16/08/2016
Tην 13 Αυγούστου 2016 σε ηλικία 86 ετών άφησε την τελευταία του αναπνιά ο Γιώργης Ιωαν. Σταυρακάκης η Μερτζανογιώργης. Ο Γιώργης γεννήθηκε στ Ανώγεια το 1930 και ήταν γιός του Ιωάννη Σταυρακάκη (Μερτζανογιάννη) και της Αργυρώς Σκουλά του Αθανάση. Τα παιδικά ντου χρόνια τα πέρασε στο Περαχώρι και με το κάψιμο και την καταστροφή των Ανωγείων από του Ναζί θα ξεριζωθεί από τη γενέθλια γη ,όπως και το σύνολο των Ανωγειανών. Κάποια χρόνια θα ζήσει μεν τους δικούς στις Αρχάνες και στη συνέχεια θα αρχίσει από τα χρόνια της εφηβείας του το άγώνα για την επιβίωση, κάνοντας τον βοσκό σε διάφορα αφεντικά. Το 1959 παντρεύεται την Αικατερίνη Σκουλά του Μιλτιαδογιώργη τη θυγατέρα και εγκαθίσταται μόνιμα στ Αρκάδι Μονοφατσίου όπου έζησε μέχρι τον θάνατο του. Απέκτησε 7 παιδιά 3 αγόρια τον Γιάννη, το Νίκο και το Μιχάλη και 4 κοπελιές,την Αργυρώ, την Μαρία, τη Θάλεια και την Ελένη. Ο Μερτζανογιώργης, σαν ντελικανής κι ώριμος αργότερα, υπήρξε ένας από τους πιο όμορφους ανθρώπους που έβγαλαν τα Ανώγεια. Με καλό παράστημα, χορευταράς σαν και τα αδέρφια του, καλοσυνάτος, ανοιχτόκαρδος και γελασάρης και πάνω απ όλα καλοσυγγενής. Λίγοι γάμοι γίνονταν στα χωριά του Μονοφατσού που να μην έχουν τη σφραγίδα του Μερτζανογιώργη είτε σαν πίκαιρος είτε σαν στυλοβάτης του γλεντιού.
Τα χρόνια της δικτατορίας βοήθησε κι εκείνος με τις δικές του δυνάμεις, όσους αγωνίζονταν ένάντια στη χούντα και την αποκατάσταση της δημοκρατίας.
Παρ’ ‘ολο που έζησε περίπου 70 χρόνια μακριά από τα Ανώγεια, πάντα ένοιωθε μια τεράστια νοσταλγία γι αυτά, τα αγαπούσε υπερβολικά όπως και όλους τους Ανωγειανούς . Η τελευταία παραγγελιά που άφησε στα παιδιά του, ήταν να τον θάψουνε στη γενέθλια γη κι εκείνα σεβάστηκαν απολύτως την τελευταία του επιθυμία.
Η οικογένεια του Μερτζανογιώργη, η γυναίκα του και τα παιδιά του ευχαριστούν όσους με τον ένα η τον άλλο τρόπο συμπαραστάθηκαν στο πένθος τους και παραβρέθηκαν στην κηδεία του.
Ο Μήτσος Σταυρακάκης αποχαιρετώντας
το Μερτζανογιώργη στο Αρκάδι είπε τα παρακάτω λόγια:
Ολα τ Ανωγειανά χωριά στο Μονοφάτσι κλαίνε
Και την καλή σου αθιβολή, Μερτζανογιώργη λένε.
Αυτός ο άντρας χωριανοί, που σήμερο κηδέμε
Ήτανε ο πρωτότοκος γιος του Μερτζανογιάννη
Ανωγειανός παλιάς κοπής, ντόμπρος και παλικάρι
με ακριβά αισθήματα κι αξίες προικισμένος
Λεβέντης, ανοιχτόκαρδος κι αγαπητός σε όλους.
Ετρύγησε πολλές χαρές και πρίκες στη ζωή ντου.
Ηταν γλυκοκουβεδιαστής κι είχε πολλά βαίζα,
Και δεν το νε ποχόρταινες σ ότι και να σου μίλιε,
Σαν μελτεμάκι εδρόσιζε το γέλιο ντου τα Αρκάδι
Τα Ανώγεια που σε γέννησαν και τόσο νοσταλγούσες
Σήμερο θα σε ποδεχτούν, να σε ξεπροβοδίσουν
Τ ’ Ανωγειανά τα χώματα, θέλησες κοιμηθιά σου
Για νάχεις πλάι τσι γονείς και τη δικολογιά σου.
