Πολιτισμός
Πρώτη μέρα για το 2013 που θα ανοίξουν τα σχολεία στα Ανώγεια θα είναι την Παρασκευή 11 Ιανουαρίου μετά από τρεις συνεχόμενες ημέρες που παρέμεναν κλειστά λόγω του χιονιά. Όπως μας ενημερώνει ο Δήμος Ανωγείων τα σχολεία αύριο θα ανοίξουν στις 10.15 το πρωί για να αποφευχθεί οποιοσδήποτε κίνδυνος από τον πρωινό παγετό. Επίσης να ενημερώσουμε ότι τα λεωφορεία από τα γύρω χωριά θα ξεκινήσουν στις 9.20 το πρωί για τους μαθητές που δε μένουν στα Ανώγεια με την απαραίτητη βέβαια προϋπόθεσή να μπορούν να κινηθούν με απόλυτη ασφάλεια, κάτι βέβαια που θα εκτιμηθεί λίγο πριν την προθεσμία αναχώρησης. Πρώτο μάθημα λοιπόν έστω και ”κουτσουρεμένο” για την νέα χρονιά. Χιονοπόλεμος τέλος παιδιά! Καλή αρχή!
Δημοσιεύθηκε σε: 
Γράφει ο Μανόλης Νταγιαντάς
-Πρόεδρος Σκακιστικού Ομίλου Ανωγείων
Το 7ο open της σειράς Grand Prix του Σ.Ο. Ηρακλείου έλαβε χώρα όπως πάντα στο ξενοδοχείο ΑΣΤΟΡΙΑ από τις 2 έως και τις 6 Ιανουαρίου 2013. Η διοργάνωση, κάθε φορά και καλύτερη, έσπασε το φράγμα των 100 συμμετοχών!
Συγχαρητήρια αξίζουν στους διοργανωτές, καθώς πασχίζουν πάντα για ένα άρτιο τουρνουά, ενώ είναι πολύ σημαντικό ότι η σειρά δίνει την δυνατότητα στους σκακιστές μικρούς και μεγάλους να αγωνιστούν 3 φορές μέσα στο έτος, σε έναν πολύ ωραίο χώρο στο κέντρο της πόλης του Ηρακλείου.
10 σκακιστές του Σκακιστικού Ομίλου Ανωγείων πήραν μέρος σε αυτό το τουρνουά.
Στο Β γκρουπ έπαιξαν οι:
Γιάννης Μέμος 5/7 2η θέση και ασημένιο μετάλλιο U12.
Γιώργος Χαιρέτης 4/7
Κώστας Στειακάκης 3,5/7
Κώστας Σαλούστρος 2/7
Δέσποινα Σαλούστρου 2/7
Ολυμπία Σφυρή 2/7
Ο Γιάννης Μέμος ξεκίνησε με το εντυπωσιακό 5/5 και διεκδικούσε μέχρι την τελευταία παρτίδα την πρώτη θέση, απέναντι σε πολύ εμπειρότερους αντιπάλους. Ο Γιάννης έδειξε ότι προοδεύει με πολύ γρήγορο ρυθμό. Θάρρος, τόλμη και μαχητικότητα ήταν τα στοιχεία που εμφανίστηκαν στις παρτίδες του και του επέτρεψαν σε αυτή την πρώτη του συμμετοχή σε τουρνουά εκτός Ανωγείων να ανταγωνιστεί στα ίσα με τους κορυφαίους, να φτάσει μια ανάσα από το χρυσό και τελικά να κατακτήσει το ασημένιο μετάλλιο στην κατηγορία του. Το μόνο που έλειπε από τον Γιάννη, αλλά και από τα υπόλοιπα παιδιά που αγωνίστηκαν στο Β Γκρουπ, ήταν οι εμπειρίες από αγώνες. Τώρα που τα παιδιά θα έχουν τις ευκαιρίες να παίζουν πολλές παρτίδες κάθε χρόνο, η πρόοδος θα είναι αλματώδης.
