Του Δημήτρη Ριζούλη – Εφημερίδα  “ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ”

[email protected]

«Κοπέλια μου πνευματικά, άντρες ψυχωμένοι στη γενναιότητα της αποκοτιάς, απόψε νύχτα ιερή, σας καλώ σε τούτο το ναό της ΑΝΩΓΗΣ να εγερθούμε σαν τον τριήμερο Λάζαρο από το μνήμα που μας βάλανε οι τελετάρχες του θανάτου. Για να προχωρήσουμε στην κορυφαία πράξη της θυσίας μας πάνω στο Σταυρό , όπως ο Χριστός. Για να έρθει η ώρα της μεγάλης Ανάστασης για την καινούρια ελεύθερη ζωή της Ελλάδας μας, ως πρωτοπόρου και όχι ως αχθοφόρου στη Νέα Ευρώπη, που αν δε βάλει νου στην κεφαλή, αυτή  θα χάσει , όπως θα χάσουνε και οι Αυτοκράτορες του σήμερα που θέλουνε με αίμα αθώων να διαφεντεύουν τον κόσμο». Μ’ αυτή τη φράση έκλεισε το πύρινο κήρυγμά του ο «Παπαφλέσσας των Ανωγείων της Κρήτης», ο πατέρας Ανδρέας Κεφαλογιάννης, στην ειδική Θεία λειτουργία που πραγματοποιεί δυο φορές κάθε χρόνο (πριν τα Χριστούγεννα και το Πάσχα) μόνο για άντρες! Οι μαυροπουκαμισάδες είχαν κατακλύσει τον ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου των Ανωγείων και άκουγαν τον παπα Ανδρέα να τους καλεί σε νέο ξεσηκωμό όπως έκαναν οι ηρωικοί Ανωγειανοί όποτε το απαίτησε η ιστορία. Οι πόρτες για τις γυναίκες ήταν κλειστές. Ήταν η ώρα της προσευχής, της κατάνυξης, της περισυλλογής και των αποφάσεων. Ήταν η ώρα να ακουστούν «αντρικές κουβέντες». Η κρισιμότητα της εποχής, άλλωστε, το απαιτεί.

«Ο αρχικός μου σκοπός ήταν να φέρω τους άντρες στην Εκκλησία» λέει στην «κυριακάτικη δημοκρατία» ο π. Ανδρέας και συμπληρώνει: «Πολλοί άντρες δουλεύουν σκληρά σε γεωργικές ή κτηνοτροφικές εργασίες και δεν μπορούν να έρχονται στην Εκκλησία. Άλλοι μου  είπαν ότι στην Εκκλησία πηγαίνουν μόνο γυναίκες και δε νιώθουν άνετα. Έτσι καθιερώσαμε την Θεία λειτουργία μόνο για τους άνδρες που γίνεται βραδινές ώρες. Να φανταστείτε ήρθαν άνθρωποι που είχαν να πατήσουν 40 χρόνια σε Εκκλησία». Όσο παράξενη και αν ακούγεται αυτή η πρωτοβουλία ο π. Ανδρέας λέει ότι οι γυναίκες όχι μόνο δε διαφώνησαν, αλλά τη δέχτηκαν με μεγάλη χαρά.

Στην «αντρίστικη λειτουργία», όπως την ονομάζει ο παπα- Ανδρέας, γίνονται τα πιο επαναστατικά κηρύγματα. «Η ατμόσφαιρα παραπέμπει σε εποχές του 1821, γι ‘ αυτό πάντα στο τέλος όλοι μαζί ψάλουμε τον εθνικό ύμνο» λέει ο μαχητικός κληρικός και προσθέτει «εμείς στον τόπο που έχει υποστεί τρία ολοκαυτώματα και άντεξε, έχουμε το DNA των αγωνιστών».

