Πολιτισμός
Ιδαίον Αντρο: Η σπηλιά που γεννήθηκε ο Δίας
«Οι δρόμοι, αυτά τα ουσιωδέστατα, παντοτινά μέτρα για την ανθρώπινη επικοινωνία, έμειναν αναλλοίωτοι στους αιώνες. Στις μέρες μας, σύγχρονοι ίσιοι και πλατύς δρόμοι διανοίγονται συνεχώς, που ακόμη και με σήραγγες διαπερνούν και τα βουνά. Δίπλα τους όμως χρησιμοποιούνται ακόμη, από κάποιους, λιγότερο βιαστικούς, οι παλιότεροι προαιώνιοι…..».
Γ. Σακελλαράκης,
«Ανασκάπτοντας το παρελθόν».
Του ΝΙΚΟΥ ΨΙΛΑΚΗ
ΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ που οδηγούν στον Ψηλορείτη δεν φαίνεται να έχουν αλλάξει πολύ από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Οι προσκυνητές που έφταναν από διάφορες περιοχές του αιγιακού χώρου, αλλά και της ευρύτερης περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου, στο ιερό σπήλαιο του Δία μπορούσαν να ανηφορίσουν στον Ψηλορείτη απ’ όλες τις πλευρές του. Μονοπάτια σμιλεμένα με την ακατάλυτη σοφία των ορεσίβιων υπήρχαν σ’ όλες τις πλαγιές. Και σε πολλές περιπτώσεις οδηγούσαν ως το μεγάλο Οροπέδιο της Νίδας. Μπορούμε να υποθέσουμε πως εκείνοι που έρχονται από τα αφρικανικά παράλια περνούσαν από τον κάμπο της Μεσαριάς και ανηφόριζαν στο ιερό βουνό από τα μονοπάτια της σημερινής «Απάνω Ρίζας». Εκείνοι που ξεκινούσαν από την Κνωσό (μαζί τους και οι επισκέπτες που προέρχονταν από τα νησιά και τη Μικρά Ασία) περνούσαν από τα μονοπάτια της σημερινής επαρχίας Μαλεβυζίου και από’ κει έφταναν πάνω στο βουνό.
Αρχαία διαδρομή
Μια αρχαία διαδρομή από την Κνωσό ως το ιερό σπήλαιο του Δία μας δίνει πολύτιμες τοπογραφικές αλλά και ανθρωπογεωγραφικές πληροφορίες για την Κρήτη. Συγγραφέας, ο Πλάτων. Περιγράφει το ταξίδι τριών γερόντων που ανηφορίζοντας για το ιερό βουνό, συζητούν για τους Νόμους τους οποίους πρέπει να θεσπίσει μια μελλοντική αποικία. Ποιο είναι, όμως, το βουνό και ποιο το σπήλαιο του Δία; Η περίπου δεκάωρη διάρκεια του ταξιδιού οδηγεί τους περισσότερους μελετητές του στο συμπέρασμα ότι η περιγραφή αφορά το σπήλαιο του Ψηλορείτη(Α. Παναγόπουλος, «Πλάτων και Κρήτη»).
