Μαρτυρία-Γιώργος Δραμουντάνης-Λουδοβίκος των Ανωγείων

“Είχαμε ζήσει τη “γιορτή” από μέσα τις τρεις μέρες και τις τρεις νύχτες. Όλοι με ένα στόμα, ίδιο πάθος, ίδιο αίσθημα. Ζήσαμε για τρία εικοσιτετράωρα μια κοινωνία της ισότητας, της αλληλεγγύης!

Ήταν ότι ονειρευτήκαμε για μια ζωή που μας αξίζει…

Το άρμα μπροστά μας στα 30 μέτρα, έσπρωξε την πόρτα που σαν χαρτί υποχώρησε!

Όλοι τρέξαμε στην πίσω αυλή. Κάποιοι έπεσαν κάτω από τον πανικό που δημιουργήθηκε και ποδοπατήθηκαν.

Από τη μεριά της Στουρνάρα η εκεί πόρτα είχε πέσει προς τα μέσα. Όπου ξαφνικά έγινε η διέξοδος της φυγής. Εκεί ένας αξιωματικός του στρατού, απρόσμενα, αλλά εξαιρετικά ευγενής μας συμβούλευε να προσέξουμε να μη χτυπήσουμε στα κάγκελα της πόρτας!

Έξω μας περίμεναν με γκλόμπς οι αστυνομικοί όπου χτυπούσαν αδιακρίτως.

Φύγαμε προς την πλατεία Εξαρχείων. Το ραντεβού μας (Των συγχωριανών μας φοιτητών) ήταν Τσαμάδου 23 στου Βαγγέλη του Καράτζη την υπόγεια γκαρσονιέρα. Η ατμόσφαιρα έξω αποπνικτική από τα δακρυγόνα!

Ένας ένας ερχόταν, δεν μας έλειψε κανείς από την παρέα.

Η Ιωάννα έβρασε ξυνόχοντρο και φάγαμε. Εκεί ξημερωθήκαμε! Με σβηστά φώτα πάνω από τριάντα άτομα.

Το πρωί, δυο δυο χωρισμένοι κινήσαμε μέσα από τα στενά για τα σπίτια μας. Η πόλη ήταν αλλιώς. Η λεωφόρος Αλεξάνδρας με τα λεωφορεία κάθετα στο δρόμο. Οι κάδοι που κάπνιζαν και ο τρόμος παντού.

Φτάσαμε Αμπελόκηπους, Αλφειού 7 όπου μέναμε. Ο Σταύρος, ο Μανούσος, ο Διονύσης, η Κατερίνα, η Αφροδίτη, η Ντίνα, ο Μανώλης, η Βούλα.

Κατά το μεσημέρι η Βούλα πρότεινε να πάμε μια βόλτα κάτω να δούμε τι γίνεται. Δίστασα, αλλά επέμενε.

Με κρατούσε αγκαζέ και περπατούσαμε βιαστικά. Αυτό δεν ήταν Αθήνα! Λιγοστοί οι άνθρωποι, παντού αστυνομία και οχήματα του στρατού.

Από την Πατησίων μακριά είδαμε τις κλούβες να κρύβουν την ρημαγμένη πόρτα του Πολυτεχνείου. Στην πλατεία Κάνιγγος είδα πάνω στο πεζοδρόμια μια κοτσίδα από μαλλιά κοριτσιού. Ήθελα τόσο πολύ να σκύψω να την πάρω, αλλά ο φόβος δεν μου το επέτρεψε.

Ένα μήνα μετά, μαζί με τόσο κόσμο, κάποιοι από εμάς, από τα Ανώγεια πιάστηκαν.

Ο Σταύρος ο Σαλούστρος, ο Μανώλης Δραμουντάνης ο αδερφός μου και εγώ.

Κάναμε 56 μέρες ο καθένας σε διαφορετικά κρατητήρια κρατούμενοι. 

Τόσο λίγο, μπροστά σε τόσους αγωνιστές που έκαναν χρόνια φυλακή και εξορία.

Μετά έγινε η Μεταπολίτευση και μας απελευθέρωσαν.”

Πέθανε σε ηλικία 82 ετών η Αρσινόη (Νόη) Βεισακη-Κουτεντακη του Εμμανουήλ. Η κηδεία της τελέστηκε σήμερα Τρίτη 17 Νοεμβρίου στις Καμάρες Ηρακλείου σύμφωνα με όλες τις διατάξεις κατά του Covid 19.

Στα αδέρφια της Σόφια, Νίκη και Δημήτρη και όλους τους οικείους της η Ανωγή εκφράζει τα θερμότερο συλλυπητήρια της. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που την σκέπασε.

