Την Κυριακή 31 Αυγούστου 2025,στον Ιερό Ναό του Αγίου Θεράποντος Ζωγράφου, στην Αθήνα, τελείται το 40ήμερο μνημόσυνο της Ιφιγένειας Λαρεντζάκη-Χρονιάρη, με την οικογένεια της να καλεί συγγενείς και φίλους να ανάψουν ένα κερί στη μνήμη της.

Η Ιφιγένεια, κόρη του Σπυρίδωνα Χρονιάρη (Χρονιαροσπυρίδο) και της  Μαρίας Πασπαράκη, γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1942 στα χρόνια της κατοχής στα Ανώγεια Μυλοποτάμου όπου και έζησε μέχρι να φύγει για την Αθήνα και να παντρευτεί τον Νικόλαο Λαρεντζάκη. Πορεύτηκαν μαζί για 56 όμορφα χρόνια και δημιούργησαν μία υπέροχη οικογένεια αποκτώντας δύο παιδιά, την Μαρία και τον Γιώργο.

Η Ιφιγένεια πριν φύγει από την Κρήτη και από την ηλικία των 14 ετών, δούλευε στον φούρνο του Νερατζούλη στο Ηράκλειο. Αργότερα, στην Αθήνα έγινε ιδιοκτήτρια πρατηρίου άρτου. Δραστήρια, δυναμική και με όρεξη για δουλειά και προκοπή, έζησε με τις αξίες των Ανωγείων και άφησε μια μεγάλη παρακαταθήκη αγάπης και σεβασμού στα παιδιά της. Έφυγε σε ηλικία 83 ετών στις 23 του περασμένου Ιουλίου. Μια άξια Ανωγειανή που τίμησε το όνομα και την καταγωγή της όπου κι αν βρέθηκε.

Στη μνήμη της μητέρας της, η εκπαιδευτικός  Μαρία Λαρεντζάκη, έστειλε στην ΑΝΩΓΗ το παρακάτω συγκινητικό κείμενο αποχαιρετισμού:

“Στη μνήμη της μητέρας μου, Ιφιγένειας Χρονιάρη-Λαρεντζάκη 

Σαράντα μέρες χωρίς εσένα, μαμά….Σαράντα μέρες που η απουσία σου πονά, αλλά και η παρουσία σου παραμένει ζωντανή μέσα μου, σε κάθε σκέψη,σε κάθε στιγμή, σε κάθε ανάσα. 

Ήσουν δραστήρια, εργατική και γεμάτη δημιουργικότητα. Δούλεψες σκληρά, αλλά ποτέ δεν άφησες την κούραση να σβήσει το χαμόγελο και την ζεστασιά σου. Σε χαρακτήριζαν η καλοσύνη, η γενναιοδωρία, η φιλοξενία. Το σπίτι σου ήταν πάντα ανοιχτό, γεμάτο αγάπη, χαρά και θαλπωρή. 

Ήσουν για μένα το στήριγμα, το φως και η δύναμη. Από μικρή σε θαύμαζα για την εργατικότητα ,την δημιουργικότητά σου και την ακούραστη προσπάθειά σου. Δεν σε λύγισε ποτέ ο μόχθος, αντίθετα τον αντιμετώπιζες με χαμόγελο και με την πίστη σου στον Θεό και στην οικογένεια.

Για μένα όμως, πέρα απ’όλα αυτά ήσουν η μαμά μου, ο άνθρωπός μου.Ο άνθρωπος που με έμαθε τι σημαίνει αγώνας, τι σημαίνει να αγαπάς χωρίς όρους, να στέκεσαι όρθιος στις δυσκολίες και να μοιράζεις απλόχερα καλοσύνη. Ήσουν το καταφύγιό μου, η αγκαλιά που με γαλήνευε,η φωνή που μου έδινε δύναμη όταν λύγιζα. Η απουσία σου μανούλα μου είναι αβάσταχτη αλλά η παρουσία σου θα ζει μέσα μου για πάντα!

Μαμά, για μένα ήσουν το στήριγμα, ο άνθρωπος που με έμαθε τι σημαίνει αγάπη, ανθρωπιά και αξιοπρέπεια. Δίπλα σε εσένα έμαθα να δίνω χωρίς αντάλλαγμα, να παλεύω με δύναμη, να στέκομαι με περηφάνια. Εμένα και τον αδελφό μου Γιώργο μας μεγάλωσες με αρχές και αξίες που θα κουβαλάμε πάντα. 

Όμως η αγκαλιά σου δεν χωρούσε μόνο εμάς. Αγκάλιασες με αγάπη τον γαμπρό σου, που τον θεωρούσες παιδί σου- όπως έλεγες- καθώς και τη νύφη σου, και έδωσες απλόχερα αγάπη και στοργή στα έξι εγγόνια σου. Ήσουν γι’αυτά η πιο τρυφερή γιαγιά, το παράδειγμα καλοσύνης και το λιμάνι που έβρισκαν πάντα χαρά και σιγουριά. Τα μάτια σου έλαμπαν κάθε φορά που τα έβλεπες και η καρδιά σου γέμιζε περηφάνια γι’αυτά. 

Αφήνεις πίσω σου όλους εμάς που σε αγαπάμε, μα πάνω απ’όλα αφήνεις  μία παρακαταθήκη αγάπης, ανθρωπιάς και αξιοπρέπειας που δεν θα σβήσει ποτέ. 

Σε ευχαριστώ για όλα όσα ήσουν και μου χάρισες. Για την αγάπη σου, τη δύναμή σου, την αφοσίωσή σου.

Η μνήμη σου θα είναι για πάντα αιώνιο φως στην καρδιά μου. 

Μου λείπεις μαμά….

Αιωνία σου η μνήμη κοριτσάκι μου..

Η κόρη σου, Μαρία.”

Στην μνήμη της Ιφιγένειας Χρονιάρη-Λαρεντζάκη η κόρη της Μαρία προσέφερε στην ΑΝΩΓΗ το ποσό των 100 ευρώ, για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης και του Εργαστηρίου Γνώσης, Ιστορίας και Πολιτισμού της ενορίας του Αγίου Γεωργίου στο Μεϊντάνι. Και οι δύο αδελφές της θανούσης, Χρονιάρη Αθηνά και Χρονιάρη Νίκη έδωσαν καθεμία το ποσό των 100€ υπέρ αναπαύσεως της ψυχής της αγαπημένης τους.  Eπίσης προσφορές στην ΑΝΩΓΗ έγιναν από την οικογένεια Περσεφονης Μπαγκέρη-Λινάρδου 50 ευρώ, κι από τον αδερφό της Γιάννη Χρονιάρη 100 ευρώ. Τους ευχαριστούμε όλες θερμά.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που την σκεπάζει αιώνια.