Πλήθος κόσμου παρευρέθηκε στην πλατεία Ηρώων στο Μετόχι στα Ανώγεια, για να τιμήσει με σεμνότητα την ιστορική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940, όπου οι Έλληνες βροντοφώναξαν το ΟΧΙ στα τελεσίγραφα των Φασιστών που αιματοκύλησαν τον πλανήτη.
Η επέτειος γιορτάστηκε στο Μετόχι σχεδόν μια εικοσαετία μετά λόγω των έργων στον κεντρικό δρόμο του χωριού. Τελευταία φορά ήταν στο μακρινό 1994 όταν επί Δημαρχίας Γεωργίου Σμπώκου γινόταν τα έργα ανάπλασης της πλατείας Αρμί.
Αρχικά τελέστηκε επίσημη Δοξολογία στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου παρουσία όλων των ιερωμένων του χωριού,του Δημάρχου Ανωγείων κ.Κεφαλογιάννη και σύσσωμου του Δημοτικού συμβουλίου. Στην συνέχεια η φιλόλογος κ.Μοσχούρη ανέπτυξε το ιστορικό της επετείου και τα ηθικά διδάγματα της μέχρι και τις μέρες μας. Ο λόγος της κ.Μοσχούρη έχει ως εξής:
«Αιδεσιμότατοι, αξιότιμε κύριε Δήμαρχε, κύριοι εκπρόσωποι των τοπικών αρχών και φορέων και των σωμάτων ασφαλείας, αγαπητοί συνάδελφοι και μαθητές, κυρίες και κύριοι,
Σαν σήμερα, πριν από 73 χρόνια, μετά από απόρριψη τελεσιγράφου του πρεσβευτή της φασιστικής Ιταλίας Γκράτσι, τα ιταλικά στρατεύματα επιτέθηκαν απρόκλητα σε όλη την έκταση των ελληνοαλβανικών συνόρων, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στον ελληνικό λαό να γράψει μια από τις πιο λαμπρές σελίδες της πολυτάραχης ιστορίας του.
O δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος είχε αρχίσει από το 1939, με τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία. Στις 10 Ιουνίου η Ιταλία εισέρχεται στον πόλεμο και τον Αύγουστο του 1940, θα προκαλέσει τη χώρα μας με τον τορπιλισμό στην Τήνο του ευδρόμου «Έλλη», ανήμερα της μεγάλης γιορτής της Παναγίας.
Είναι ο προάγγελος της ιταλικής επίθεσης στην Ελλάδα, που προετοιμάζεται με κάθε μυστικότητα, πριν αυτή εκδηλωθεί στις 28 Οκτωβρίου του 1940.
Η χώρα μας, χωρίς να διαθέτει τα τεράστια πολεμικά μέσα των εισβολέων Ιταλών και με μόνα όπλα της την ψυχή και τη γενναιότητα του λαού της είπε ΟΧΙ στο ιταμό τελεσίγραφο του Ιταλού δικτάτορα Μουσολίνι, καταφέρνοντας, στο μέτωπο της Αλβανίας, καίριο χτύπημα στις ιμπεριαλιστικές του φιλοδοξίες, σε σημείο ταπείνωσης, γεγονός που ανάγκασε τον επίσης δικτάτορα της Γερμανίας, Χίτλερ, να ανασυντάξει τα πολεμικά του πλάνα και να προστρέξει σε βοήθεια του φανφαρόνου συμμάχου του.
Η Ελλάδα, αφού αντιστάθηκε ηρωικά στις σιδηρόφρακτες στρατιές του Χίτλερ, υπέκυψε στις κατά πολύ ανώτερες στρατιωτικές του δυνάμεις και αναπόφευκτα υπέστη, στις 24 Απριλίου 1941, την τριπλή κατοχή από τις συνασπισμένες δυνάμεις της Γερμανίας, της Ιταλίας και της Βουλγαρίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι η τελευταία μάχη δόθηκε στην Κρήτη, όπου οι Κρήτες άοπλοι και ακέφαλοι έδωσαν τον υπέρ πάντων αγώνα.
Από την σκληρή αυτή κατοχή ξεπήδησε η εποποιϊα της Εθνικής Αντίστασης, που σε συνδυασμό με τις νίκες των συμμάχων οδήγησαν στην πτώση των δυνάμεων του ναζιστικού και φασιστικού άξονα και στην απελευθέρωση της χώρας μας.