Åïñôáóìüò ôçò 46çò åðåôåßïõ ôçò åîÝãåñóçò ôïõ Ðïëõôå÷íåßïõ, ôï ÓÜââáôï 16 Íïåìâñßïõ 2019 (EUROKINISSI/ÌÉ×ÁËÇÓ ÊÁÑÁÃÉÁÍÍÇÓ)

“Αν λαχταράς την λευτεριά, σε ξένους μην ελπίζεις,

πάρτην ο ίδιος αν μπορείς, αλλιώς δεν την αξίζεις…” 

(Νίκος Καζαντζάκης)

Οι φοιτητές εκπροσωπώντας ολόκληρο τον περήφανο Ελληνικό λαό, που δεν δέχεται ζυγό στο κεφάλι του, εξεγέρθηκαν στο Πολυτεχνείο, υπογράφοντας την αρχή του τέλους μιας μαύρης επταετίας για την πατρίδα μας. Επτά χρόνια βασανισμών, δολοφονιών, εξοριών και στέρησης  κάθε μορφής ελεύθερης σκέψης και δράσης θα έμπαιναν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, αφήνοντας όμως πίσω τους μια ακόμα, την τελευταία καταστροφή, με την προδοσία της Κύπρου που τόσο αιματηρά πλήρωσε ο Ελληνισμός.

Η Χούντα υποτίμησε τη δύναμη της νεολαίας, την ορμή που δίνουν τα νιάτα όταν νιώθουν να χάνουν την ελευθερία, την ισότητα, την δικαιοσύνη. Αντιστάθηκαν, πότισαν το δέντρο της λευτεριάς με το αίμα τους και κέρδισαν τον αγώνα τους, οδηγώντας την Ελλάδα σε πιο φωτεινά μονοπάτια, μακριά από το σκοτάδι της δικτατορίας.

Οι νεκροί του Πολυτεχνείου αποτελούν και σήμερα, 47 χρόνια μετά, τους αθάνατους εκείνους  ήρωες που αντιστάθηκαν στην βία και την ασυδοσία και η λάμψη τους αποτελεί τον φωτεινότερο φάρο για τις επόμενες γενιές.

Το Πολυτεχνείο ζει, έστω κι αν κάποιοι το καπηλεύτηκαν, αποκτώντας αξιώματα που δεν ήταν ικανοί να λάβουν. Το Πολυτεχνείο ζει σε όλους εκείνους τους φοιτητές που έμειναν ανώνυμοι, σε όλο εκείνο τον απλό κόσμο που έξω από τα κάγκελα τους έδινε φάρμακα και τρόφιμα, σε όλους όσοι άκουγαν από μακριά τα νέα με αγωνία για την ελευθερία της πατρίδας μας από τον Φασισμό. Έναν φασισμό που η Ελλάδα συνεχίζει να παλεύει μέχρι σήμερα και να κατακτά νίκες, όπως με την συμμορία της χρυσής αυγής, αλλά αποτελεί έναν αέναο πόλεμο που δεν πρέπει να μας αφήνει σε εφησυχασμό αυτή η μάχη διαρκείας  με την αμάθεια, την απανθρωπιά, την χυδαιότητα και το σκοτάδι.

Ας κερδίσουμε ενωμένοι όλο αυτό το μακρινό ταξίδι προς το Φως. Κοιτάζοντας πάντα προς τα πίσω όχι μόνο για να τιμήσουμε τους ήρωες άλλων εποχών, αλλά και να παραδειγματιστούμε από το πάθος και την αυτοθυσία τους στον δρόμο για τη λευτεριά. 

Οι μαθητές των Ανωγείων και συγκεκριμένα της Δευτέρας Λυκείου για πρώτη φορά φέτος δεν θα κάνουν λόγω πανδημίας της γιορτή για την επέτειο του Πολυτεχνείου. Εκπαιδευτικοί και μαθητές του Γυμνασίου και του Λυκείου, θα τιμήσουν το Πολυτεχνείο με συζήτηση και βίντεο για την ιστορική αυτή ημέρα, αύριο στις 9 π.μ , την δεύτερη ώρα δηλαδή της τηλεκπαίδευσης. Τις υπόλοιπες ώρες δεν θα γίνουν μαθήματα.

Ας το τιμήσουμε και εμείς νοερά μαζί τους. 

Αθάνατοι.

