Ένα ποίημα του αφιέρωμα στους αναγνώστες της “Α” μας έστειλε με την αυγή του 2017 ο Βασίλης Σμπώκος (Λουκάς του Ατζαρομάνωλα). Τίτλος του “Με τα Φτερά του Έρωντα”. Τον ευχαριστούμε θερμά.

Νάτανε Θε μου μπορετό να σηκωθώ μια μέρα,

με τα φτερά του έρωντα να βγω εις τον αέρα,

απ’άκρη σ’άκρη το ντουνιά να τόνε διαγουμίσω

και να ξανοίξω για να βρω καρδιές να τσι χτυπήσω.

Αμάλαγες, μοναχικές, κακές, μικρές, μεγάλες

και να τσι ρίξω στου σεβντά τσι δροσερές αγκάλες.

Στα φυλλοκάρδια ο έρωντας να πιάσει να ριζώσει

και με αγάπη το κορμί άδολη να γεμώσει,

σαν τα πουλιά που το μυαλό ν’ αλαργοξοριστούνε,

έχθρες, κακίες και μάνητες αλλού να παν’ να ζούνε.

 

Απ’ αγκινιού ο άνθρωπος πάλι να ξαναρχίσει

και μ’όνειρα ολόδροσα τη πλάση να γεμίσει.

Έτσα να φεύγει ο καιρός μέχρι να ρθει μια μέρα,

που θα μας κόψει το σκοινί του χάρου η μαύρη χέρα.

Από www.cretalive.gr

Αυτή κι αν είναι συνάντηση που έπιασε ο φακός μου. Ο περιφερειάρχης Σταύρος Αρναουτάκης συναντήθηκε με τους 3 αιρετούς Αυτοδιοικητικούς διαφορετικών παρατάξεων που εχουν πάρει το “τιμόνι” ως Δήμαρχοι Ανωγειων ,τον νυν Μανόλη Καλλέργη και τους πρώην Νικο Ξυλούρη και Σωκράτη Κεφαλογιάννη σημερα στα χιονισμένα Ανωγεια .
Ο Περιφερειάρχης-πάντα ενωτικός είχε την ευκαιρία να τα πει με τον νυν Δημαρχο και τους π.Δημαρχους  για τα προβληματα της περιοχής, ενώ νωρίτερα όλοι τους αποχαιρέτησαν για το μεγάλο ταξίδι τον Κωστα Ξυλουρη ή Κοζύρη.

Το φετινό φθινόπωρο χαρακτηρίστηκε πολύ θερμό και ξηρό με λίγες βροχοπτώσεις κατά τους τρεις πρώτους μήνες. Ο Δεκέμβριος ξεπέρασε τις βροχοπτώσεις  που είχαν οι Σεπτέμβρης  – Οκτώβρης και Νοέμβρης , επίσης με επιφύλασσε και μια μεγάλη χιονιά (70 εκ.) προς το τέλος του.

Αναλυτικά είχαμε τα παρακάτω ποσά βροχόπτωσης:

ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ ΟΚΤΩΒΡΗΣ ΝΟΕΜΒΡΗΣ ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ ΣΥΝΟΛΟ
4 εκ. 8 εκ. 10 εκ. 38 εκ. 60 εκ.

 

Σας ευχόμαστε χρόνια πολλά και πολλές βροχές το 2017.

ΠΑΣΠΑΡΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ

ΑΝΩΓΕΙΑ 03/03/2017

Του Γιώργη Ελ. Αεράκη

Από το http://www.cretalive.gr

Όταν ήμουν μικρός, η μάνα μου με έπαιρνε από το χέρι και πηγαίναμε από τον Αη Γιώργη στο Περαχώρι, μία από τις τέσσερις ενορίες του χωριού μας. Όταν φτάναμε, ακολουθούσαμε πάντα το ίδιο τυπικό. Πρώτο από τα τρία σπίτια που επισκεπτόμασταν ήταν το σπίτι της θείας της (αδελφή της μάνας της) της Γκεγκρέζενας μια όμορφη ψηλή γυναίκα ντυμένη στα μαύρα η οποία μόλις μας έβλεπε άνοιγε τα χέρια της και έπαιρνε αγκαλιά την ανηψά της. Μετά πλησίαζα εγώ. Μου  μου έδινε το χέρι και της και το φιλούσα για να πάρω την “εφκή τζη”, έτσι μου έλεγε η μάνα μου στο δρόμο. 