Αυτό είναι με λίγα λόγια το ιστορικό πλαίσιο της μεγάλης αυτής ιστορικής επετείου. Είναι ωστόσο αμφίβολο τι ποσοστό των μαθητών θα αποκρινόταν κάτι συναφές, ερωτώμενοι τι ακριβώς εορτάζουμε στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, ενώ είναι απολύτως βέβαιο ότι σε ορισμένες τουλάχιστον απαντήσεις θα τιμητική θέση θα κατείχαν ο Κολοκοτρώνης ο Καραϊσκάκης και ο Αθανάσιος Διάκος… Και πριν βιαστούμε να αναθεματίσουμε την άγνοια της νέας γενιάς, ας κάνουμε μία γρήγορη αναδρομή στα δικά μας μαθητικά χρόνια και θα διαπιστώσουμε με έκπληξη (;) πως και τότε επικρατούσε σε πολλούς μία ανάλογη σύγχυση. Ποια είναι όμως η αιτία που ημερομηνίες και γεγονότα, νικητές και ηττημένοι μπλέκονται διαχρονικά στο μυαλό των μαθητών σ’ ένα αξεδιάλυτο κουβάρι; Ευθυνόμαστε μήπως εμείς που ως εκπαιδευτικοί δεν διδάσκουμε σωστά την ιστορία; Φταίνε τα σχολικά εγχειρίδια που βομβαρδίζουν τα παιδιά με υπερβολικές πληροφορίες και λεπτομέρειες, με αποτέλεσμα να μη συγκρατούν τελικά ούτε τα στοιχειώδη; Είναι αυτή η σύγχυση προϊόν κάποιου άλλου απροσδιόριστου παράγοντα;
Το μόνο βέβαιο είναι πως στα παιδιά δεν αρέσει συνήθως η ιστορία. Η αγάπη γι αυτήν έρχεται, όταν έρχεται, πολύ αργότερα και πηγάζει από την προσωπική ανάγκη του καθενός να κατανοήσει το παρελθόν και να αποκτήσει αυτό που ονομάζουμε ιστορική συνείδηση.
Εκείνο που πρέπει πάντως να αντιληφθούμε είναι πως η ιστορία δεν αποτελείται από γεγονότα μακρινά, φανταστικά και απλησίαστα. Είναι όλα όσα έκαναν οι πρόγονοί μας χθες, μα κι ό,τι ζούμε εμείς σήμερα κι ό,τι θα κάνουν οι απόγονοί μας αύριο. Η παρουσία μας και μόνο αλλά κυρίως οι αποφάσεις, οι κρίσεις και η δράση μας είναι εκείνα που δημιουργούν ιστορία. Γι’ αυτό ακριβώς και επιβάλλεται προσοχή σε κάθε μας επιλογή. Δεν αρκεί να θυμόμαστε να λέμε ΟΧΙ μόνο σε μια εθνική επέτειο. Και οπωσδήποτε ιστορική συνείδηση δεν αποκτούμε παρακολουθώντας μόνο μία παρέλαση ή ακούγοντας μία ομιλία.
Είναι βέβαιο πως αισθανόμαστε- και το οφείλουμε- υπερήφανοι για το θαύμα του 40, όπως και για τα άλλα επιτεύγματα των προγόνων μας. Είναι καιρός όμως να αναρωτηθούμε επιτέλους αν αυτήν την περηφάνια μπορούμε να την κληροδοτήσουμε στα παιδιά μας. Πόσο περήφανες θα είναι για εμάς οι επόμενες γενιές; Η μνήμη και ο έπαινος όσων αγωνίστηκαν για την ελευθερία μας, γι’ αξίες υψηλές και ιδανικά είναι αναμφισβήτητα ο ελάχιστος φόρος τιμής που μπορούμε να τους αποδώσουμε. Αρκεί να μη σταθούμε σε μία στείρα προγονοπληξία και επαναπαυμένοι στις δάφνες του παρελθόντος να αμελήσουμε τις μάχες που οι ίδιοι χρωστάμε στα παιδιά μας:
Η πρώτη μάχη είναι εκείνη ενάντια στο ρατσισμό και το φασισμό. Ας μην έχουμε την ψευδαίσθηση ότι ξεμπερδέψαμε μια και καλή μ’ αυτόν όταν τελειώσαμε με το Χίτλερ. Ο φασισμός, αν οι λαοί δεν έχουν τα μάτια τους ανοιχτά, μεταμορφώνεται συνεχώς προσπαθώντας να τους εξαπατήσει και να τους παρασύρει στο παιχνίδι του πολέμου και της αλληλοεξόντωσης. Ο λύκος αλλάζει συνεχώς προβιά, προβάροντας κάθε φορά την πιο φανταχτερή για την περίσταση. Δεν είναι καθόλου δύσκολο για ένα λαό τσακισμένο από την ανέχεια και απογοητευμένο από την πολιτική και τους πολιτικούς να πέσει στα νύχια ενός επιτήδειου φασίστα. Αν θέλουμε να σβηστεί μια για πάντα από τη μνήμη της ανθρωπότητας η ναζιστική θηριωδία, δεν αρκεί να την καταδικάζουμε σε εκδηλώσεις επετειακού χαρακτήρα σαν τη σημερινή. Πρέπει να επαγρυπνούμε και να πολεμούμε το φασισμό όπου και όπως κι αν εκδηλώνεται: Στη δουλειά, στην πολιτική, στην οικονομία, στις εθνικές μειονότητες, στις διακρατικές σχέσεις, στην επικοινωνία μας με τους άλλους λαούς, ιδιαίτερα τους γειτονικούς, ακόμα και μέσα στην ίδια μας την οικογένεια.