Στον Αδη θάναι ολόχαροι οι ποθαμένοι όλοι
Για θα χορές το πηδηχτό μαζί με το Μανώλη,
Καλοστραθιά Μερτζάνη γιέ, στσι δρόμους που βαδίζεις
Στη μνήμη μένεις ζωντανός και γελοχαχαρίζεις…..!
“Έφυγε” από τη ζωή σε ηλικία 89 ετων η Ανδρονίκη Μανουρά. Η νεκρώσιμος ακολουθία θα ψαλεί την την Τρίτη 16 Αυγούστου στις 5.30μμ στον Αγιο Γεώργιο.
Η ΑνωΓη εκφράζει θερμά συλλυπητήρια στους οικείους της
Δημοσιεύθηκε σε: Κοινωνικά
Υπεραγία Θεοτόκε εν τη ενδόξω κοιμήσει και αναλήψει σου δεόμεθα σου σώσον ημάς.Σήμερα μεγάλη μέρα εορτασμού στα Ανώγεια μας, στην Τήνο μας, στην Πάρο μας, στην Παναγία Σουμελά και σε όλες τις εκκλησίες της Ορθόδοξης Χριστιανοσύνης της κοιμήσεως σου. Υπεραγία Θεοτόκε και φέτος σε εορτάσαμε με τον Δεκαπεντάυγουστο των προς σε παρακλήσεων για σωτηρία των ψυχών μας αλλά και των τυχών μας από τους ντόπιους και τους ξένους εχθρούς της αγιότητας σου. Την οποία καταπολεμούν και περιφρονούν οι διώκτες της σύγχρονης πολύμορφης και πολυτρόπως καταλυτικής όλων των εκκλησιαστικών, πνευματικών και κοινωνικών αξιών των παραδόσεων μας. Οι οποίες κάθε εαυτές κινδυνεύουν στους άγριους, τους χυδαίους και ανίερους καιρούς μας, περισσότερο από κάθε άλλη εποχή. Γιατί τώρα όλες αυτές οι σκοτεινές δυνάμεις επιδιώκουν να ολοκληρώσουν την κατά της Ορθόδοξης πίστης των πατέρων και των μητέρων μας παράδοσης, να διαλύσουν την εθνική μας υπόσταση και να εκμηδενίσουν την πατριωτική μας συνείδηση. χωρίς να μας αφήνουν περιθώρια για αγωνιστικότητα και υπεράσπιση της αρχαίας βυζαντινής και νεότερης χριστιανικής και Ελληνικής ευθύνης.
Αναφερόμαστε τώρα βέβαια στην πρώτη μεγάλη καταστροφή της Κωνσταντινούπολης με την τέταρτη Παπική Σταυροφορία. Αυτή που προετοίμασε την αποδυνάμωση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας με την τελική πτώση της πόλης των πόλεων το 1453. Για να γίνει 400 χρόνια υποτελής και σκλάβος ο Ορθόδοξος Ελληνικός λαός στην Σουλτανική κυριαρχία. Με ατελείωτους εξισλαμισμούς ορθοδόξων, με σφαγές ορθοδόξων επισκόπων ιερέων και μοναχών αλλά και πιστών τους οποίους κατάκαιαν μέσα σε σπήλαια(ιδιαίτερα στην Κρήτη) όπου κατέφευγαν για να γλιτώσουν από την Μουσουλμανική αγριότητα. Όμως σε όλα αυτά τα τρομερά χρόνια της σκλαβιάς τεσσάρων αιώνων η Χριστιανική Δύση του Παπισμού, του προτεσταντισμού συνεργαζόταν και σώπαινε για τα εγκλήματα της Οθωμανικής τυραννίας. Με την Ελλάδα να έχει γεμίσει μιναρέδες, στρατώνες και διοικητήρια της απάνθρωπης Οθωμανικής Μουσουλμανικής κυριαρχίας.