Ο Κρητικός ονομαζόταν Κλεινίας και ο Σπαρτιάτης Μέγιλος. Το όνομα του Αθηναίου δεν αναφέρεται και πολλοί πιστεύουν ότι ο συγγραφέας ταυτίζει τον Αθηναίο με τον εαυτό του. Ποιο είναι το μονοπάτι που περιγράφεται; Ίσως να μην το μάθουμε ποτέ! Ίσως να μπορούμε να υποθέσουμε πως οι επισκέπτες του ιερού σπηλαίου ανηφόριζαν στον Ψηλορείτη από τον πιο γνωστό δρόμο από τον πιο γνωστό δρόμο των ανατολικών υπωρειών, το δρόμο του Κρουσώνα. Ίσως, όμως, και να μην έχει και τόση σημασία αφού ο Πλάτων δεν ενδιαφέρεται να περιγράψει το δρόμο. Ούτε το βουνό. Ενδιαφέρεται να μιλήσει για τους νόμους! Οι τυπογραφικές και ανθρωπογεωγραφικές πληροφορίες που παρατίθενται φαίνεται να μην απέχουν και πολύ από την εικόνα του δασωμένου βουνού της αρχαιότητας: «Η οδός από την Κνωσό ως το ιερό σπήλαιο του Δία είναι μακρά, αλλά υπάρχουν δέντρα ψηλά και σκιερά στις άκρες της…..», λέει ο Πλάτων, δίνοντας το γεωγραφικό πλαίσιο της διαδρομής. Τα δέντρα είναι κυπαρίσσια, μια και στην Κρήτη φαίνεται να υπήρχαν τεράστια δάση κυπαρισσιών: «εν Κρήτη γουν φάσιν εν τοις Ιδαίοις όρεσι και εν τοις Λευκοίς καλουμένοις επί των άκρων, όθεν ουδέποτ’ επιλείπει χιών, κυπάριτων είναι πλείστη γαρ αύτη της ύλης και όλων εν τη νήσω και εν τοις όρεσιν»(Θεόφραστος, φυτών Ιστ. 4, 1, 3,).
Κάτω από τα δέντρα θα καθίσουν οι τρεις γέροντες να ξαποστάσουν. Έτσι θα φτάσουν, λένε, στο τέλος του δρόμου, στο σπήλαιο, χωρίς να κουραστούν πολύ. Και στα λιβάδια που θα συναντήσουν στο δρόμο τους θα αναπαύονται. Για όποιον ανηφόρισε από τον Κρουσώνα, αυτό το ορεινό κεφαλοχώρι, προς τον Ψηλορείτη, η εικόνα δεν ξενίζει. Ο «λειμώνας» μπορεί και να ονομάζεται σήμερα «Κρουσανιώτικο Λιβάδι», ποιος ξέρει……
Επαρχία Μαλεβυζίου
Ο Ψηλορείτης οριοθετεί προς δυσμάς την επαρχία Μαλεβυζίου. Είναι μια επαρχία γεμάτη δυναμισμό, με ανάμεικτη παραδοσιακή οικονομία, αγροτική και κτηνοτροφική. Στα βόρεια παράλιά της αναπτύχθηκε τελευταία (ραγδαία μάλλον)ο τουρισμός. Ακόμη και σε μεγάλο υψόμετρο καλλιεργείται το αμπέλι. Η επαρχία ήταν από παλιά φημισμένη για τα σταφύλια και τα κρασιά της. Και όπως απέδειξε ο καθ. Στυλιανός Αλεξίου, το περίφημο κρασί «Μαλβαζία», φημισμένο σε Ανατολή και Δύση κατά το Μεσαίωνα και την Αναγέννηση, όχι μόνο παραγόταν εδώ, αλλά και πήρε το όνομά του από το Μαλεβύζι. Κανένα άλλο ελληνικό κρασί ίσως να μην απέκτησε ποτέ τη φήμη του Μαλβαζία οίνου…….Οι περιηγητές μιλούν για καράβια που συνωστίζονται στο λιμάνι του Χάνδακα για να το μεταφέρουν παντού. Στην Αγγλία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, τη Βοημία, την Πορτογαλία, και φυσικά, στη Βενετία και το Τριέστι……
Οι αμπελώνες του Μαλεβυζίου εκτείνονται σήμερα σε τεράστιες εκτάσεις, στα πρινή των λοφοσειρών που δημιουργούν το εντυπωσιακό ανάγλυφο της επαρχίας, λίγο πριν από τις ανατολικές υπώρειες του Ψηλορείτη. Σήμερα μπορούμε να γνωρίσουμε τον Ψηλορείτη γνωρίζοντας και τη φυσιογνωμία του ορεινού Μαλεβυζίου. Να δούμε τα μικρά και τα πιο μεγάλα χωριά, να οδηγήσουμε σε ορεινούς δρόμους, να επισκεφτούμε τα μοναστήρια που φαίνονται να «ζώνουν» το ιερό βουνό της αρχαιότητας!