Ο άλλος μας αγώνας έχει να κάνει με τα ναι και τα όχι μας: τα μικρά και τα μεγάλα, τα σημαντικά και τα ασήμαντα. Γιατί είναι εκείνα που προσδιορίζουν ποιοι τελικά είμαστε. Το όχι του ΄40 μας μίλησε για το πνεύμα ελευθερίας, τη διάθεση για αγώνα, την ομοψυχία. Ο πόλεμος, η πείνα, τα σκελετωμένα παιδιά μας μίλησαν για τις αντοχές, το θάρρος αλλά και την ταπείνωση της ανθρώπινης ύπαρξης. Οι κουκουλοφόροι δοσίλογοι, οι προδότες μας διηγήθηκαν μια άλλη ιστορία, του φόβου του σκουληκιού που κρύβεται στην τρύπα του, του φόβου που ζητά προστασία από τον δυνάστη, την αισχρή και απάνθρωπη μανία για κέρδος που δε λογαριάζει τον άνθρωπο, το διπλανό και δε συντροφεύει κανέναν σε κανέναν αγώνα Είναι αναγκαίο κι εμείς να αναλογιστούμε προς τα πού θα πρέπει να στρέψουμε το ηχηρό μας όχι σήμερα. Γιατί ο πόλεμος τώρα είναι διαφορετικός: δεν έχει όπλα και σφαίρες και κυρίως είναι ενάντια σε εχθρό αόρατο, που είναι γι αυτό πιο επικίνδυνος. Χρειάζεται κρίση για να τον διακρίνουμε πίσω από το πλανερό προσωπείο του και να του αντισταθούμε.
Μήπως το όχι μας πρέπει να το απευθύνουμε σε όσους υπονομεύουν το δικαίωμά μας στην αυτοδιάθεση και την ελευθερία, σε όσους απαξιώνουν την παιδεία, την υγεία, σε όσους αρνούνται να μας ακούσουν, υποτιμούν τη νοημοσύνη μας και κουρελιάζουν την αξιοπρέπεια μας; Μήπως, ακόμα, σε όσους στην καθημερινότητά μας, με οποιοδήποτε τρόπο, μας κακοποιούν, μας εκφοβίζουν, μας εκβιάζουν;
Το εύκολο είναι πάντοτε να ρίχνουμε το φταίξιμο στους άλλους, μα τελικά την ευθύνη έχουμε εμείς: όταν σιωπούμε και δε λέμε την αλήθεια, όταν δεν λέμε όχι. Με αυτή τη σκέψη και με μια εικόνα ας φύγουμε σήμερα από δω: Αυτή με τα συσσίτια του 1940, κι αυτή με τα συσσίτια του 2013…”.
Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων εκ μέρους όλων των φορέων του τόπου.
Η παρέλαση των μαθητών καταχειροκροτήθηκε από όλους Ανωγειανούς αλλά και γονείς από τα γύρω χωριά που καμάρωναν τα παιδιά τους. Η ηλιόλουστη μέρα που είχαμε σήμερα στα Ανώγεια αποτέλεσε κίνητρο για την μαζική παρουσία του κόσμου στην παρέλαση της νεολαίας μας.
Η στο Βωμό της Λευτεριάς , τίμημα έχει δώσει…
Μεγάλο κάθε Ανωγειανός ελεύθερος να νιώσει…
Δημοσιεύθηκε σε: 
Βαριά ήττα γνώρισε την Κυριακή ο Αετός για την πέμπτη αγωνιστική του πρωταθλήματος καθώς ηττήθηκε με 5-2 στο Σπήλι από την τοπική ομάδα, πληρώνοντας τις ελλείψεις του αλλά και την απειρία του. Η ομάδα έκανε τρίτη συνεχόμενη ήττα και προβλημάτισε σε ένα αγώνα που ξεκίνησε ιδανικά όταν προηγήθηκε στο δεκάλεπτο με 0-2 ,αλλά στο δεύτερο ημίχρονο κατέρρευσε και το Σπήλι εκμεταλλευόμενο την εμπειρία του πίεσε και πήρε το τρίποντο.
ΠΡΩΤΟ ΗΜΙΧΡΟΝΟ
Ο Αετός μπήκε φουριόζος και στο πρώτο τέταρτο κυριάρχησε στον αγωνιστικό χώρο πετυχαίνοντας δυο γρήγορα γκολ. Στο 4′ ο Σηφάκης εκτέλεσε το κόρνερ και ο Μανόλης Σπαχής με κεφαλιά στην καρδιά της άμυνας έγραψε το 0-1. Στο 8′ ο Άγγελος Σηφάκης με απευθείας εκτέλεση κόρνερ έστειλε τη μπάλα στην δεξιά γωνία αιφνιδιάζοντας τον τερματοφύλακα για το 0-2 σε ένα ιδανικό ξεκίνημα.
Στο 11′ και στο 20′ οι γηπεδούχοι απείλησαν με σουτ των Βέλκοφ και Αντωνίου να φεύγουν άουτ για να έρθει το 1-2 στο 23′ με καταπληκτικό σουτ του Μπαξεβάνη μέσα από τη περιοχή. Ο Αετός ισορρόπησε είχε ένα καλό σουτ του Παπαδάκη στο 26′ που μπλόκαρε ο Τζιρίτας και στην εκπνοή του ημιχρόνου θα μπορούσε να κάνει το 1-3 και να αλλάξει εντελώς την ιστορία της αναμέτρησης.