Ώσπου ήρθε η ώρα του μεγάλου απελευθερωτικού αγώνα. Με την Επανάσταση του 1821 να οδηγεί στην απελευθέρωση και στη δημιουργία του Νεοελληνικού κράτους. Αυτό το Ορθόδοξο και πατριωτικό κράτος το επιβουλεύτηκαν από την αρχή της αναγέννησης του, σύμμαχοι αλλά και εχθροί. Για να γίνουνε φίλοι φαινομενικοί και να εκμεταλλευτούν το κρατίδιο, με ιδεολογικές, οικονομικές και κοινωνικές διαβρώσεις και διάλυσης του. Από την αρχή του 20ου αιώνα με νίκες μεν των Βαλκανικών πολέμων αλλά και με δραματικές ήττες που μεγιστοποιήθηκαν με προδοσίες κυρίως των συμμάχων που είχαν αποτέλεσμα τη Μικρασιατική καταστροφή. Μιας καταστροφής που μας πονάει βαθιά μέχρι και σήμερα. Ώσπου φτάσαμε στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο που μας τον κήρυξε το 1940 ο Μουσολινικός μαύρος φασισμός στις 28 Οκτώβρη με αδιαμφισβήτητη Παπική συναίνεση, όταν στην μεγάλη Πανελλήνια γιορτή του Δεκαπενταύγουστου του ’40 διέπραξαν το ανίερο έγκλημα της βύθισης του καταδρομικού μας “Έλλη”.
Όμως, όταν οι φασιστικές στρατιές εφόρμησαν από την Βόρεια Ήπειρο να καταλάβουν την Ελλάδα, η Υπέρμαχος Στρατηγός της Ορθοδοξίας η Παναγία μας, ενδυνάμωσε τη μαχητικότητα των Ελληνικών δυνάμεων και αποδυνάμωνε τους υπέρτερους Ιταλικούς φασιστικούς εξοπλισμούς. Με αποτέλεσμα το Ελληνικό έπος το οποίο μετά το 1944-47 οι Άγγλοι σύμμαχοι το μετέτρεψαν σε Ελληνικό εμφύλιο σπαραγμό, αφού είχαν ήδη αφήσει ουσιαστικά ανυπεράσπιστη την Κρήτη σε μια κρίσιμη στιγμή της μεγάλης μάχης των Κρητών. Μια μάχη που θα κερδιζόταν αν στην πιο κρίσιμη στιγμή δεν εγκατέλειπαν οι φρουροί της Αγγλικής δύναμης τον κεντρικό λόφο υπεράσπισης, τον 107. Τον εγκατέλειψαν και το πρωί κατακτήθηκε η Κρήτη. Για να καταστραφούν με βαριές εγκληματικές καταστροφές και μαζικούς τουφεκισμούς όπως έγινε και με τα Ανώγεια, με την ισοπέδωση στις 13 Αυγούστου του 1944 δυο μέρες πριν τον εορτασμό της Παναγίας.
Η Παναγία μας της Ανωγειανής θύμησης εκείνης της μεγάλης καταστροφής που από τότε εμείς την γιορτάζουμε με τη μαχόμενη Ανωγειανή ψυχή, παράλληλα με τον βαθιά Ορθόδοξο εορτασμό στην εκκλησία την Ανωγειανή που πάντα γιορτάζει έμψυχα τον μέγα εορτασμό της Θείας Κοίμησης , που είναι Πάσχα του καλοκαιριού αλλά και επιτάφια επιμνημόσυνη δέηση για την ανάπαυση των ψυχών όλων των Ανωγειανών αλλά και όλων των Κρητικών αλλά και όλων σε όλη την Ελλάδα που εγκληματικά χάθηκαν αγωνιζόμενοι για την Ελευθερία.
Σήμερα όμως σε τόσο εφιαλτικούς καιρούς, η Κρητική Ελευθερία, όπως και ολόκληρη η Ελληνική έχουν χαθεί. Και εμείς σε ικετεύομαι Παναγία Ανωγειανή προστάτιδα της Ελλάδος, βοήθησε μας για να αποκτήσουμε ξανά την λευτεριά και όχι για να την αποξεχάσουμε ανάμεσα σε αμέτρητους μιναρέδες. Μιναρέδες που ετοιμάζονται να υψωθούν ξανά όπως στα μαύρα 400 χρόνια της Οθωμανικής κατοχής στην Κρήτη και σε όλη την Ελλάδα.
Γυναίκες της Ανωγειανής δέησης στην Παναγία που εμψυχώνει και την αντρειοσύνη μας παρακαλεστέ την να μας βοηθήσει στη μεγάλη καινούρια μάχη για τη δική μας πίστη. Γιατί εμείς δεν δεχόμαστε να γίνει η Αγιά Σοφιά τζαμί και να είμαστε θεατές της βεβήλωσης της. Παναγία μας από το ψηλό θεϊκό βουνό της Κρήτης κάνε άλαλα τα χείλη των ασεβών και πότισε με λόγο ευσέβειας και λόγο αγωνιστικό τα χείλη τα δικά μας.
