Γράφει στην ΑΝΩΓΗ ο Σάββας Σμπώκος από τον Άγιο Θωμά

Ο μισεμος σου ε γινηκε μαχαίρι που λαβώνει,

Μα μέσα από τα έργα σου ο πόνος μαλακώνει.

 

Ω, θε μου μια παραξενιά είπα την πρώτη μέρα,

Όταν σε πρωτογνωρισα και μου δώκες τη χέρα.

 

Λέω αυτός ο άνθρωπος απ’ τσ άλλους ξεχωρίζει.

Μόνο απου τον άκουσα στα ζα του να σφυρίζει.

Εστεκε και τα κοίταζε και κείνα τον κοιτούσαν.

Όπως αυτός τ’ αγαπαγε κι αυτά τον αγαπούσαν.

 

Μπορεί να έφυγες νωρίς να πήγες σ άλλη μπάντα

Μα φροντίσες τα έργα σου να μείνουνε για παντα.

 

Δεν εισανε γραμματικός δεν ειχενε πτυχία

Μα εισαν ένας άνθρωπος που ‘χε μεγάλη αξία.

 

Αξία χε  και την έδινε όπου θελα σιμώσει,

Γη πέτρα γη ξεροκλαδο, Ζωή για να του δώσει.

 

Ήταν παθιάρης μερακλης κι ότι κι αν είχε κάμει

Δεν θα σβηστεί αιώνια ο χρονος να το παρει

 

Κι όπου κι αν πήγε δύναμη είχε πολύ κοντά του.

Κι εκεια που πήγε το δείξε με το κατόρθωμα του.

Αγαπημένε μας θείε, Αγαπημένε μας Βλαστέ πέρασε κιόλας ένας χρόνος από το φευγιό σου. Ένας χρόνος που δεν ακούστηκε  η φωνή σου το γέλιο σου η αρμηνιά σου. Ένας ολόκληρος χρόνος. Κι όμως δεν πέρασε ούτε μια μέρα που να μην σε βάλω στο μυαλό μου, να μην κοιτάξω την φωτογραφία σου και να σου μιλήσω. Κατάφερες με τις δημιουργίες σου να μείνεις για πάντα αξέχαστος αλλά…… Αλλά γιατί;;;;;; 

Παντα θα υπάρχει ένα αλλά και ένα γιατί. Έφυγες πάνω στην ώρα της είσπραξης. Τώρα έρχονται τα καλύτερα και συ λείπεις. Λείπεις Τώρα που σε χρειάζονται όλοι.”

-Στην μνήμη του “Βλαστού”, ο Σάββας Σμπώκος από τον Άγιο Θωμά προσέφερε στην ΑΝΩΓΗ το ποσό των 100 ευρώ για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης. Τον ευχαριστούμε θερμά.

 

Μοιραστείτε το

-

-->