Στο 44′ ο Κοζορώνης με ωραίο σουτ από πλάγια αριστερή θέση έστειλε τη μπάλα στο αριστερό κάθετο δοκάρι ενώ στο 45′ ο Χαραλαμπάκης βρέθηκε αφύλακτος στο ημικύκλιο της μεγάλης περιοχής σούταρε αλλά μπλόκαρε ο τερματοφύλακας.
ΔΕΥΤΕΡΟ ΗΜΙΧΡΟΝΟ
Το 1-3 δεν έγινε και ήταν δεδομένο ότι θα πίεζαν ασφυκτικά οι γηπεδούχοι εκμεταλλευόμενοι και τον τραυματισμό του Καλλέργη στο πρώτο μέρος που τον άφησε εκτός για δέκα λεπτά αλλά τον είχε βγάλει και εκτός ρυθμού αγώνα. Η ομάδα δεν μπορούσε να τον αντικαταστήσει καθώς στον πάγκο ήταν μόνο οι δυο μικροί Αεράκης και Πατελάρος και κανένας αμυντικός.
Στο πρώτο δεκάλεπτο πάντως ο Αετός δεν κινδύνευσε και απείλησε εκ νέου με τον Χαραλαμπάκη στο 52′ αλλά το σουτ του μπλόκαρε ο τερματοφύλακας.Η συνέχεια ανήκει καθ ολοκλήρου στους γηπεδούχους που ισοφάρισαν στο 62′ με κεφαλιά του Κολυβάκη. Στο 71′ ο Βαβουράκης είχε οριζόντιο δοκάρι για να έρθει η άτυχη στιγμή που έμελλε να κρίνει και την αναμέτρηση στο 72′. Ο Βαβουράκης σέντραρε από αριστερά ο τερματοφύλακας έκανε έξοδο σε μια φαινομενικά εύκολη φάση ,αλλά η μπάλα έφυγε από τα χέρια του και κατέληξε στα δίχτυα για το 3-2.
Η ομάδα μας κατέρρευσε είχε μόνο μια καλή στιγμή στο 74′ με τον Ζαχαριουδάκη να σουτάρει άουτ από καλή θέση για να έρθουν άλλα δυο γκολ από τον Βαβουράκη που έκανε χατ- τρικ στο 80′ με κεφαλιά και στο 82′ με κοντινή προβολή.
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ
Το μόνο θετικό από τη χθεσινή αναμέτρηση είναι η πρώτη συμμετοχή φέτος των δυο μικρών Αεράκη και Πατελάρου που σιγά σιγά θα ενσωματώνονται και αυτοί στην ομάδα και θα δίνουν ελπίδες για το μέλλον.
Ο Αετός προβλημάτισε τους φίλους του και χθες αλλά είναι νωρίς για βιαστικά συμπεράσματα. Η ομάδα έχει μια ήττα στις λεπτομέρειες στην Ασή Γωνιά και δυο ήττες από τους δυο διεκδικητές του περασμένου πρωταθλήματος δηλαδή τον Ψηλορείτη που το κατέκτησε εν τέλει και το Σπήλι που το έχασε την τελευταία αγωνιστική, δηλαδή δυο ομάδες δεμένες ,έμπειρες και δυνατές και φέτος.Το ματς της επόμενης Κυριακής με τον αδύναμο Παναρκαδικό δίνει την ευκαιρία για ”ξεμπούκωμα” στην ομάδα και μια εύκολη νίκη που θα επαναφέρει την ηρεμία.
ΟΙ ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ
ΣΠΗΛΙ (προπ: Ηλίας Ασπρομάτης)
Τζιρίτας-Κασσέλας- Ντιμιτρίου( 55’Κολυβάκης)- Παπαδάκης(55’Βαβουράκης Κ. )-Παπαδογιαννάκης-Βέλκοφ
Αντωνίου(73′ Ρουκουνάκης)-Ψυχουντάκης-Μπαξεβάνης-Βαβουράκης Γ.- Γεωργακάκης
ΑΕΤΟΣ (προπ : Τάκης Μέμος)
Καπετανάκης- Ζαχαριουδάκης( 82′ Πατελάρος)- Κλίνης-Παπαδομιχελάκης-Καλλέργης-Παπαδάκης-Χαραλαμπάκης-Κοζορώνης(80’Αεράκης)- Βασιλάκης-Σπαχής-Σηφάκης
Συνεχίστηκε την Κυριακή 27 Οκτωβρίου το 1ο Σκακιστικό Πρωτάθλημα Ανωγείων, με την 2η αγωνιστική. Ήταν ένας γύρος, στον οποίο κυριάρχησαν τα μαύρα κομμάτια, καθώς στις 6 από τις 9 παρτίδες νικητές ήταν οι παίχτες που χειρίζονταν τους μαύρους πεσσούς. Μετά από 2 αγωνιστικές, μονάχα 3 σκακιστές έχουν το απόλυτο 2/2. Έτσι ήδη από τον 3ο γύρο η μάχη στην κορυφή θα ανάψει για τα καλά.
