες και ούτε επιζητούσε παράσημα και εκδηλώσεις τιμής, έζησε με σεμνότητα και μας έδωσε μαθήματα αξιοπρέπειας και λεβεντιάς. Δεν φεύγουν οι ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, δεν φεύγουν οι ΔΑΣΚΑΛΟΙ της ζωής, γιατί με την πορεία τους μεταλαμπαδεύουν διαχρονικές, αθάνατες αξίες. Δεν αφήνουν αυτοί ίχνη πίσω τους. Βαθειά αποτυπώματα αφήνουν.