Ηράκλειο – Γωνιές – Ανώγεια
Είναι η πιο γνωστή διαδρομή που οδηγεί σήμερα στον Ψηλορείτη. Ο δρόμος περνά από την Τύλισσο (ας μην ξεχάσουμε να επισκεφτούμε το μινωικό μέγαρό της που βρίσκεται στην άκρη του χωριού) και ανηφορίζει περνώντας μέσα από το περίφημο Γωνιανό Φαράγγι. Το τοπίο είναι εντυπωσιακό, ο παλιός δρόμος μπορεί να είναι λίγο κουραστικός με τις πολλές στροφές του, αλλά μας δίνει την ευκαιρία να θαυμάσουμε το ιδιαίτερο φυσικό περιβάλλον.
Οι Γωνιές (26χλμ.) σε υψόμετρο 620μ. διατηρούν τη φυσιογνωμία ενός ορεινού οικισμού και είναι σκαρφαλωμένες πάνω στο ύψωμα «Φιλιόρημο» του Ψηλορείτη. Στην κορυφή του Φιλιόρημου βρέθηκε μινωικό ιερό κορυφής. Οι προϊστορικοί κάτοικοι της Κρήτης, οι δημιουργοί εκείνου του περίφημου πολιτισμού που ονομάστηκε «Μινωικός», μας αποκαλύπτονται συνέχεια δίνοντας την εικόνα ενός λαού που λάτρεψε τον Θεό του στις κορυφές που μπόρεσε να εκμεταλλευτεί τον πλούτο των βουνών και να αξιοποιήσει όλες τις δυνατές πηγές πλούτου.
ΟΙ «λυγιές της Παναγίας»
Την εποχή που οι επιδημίες πανούκλας μάστιζαν τη Μεσόγειο το ορεινό αυτό χωριό της Κρήτης ζούσε με τη σιγουριά της παράδοσης: Η Παναγία, λέγανε έπαιρνε το ραβδί της και έδιωχνε τη νόσο, που την προσωποποιούσαν ως «γύναιον ειδεχθές».Άλλοι λένε πως έπαιρνε μια «βίτσα» λυγαριάς και κυνηγούσε την αρρώστια. Οι Γωνιανοί βρήκαν το ραβδί της Παναγίας, το κάρφωσαν στην άκρη του δρόμου κι εκείνο βλάστησε! Το δέντρο που φύτρωσε αποτελούσε αντικείμενο απόλυτου σεβασμού παραπέμποντας σε σκέψεις και υποθέσεις για επιβιώσεις της αρχαίας λατρείας, μια και η δεντρολατρεία αποτελούσε χαρακτηριστικό της μινωικής θρησκείας. Λένε, επίσης, πως η «βίτσα» είχε ακόμη σπόρους λυγαριάς, έπεσαν κάτω και φύτρωσε ένα αλσύλιο με τις «λυγιές της Παναγίας».
