Την Κυριακή 3 Μαΐου θα τελεστεί στον Ιερό Ναό της Παναγίας στο Περαχώρι, μνημόσυνο για την συμπλήρωση έξι ετών από την απώλεια του Γεωργίου Ξυλούρη ή “Κίτρο”. Ένα κερί στη μνήμη ενός νέου ανθρώπου που “έφυγε” από τη ζωή στα 32 του χρόνια στις 2 Μαΐου του 2020.

Η οικογένεια του έστειλε στην ΑΝΩΓΗ το παρακάτω μήνυμα αποχαιρετισμού:

6 χρόνια χωρίς εσένα, Γιώργη…
6 χρόνια από εκείνη τη μέρα που σε πήραν από κοντά μας με τον πιο άδικο και σκληρό τρόπο. Ένα πισώπλατο χτύπημα που δεν σκότωσε μόνο εσένα, πλήγωσε βαθιά όλους εμάς που σε αγαπάμε και άφησε πίσω του δύο παιδιά να μεγαλώνουν χωρίς την αγκαλιά και τη φωνή του πατέρα τους. Για τα παιδιά σου τη μέρα τα αστέρια μοιάζουν θλιμμένα σαν να τους λείπει κάτι, γιατί περιμένουν τη νύχτα να λάμψει, έτσι και τα παιδιά σου περιμένουν το σκοτάδι ,για να σε συναντήσουν ξανά μέσα σε ένα αστέρι.<< Το πιο λαμπρό αστέρι είναι ο μπαμπάς>> φωνάζουν από όταν εφυγες.
Και όμως… ό,τι κι αν έγινε, δεν μπορεί να σβήσει αυτό που ήσουν.

Ήσουν καλοχάρος, ανοιχτόκαρδος, φιλόξενος. Ένας άνθρωπος που δεν ήθελε ποτέ το κακό για κανέναν. Πάντα έμπαινες μπροστά για να ενώσεις, να ηρεμήσεις, να φτιάξεις καταστάσεις — ποτέ να τις χαλάσεις. Έδινες αγάπη χωρίς δεύτερη σκέψη, και γι’ αυτό σε αγαπούσαν τόσοι πολλοί άνθρωποι. Είχες σεβασμό, αξιοπρέπεια και μια καρδιά καθαρή… από αυτές που σπάνια συναντάς. Η απουσία σου δεν συνηθίζεται. Δεν μαλακώνει. Δεν μικραίνει. Μεγαλώνει μαζί μας, κάθε μέρα. είσαι ένας άγγελος που μας προστατεύεις όλους και σε κουβαλάμε σαν φλόγα που μας στηρίζει ενώ όλα είναι σκοτεινά. Μας λείπεις στις μικρές στιγμές, μας λείπεις στις μεγάλες, μας λείπεις παντού. Και ο πόνος για τον άδικο χαμό σου δεν σβήνει… γίνεται δύναμη για να σε κρατάμε ζωντανό μέσα μας. Ζεις στα παιδιά σου. Ζεις στις αναμνήσεις μας. Ζεις σε κάθε κομμάτι της καρδιάς μας.
Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ. Με αγάπη η οικογένεια σου καλή αντάμωση Γιώργη μας.
Υστερόγραφο της μάνας
Υ.Γ : Είσαι η καρδία μου που σταμάτησε να χτυπάει γιατί μια μάνα μαθαίνει να ζει με την καρδία της έξω από το σώμα της μόλις γεννήσει αλλά δεν μαθαίνει να ζει χωρίς αυτήν ,εγώ πιά δεν έχω καρδία ,όσο και αν προσπαθώ για τα άλλα η καρδιά δεν χτυπάει . Εύχομαι να είσαι το τελευταίο θύμα που φεύγει τόσο άδικα και απάνθρωπα, κι ας είμαι η τελευταία μάνα που θρηνεί.
ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ
Ο θάνατος σου ήρθενε πριχού να ‘ρθει ο καιρός σου,
μα δεν θα σβήσει τ’ όνομα γιατί κλουθά ο γιος σου.
Δεν θα πεθάνει τ’ όνομα και η περηφάνια σου,
γιατί σε ανασταίνουνε Γιώργη μου τα παιδιά σου.
‘Πο δα και μπρος περήφανος στον Άδη πρέπει να ‘σαι,
γιατί ‘χεις μνήμη καθαρή, στον τάφο που κοιμάσαι
Μέσα στον τάφο το κορμί, πως μπαίνει δεν το νοιάζει
Ζει ο νεκρός, όταν γι’ αυτόν, κάποιος αναστενάζει
Αν έχει ο Άδης ουρανό κι αποστροφή μεγάλη
Καλός βοσκός, όπως κι εδώ κι αητός θε να ‘σαι πάλι

Δεν σου ξεχνώ κι ας έφυγες για τη ζωή την άλλη
Αφού μια μέρα οι δρόμοι μας θα ξανασμίξουν πάλι.
Όλος ο κόσμος σε θρηνεί αϊτέ μου από τ’αορι
Γιατί δεν ξανακάθεσαι Γιώργη στο περαχωρι
Τα κομπολόγια των αντρως θένε μεγάλη χαντρα΄
Εχάσανε οι Ανωγειανοι ένα λεβέντη αντρα
Ο χρόνος γιένει τσι πληγές έτσα γροικω και λένε
Μα εγώ θωρώ τα μάτια μου και μέρα νύχτα κλαίνε.
Περήφανος εμίσεψε αντρόπιαστος εχάθη
που ‘σουνε θεε μου κι άφησες τέτοιο κακό να πάθει.
Που’ χε αξίες και αρχές πρέπει κι αντρειοσύνη
κι ο κόσμος τον αγαπούνε και του ‘ χε εμπιστοσύνη
Ήτανε αψεγάδιαστος και ζήλεψε ο χάρος
και να παλέψει τίμια δεν είχενε το θάρρος.
Και μια βραδιά κατάφερε να αδικοσκοτωσει
άνθρωπο που ‘χενε μικρά παιδιά να μεγαλώσει.
Αιώνια η μνήμη σου κ αθάνατη η ψυχή σου,
ποτέ δεν θα ξεχάσουμε την άδικη φυγή σου.

Στην μνήμη του Γεωργίου Ξυλούρη η οικογένεια του προσέφερε στην ΑΝΩΓΗ το ποσό των 50 ευρώ για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης. Τους ευχαριστούμε θερμά.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που τον σκεπάζει.