Ήταν πολύτιμη η ευχή της Κεγκρέζενας όπως είναι πολύτιμη η ευχή κάθε πονεμένου ανθρώπου. Χήρα στα 26 έγκυος και με πέντε ακόμα παιδιά. Ο άντρας της ο Γκεγκρέζος σκοτώθηκε στην Χανιόπορτα και ήταν ένας από τους πρώτους νεκρούς της Μάχης της Κρήτης το 1941.

Εκείνων των ανθρώπων γιος ήταν ο Κώστας Ξυλούρης, ο Κοζύρης όπως ήταν γνωστός σε μας, ορφανός στα τρία του χρόνια. Ο Κοζύρης μου έφερνε πάντα στον νου την παροιμία που λέει ότι ” ο θεός ορφανά κάνει, κακορίζικα δεν κάνει” που θέλει να πει ότι ο καθένας ορίζει τη μοίρα του. Και ο Κοζύρης άρπαξε τη ζωή από τα κέρατα. Μεγάλωσε, έκανε όμορφη οικογένεια με παιδιά και εγγόνια. Σίγουρα θα τους λείψει. Δεν θα λείψει όμως μόνο απ αυτούς.

Ανθρώπους σαν τον Κοζύρη τους αναζητά μια ολόκληρη κοινότητα. Ήταν μια ιδιαίτερη και ξεχωριστή προσωπικότητα. Πληθωρικός, αεικίνητος, με βαθειά αίσθηση του χιούμορ, μερακλής και προπάντων χουβαρντάς, έβγαινε από το σπίτι του και με το γερακίσιο βλέμμα του σάρωνε την πλατεία του Περαχωριού. Ήξερε πάντα τι έπρεπε να προσέχει ώστε να προλάβει καταστάσεις σε ένα χωριό όπου όχι σπάνια  τα πνεύματα οξύνονταν. Με τις πυροσβεστικές του παρεμβάσεις αποκαταστούσε σχέσεις που είχαν διαρραγεί και έχαιρε γενικής εκτίμησης.

Το Περαχώρι δεν θα είναι πια το ίδιο. Ο Κοζύρης προστίθεται στην μικρή ελίτ των απόντων που έκαναν ξεχωριστή την περιοχή αυτή των Ανωγείων. Είμαι σίγουρος ότι απόψε τον τραπεζώνουν στον Άδη ο Γιάγκος του Μάνολα, ο Πολομανόλης, ο Χουμάς, ο Μιλτιάδης του Ξυδάκη, ο Μίχαλος του Γρυλιό και τα άλλα παιδιά που αποτελούσαν την ψυχή του Περαχωριού.

Καλοστραθιά Κοζύρη. Χαιρετισμούς δώσε!

 

 

Στις 29/12/2016 το ΑΣΕΠ προκήρυξε 1660 θέσεις (1538 του Υπουργείου Υγείας + 122 μέσω του Υπουργείου Εργασίας ) μονίμου νοσηλευτικού –παραϊατρικού προσωπικού σε Μονάδες Υγείας όλης της χώρας . Εξ’ αυτών για το Νοσοκομείο και τα ΚΥ του Νομού Ρεθύμνου προβλέπονται 20 θέσεις :

1 θέση ΤΕ νοσηλευτικής για το ΚΨΥ ( από επιλαχόντες της 4Κ/5Κ προκήρυξης)

1 θέση ΤΕ νοσηλευτικής για ΜΕΘ ( από την κατηγορία πολυτέκνων με βάση το ν.2643/1998