Στις Γωνιές σέβονται πάντα τα δέντρα. Μια τεράστια βελανιδιά (δρυς) σώζεται ακόμη κοντά στο χωριό. Πριν από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπήρχαν δεκάδες τεράστιες βελανιδιές στις Γωνιές, μα οι Γερμανοί τις έκοψαν για καυσόξυλα. Άφησαν μόνο μία κι αυτήν επειδή φοβήθηκαν να την κόψουν. Οι κάτοικοι τους είπαν πως ήταν τις Παναγίας και πως εκείνη απαγόρευε αυστηρά την κοπή τους! Παρόμοιες παραδόσεις συναντούμε στο κοντινό χωριό Αστυράκι. Εδώ ιερό δέντρο ήταν ένας στύρακας, φυτό που χρησιμοποιήθηκε από τα αρχαία χρόνια για την παραγωγή θυμιάματος. Οι αρχαίοι Κρήτες λάτρευαν τον Απόλλωνα ως Στυρακίτη, δενδρική θεότητα, κληρονόμο του πανάρχαιου θεού της βλάστησης. Υπήρχε, μάλιστα, και το Στυράκιον όρος. Να ήταν κάπου κοντά; Να ονομαζόταν έτσι κάποιο κοντινό(ή και τμήμα) του Ψηλορείτη;
Το σχέδιο ανάπλασης του Αί Γιάννη
Το σχέδιο ανάπλασης του Αί Γιάννη
Το σχέδιο ανάπλασης του Αϊ Γιώργη
Στο πλαίσιο του προγράμματος Αναπλάσεων του Δήμου Ανωγείων μετά την πλατεία στο Περαχώρι, των εισόδων του χωριού και του δρόμου του Λαγγού, ακολουθούν οι αναπλάσεις των δύο άλλων κεντρικών πλατειών του Αγίου Ιωάννου και του Αγίου Γεωργίου. Ο συνολικός σχεδιασμός περιλαμβάνει πολλά τμήματα τόσο στον οικισμό των Ανωγείων όσο και στον οικισμό των Σεισάρχων. Ο προϋπολογισμός του έργου ανέρχεται στο ποσό των 150.609,76 ευρώ (χωρίς Φ.Π.Α.) και 34.640,24 ευρώ (Φ.Π.Α. 23%) σύνολο 185.250,00 ευρώ.Η πίστωση προέρχεται από το Ειδικό Αναπτυξιακό Πρόγραμμα «ΚΡΗΤΗ ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ».
Το κτίριο που θα στεγάσει το κέντρο ενημέρωσης Φυσικού Πάρκου "Ψηλορείτη"
Το κτίριο που θα στεγάσει το κέντρο ενημέρωσης Φυσικού Πάρκου "Ψηλορείτη"
Υπογράφηκε επίσης η Σύμβαση Κατασκευής του έργου «ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΧΩΡΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΩΝ ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΦΥΣΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ ¨ΨΗΛΟΡΕΙΤΗΣ¨, 1Ο ΥΠΟΕΡΓΟ : ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ». το έργο είναι στα πλαίσια αναβάθμισης της υποδομής των γραφείων του ΑΚΟΜΜ και της διαμόρφωσης του Περιβάλλοντος χώρου καθώς και την ολοκλήρωση των υποδομών για το Φυσικό Πάρκο «Ψηλορείτης». Ο Προϋπολογισμός του έργου ανέρχεται στο ποσό των 144.156,77 ευρώ (χωρίς Φ.Π.Α.) και 33.156.06 ευρώ(Φ.Π.Α. 23%) Σύνολο: 177.312,83 ευρώ. Η πίστωση προέρχεται από το Ειδικό Αναπτυξιακό Πρόγραμμα «ΚΡΗΤΗ ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ».
Πληροφορίες στο site του Δήμου www.anogeia.gr
Αναφέρεται στις ελλείψεις που παρουσιάζει το πρόγραμμα φιλοξενίας ανήλικων μεταναστών…
Το πρόγραμμα φιλοξενίας ανηλίκων που βρίσκεται στα Ανώγεια της Κρήτης τώρα και ένδεκα χρόνια φιλοξενούσε στα χρόνια του διακόσια δέκα παιδιά ανήλικα και ασυνόδευτα από τις ανατολικές και αφρικανικές χώρες. Το πρόγραμμα αυτό έχει χωρητικότητα για είκοσι πέντε άτομα.