Ο Γιώργος Χαιρέτης έκανε ένα εξαιρετικό τουρνουά και έχασε το χάλκινο μετάλλιο στην κατηγορία U10 στην ισοβαθμία. Το μόνο που έλειπε και στον Γιώργο ήταν η εμπειρία των αγώνων. Μόλις μπήκε στο κλίμα και βρήκε τον ρυθμό του, έκανε ένα εντυπωσιακό 3/3 στους τελευταίους γύρους.
Ο Κώστας Στειακάκης έδειξε ότι βελτιώνεται σταθερά. Από το 1.5/7 που είχε κάνει τον Σεπτέμβριο στο 6ο open του Σ.Ο.Η., έφτασε στο 7ο να κάνει 3,5/7. Στον τελευταίο γύρο, με νίκη, εξασφάλιζε μετάλλιο στην U10. Δεν το πέτυχε τελικά, αν και ήρθε πολύ κοντά. Έδειξε όμως και αυτός ότι βελτιώνεται με γοργούς ρυθμούς και τα μετάλλια θα έρθουν.
Η Δέσποινα και η Ολυμπία έκαναν ένα πολύ καλό τουρνουά και ήταν και αυτές μέχρι τον τελευταίο γύρο μέσα στα μετάλλια στις κατηγορίες των κοριτσιών. Δεν χρειάζεται να στενοχωριούνται που το μετάλλιο τελικά δεν ήρθε. Το μέλλον τους ανήκει, αρκεί να συνεχίσουν να προσπαθούν.
Θα ήθελα να σταθώ λίγο παραπάνω στον «μικρό» της ομάδας. Ο Κώστας Σαλούστρος προπονείται με την ομάδα κάτι λιγότερο από 3 μήνες. Ίσως κανείς δεν περίμενε ότι σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα και χωρίς καμιά απολύτως εμπειρία από αγώνες θα κατάφερνε κάτι παραπάνω από το να πάρει την εμπειρία της συμμετοχής σε ένα τουρνουά, κάτι έτσι κι αλλιώς σπουδαίο. Ο Κώστας όμως μας εξέπληξε όλους θετικά. Έδειξε μεγάλο πάθος και μαχητικότητα στις παρτίδες του αλλά και οξυδέρκεια. Όχι μόνο πήρε το βάπτισμα του πυρός, αλλά «σκόραρε» και μάλιστα δις!!
Οι δύο αυτές νίκες τον έφεραν μια ανάσα από τα μετάλλια του U8.
Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι ο Κώστας έδειξε μια αγάπη για το σκάκι, ένα πάθος για τους αγώνες και μια μαχητικότητα, ένα πείσμα θα έλεγα, που δείχνουν ότι στα επόμενα τουρνουά το να κερδίζει δεν θα αποτελεί έκπληξη.
Θέλουμε να δώσουμε συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά που αγωνίστηκαν στο Β Γκρουπ. Εκπροσώπησαν επάξια όχι μόνο τον Σκακιστικό Όμιλο Ανωγείων, αλλά και τον τόπο τους. Τα Ανώγεια. Έδειξαν ότι προοδεύουν με γρήγορους ρυθμούς. Ότι η δουλειά που γίνεται στον σύλλογο αρχίζει να αποδίδει καρπούς. Το μέλλον τους ανήκει! Στο Α Γκρουπ, τα πράγματα ήταν βέβαια πιο δύσκολα, αλλά η εμφάνιση των σκακιστών μας ήταν άκρως ικανοποιητική. Ο Δημήτρης Νταγιαντάς, στην πρώτη του συμμετοχή στο Α Γκρουπ (μετά από 3 συμμετοχές στο Β) κατάφερε να κάνει 2 νίκες, αλλά το σημαντικότερο είναι το σκάκι που έπαιξε στις παρτίδες που έχασε. Ειδικά σε δύο περιπτώσεις, κατάφερε να βάλει πάρα πολλά προβλήματα στους εμπειρότερους και σαφώς ανώτερους αντιπάλους του. Νομίζω ότι τα συμπεράσματα που θα βγουν από τις παρτίδες και η εμπειρία από αυτή τη συμμετοχή θα συνεισφέρει θετικά στο μέλλον. Ο Μανόλης Νταγιαντάς αγωνίστηκε σε 4 παρτίδες και έκανε 3 / 4. Τζούλια και Άννα έδειξαν ότι προοδεύουν συνεχώς. Οι μικροί σκακιστές του συλλόγου μας, απέδειξαν ότι γίνεται μια σοβαρή προσπάθεια στον Σ.Ο. Ανωγείων και ότι το μέλλον θα είναι ακόμα καλύτερο. Φιλοδοξούμε στο τουρνουά του Μαϊου να αγωνιστούμε με 20 σκακιστές! Είμαι σίγουρος ότι η προπόνηση του Σαββάτου θα είναι διαφορετική από όλες τις άλλες. Τα παιδιά πια γνώρισαν τις δυνατότητες τους. Η αυτοπεποίθηση τους είναι στα ύψη και ξέρουν ότι μπορούν να κοιτάζουν όλο και πιο ψηλά!