Ο π. Ανδρέας δε μασάει τα λόγια του. Λέει ότι η Εκκλησία σήμερα είναι ανύπαρκτη και σιωπά. Την καλεί να βγει στον κόσμο και να πει την αλήθεια. «Σήμερα έρχονται, οι κατακτητές του παρελθόντος, για να μας καθυποτάξουν με νέα μέσα. Έρχονται για να περιορίσουν την εθνική μας κυριαρχία, έρχονται για να μας χρησιμοποιήσουν ως εργαστήρι πειραμάτων» αναφέρει και προχωράει ακόμα παραπέρα. «Η νέα γερμανική επίθεση, ο νέο-ΝΑΖΙΣΜΟΣ με όπλο την οικονομία είναι εδώ, με σκοπό την υποδούλωση μας, την υποδούλωση των παιδιών μας, την εξαθλίωση και τη φτώχεια. Οι αείμνηστοι ήρωες μας, έδωσαν την ίδια τους τη ζωή, λέγοντας ΟΧΙ στους κατακτητές και ΝΑΙ στην ελευθερία. Σήμερα, με οδηγούς αυτούς τους ήρωες θα πρέπει να πούμε το δικό μας ΟΧΙ στα νέα γερμανικά σχέδια, στην νέα Γερμανο-Κατοχή, στη νέα εισβολή. Αν υποκύψουμε στη νέα τάξη πραγμάτων, το μέλλον μας διαγράφεται μαύρο, αν υψώσουμε φωνή και αντισταθούμε τότε θα σώσουμε την τιμή μας, την πατρίδας μας και τα παιδιά μας. Σε πολύ λίγο δεν θα είμαστε ιδιοκτήτες της  πατρίδας μας αλλά κάτοικοι μιας χώρας που θα ανήκει στους παγκόσμιους τραπεζίτες και στους υπαλλήλους τους, οι οποίοι παριστάνουν την  κυβέρνηση », καταλήγει.

Τα Ανώγεια αν και μόνο με 2300 κατοίκους έχουν όχι μόνο ηρωική αλλά και  τεράστια πολιτιστική παράδοση. Από τον Ξυλούρη έως τον Λουδοβίκο αποτέλεσαν τη μάνα γη δεκάδων καλλιτεχνών και πνευματικών ανθρώπων. Συνδύαζαν όμως πάντα το πνεύμα με την αδούλωτη ψυχή. Δε λύγισαν ποτέ και κρατούν ψηλά τη σημαία της αντίστασης.

«Σήμερα δυστυχώς δε μπορούμε να μιλάμε για ελευθερία» λέει ο π. Ανδρέας «από τη στιγμή που έχει παραχωρηθεί μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας, από τη στιγμή που εξαρτιόμαστε από δάνειες δυνάμεις, από τη στιγμή που λανθασμένες επιλογές των τελευταίων ετών άνοιξαν την πόρτα στη μαφία των διεθνών τοκογλύφων που κρύβονται πίσω από το όνομα ΔΝΤ. Δυστυχώς για όλους μας, η πατρίδα μας σήμερα είναι αλυσοδεμένη, είναι εξαρτημένη, είναι όμηρος των Βρυξελλών, της Ουάσιγκτον και του Βερολίνου».

-2-

Ο π. Ανδρέας δεν είναι ένας συνηθισμένος ιερέας. Ζει μέσα στον κόσμο, είναι πρόεδρος της τοπικής ποδοσφαιρικής ομάδας, εκδίδει εφημερίδα, έχει internet καφέ στην ενορία του, χορεύει, τραγουδάει, αγαπάει τις πολεμικές τέχνες και έχει στο αίμα του την περιπέτεια. Πριν λίγο καιρό πραγματοποίησε μια ακόμα επιθυμία του , ακραία για τους περισσότερους. Πήρε μέρος σε σεμινάριο εκπαίδευσης που διοργάνωσε σχολή για bodyguard! Έζησε για μερικές μέρες σαν σωματοφύλακας και πέρασε ειδική εκπαίδευση με όπλα, ασκήσεις αυτοάμυνας, παρακολουθήσεις, οδήγηση σε ακραίες συνθήκες και προστασία υψηλών προσώπων. Ήταν όπως λέει μια συναρπαστική και αξέχαστη εμπειρία.  Οι υποψήφιοι σωματοφύλακες βέβαια τα έχασαν όταν είδαν έναν ρασοφόρο μεταξύ των εκπαιδευόμενων. «Τα παιδιά ξαφνιάστηκαν, αλλά έγιναν τελικά όλοι φίλοι μου. Να φανταστείτε ήρθαν και στη Θεία λειτουργία των ανδρών και κοινώνησαν! Άρα μάλλον τους κέρδισα» λέει με ικανοποίηση.

