“Αισθάνομαι την ανάγκη να μιλήσω για τον αγαπημένο μου Μανώλη. Τον ΑΝΘΡΩΠΟ Μανώλη. Γιατί ήταν ένας μεγάλος άνθρωπος, με όλα τα γράμματα κεφαλαία.

Ήταν εκείνος που από μικρό παιδί πάντα ήταν δίπλα μου. Που σε κάθε μου βήμα άπλωνε το χέρι του για να γίνω πιο δυνατή. Πιο γενναία. Που σε κάθε λύπη ή χαρά μου, η παρουσία και τα λόγια του, ήταν το βάλσαμο της ψυχής μου.

Η είδηση του θανάτου τού, γκρέμισε τον κόσμο γύρω μου. Σε τέτοιες στιγμές τα λόγια δεν υπάρχουν. Κι αν κάνω αυτή την κίνηση, είναι γιατί θέλω να  αποτίσω έναν φόρο τιμής στη ζωή που έζησα δίπλα του. Μαζί του.

Αγαπημένε μου Μανώλη, έφυγες ήσυχα, απλά. Όπως ήσυχα κι απλά σβήνει το φως. Καλή στρατιά αγαπημένε μου. Θα τα ξαναπούμε εκεί όπου χρόνος και πόνος δεν υπάρχουν. Εκεί που το φως σου θα λάμπει για πάντα.”

Μαρία  Χρονιάρη