Άρθρο στην ΑΝΩΓΗ του φοιτητή, Αχιλλέα Βρέντζου

Η συνθήκη του Μαάστριχτ το 1991 ήταν ίσως το πιο αποφασιστικό βήμα στην διαδικασία την οποία οι πολιτικοί επιστήμονες ονομάζουν “Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση”,ήταν ουσιαστικά η μετατροπή ενός ήδη προυπαρχοντος διεθνούς οργανισμού,ο οποίος πέρασε πολλές φάσεις μετά το τέλος του Β ΠΠ ‘ (ΕΚΑΧ,ΕΥΡΑΤΟΜ,ΕΟΚ) και η πολυθεματικοποίηση του.Με απλά λόγια η ίδρυση της ευρωπαϊκής ένωσης.

Από την αρχή παρόλα αυτά που ξεκίνησε να εκτυλίσσεται το “ευρωπαϊκό όνειρο “ ξεκίνησαν να διαφαίνονται και οι ρωγμές οι οποίες ούτε τυχαίες ήταν, ούτε λάθη στη σύλληψη ή στο σχεδιασμό του εγχειρήματος,αντιθέτως οι “ρωγμές “ αυτές δεν ήταν τίποτα άλλο πέρα από την αξιοποίηση, από το μεγάλο κεφάλαιο, αυτής της “ελεύθερης κίνησης κεφαλαίων, αγαθών και εργατικού δυναμικού “ που υποσχόταν η ένωση. Και έχουμε  δει που οδήγησαν αυτά.

Όλοι σίγουρα  θα θυμούνται τις τόσες πολλές φορές, απ την ίδρυση της ένωσης μέχρι σήμερα ,που οι αγρότες εναντιώθηκαν στην Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) που τους εξωθούσε να καταστρέφουν τα προϊόντα τους, αφού δεν μπορούσαν να τα διοχετεύσουν στην αγορά.Οι τελευταίες διαδηλώσεις των αγροτών μάλιστα έλαβαν χώρα πολύ πρόσφατα τόσο στην Ελλάδα όσο και σε πολλά άλλα κράτη μέλη της ένωσης.

Και προφανώς θα ήταν τεράστια παράλειψη να μην αναφέρουμε πως και ο ίδιος ο κρατικός προϋπολογισμός πρέπει,προκειμένου να εφαρμοστεί, να εγκριθεί από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ή οποία εκτός  των άλλων,ελέγχει και τη ρευστότητα του χρήματος στην ελληνική οικονομία. Και καταλήγουμε να προσπαθούμε να επιβιώσουμε με έναν προϋπολογισμό  ο οποίος πιστωνει πάνω από 4δις € στις Νατοικες δαπάνες, για να στέλνονται όπλα και να αξιοποιούνται οι βάσεις της χώρας στο να συνεχιστεί η σφαγή που εκτυλίσσεται στην Ουκρανία, για να μισθωνουμε έναντι 500χιλ € ημερησίως την φρεγάτα Ύδρα, η οποία προστατεύει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας στην Υεμένη (επαναλαμβάνω:κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στην Υεμένη).Δεν πρόκειται ούτε για ειρωνεία ούτε για αστείο, προφανώς και η Ελλάδα δεν έχει κανένα εθνικό  συμφέρον στην Υεμένη, συμφέρον όμως έχει το εφοπλιστικό κεφάλαιο, ελληνικό και μη από την ασφαλή(από τις επιθέσεις των Χουθι) διέλευση,και εννοείται πως όταν το κεφάλαιο έχει συμφέρον, ο λαός θα πληρώνει και η χώρα μας θα εμπλέκεται όλο και πιο βαθιά στους ιμπεριλιστικους σχεδιασμούς. Εδω είδαμε την χωρίς όρια στήριξη από τον πρωθυπουργό στον υπεύθυνο  για την σφαγή αμάχων,παιδιών ,γυναικών στην Παλαιστίνη,τον Εγκληματία πολέμου Βενιαμίν Νετανιαχου.Ειδαμε το βαφτισμα αυτής της σφαγής σε “δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα “ μια ατζέντα που προωθείται από την ευρωπαϊκή ένωση.