Την τελευταία μέρα του σεμιναρίου, με το αλεξίσφαιρο γιλέκο μέσα από το ράσο και προτεταμένο το πιστόλι σημαδεύει τον «κακοποιό». Τον ακινητοποιεί και ολοκληρώνει με επιτυχία την αποστολή. Πλέον ως επαγγελματίας bodyguard μπορεί να λάβει το πτυχίο του! Για κάποιους που μπορεί να θεωρούν ότι μια τέτοια δραστηριότητα δε συνάδει με την ιδιότητα του ιερέα, ο παπα Ανδρέας έχει έτοιμη την απάντηση: «Πέρα από ιερέας ,είμαι ένας άντρας Ανωγειανός, με ανήσυχη και ερευνητική φύση. Από την άλλη νιώθω ένας άνθρωπος ελεύθερος και επαναστάτης, ένας άνθρωπος που πρέπει να είναι έτοιμος να υπερασπιστεί από μια ιδέα μέχρι έναν άνθρωπο, ως απόγονος των αρχαίων Κουρητών που προστάτεψαν με τον χορό τους τη ζωή του Δία και γαλουχημένος με τη διδασκαλία του Χριστού ,του μεγαλύτερου επαναστάτη όλων των εποχών έκανα κάτι που το θεωρώ αναγκαίο για όποια χρήση. Εξάλλου η γνώση είναι δύναμη και δεν χρειάζεται ν’ απολογείται κανείς για τη συμμετοχή του σε κάτι τόσο τίμιο και αντρίκειο». Και κλείνει την απάντηση του με μια μαντινάδα:

«Για την ιδέα του κανείς

αξίζει να ποθαίνει

κι άσε τι λένε οι δειλοί

και οι προσκυνημένοι».

-3-

Ο πατέρας Ανδρέας σε ένα ξέσπασμα αγανάκτησης υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει άλλος  δρόμος πέρα από την αντίσταση στη σημερινή εποχή.

«Ο Ελληνικός λαός δεν έχει άλλη επιλογή από το να αντισταθεί και όχι να παρακολουθεί μοιρολατρικά τις εξελίξεις. Πρέπει να βγει από το λήθαργο του και να στείλει το δικό του μήνυμα στο Βερολίνο και τις Βρυξέλλες.  Και είμαι βέβαιος ότι αυτό θα συμβεί, γιατί οι Έλληνες δεν αντέχουν τις κατοχές, δεν αντέχουν να ζουν με το πιστόλι στον κρόταφο.

Όλα  τα χρόνια της ελληνικής μας λευτεριάς δε φάγαμε γλυκό ψωμί από την Ευρωπαϊκή εκμετάλλευση των μεγάλων Ευρωπαϊκών δυνάμεων (φιλικών και εχθρικών) όσο και από την οικονομική τους αδηφαγία. Μας κράτησαν  δέσμιους των υπερ-εξουσιαστικών συμφερόντων τους και ρούφηξαν ουσιαστικά το αίμα μας , ως το μεδούλι.
Δεν μπορούν όμως, οι πιστοί στην ορθοδοξία και στην πατρίδα Έλληνες και Ελληνίδες να αποδεχτούν την εξαφάνιση μας ούτε μέσα στην Ευρώπη , ούτε μέσα στην υπερεξουσιαστική κατάσταση που καθορίζει πάλι αυθαίρετα νέα σύνορα , νέες Γιάλτες και νέες οδυνηρές καταστάσεις. Κυρίως όμως δεν μπορούμε να δεχτούμε την εξαφάνιση της Ελλάδας μέσα στην Ελλάδα.
Γι’ αυτό εμείς πρέπει τώρα ως άτομα , ως λαός ,ως εκκλησία , ως πνευματικός κόσμος , ως κοινωνικοί φορείς (ανεξάρτητα από τις απαράδεκτες ως τώρα λειτουργίες των πολιτικών μας ηγεσιών και των επίορκων, που δεν σεβάστηκαν τον ιδρώτα του λαού μας) να αποδυθούμε σε ένα απόλυτο αγώνα αντίστασης και ανατροπής της κατάστασης».