Όλα τα παιδιά που βρίσκονται στο πρόγραμμα φιλοξενίας όλα κινδυνεύανε στις χώρες τους ή με απλά λόγια τα παιδιά του πολέμου ή πολιτικοί πρόσφυγες. Αυτός ο καταστροφικός πόλεμος που σκότωσε τους γονείς, τα αδέρφια και τους ανάγκαζε να παρατήσουν τα σπίτια και τη χώρα τους για να βρούνε μία άλλη αγκαλιά, στέκι ή μια άλλη χώρα, γιατί η χώρα τους ό,τι είχανε τους τα πήρε, τους έκανε να τη μισούν, να τη παρατούνε και για καλύτερες συνθήκες ζωής πήραν το δέμα της ταλαιπωρίας και κίνδυνο στον ώμο τους για να καταφέρουν να φτάσουν στην Ελλάδα και να κάνουν την αίτηση τους για πολιτικοί πρόσφυγες. Η Ελλάδα όπως άλλες ευρωπαϊκές χώρες υπέγραψε τη Σύμβαση της Γενεύη το 1951 για τα Δικαιώματα των Προσφύγων, που τους δίνει το δικαίωμα Άσυλο και προστασίας. Οπως φαίνεται η Ελλάδα πάνω στα αιτήματα των προσφύγων δεν τηρεί αυτό που έχει υπογράψει.
Όταν οι Πολιτικοί Πρόσφυγες έφτασαν στην Ελλάδα βρήκαν την πραγματική αγκαλιά, ο τόπος που τους έλειπε σε αυτά τα χρόνια, τους αγάπησε και τους δέχτηκε με τον τρόπο φιλοξενίας. Όπως υπάρχει στη ιστορία και εμπειρία παλαιότερων παιδιών του κέντρου, λίγα χρόνια πριν υπήρχαν πολλά προγράμματα όπως φιλόλογους, κοινωνική λειτουργοί, καθηγητές χορού, κεραμικής, ζωγραφικής, υπολογιστές, μουσικής για απασχόληση των παιδιών, κανονισμένες εκδρομές. Όλοι περνούσανε με κάποιους τρόπους καλά και ευχαριστημένοι.
Να πω: για να ενταχθούν τα παιδιά σε μία άγνωστη κοινωνία θα είναι πάρα πολύ δύσκολο, γιατί για να γνωρίσεις και να εμπιστευτείς την κοινωνία δεν είναι εύκολο, οι μεγάλοι δυσκολεύονται να το ξεπερνούνε φαντάσου τους μικρούς! Θα αναρωτιέστε πώς έγιναν όλα; Τα παιδιά πραγματικά είχαν βρει τη αγάπη που τους έλειπε, λίγα ή πολλά χρόνια. Η κοινωνία των Ανωγείων και άλλα άτομα τους αγάπησαν και τους πόνεσαν. Παίζει μεγάλο ρόλο και ο τρόπος της κοινωνίας και άλλοι άνθρωποι πώς αντιμετωπίζουν τέτοιες περιπτώσεις, αλλά δυστυχώς όσο περνούσαν τα χρόνια δυσκολεύτηκαν τα πράγματα. Οι υπάλληλοι του κέντρου πήραν σύνταξη και έφυγαν, από πολλά άτομα που δούλευαν στα γραφεία έμεινε μόνο ένα άτομο και ασχολείται με τα παιδιά και επίσης με το Κέντρο περιβαλλοντική Εκπαίδευση, ένα άτομο πώς να δουλεύει με τόσες δουλειές, είχαν υποσχεθεί από τα Υπουργεία πώς θα κάνανε κάτι για το πρόγραμμα άλλα μέχρι σήμερα τίποτα δεν έχει γίνει μόνο περικοπές, σταμάτησαν να χρηματοδοτήσουν, σταμάτησαν να ασχολούνται , δεν ασχολούνται με τίποτα εκτός τον εαυτό τους. Τώρα μένουν είκοσι πέντε παιδιά με πολλά και διαφορετικά προβλήματα υγείας, ψυχολογικά, κοινωνικά, νομικά κ.ά.
Τα ασυνόδευτα που βρίσκονται στο κέντρο ζητούνε να πραγματοποιηθούν τα όνειρα τους, να πάρουν το άσυλο, και να έχουν προγράμματα να ασχοληθούν όπως παλαιότερα και να καταφέρουν να μπουν αύριο στη κοινωνία και να βοηθήσουν τη αυριανή κοινωνία.