Ο ¨ ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ¨ ΠΑΕΙ ΣΤΑ ΑΝΩΓΕΙΑ
(ΑΛΛΑΓΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ) ΤΡΙΤΗ 16 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΑΚΙ ΤΟΥ ΝΤΕΛΙΝΑ ΣΤΑ ΑΝΩΓΕΙΑ ΚΑΙ ΩΡΑ 21:00
Πληροφορίες 2813 013 218, 6932 858624
Ερωτόκριτος. Μια όαση πολιτισμού. Ένα έργο που εξύμνησε και εξυμνεί τον έρωτα, την αληθινή αγάπη, την αντρειά και την κρητική λεβεντιά.
Σε λίγο τα φώτα θα σβήσουν μα θα συνεχίσει να μας συγκινεί και να μας διδάσκει.
Έργο σταθμός με έντονα τα σημάδια στις ψυχές μας. Ιχνηλάτης στα βήματά μας ένα έργο που προκρίθηκε πανηγυρικά στο 6ο πανελλήνιο φεστιβάλ Διστόμου ανάμεσα σε μεγαθήρια.
Οι προβολείς χαμηλώνουν και σβήνουν σιγά σιγά στις 3 Αυγούστου για το Ηράκλειο , ώρα 9 και μισή στο Τεχνόπολις. Όμως η πορεία του θα συνεχιστεί τόσο στη Κρήτη, όσο και στο φεστιβάλ που μας περιμένει.
Συντελεστές
Σκηνικά: Μάνος Μανιάς, Αντώνης Βούρλος
Δημιουργικό: Contrast
Δημόσιες σχέσεις: Λαμπρινή Μηλιά, Ρένα Μανιά
Promotion – Marketing: Γιάννης Μανιάς
Μουσική επιμέλεια: Μάνος Μανιάς
Πρωτότυπη μουσική-σύνθεση: Χρήστος Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Βασίλης Σκουλάς
Διδασκαλία τραγουδιών: Μαρία Παπαγιαννάκη
Ηχητικά φωτισμοί: Στέλλα Σταυρίδη
Δημιουργία αφίσας: Γιάννης Λαμπράκης
Χορογραφίες : Μαρία Φαρσάρη
Τραγούδι (ζωντανά): Γεωργία Μαυρογιαννάκη
Κοστούμια: Ειρήνη Μηλαθιανάκη
Σκηνοθεσία: Μάνος Μανιάς
Τους ρόλους ερμηνεύουν με σειρά εμφάνισης
Α΄ Ποιητής – Πεζόστρατος: Γιάννης Λαμπράκης
Β΄ Ποιητής: Μαρία Μακράκη,
Ερωτόκριτος: Νίκος Μανιάς
Πολύδωρος – Άριστος: Γιώργος Γιαλυτάκης
Αρετούσα: Γεωργία Μαυρογιαννάκη
Φροσύνη: Μαίρη Νταγιάκου
Μάνα: Κλεοπάτρα Βρεττού
Βασιλιάς: Μάνος Μανιάς
Βασίλισσα: Κωνσταντίνα Αγγελίδη
Δημοσιεύθηκε σε: Τελευταία Νέα
Η 18η Αυγούστου 2016 θα είναι μια λαμπρή βραδιά με την Πανσέληνο να φέγγει σε όλο τον χώρο του Κάμπου της Νίδας και του Ιερού σπηλαίου που ανατράφηκε ο Θεός Δίας, του Ιδαίου Άντρου και είναι αυτή η συμβολική ημέρα που ο Πολιτιστικός σύλλογος Ανωγείων θα διοργανώσει μια τεράστια εκδήλωση στον χώρο με τίτλο “Ιδαίον Άντρο 6.000 χρόνια μετά”, στην οποία θα έχουμε θεατρικά δρώμενα, ποίηση και μουσική με τη συμμετοχή πολλών Κρητών καλλιτεχνών. Η σπουδαία αυτή εκδήλωση που θα γίνει σε υψόμετρο 1538 μέτρων στις 9 μ.μ, συνδιοργανώνεται με το Υπουργείο Πολιτισμού, την Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας και σπηλαιολογίας, την Περιφέρεια Κρήτης και την Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου και τελεί υπό την αιγίδα του Δήμου Ανωγείων ενώ έχει την αμέριστη στήριξη και συμπαράσταση της Αρχαιολόγου κας Έφης Σαπουνά Σακελλαράκη. Το Ιδαίον Άντρο 6.000 χρόνια μετά, αυτό που έδινε φως από τα αρχαία χρόνια, βγαίνει από τη σκιά και στο εσωτερικό αλλά και εξωτερικό του χώρο θα ακουστούν ξανά ήχοι, μουσικές και τα βήματα των Κουρητών, σε μια βραδιά μυσταγωγική, με σεβασμό στο ιερό μέρος και στους προγόνους.