Αναλυτικά τα αποτελέσματα της 2ης αγωνιστικής έχουν ως εξής:
Μέμος Γιάννης – Νταγιαντάς Μανόλης 0-1 (Ινδική άμυνα του βασιλιά/κλασική βαριάντα)
Νταγιαντάς Μιχάλης – Σαλούστρος Κώστας 1-0 (Ιταλική Παρτίδα)
Νταγιαντάς Γιώργος – Μέμου Ευαγγελία 1-0 (Ιταλική Παρτίδα)
Χαιρέτης Γιάννης – Φασουλάς Μανόλης 0-1 (Ιταλική Παρτίδα)
Μιρζάκ Βαλέρια – Κονιός Χάρης 0-1 (Σικελική Άμυνα/βαριάντα του Δράκου)
Πασπαράκη Θωμαϊς – Νταγιαντάς Δημήτρης 0-1 (Σικελική Άμυνα/βαριάντα Σεβενίνγκεν)
Σφυρή Ολυμπία – Σαλούστρου Δέσποινα 0-1 (Ισπανική Παρτίδα (άνοιγμα Ρουί Λοπέζ))
Πασπαράκη Χρύσα – Χαιρέτης Γιώργος 0-1 ( Άμυνα Πετρόφ )
Χαιρέτης Χάρης – Κακαζιάννη Τζούλια 1-0 (Μη αποδεκτό γκαμπί της βασίλισσας/Ταρτακόβερ)
ΚΛΗΡΩΣΗ 3ου ΓΥΡΟΥ:
Νταγιαντάς Μανόλης – Νταγιαντάς Μιχάλης
Φασουλάς Μανόλης – Νταγιαντάς Γιώργος
Κονιός Χάρης – Χαιρέτης Γιώργος
Μέμου Ευαγγελία – Μέμος Γιάννης
Νταγιαντάς Δημήτρης – Χαιρέτης Χάρης
Σαλούστρος Κώστας – Χαιρέτης Γιάννης
Σαλούστρου Δέσποινα – Μιρζάκ Βαλέρια
Σφυρή Ολυμπία – Πασπαράκη Θωμαϊς
Κακαζιάνη Τζούλια – Πασπαράκη Χρύσα
“Έλληνες στα όπλα. Ήρχισαν σήμερον αι εχθροπραξίες.” Το πρώτο ανακοινωθέν του Ελληνικού επιτελείου. Πρωινοί συναγερμοί εις τας Αθήνας. Η ζωή μας στην υπηρεσία της πατρίδας. Ποιοί αγαπητοί μου χριστιανοί της ημετέρας θρησκείας του Σταυρού και της Ανάστασης είμαστε σήμερα αφιερωμένοι στην υπηρεσία της πατρίδος; Ο ασύρματος η εφημερίδα έγραψε τον τίτλο αυτό τη Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 1940.
Αυτήν την ώρα που η Ελλάδα διέρχεται τη μεγαλύτερη κρίση αφανισμού της σε όλα τα πεδία και με τις δυσμενέστατες προοπτικές, πρέπει και οφείλει να επιστρέψει εις την αναζήτηση της μεγάλης ψυχής, εκείνης της κρίσιμης ώρας που αδίκως, απρεπώς και προκλητικότατα μας εκήρυξαν τον πόλεμο οι σημερινοί σύμμαχοι μέσα στην Ευρωπαϊκή ένωση. Οι Ιταλοί. Ποιοι Ιταλοί; Οι Ιταλοί οι οποίοι παρασύρθηκαν χρόνια και χρόνια μέσα από τον φασισμό. Το φασισμό ενός παράφρονος ηγέτη, του Μουσολίνι. Ο οποίος τελικά τους οδήγησε και αυτούς στον αφανισμό. Γιατί αυτοί είχανε περάσει σε ένα παραλήρημα λατρείας του ως θεού. Ποιανού; του Μουσολίνι της μεγάλης αμαρτίας και του μεγάλου εγκλήματος, που όταν ο Χίτλερ του είπε κάποια στιγμή ότι έπρεπε να κάνουν τον άξονα, αυτός συμφώνησε και συμμετείχε σε αυτήν την θηριωδία, την οποία εξέφρασε ο άξονας των δύο μεγάλων τότε δυνάμεων, κάτω από την επιρροή και την επίδραση του Χίτλερ. Και όταν κάποιοι τον ρώτησαν γιατί έκανες αυτή την συμφωνία με τον Χίτλερ του άξονα, η οποία είναι τόσο επικίνδυνη για την Ιταλία, αυτός είπε: Ακούτε να δείτε, εγώ είμαι ρεαλιστής. Εγώ θέλω 30.000 σκοτωμένους για να μπορώ να παρακαθίσω αύριο στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων της ειρήνης, διότι αλλιώς θα είμαι εκτός.