Όταν από τα 10 νομοσχέδια που κατατίθενται για ψήφιση στην ελληνική βουλή τα 9 αποτελούν οδηγίες της ευρωπαϊκής ένωσης(πχ τον κατάπτυστο νόμο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια) αντιλαμβανομαστε ότι το ποιος θα εκπροσωπεί τα συμφέροντα του ελληνικού λαού στον θεσμό του ευρωκοινοβουλίου είναι ζωτικής σημασίας. Εκ πρώτης όψεως κάθε ένα από τα μεγάλα κόμματα προσπαθούν να εμφανίσουν μια διαφορετική ατζέντα, άλλος θα σου μιλήσει για την Ευρώπη της σταθερότητας, άλλος για την Ευρώπη της προόδου, άλλος για εκδημοκρατισμό του θεσμού και δε συμμαζεύεται. Αν δούμε όμως τα πράγματα πιο διεξοδικά θα πέσουμε πάνω σε μια συμπλευση! Και πιο συγκεκριμένα θα δούμε ένα ΠΑΣΟΚ το οποίο έχει ψηφίσει το 93 τοις εκατό των νομοσχεδιων που ψήφισε και η ΝΔ στο ευρωκοινοβουλιο, ο ΣΥΡΙΖΑ το 75 και η Ελληνική Λύση το 54,ενώ αμφότεροι έχουν ψηφίσει στην Βουλη(μαζί με Νεα Αριστερά που δεν συμμετέχει στο ευρωκοινοβουλιο) την λειτουργία των επιχειρηματικων lobby στο ευρωκοινοβουλιο ως ‘’ζωτικό στοιχείο της ευρωπαϊκής δημοκρατίας ‘’,την ΚΑΠ και πολλά άλάλλαΜαζί με όλα αυτά βέβαια και το υπερμνημονιο που αποκαλείται ταμείο ανάκαμψης και που η εκταμίευση της κάθε δόσης του,μαζί και με την ανάγκη παραμονής στην επενδυτική βαθμίδα, ευθύνονται για τα ‘’ματωμένα’’ πλεονάσματα τα οποία τα πληρώνει ο λαός ο οποίος επομιζεται το 95τοις εκατό της φορολογίας.

Η ΕΕ είναι ένας θεσμός ο οποίος μόνο για το κεφάλαιο μπορεί να θεωρηθεί προοδευτικός, αν κανείς  ξύσει λίγο το περιτύλιγμα θα δει μια ευρωπαϊκή ολοκλήρωση των επιχειρήσεων, των lobby και των σκανδάλων,και μιλάμε για σκάνδαλα μεγατόνων.Οπως το σκάνδαλο με τους χρηματισμους από τη Pfizer στην πρόεδρο της Κομισιον Ούρσουλα Φον ντερ Λαιεν (επιστήθια φίλη και συναδέλφος του Κ.Μητσοτακη),αλλά και το Qatar gate,το σκάνδαλο με πρωταγωνιστρια την Ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ κ.Ευα Καϊλή, στο οποίο εμπλέκεται και ο επίτροπος της κομισιον για την κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας Ζοζεπ Μπορελ.

Τελικά μπορούμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως τα διλήμματα που τίθενται από τα μεγάλα κόμματα είναι ψεύτικα το μόνο πραγματικό δίλημμα είναι: Ευρώπη του Κεφαλαίου ή Ευρώπη των λαών. Με αυτό το κριτήριο θα πρέπει  αύριο να πάει ο κόσμος στην κάλπη, και για αυτούς που επιλέγουν την Ευρώπη των λαών,δεν έχουν πάρα να επιλέξουν το ψηφοδέλτιο με τα τρία μεγάλα, κόκκινα γράμματα.