Στόχοι της διοργάνωσης αυτής από τον Πολιτιστικό σύλλογο Ανωγείων είναι:
- να προβληθεί το μεγαλείο της Κρητικής πολιτισμικής παράδοσης και κληρονομιάς από αρχαιοτάτων χρόνων
- να προβληθεί η τεράστια πολιτισμική & μυθολογική αξία του σπηλαίου
- Να αναδειχθεί η ιστορία , όπου κατά την ελληνική μυθολογία, η σπηλιά της Ίδης, είναι το μέρος που γεννήθηκε και ανατράφηκε ο Δίας
- Να γίνει γνωστό ότι το Ιδαίον Άντρον ήταν το μεγαλύτερο και ένα από τα σημαντικότερα λατρευτικά σπήλαια της Μινωικής Κρήτης
- Να μαθευτεί ότι ήταν ακόμα Κέντρο Μύησης Φιλοσόφων (Πλάτων, Πυθαγόρας, Επιμενίδης)
- Να συνδεθεί η ιστορία της τότε Μινωικής Κρήτης με τη Κρήτη του Σήμερα
Τρία χρόνια προετοιμάζει ο Πολιτιστικός σύλλογος αυτή τη μεγάλη εκδήλωση και ο πρόεδρος του κ.Νίκος Βρέντζος με δηλώσεις στην Ανωγή καλεί όλο τον κόσμο να βρεθεί σε μια ιστορική βραδιά στο Ιδαίον Άντρο που θα μείνει χαραγμένη στις μνήμες. Η δήλωση του έχει ως εξής:
Μετά από προσπάθειες 3 ετών και τις όποιες δυσκολίες συναντήσαμε , μπαίνουμε επιτέλους στην τελική ευθεία για το μεγάλο πολιτιστικό γεγονός του καλοκαιριού που ξεφεύγει από τα στενά όρια των Ανωγείων και της Κρήτης και που ευελπιστούμε να γίνει θεσμός τα επόμενα χρονιά. Ο πολιτιστικός σύλλογος ανωγείων έχοντας γνώση και επίγνωση για την σπουδαιότητα του χώρου του Ιδαίου άντρου με σεβασμό στην ιστορία του και με την συνεργασία κορυφαίων συνεργατών θα προσπαθήσει να σας ταξιδέψει στο παρελθόν ενώνοντας το με το παρόν και το μέλλον.
Στον εξωτερικό χώρο του ιερού Σπηλαίου της αρχαιότητας θα ξεδιπλωθεί μπροστά στα ματιά όλων μας μια πρωτότυπη μουσικό-χορευτικό-ποιητικό-χορευτική παράσταση σε στίχους τραγουδιών & απαγγελία του Γιώργη Καράτζη με την μουσική επένδυση του Γιώργου Φασουλά, Κώστα Καλλέργη και σε ερμηνείες τραγουδιών από τους ίδιους και τον Ψαραντώνη ως σύγχρονο Δια καθώς και από τους Παναγιώτη Σκουλά και Μαρίνας Δακανάλη. Ότι ακουστεί από στίχους τραγούδια μουσική είναι γραμμένα ειδικά αυτήν την εκδήλωση και μόνο.Οι άντρες του χορευτικού του πολιτιστικού συλλόγου μόνο δέος μπορούμε να νιώθουμε στην πιο σημαντική στιγμή ίσως του Πυρρίχιου Ανωγειανού πηδηχτού όταν θα τον χορέψουμε στον τόπο που γεννήθηκε από τους Κουρήτες. Ο χορός των θεών,ο αρχαιότερος όλων..