Βλέπετε αγαπητοί χριστιανοί, ότι είναι τελείως σκοτεινή και απάνθρωπη η εξουσία του φασισμού και του ναζισμού τότε, όπως εξακολουθεί να είναι και σήμερα. Η εξουσία της δημοκρατίας, η οποία εμφανίζεται με προσωπείο δημοκρατικό και εν τέλει εφαρμόζει όλες τις ολοκληρωτικές μεθόδους εναντίον των λαών, που δοκιμάζονται σε ολόκληρο τον κόσμο, σε Δύση και Ανατολή, ιδιαίτερα όμως στην πατρίδα μας , η οποία αυτήν την ώρα, το ξανάπαμε και το ξαναλέμε και σήμερα, διότι συνεχώς πρέπει να το επαναλαμβάνομε, ότι η πατρίδα μας τελικά με την δική μας αδράνεια ουσιαστικά και με την δική μας μικρόχαρη προσδοκία έφτασε ως εδώ.Σκεφτόμενοι ότι μπορεί κάτι να περισώσουμε από τα προνόμιά μας, δεν υπηρετήσαμε την πατρίδα, δεν αφιερωθήκαμε σ’ αυτήν την πατρίδα και στους σκοπούς τους οποίους επιβάλει η συναίσθηση της πατριωτικής και όχι της εκμεταλλευτικής και εθνικιστικής πατριδοκαπηλίας .
Αυτήν την ώρα λοιπόν, καλούνται τα παιδιά των σχολείων να υψώσουν της σημαίες. Αλλά πολλά σχολεία δεν κάνουν ούτε αυτό μέσα στα σχολεία, διότι δεν μπορούν. Ζούμε στην πολυκοινωνία του πολυπολιτισμού και του πλουραλισμού και ξεχνούμε όμως μέσα σ ‘αυτή την κοινωνία του πολυπολιτισμού, τον πολιτισμό τον δικό μας, ξεχνούμε ότι η Κρήτη ήταν το αρχαιότερο στη μεσόγειο νησί που διαμόρφωσε ένα τεράστιο πολιτισμό, ειρηνικό πολιτισμό για να μπορούν να προάγονται οι συνθήκες των ανθρώπων, μέσα από την διαδικασία των συναλλαγών, των ανταλλαγών, του εμπορίου, διότι τα καράβια τα μινωικά δεν ήταν κατακτητικά, αλλά ήταν καράβια τα οποία είχαν μία αποστολή ανταλλαγής των προϊόντων των χεριών των ανθρώπων για μια καλύτερη ζωή. Αυτός ο πολιτισμός που έκανε τόσα πολλά και για την τέχνη και αποτελεί υπόδειγμα, σήμερα καταπατάται. Και εμείς ούτε στην Κρήτη ξέρουμε τον πολιτισμό μας βαθιά, παρά μόνο έτσι να λέμε δυο κουβέντες, αλλά ούτε και στην Ελλάδα ξέρουνε τον ευρύτερο πολιτισμό. Ο λαός μας, τον πολιτισμό της φιλοσοφίας, τον πολιτισμό των μεγάλων σοφών της αρχαιότητας, των επιστημόνων, όλων αυτών των ανθρώπων που διαμόρφωσαν τον πολιτισμό για την Ευρώπη, ένα πολιτισμό τον οποίο τον πήραν κατ’ εξοχήν οι Γερμανοί να τον αξιοποιήσουν και αυτοί οι Γερμανοί αντί να οφείλουν ευγνωμοσύνη στην Ελλάδα και να την προασπίζουν αμετάκλητα σε κάθε περίοδο, είναι εκείνοι οι οποίοι κατέστρεψαν την Ελλάδα επανειλημμένα, από την παλιότερη εποχή πριν κάνουμε την επανάσταση που μας έδωσε την ελευθερία έως την νεότερη, έως την εξαφάνιση των Ελλήνων από την Μικρά Ασία και από όλη την ιστορία του Πόντου, γιατί τότε με διαταγές του Γερμανικού επιτελείου σφάγιασαν ολόκληρο τον Ελληνικό λαό.
Σήμερα όμως είναι μια άλλη εποχή, είναι μια άλλη κρίση. Η Ελλάδα καθημαγμένη πλέον, σταυρωμένη στο σταυρό του δικού της μαρτυρίου, τον οποίο εμείς οι ίδιοι ανεχτήκαμε και ανεχόμαστε ακόμα, προχωρεί σε ένα ακόμα δυστυχώς, σε ένα ακόμα μεγαλύτερο αφανισμό της. Γιατί δεν γνωρίζουμε ουσιαστικά την αλήθεια από τους ίδιους τους κυβερνώντες, από αυτούς οι οποίοι ήδη οδήγησαν την Ελλάδα σ’ αυτό το κατάντημα και λένε τώρα ότι θέλουν να την σώσουν. Μα ποίοι θα την σώσουν; Αυτοί οι οποίοι καταχράστηκαν τα πάντα; Τα ιερά και τα όσια; Δεν μιλούμε με ονόματα, αλλά εμείς απαιτούμε σαν λαός εδώ που μας ισοπέδωσαν οι Γερμανοί, όπως και άλλα μέρη στην Κρήτη, απαιτούμε να γνωρίζουμε ποίοι είναι εκείνοι οι οποίοι κατέστρεψαν την Ελλάδα, την εκμεταλλεύτηκαν και έκαναν τα ανόσια αυτά πράγματα σε βάρος του Ελληνικού λαού. Και ο Ελληνικός λαός ο οποίος τους ανέχτηκε, τους κολάκευσε, τους ζητούσε όλη την ώρα για τις δικές του εξυπηρετήσεις.