Αυτά τα παιδιά ζητάνε τη κατανόηση και την βοήθεια του κόσμου για τα προβλήματα τους που αντιμετωπίζουν.
Οι Δροσουλίτες του Φραγκοκάστελλου
15/03/2011
To Φραγκοκάστελλο
Στη νότια Κρήτη, ανατολικότερα από τη χώρα των Σφακιών βρίσκεται το Φραγκοκάστελλο. Τούτο το κάστρο το έχτισαν το 1371 οι Βενετοί για να προστατέψουν το μέρος του νησιού που είχαν στη κτήση τους από τους πειρατές αλλά και τους ντόπιους επαναστάτες.
Οι Βενετοί το ονόμαζαν Αγιο Νικήτα ή Καστέλ-Φράγκο.
Το Μάιο του 1828 στην Κρήτη επικρατούσε μεγάλος αναβρασμός. Η Επανάσταση και ο πόλεμος Ανεξαρτησίας στην Ηπειρωτική Ελλάδα είχε επηρεάσει τους περήφανους Κρητικούς οι οποίοι αγωνίζονταν αιώνες να αποτινάξουν τον τούρκικο ζυγό. Έσπευσαν λοιπόν να τους βοηθήσουν από πολλά μέρη της Ελλάδας σώματα εθελοντών. Ένα από αυτά τα σώματα ήταν του Χατζημιχάλη Νταλιάνη, ο οποίος έφτασε στη Κρήτη επικεφαλής 350 περίπου Ηπειρωτών πολεμιστών.
Οι Ηπειρώτες πολεμιστές βρίσκονταν στο Φραγκοκάστελλο, όταν πληροφορήθηκαν ότι ο Μουσταφά πασάς, σερασκέρης των Τούρκων, κατευθυνόταν προς το μέρος τους με 8000 πεζούς,400 ιππείς και 6 πυροβόλα,ενώ ο Χατζημιχάλης διέθετε μόνο 666 πεζούς,70 ιππείς και 4 πυροβόλα.
Οι Σφακιανοί, οι οποίοι ήταν μαζί με το σώμα του Χατζημιχάλη Νταλιάνη, τον συμβούλεψαν να αποχωρήσει. Το Φραγκοκάστελλο, παρά το βενετικό φρούριο, δεν προσέφερε αποτελεσματική άμυνα απέναντι σε υπεράριθμο στρατό. Ο Νταλιάνης όμως πήρε την απόφαση να δώσει τη μάχη του και διέταξε τους άντρες του να οχυρωθούν εκεί. Οι Σφακιανοί έφυγαν για να φέρουν ενισχύσεις και οι Ηπειρώτες ετοιμάστηκαν να πολεμήσουν τους Τούρκους.
Ήταν 17 Μαίου όταν επιτέθηκε ο στρατός του Μουσταφά πασά και παρόλο που οι Ηπειρώτες ήταν κατώτεροι αριθμητικά κατάφεραν τρομερά χτυπήματα εναντίον των Τούρκων. Η μάχη μαινόταν για επτά μέρες και οι Ηπειρώτες ήταν στα πρόθυρα της κατάρρευσης, καθώς 305 από αυτούς κείτονταν νεκροί στο πεδίο. Ένας από τους νεκρούς ήταν και ο Χατζημιχάλης Νταλιάνης.
Ακριβώς εκείνη τη χρονική στιγμή οι Σφακιανοί επέστρεψαν μαζί με ένα σώμα Κρητικών πολεμιστών αιφνιδιάζοντας τους Τούρκους και αναγκάζοντάς τους να αποχωρήσουν για να ανασυνταχθούν. Στο διάστημα αυτό όσοι από τους Ηπειρώτες είχαν επιζήσει, βγήκαν από το φρούριο, ενώθηκαν με τους Κρητικούς και εγκατέλειψαν τη περιοχή πριν οι Τούρκοι επιστρέψουν.