1 θέση ΠΕ Οικονομικού

1 ΤΕ νοσηλευτικής για το ΚΥ Ανωγείων

3 ΤΕ νοσηλευτικής για το Νοσοκομείο Ρεθύμνου

1 ΤΕ λογοθεραπευτών

1 ΤΕ φυσικοθεραπείας

1 ΤΕ εργοθεραπευτών

1 ΤΕ ραδιολογίας-ακτινολογίας

1 ΤΕ πληροφορικής

1 ΤΕ ραδιολογίας-ακτινολογίας για το ΚΥ Περάματος

1 ΔΕ βοηθών νοσηλευτικής για το ΚΥ Σπηλίου

1 ΔΕ βοηθών νοσηλευτικής για το ΚΥ Αγ.Φωτεινής

1ΔΕ πληρωμάτων ασθενοφόρων για το ΚΥ Σπηλίου

1 ΔΕ πληρωμάτων ασθενοφόρων για το ΚΥ Περάματος

1 ΥΕ βοηθών θαλάμων για το Νοσοκομείο Ρεθύμνου

2 ΥΕ μεταφορέων ασθενών για το Νοσοκομείο Ρεθύμνου

Συνολικά ενισχύεται το νοσοκομείο με 13 μόνιμους εργαζόμενους , με 1 το Κέντρο Ψυχικής Υγείας και με 6 τα ΚΥ του Νομού.

ΣΗΜ : οι θέσεις αυτές που αναμένεται να καλυφθούν μέσα στο 2017 , είναι πέραν των 4000 12 μηνης θητείας μέσω του ΟΑΕΔ που έχουν ήδη προκηρυχθεί και των 2000 θέσεων μονίμων γιατρών ΕΣΥ που εγκρίθηκε η προκήρυξη τους εντός του 2017 με ΠΥΣ και εκκρεμεί η κατανομή τους ανά νοσοκομείο-ΚΥ .

Του Γιώργη Σκουλά – Συγγραφέα του βιβλίου  «ΤΑ ΑΝΩΓΕΙΑ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΑ ΤΟΥΣ ΤΟΜΟΣ Α΄»