Αυτή την ώρα όμως ήρθε η ώρα της δικιάς μας ευθύνης, της λαϊκής ευθύνης, για να ξανά αναφωνήσουμε, όχι να κάνουμε καμιά επανάσταση, αλλά να πούμε, ΕΛΛΗΝΕΣ στα όπλα της Ελληνικής ψυχής. Να ξυπνήσει η Ελληνική μας ψυχή, να ξυπνήσει η Χριστιανική μας ψυχή. Διότι, ο Χριστός είναι η ανεπανάληπτη διακήρυξη της ειρήνης. Αυτό τον χριστιανισμό τον απεμπολήσαμε και στην εκκλησία μας μέσα, διότι, σπαράσσονται οι μεγιστάνες της εκκλησίας σ’ ανατολή και δύση και τώρα ο χριστιανισμός αλληλοσπαράσσεται εντός του. Και φτάσαμε στο σημείο να μην υπάρχουν αυτή την ώρα δυνατότητες, να μπορεί να πιστέψει η νέα γενιά και να πάει στην εκκλησία, όπως πήγαινε παλιότερα. Να αφιερώσει μια ημέρα να ξεκουραστεί ψυχικά, να κάμει μια προσευχή, έστω ακόμα και αν δεν είναι απόλυτα πιστοί. Και βλέπουμε τελευταία να έρχονται οι μουσουλμάνοι να αγοράζουν όπως έγραψαν προχθές οι εφημερίδες, από την Αγγλία τις κενές εκκλησίες του χριστιανισμού και να τις παίρνουν αυτοί, κοροϊδεύοντας το χριστιανισμό μέσα στην ίδια την Αγγλία, την εκφυλισμένη Αγγλία, η οποία τόσα δεινά συσσώρευσε και στην Ελλάδα και παντού και μας οδήγησε τελικά και στον εμφύλιο πόλεμο. Αυτοί λοιπόν έρχονται σήμερα να ζητάνε τα ρέστα.
Γι’ αυτό λοιπόν λέμε: ΕΛΛΗΝΕΣ στα όπλα της ψυχής μας, Έλληνες στα όπλα τα ειρηνικά του χριστιανισμού, να γυρίσουμε πίσω να αναζητήσουμε τη δόξα και το μεγαλείο του έπους της Αλβανίας, που κατάντησε σήμερα αίσχος της σημερινής ζωής μέσα στην οποία μας οδήγησαν.
Αγαπητοί μου
Δεν χρειάζονται πολλά. Ειρήνη του Χριστού να σας ευλογήσει και να σας φωτίσει. ΕΛΛΗΝΕΣ στα όπλα. Άρχισαν σήμερα ή όχι σήμερα, προ πολλού, εδώ και πέντε χρόνια οι μεγάλες εχθροπραξίες, τις οποίες ανεχόμαστε ακόμα και δεν ζητούμε τα ρέστα από αυτούς που τις διαμορφώνουν.
ΝΑΙ στη δικιά μας επανάσταση του Χριστού.
Σε ορεινό καταφύγιο θα μετατραπεί το εγκαταλελειμμένο κτίσμα «χιονοδρομικού» με σκοπό την αξιοποίηση του φυσικού περιβάλλοντος και την προώθηση του φυσιολατρικού τουρισμού και την προσέλκυση επισκεπτών. Με απόφαση του ο ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ ΚΡΗΤΗΣ κ. Σταύρος Αρναουτάκης ενέταξε το έργο που είχε υποβάλει ο Δήμος Ανωγείων “ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΚΑΙ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ “ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟΥ” ΚΑΙ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΣΕ ΟΡΕΙΝΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΑΝΩΓΕΙΩΝ” στον Άξονα Προτεραιότητας “07 – Αειφόρος Ανάπτυξη & Ποιότητα Ζωής στην Περιφ. Κρήτης” του Ε.Π. “Κρήτη & Νήσοι Αιγαίου”. Η Πράξη συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και είναι συνολικού Προϋπολογισμού 738.481,00€.
Συγκεκριμένα στο συνολικό εμβαδόν οικοπέδου 1.163,93 τ.μ. θα πραγματοποιηθούν τα παρακάτω 2 υποέργα:
Α. οικοδομικές εργασίες
• αναβάθμιση ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων
• τοποθέτηση θερμομονωτικών κουφωμάτων αλουμινίου
• επικάλυψη δώματος με την αναγκαία ενεργειακή αναβάθμιση.
• ανακατασκευή χώρων υγιεινής
• εσωτερικά κουφώματα – ερμάρια και λοιπές ξυλουργικές εργασίες
• διαμόρφωση περιβάλλοντος χώρου
Β. εξοπλισμός
• απαραίτητος λειτουργικός μηχανολογικός εξοπλισμός
• έπιπλα και εξοπλισμός διημέρευσης.