Δεν πρόλαβαν όμως να περισυλλέξουν τα πτώματα του αρχηγού και των συμπολεμιστών τους, τα οποία έμειναν άταφα στο πεδίο της μάχης. Ο Νταλιάνης και το μεγαλύτερο μέρος του στρατού του μπορεί να πέθαναν στο Φραγκοκάστελλο όμως, όπως λέγεται, ποτέ δεν το εγκατέλειψαν. Από τότε, κάθε χρόνο και πάντα στα τέλη Μαίου-την επέτειο της μάχης- σκιές έφιππων πολεμιστών εμφανίζονται στην περιοχή,οι οποίοι ξεκινούν από την ερειπωμένη εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπους και προχωρούν προς το Φραγκοκάστελλο,ενώ κατόπι διαλύονται καθώς ανεβαίνουν προς τον ουρανό. Οι σκιές αυτές εμφανίζονται στις πρώτες στιγμές της αυγής , με τη πρωινή δροσιά, εξ ου και το όνομα που τους έδωσε ο λαός: Δροσουλίτες. Το φαινόμενο κρατά 8 με 10 λεπτά και η ύπαρξή του θεωρείται επιβεβαιωμένη σύμφωνα με πάρα πολλές μαρτυρίες.Σύμφωνα λοιπόν με τη λαϊκή δοξασία οι Δροσουλίτες είναι τα φαντάσματα των αντρών του Χατζημιχάλη,που σκοτώθηκαν στη μάχη του Φραγκοκάστελλου.
Στην πραγματικότητα φαίνεται πως πρόκειται για υδρατμούς που για απροσδιόριστους μορφολογικούς λόγους παίρνουν τη μορφή στην οποία η λαϊκή φαντασία θέλει να αναγνωρίζει έφιππα σχήματα.
Ο καθένας μπορεί να πιστέψει ότι θέλει. Πολλά χρόνια όμως , οι Δροσουλίτες εξακολουθούν να κάνουν τη δεκάλεπτη πορεία τους στο πεδίο της μάχης του Φραγκοκάστελλου αποτελώντας μνημείο στον αγώνα για την ελευθερία ενός πολύπαθου νησιού.
Ιωάννα Μπισκιτζή
λέκτορας κλασικής φιλολογίας
Δημοσιεύθηκε σε: Πολιτισμός
Νεκρός βρέθηκε σήμερα το πρωί από φίλους του ο καλλιτέχνης Μανώλης Ρασούλης, στο σπίτι του στη Θεσσαλονίκη. Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία του ιατροδικαστή ο θάνατός του είχε προέλθει πριν από τέσσερις ημέρες.
Εκδήλωση τιμής και μνήμης για τον διακεκριμένο αρχαιολόγο, Γιάννη Σακελλαράκη, θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 9 Μαρτίου και ώρα 7 μ.μ., στο Πολιτιστικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως Κυδωνίας και Αποκορώνου (Αντωνίου Γιάνναρη 2).
Ο έφορος Αρχαιοτήτων Κεφαλληνίας, Ιθάκης και Ζακύνθου, κ. Αντώνης Βασιλάκης, θα μιλήσει με θέμα: ‘Γιάννης Σακελλαράκης: Ο ακάματος εργάτης της αρχαιολογικής σκαπάνης, ο δάσκαλος, ο φίλος’, ενώ θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ ‘Ιδαίου Μύθοι’, του Λευτέρη Χαρωνίτη. Την εκδήλωση θα συντονίσει ο εκπαιδευτικός Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης κ. Γιάννης Τωμαδάκης. Την εκδήλωση διοργανώνουν η Περιφέρεια Κρήτης – Περιφερειακή Ενότητα Χανίων και η Ιστορική Λαογραφική και Αρχαιολογική Εταιρεία Κρήτης (ΙΛΑΕΚ)