Καλούμε όλο το κόσμο να στηρίξει αυτήν τη προσπάθεια και να παρακολουθήσει στον επιβλητικό χώρο του Ιδαίου υπό το φως της πανσελήνου με θέα το οροπέδιο της Νίδας, αυτήν την τόση ποιοτική επίπεδου εκδήλωση.Σας περιμένουμε όλους” ολοκληρώνει ο κ. Βρέντζος.
Αναλυτικά λίγα λόγια για την εκδήλωση της 18ης Αυγούστου:
Ιδαίο Άντρο…Αναβιώνοντας το μύθο στον γενέθλιο τόπο του…
Στη σκιά του υψηλότερου βουνού της Κρήτης, της Δωρικής Ίδης ή Ίδας, του σημερινού Ψηλορείτη, μια σπηλιά έμελλε να γίνει ο τόπος, που ο μύθος θέλει, να πρωτακούστηκε το κλάμα του πατέρα θνητών και αθανάτων, του Δία.
Ιδαίον Άντρον. Ο τόπος που διάλεξε η Ρέα για να κρύψει το νεογέννητο Δία από την οργή του πατέρα του Κρόνου. Ο τόπος όπου πρωταντήχησαν οι ήχοι από τα σπαθιά των Κουρητών, που χτυπούσαν με δύναμη πάνω στις ασπίδες τους, αλλά και από τα βαριά τους βήματα, καθώς χόρευαν τον πυρρίχιο χορό τους, για να καλύψουν το κλάμα του θείου βρέφους. Ο τόπος που ο Δίας γεννήθηκε ανατράφηκε και ανδρώθηκε από την αίγα Αμάλθεια και τη νύμφη Μέλισσα, για να επικρατήσει τελικά του πατέρα του Κρόνου και μέσα από την Τιτανομαχία να αναδειχθεί ο ισχυρότερος, ο πρώτος των Θεών του Ολύμπου. Ο τόπος που για αιώνες αποτέλεσε, όπως τα αρχαιολογικά ευρήματα μαρτυρούν, κέντρο λατρείας του Κρηταγενή Δία.
Σ’ αυτόν τον ιερό, κατά την αρχαιότητα, τόπο, τόπο μυσταγωγίας και θείας λατρείας, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ανωγείων, φιλοδοξεί, με τη συνεργασία σημαντικών καλλιτεχνικών προσωπικοτήτων, να ξαναδώσει φέτος τον Αύγουστο ζωή.
Μέσα από τα κείμενα του Γιώργου Καράτζη, που θα επιχειρήσει να αφηγηθεί, με το δικό του, μοναδικό τρόπο, τον μύθο της γέννησης και της ανατροφής του Δία, και πως αυτός, κρατεί ως τις μέρες μας, με μια ξεχωριστή για τ’ Ανώγεια και όλη την Κρήτη σημειολογία…
Μέσα από τις συνθέσεις και τις ξεχωριστές φωνές του Ψαραντώνη, του Γιώργη Φασουλά, Κώστα Καλλέργη, Παναγιώτη Σκουλά και Μαρίνας Δακάναλης που θ’ αποδώσουν μελωδικά το θείο παραμύθι…
Μέσα από τη σκηνοθετική ματιά του των μελών του Π.Σ Ανωγείων, που με σεβασμό στην ιερότητα του χώρου, φιλοδοξεί ν’ απεικονίσει το μύθο για πρώτη φορά στο γενέθλιο τόπο του…
Με τους χορευτές του Πολιτιστικού Συλλόγου να ακολουθούν τα περήφανα ζάλα των Κουρητών, των Ιδαίων Δακτύλων, χορεύοντας τον πυρρίχιο χορό τους, τον Ανωγειανό πηδηχτό…
Μια φιλόδοξη προσπάθεια, που έχοντας ήδη την αμέριστη υποστήριξη της Έφης Σαπουνά Σακελλαράκη, συζύγου του ανθρώπου που με την επιμονή και την μεθοδική δουλειά του έφερε στο φως τα ευρήματα εκείνα, που επιβεβαίωσαν τη μυθολογική υπόσταση του Ιδαίου Άντρου, του Γιάννη Σακελλαράκη, επιζητά, για την όσο το δυνατόν αρτιότερη υλοποίησή της την έμπρακτη αρωγή όλων των αρμοδίων φορέων, ώστε να καταφέρει να αναχθεί σ’ έναν ακόμα αξιόλογο για τα πολιτιστικά δρώμενα της Κρήτης θεσμό, στα χρόνια που θ’ ακολουθήσουν.