“Στο Πολυτεχνείο πιο πέρα αριστερά είναι ένα στούντιο. Και γράφαμε ένα δίσκο. Με το Ξαρχάκο. Και το Πολυτεχνείο είναι στη δόξα του. Η Πατησίων φίσκα. Δεν έριχνες κάτω βελόνα. Βγαίνουμε  από το στούντιο για να φύγουμε. Μόλις εβγήκαμε από το στούντιο είμαστε στη Πατησίων μέσα στον κόσμο. Τον είδε ο κόσμος το Ξυλούρη και τον πιάνει κι αυτόν και τον Ξαρχάκο και τους σηκώνανε στα χέρια και μπαίνουνε μέσα στο Πολυτεχνείο.

Ο Ξυλούρης έμεινε στο Πολυτεχνείο. Οι φοιτητές την τρίτη μέρα εβάλανε μια σκάλα από την πίσω μεριά και τον βγάλανε για να μην τον σκοτώσουν οι χουντικοί…”

*Απόσπασμα από συνέντευξη του αείμνηστου Ζαχαρία Φασουλά, στενότερου συνεργάτη του Νίκου Ξυλούρη.(Έντυπη ΑΝΩΓΗ-Φεβρουάριος 2007. Συνέντευξη στον Γ.Καλογεράκη)

Τέλος από σήμερα Δευτέρα 16 Νοεμβρίου  τα λεωφορεία των ΚΤΕΛ από Ανώγεια για Ηράκλειο μέχρι τουλάχιστον τις 30 Νοεμβρίου, αν ολοκληρωθεί εκείνη την ημέρα  η καθολική απαγόρευση μετακινήσεων, ειδάλλως θα υπάρξει νέα παράταση.

Σύμφωνα με την ανεπίσημη πάντως ενημέρωση που είχαμε από τα ΚΤΕΛ Ηρακλείου, τα δρομολόγια σταματούν ως ένα επιπλέον μέτρο κατά της πανδημίας, που απαγορεύει τις μετακινήσεις εκτός νομού, καθώς τα Ανώγεια ανήκουν στο Νομό Ρεθύμνου.

Έτσι οι Ανωγειανοί μένουν μόνο με το λεωφορείο της γραμμής προς Ρέθυμνο. 

Θυμίζουμε τα δρομολόγια του:

-Ανώγεια προς Ρέθυμνο, κάθε Δευτέρα-Τετάρτη και Παρασκευή στις 6.30 π.μ

-Ρέθυμνο προς Ανώγεια, κάθε Δευτέρα-Τετάρτη και Παρασκευή στις 2 μ.μ

Καλή υπομονή στους συγχωριανούς που δεν έχουν κάποιο δικό τους όχημα και μένουν πλέον  χωρίς λεωφορείο για Ηράκλειο, το λιγότερο για 15 ημέρες.

Μετά την παραλαβή του εξοπλισμού ο Δήμαρχος Ανωγείων Σωκράτης Κεφαλογιάννης δήλωσε:

«Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Μπάμπη Πλουσή και την σύζυγο του κα. Παγώνα Παπαδοπούλου για την σημαντική δωρεά προς το Δήμο μας και τα σχολεία μας.

Η δωρεά των 20 tablets (tablet αξίας 2.500 ευρώ), έρχεται να δώσει μια βαθιά ανάσα στα σχολεία μας, για την απαραίτητη ανάγκη της τηλεκπαίδευσης στα παιδιά του Γυμνασίου και Λυκείου, όπως απαιτούν οι ιδιαίτερες συνθήκες που βιώνουμε όλοι μας και το εκπαιδευτικό σύστημα.

Η πρόσβαση στα τεχνολογικά μέσα που θα διευκολύνουν τις ανάγκες της τηλεκπαίδευσης, είναι μια υποχρέωση της πολιτείας απέναντί στο σύνολο των μαθητών. Πολύ δε περισσότερο σε αυτούς που έχουν δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να ανταποκριθούν και σε αυτές τις απαιτήσεις.

Δεν μένουμε όμως απαθείς σαν Δήμος και πολύ περισσότερο σαν κοινωνία. Για το λόγο αυτό η ενέργεια του Μπάμπη και της Παγώνας είναι σημαντική από πολλές απόψεις.

Ο εξοπλισμός αυτός έρχεται να προστεθεί στην προ μερικών μηνών δωρεά των super market «Φαιστός» προς το Δημοτικό (περίπου 20 tablets και ένα laptop), καθώς και στην επανάληψη των δωρεάν συνδέσεων (περίπου 14) από ομάδα Ανωγειανών, όπως έγινε και τον Μάρτιο όταν χρειάστηκε ξανά.

Άμεσα, οι διευθυντές των σχολείων σε συνεργασία με τις σχολικές επιτροπές θα αναλάβουν την διάθεση των  tablets και των συνδέσεων σε μαθητές.»