Του Βασίλη Σμπώκου

Με την ολοκλήρωση της σύστασης των ψηφοδελτίων των συνδυασμών στις περιφερειακές εκλογές, αναρωτήθηκα σε μια παρέα που συζητούσαμε για την τοπική πολιτική επικαιρότητα, αν στο 51μελές νεοσύστατο αιρετό περιφερειακό συμβούλιο Κρήτης θα εκλεγόταν έστω και ένας αγρότης ή κτηνοτρόφος. Ήμουν πολύ επιφυλακτικός για το αν θα εκλεγόταν έστω και ένας.

Η επίσημη ανακοίνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων 15 μέρες μετά την εκλογική διαδικασία, οριστικοποίησε την εκλογή του ενός και μοναδικού εκπροσώπου στο περιφερειακό συμβούλιο. Ο Μανόλης Χνάρης, ένας κτηνοτρόφος από τα Λιβάδια, τον ορεινό Μυλοπόταμο, δυναμικό συνεταιριστικό στέλεχος της περιοχής, επέτυχε την εκλογή του σε αυτό.

Σε μια περιφέρεια όμως όπως είναι η δική μας όπου το 20-30% του ενεργού πληθυσμού δραστηριοποιείται στον πρωτογενή τομέα και το 80% περίπου έχει έμμεση σχέση με αυτόν, η εξέλιξη αυτή, η δυσανάλογη δηλαδή εκπροσώπηση στο κορυφαίο αυτό θεσμικό όργανο, σίγουρα θα πρέπει να μας προβληματίσει. Χωρίς να θέλω να ακυρώσω την πρόθεση και τη διάθεση όλων των εκλεγμένων περιφερειακών συμβούλων, όπου, πολλοί από αυτούς είναι παιδιά αγροτών και κτηνοτρόφων και είμαι σίγουρος ότι θα παλέψουν όλοι τους για τα προβλήματα μας, πιστεύω πως είναι εντελώς διαφορετικά να ζεις τα προβλήματα μέσα από το επάγγελμα και να αγωνίζεσαι γι αυτά.

Οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι βιώνουμε τη χειρότερη περίοδο μετά την μεταπολίτευση λόγω της κρίσης αλλά και όχι μόνο. Η παγκοσμιοποίηση, η άκρατη και ανεξέλεγκτη αυτή φιλελευθεροποίηση της αγοράς, έχει καθηλώσει τις τιμές των προϊόντων μας και έχει εκτινάξει το κόστος παραγωγής αυτών. Έχουμε ένα κεφάλαιο που δεν έχει αξία, και βγάζουμε μια παραγωγή χρυσάφι χωρίς αξία. Ζούμε σε μια χειραγωγημένη από τα κέντρα εξουσίας και αποφάσεων επιδοτούμενη κοινωνία, με αβέβαιο μέλλον για εμάς και για τα παιδιά που αναθρέφουμε. Αν έρθει η επιδότηση θα ζήσουμε. Ειδάλλως εψοφήσαμε. Αυτή είναι η πραγματικότητα.

Η αναθεώρηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής που αυτή την περίοδο κυοφορείται στα Ευρωπαϊκά κέντρα εξουσίας και ότι διαφαίνεται από δημοσιεύματα του Τύπου γι αυτήν, συνηγορεί στην αβεβαιότητα που προείπα. Γι αυτά τα κορυφαία ζητήματα και για ένα σωρό επιμέρους που λόγω στενότητας χώρου δεν απαριθμώ-ούτως η άλλως τα γνωρίζουν οι αρμόδιοι στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης από τις κατά καιρούς επισκέψεις μας-είναι καθοριστική η εκλογή του έστω και ενός αγροτοκτηνοτρόφου στο περιφερειακό συμβούλιο, για την ανάδειξη και την πάλη των προβλημάτων μας και τη συμμετοχή μας στις αποφάσεις που μας αφορούν.

Θεωρώ ότι δεν βρίσκεται μακριά η χρονική περίοδος ,όπου,μεγάλες παραγωγικές τάξεις και ομάδες όπως στη προκειμένη περίπτωση οι αγροκτηνοτρόφοι του νησιού μας, θα εκφράζονται στις εκλογικές διαδικασίες με ενιαία αυτόνομα ψηφοδέλτια αποδεσμευμένες από κομματικές εξαρτήσεις, με δεδομένο και την κρίση που υφίσταται το πολιτικό μας σύστημα. Αυτό μπορεί να ακούγεται ουτοπιστικό, αλλά είμαι σίγουρος ότι το μέλλον θα επιβεβαιώσει τις σκέψεις μου αυτές.

Οι αγρότες και κτηνοτρόφοι είμαστε το δυναμικότερο κομμάτι του παραγωγικού ιστού του νησιού μας.Είμαστε αυτοί που δίνουμε ζωή στην ενδοχώρα του, διαφυλάσσοντας ως κόρη οφθαλμού τα ήθη και τα έθιμα μας, τις αρχές και τις αξίες που μας μετέδωσαν οι γονείς και οι παππούδες μας, προσπαθώντας όλα αυτά να τα μεταλαμπαδεύσουμε στα παιδιά μας.Και για ένα πράγμα είμαστε σίγουροι. Ότι αγωνιζόμαστε σκληρά,καθημερινά και συνεχομενά,αποφασισμένοι να πληρώσουμε το οποιοδήποτε τίμημα για την προάσπιση όλων αυτών.Και μέσα σ’ αυτόν τον αγώνα, η φωνή μας πρέπει να ακούγεται παντού.

* O Βασίλης Σμπώκος είναι μέλος της Παγκρήτιας συντονιστικής επιτροπής κτηνοτρόφων.

Από την ιστοσελίδα: http://www.cretalive.gr/