Πολλές φορές όλοι μας μιλάμε για την ιστορία των προγόνων μας και αναφερόμαστε στη λέξη «σκλαβιά». Το προσπερνάμε όμως όλοι μας, καθώς δεν έχουμε τις ανάλογες εμπειρίες ή εικόνες, ώστε να μπορούμε να κάνουμε την σύγκριση και να κατανοήσουμε πλήρως το τι σήμαινε σκλαβιά.
Κοιτάζοντας βαθιά μέσα στην ιστορία, διαπιστώνει κανείς ότι οι λαοί στις μεταξύ τους σχέσεις, δεν έκανα «δώρα», αλλά οι σχέσεις τους διαμορφώνονταν κυρίως, στα πεδία των μαχών με αίμα,πόνο,βία καταστροφές, και η επικρατούσα λέξη ήταν τα «συμφέροντα». Και ο νικητής έπαιρνε ότι μπορούσε να πάρει, ενώ ο ηττημένος έδινε ότι μπορούσε να δώσει. Και τι μπορούσε να δώσειꓼ Εξέπεπται σε καθεστώς δουλείας, έχανε όλα του τα δικαιώματα σαν πολίτης, την περιουσία του, την γαλήνη του, την οικογενειακή του γαλήνη,έχανετα παιδιά του,ας μην ξεχνάμε το φοβερό παιδομάζομαπου υπήρξε επί αιώνες μια αιμοραγούσα πηγή για τον ελληνισμό.Επιπλέον γινόταν έρμαιο στις ορέξεις και του τελευταίου από τους νικητές.
Εμείς οι Έλληνες το ζήσαμε σε μεγαλύτερο βαθμό, γιατί η ίδια η θρησκεία των Τούρκων ενεθάρρυνε και στήριζε, ή τουλάχιστον δεν απέτρεπε κάτι τέτοιο. Οι Έλληνες δηλαδή, τα χρόνια κυρίως της υποδούλωσης, μάθαιναν από τον λόγο του Ευαγγελίου το αγαπάτε αλλήλους, ου φονεύσεις, ου σκοτώσεις, κτλ. Την ίδια στιγμή που το Κοράνι προέτρεπε τους πιστούς του, ότι αποκτούν με την δεξιά τους είναι δικό τους, και ότι οι άπιστοι, είτε θα πρέπει να σκοτώνονται είτε να βασανίζονται κτλ. Το ίδιο δηλαδή το Κοράνι, απενοχοποίησε όλη αυτή την κατάσταση, ακόμα και τον φόνο καθώς ο πιστός θεωρoύσε ότι έπραττε το καθήκον του προς τον Θεό.
Το πρόβλημα το έζησε περισσότερο η Κρήτη, λόγω του Γενιτσαρισμού που αναπτύχθηκε στο νησί. Ο εύκολος εκμουσουλμανισμός των αρχοντορωμαίων, μετά την κατάκτηση της Κρήτης από τους Τούρκους το 1669, τους άνοιξε την όρεξη να εκμουσουλμανίσουν την Κρήτη δια της βίας. ‘Οσοι από τους Κρήτες γινόταν μουσουλμάνοι, είχαν πλέον τα ίδια δικαιώματα με τους Τούρκους. Οι Τούρκοι τους έβαζαν να υπηρετούν στους λεγόμενους ορτάδες (τάγματα ατάκτων) και οι οποίοι για να δείξουν στα νέα αφεντικά τους πόσο πιστοί είναι, γινόταν οι μεγαλύτεροι διώκτες των πρώην ομοθρήσκων τους.
Απέκτησαν δε τόση δύναμη ώστε το 1812 ο Σουλτάνος απέστειλε στην Κρήτη τον Οσμάν Πασά, ή Πνιγάρη για να μπορέσει να τους καθυποτάξει. Γνωρίζουμε εμείς οι ‘Ελληνες τα δεινά των αδελφών μας Ποντίων, των Κυπρίων κατά τον 20ο αιώνα, την Μικρασιατική καταστροφή και την προσφυγοποίηση που ακολούθησε. Γνωρίζουμε από τις διηγήσεις των παλαιοτέρων, για τη γερμανική Κατοχή, για τις εκτελέσεις πατριωτών στα Καλάβρυτα, στη Βιάννο, Κάνδανο, κλπ. ‘Εχοντας πλέον αρκετά μεγάλη γνώση του τι συνέβαινε στη Κρήτη ολόκληρο τον 19ο αιώνα, και έχοντας η οικογένειά μου χάσει πολλά μέλη κατά τον δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο, δηλώνω μετά λόγου γνώσεως ότι η γερμανική Κατοχή μπροστά στην Τουρκική ωχριά.
Κάποιοι φίλοι μου μού λένε ότι λέω υπερβολές. Καιρός να το διαπιστώσουν και αυτοί αλλά και όλη η Ελλάδα. ‘Ηρθε η ώρα όλη η Ελλάδα να γνωρίσει, να τιμήσει, να υποκληθεί και στα δεινά του κρητικού λαού για την απόκτηση της ελευθερίας του.
Ο ιστορικός Ανδρέας Καλλέργης όταν συνέγραψε τα απομνημονεύματά του το 1600 περίπου στην Ενετία, αναφερόμενος στις επαναστάσεις των Κρητών κατά τη Ενετική κατοχή, έλεγε ότι η Κρήτη έμοιαζε με ένα ορμητικό χείμαρρο που τα νερά της βροχής υπερέβαιναν την κοίτη του και όσο και αν προσπαθούσε να στήσει αναχώματα, αυτά πάντα έβρισκαν τον τρόπο να πλημμυρίσουν την πεδιάδα.

Διαβάστε την συνέχεια... »

-->