Προσπάθεια, η οποία έχει όλα τα εχέγγυα για να αναδείξει σε ένα βεληνεκές που ξεπερνά τα στενά όρια της Κρήτης ειδικά και της Ελλάδας γενικότερα, την κοιτίδα ενός εκ των μεγαλυτέρων μυθολογικών πηγών, αυτήν που έμελε στα σπλάχνα της να αναθρέψει τον πατέρα του ελληνικού μυθικού δωδεκαθέου, το Ιδαίο Άντρο, ξαναδίνοντάς της έστω και καθυστερημένα, την τιμή και την αξία, που ιστορικά της αναλογεί.
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ανωγείων, έχοντας πάντα ως μόνη προτεραιότητα την προαγωγή της Ανωγειανής, αλλά και της ευρύτερης παράδοσης της Κρήτης, επιλέγει για πρώτη φορά φέτος το καλοκαίρι να εντάξει στα πολιτιστικά δρώμενα, έναν τόπο που για αιώνες παρέμεινε στη σκιά, ενώ ο ίδιος έδωσε φως και πνοή σ’ όλο τον αρχαίο κόσμο, αναθρέφοντας στην αγκαλιά του το Δία…Στο Ιδαίο Άντρο λοιπόν, φιλοδοξεί, με απόλυτο σεβασμό και με τη συνεργασία σπουδαίων κρητικών καλλιτεχνών, να ξαναδώσει ζωή ο Σύλλογός μας, με την υπόσχεση, αλλά και την ελπίδα η προσπάθειά του αυτή θα είναι μόνο η αρχή, για όσα πολιτιστικά εγχειρήματα μπορούν στον ιερό αυτό χώρο να υλοποιηθούν…
Την Κυριακή 14 Αυγούστου 2016, στην πλατεία των Ανωγείων στο Περαχώρι, παρουσιάζεται στις 8.30 το βράδυ το νέο δίτομο έργο του Γιώργου Καλογεράκη, «Καπετάν Μιχάλης Ξυλούρης Χριστομιχάλης».
Το βιβλίο θα παρουσιάσουν οι :
Απόστολος Παπαϊωάννου, Ομότιμος καθηγητής, Διευθυντής Εργαστηρίου Ιστορίας Νεότερης Ελλάδας και Νεοελληνικού Πολιτισμού Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και
Εμμανουήλ Δρακάκης, Προϊστάμενος ΓΑΚ νομού Ηρακλείου,
Δρ. Ιστορίας Πανεπιστημίου Κρήτης.
Την εκδήλωση θα συντονίζει ο δημοσιογράφος Γιώργος Παπαδάκης και στη μουσική θα είναι ο Αντώνης Ξυλούρης – Ψαραντώνης.
Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα του Δήμου Ανωγείων και της οικογένειας των Ξυλούρηδων.
…………………………………………
Ο Χριστομιχάλης Ξυλούρης γεννήθηκε στα Ανώγεια το 1892. Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο Ανωγείων. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε με τον Τουρκομάχο Μανόλη Ξυλούρη ή Τζιτζή. Άκουγε με προσοχή τις ιστορίες που του έλεγε (για τους πολέμους και τις μάχες με τους Τούρκους). Εντυπώθηκαν στο μυαλό του οι διηγήσεις του Τζιτζή για τα κατορθώματα του Γεωργίου Ξυλούρη ή Σουβλή στη Μεγάλη Ελληνική Επανάσταση 1821-1830. Τους προγόνους του Τζιτζή και Σουβλή είχε ο Χριστομιχάλης ως πρότυπα στη ζωή του. Πήρε μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους 1912-1913, στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στη Μικρασιατική εκστρατεία. Τα χρόνια του Μεσοπολέμου 1930-1940, σε ηλικία τριάντα οχτώ χρονών, φεύγει από τα Ανώγεια και ανοίγει κρεοπωλείο στην περιοχή Καμαράκι της πόλης του Ηρακλείου.
Στη μάχη της Κρήτης 20—31 Μαΐου 1941 σφραγίζει το μαγαζί του, ζώνεται τα όπλα και πολεμά τους αλεξιπτωτιστές στα ενετικά τείχη.