Το κέλυφος του κτηρίου παραμένει ως έχει και εσωτερικά γίνονται οι ελάχιστες αναγκαίες αλλαγές και διαρρυθμίσεις για να φιλοξενήσουν τις προτεινόμενες χρήσεις.
Εξωτερικά θα γίνουν οι αναγκαίες προσαρμογές για την διευκόλυνση της κίνησης των επισκεπτών. Προβλέπεται η δυνατότητα πρόσβασης ΑΜΕΑ.
Λειτουργικά το κτήριο θα περιλαμβάνει τους παρακάτω χώρους:
1. ΣΤΑΘΜΗ +0.00
• Ξενώνας Α = 29.64τμ – Wc Ξενώνα Α = 8.27τ.μ.
• Ξενώνας Β = 21.07τμ – Wc Ξενώνα Β = 3.24τ.μ.
• Ξενώνας Γ = 21.16τμ – Wc Ξενώνα Γ = 3.24τ.μ.
• Παρασκευαστήριο = 26.97τ.μ.
• Ενιαίος Χώρος Καθιστικού = 99.60 τ.μ.
• WC γυναικών= 11,31 τ.μ. – WC ανδρών= 11,31 τ.μ.
• Διάδρομος =23,42τ.μ
2. ΣΤΑΘΜΗ -0.60
• Πρώτες βοήθειες = 12,92τ.μ. – Wc Πρώτων Βοηθειών = 2,40τμ
• Χώρος Εξοπλισμού = 30.19τ.μ.
• Εξώστης 1 = 5.43τ.μ.
• Εξώστης 2 = 8.09τ.μ.
3. ΣΤΑΘΜΗ -1.50
• Ενιαίος χώρος = 61.66τ.μ
• Bar = 8,65τ.μ.
• Διάδρομος wc = 3.77τ.μ.
• Χώρος εισόδου = 7.81τ.μ.
4. ΣΤΑΘΜΗ +1.30
• Καθιστικός χώρος = 51.11 τ.μ.
5. ΣΤΑΘΜΗ +2.20
• Ξενώνας = 36.32τ.μ. – Wc ξενώνα = 7.74 τμ
• Ξενώνας = 16.39τ.μ. – Wc ξενώνα = 3.04 τμ
Ο Δήμαρχος Ανωγείων Σωκράτης Κεφαλογιάννης δήλωσε σχετικά με την ένταξη του έργου:
«Με το προτεινόμενο έργο θα ολοκληρωθούν οι εγκαταλελειμμένες σήμερα κτηριακές υποδομές που βρίσκονται στη θέση του παλιού χιονοδρομικού και θα γίνει προμήθεια του απαραίτητου εξοπλισμού ώστε ο χώρος να λειτουργήσει ως ορεινό καταφύγιο το οποίο θα αποτελεί χώρο στάσης και ενημέρωσης επισκεπτών του ορεινού όγκου Ψηλορείτη θα παρέχει τη δυνατότητα άσκησης ψυχαγωγικών φυσιολατρικών δραστηριοτήτων και την εφαρμογή προγραμμάτων περιβαλλοντικής εκπαίδευσης σε συνδυασμό με άσκηση δραστηριοτήτων βουνού σε ομάδες επισκεπτών και μαθητών από όλη την Κρήτη.
Το ιδιαίτερα σημαντικό απόθεμα των φυσικών και ανθρωπογενών μνημείων του Ψηλορείτη σε συνδυασμό με τα κοινωνικά και παραγωγικά χαρακτηριστικά του τον καθιστούν ένα πλεονεκτικό χώρο για την εφαρμογή μιας ήπιας – αειφόρου ανάπτυξης.
Παράλληλα με το κτήριο του Χιονοδρομικού, στην ευρύτερη περιοχή και ειδικά στην περιοχή του οροπεδίου της Νίδας και της Ζωμίνθου, υπάρχουν εγκαταλελειμμένες κτιριακές εγκαταστάσεις οι οποίες είναι προγραμματισμένο να συμπληρωθούν, να αποκατασταθούν και αφού εξοπλιστούν ανάλογα να συμβάλουν σημαντικά στην ολοκλήρωση ενός ενιαίου Δικτύου εναλλακτικών – φιλοπεριβαλλοντικών δραστηριοτήτων που θα στηρίζεται στην άρρηκτη σχέση των φυσικών και πολιτισμικών στοιχείων της περιοχής.
Η ανάπτυξη ήπιων μορφών τουρισμού, ιδιαίτερα του φυσιολατρικού τουρισμού και του οικοτουρισμού, δημιουργεί σημαντικές προοπτικές σύνδεσης των στόχων και επιδιώξεών μας για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της τοπικής μας κοινωνίας».
Πέθανε η Σαμολοφράγκενα σε ηλικία 92 ετών
26/10/2013
«Εφυγε» από τη ζωή η Αικατερίνη Σαμόλη του Φράγκο ή Σαμολοφράγκενα σε ηλικία 92 ετών. Η εξόδιος ακολουθία θα ψαλεί την Κυριακή 3 μ.μ. από τον ιερό ναό του Αγίου Γεωργίου. Η ΑΝΩΓΗ εκφράζει τα θερμά συλλυπητήρια στους οικείους της.