Με την κατάληψη της Κρήτης επιστρέφει στα Ανώγεια, παραμένει όμως στα Πετροδολάκια του Ψηλορείτη καθ’όλη τη διάρκεια της Κατοχής. Με άλλους τέσσερις Βενιζελικούς συντρόφους του, (Γιάννη και Γιώργη Δραμουντάνη, Παπαγιάννη Σκουλά και Νικόλαο Σταυρακάκη), ιδρύουν και οργανώνουν την Ανεξάρτητη Ομάδα Ανωγείων Α.Ο.Α. το πρακτικό της οποίας υπογράφουν την 15η Αυγούστου 1941 και δύο Ανωγειανοί γιατροί, (μέλη του Λαϊκού κόμματος), ο Νικόλαος Μανούσος και ο Κωνσταντίνος Κουνάλης.
Ζει την καταστροφή του χωριού και τον ξεριζωμό των συγχωριανών του τον Αύγουστο του 1944. Μια εικόνα που δεν βγήκε ποτέ από το μυαλό και τη σκέψη του, όπως έλεγε ο ίδιος.
Ο Χριστομιχάλης Ξυλούρης στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου είναι πενήντα τριών ετών. Δεν παντρεύεται και ορίζεται Δήμαρχος Ανωγείων για μικρό χρονικό διάστημα. Η προσπάθειά του επικεντρώνεται στην ανασυγκρότηση των Ανωγείων, την επιστροφή των Ανωγειανών και στη δημιουργία του Ανωγειανού σχολείου στο Ηράκλειο. Προσωπικός φίλος του Σοφοκλή Βενιζέλου, τον φιλοξένησε στα Ανώγεια και τον στήριξε πολιτικά. Δεν δέχτηκε ποτέ χρηματική βοήθεια από τους φίλους του, πάντοτε ζούσε λιτά και φτωχικά. Του άρεσε τους καλοκαιρινούς μήνες να παίρνει ένα αντίσκηνο και να διαμένει στον αγαπημένο του Ψηλορείτη.
Τη δεκαετία του 1950 επέλεξε και διέμενε σε μια καλύβα στη Βαρυμπόμπη Ατττικής. Σ’αυτήν την καλύβα τον επισκέπτονταν πολλές προσωπικότητες της εποχής (πνευματικοί άνθρωποι, πολιτικοί, στρατιωτικοί, δημοσιογράφοι, διπλωμάτες κ.α.)
Τα χρόνια της δικτατορίας ο Χριστομιχάλης ήταν εβδομήντα πέντε ετών. Ένα σεβαστό για την εποχή χρηματικό βοήθημα που του έστειλε ο Στυλιανός Παττακός, το επέστρεψε αμέσως πίσω και αρνήθηκε τη συνταξιοδότηση που του πρόσφερε.
Τα τελευταία του χρόνια απομονώθηκε στη Βαρυμπόμπη, και όταν πια δεν μπορούσε να αυτοεξυπηρετηθεί, φιλοξενήθηκε στο σπίτι του ανιψιού του Ηρακλή Ξυλούρη (του Αστρινού). Πέθανε την Τρίτη 6 Ιουνίου 1972, στις 11 η ώρα το πρωί, σε ηλικία 80 ετών.
Η μόνη περιουσία που άφησε ήταν μια βαλίτσα με τα ρούχα του, η κατοχική σημαία της Ανεξάρτητης Ομάδος Ανωγείων και μια κορνίζα με τη φωτογραφία του τουρκομάχου Εμμανουήλ Ξυλούρη ή Τζιτζή.
…………………………………
Για τη συγγραφή του βιβλίου χρησιμοποιήθηκαν πλήθος αρχείων, εγγράφων, φωτογραφιών, χειρόγραφων τετραδίων, εκθέσεων, σημειωμάτων, αφηγήσεων, μαρτυριών, ηχητικών ντοκουμέντων. Ένα μεγάλο μέρος των παραπάνω βρίσκονται στο Δήμο Ανωγείων (στο αρχείο της Α.Ο.Α.) και στο αρχείο της οικογένειας των Ξυλούρηδων. Αρκετά έγγραφα και φωτογραφίες είναι ανέκδοτα και παρουσιάζονται για πρώτη φορά.
Στο βιβλίο του Χριστομιχάλη Ξυλούρη, δίδονται απαντήσεις σε πολλά ερωτήματα, που ακόμη κα σήμερα, εβδομήντα έξι χρόνια μετά τα γεγονότα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, πλανώνται γύρω από την κρητική και την Ανωγειανή Αντίσταση.