«Ο γιος του άλλου τόπου»
09/01/2013
–Παραστασιακό Δρώμενο για παιδιά με στοιχεία Θεατρικού Παιχνιδιού
«Οι ήρωες μας, o Μανωλιός και η Ανέμη, κάνουν ένα μαγικό ταξίδι στους ονειρεμένους κόσμους των παραμυθιών. Αφετηρία τους το ανώγι του αρχοντικού, η σοφίτα όπου η Ανέμη περνά τον ελεύθερό της χρόνο. Ο Μανωλιός, ο παραγιός του σπιτιού, σκέφτεται να ξενιτευτεί διότι οι συνθήκες στο χωριό έχουν αλλάξει πολύ. Η Ανέμη συμβουλεύει το Μανωλιό και του διηγείται ένα παραμύθι για τον Ξένο, το γιο του άλλου τόπου και της άλλης χώρας……..»
Το παραμύθι είναι εμπνευσμένο από λαϊκά παραδοσιακά παραμύθια και έχει ως στόχο να παρασύρει τα παιδιά στη χαρά του παιχνιδιού, της αναπαράστασης και της συμμετοχής στη δράση. Παράλληλα ψυχαγωγεί, διασκεδάζει προβληματίζει και επιδιώκει τον αλληλοσεβασμό, την συνύπαρξη και την ισορροπία με τον εαυτό μας και στις σχέσεις μας με τους άλλους.
Το Θεατρικό Δρώμενο και η συνεργασία με το Σύλλογο Παιδαγωγών-Εμψυχωτών Θεατρικού Παιχνιδιού «Παιδαγωγική Θεάτρου Κρήτης» αποτελεί συνέχεια της μουσειοπαιδαγωγικής δράσης του Μουσείου Αγροτικής Ιστορίας και Λαϊκής Τέχνης στον Αρόλιθο.
Η παράσταση θα παίζεται τις Κυριακές του Ιανουαρίου και του Φεβρουαρίου στις 12:00 το μεσημέρι. Η είσοδος για τα παιδιά είναι 5,00 € για τους γονείς δωρεάν. Δηλώστε τη συμμετοχή σας στο 2810 821050. Περιορισμένος αριθμός θέσεων.
”ΟΣΟ ΜΙΚΡΟΣ…”
06/01/2013
Όσο μικρός ο άνθρωπος και αν είναι αν σηκώσει,
ανάστημα στη λευτεριά που θέλει θα σιμώσει.
Κι όσο κι αν θένε οι δυνατοί σκλάβο να τον κρατούνε,
και με φοβέρες κι απειλές να τον περιφρονούνε,
και να του λένε ειρωνικά κουράγιο κακομοίρη,
θα ‘ρθει μια μέρα στση χαράς να ‘χεις αδερφομοίρη.
Κι ωσάν το καθαρό ουρανό που συννεφιά δεν έχει,
κι ο ήλιος βγαίνει ξέγνοιαστος το κόσμο να προσέχει,
δίχως να βλέπει του βοριά τη μπάντα πως μανίζει
και σύννεφα τον ουρανό σιγά σιγά γεμίζει.
Έκεια που λέει πως είναι ευγιά στο χιονιστή γυρίζει
και με βροντές και αστραπές την πλάση πλημμυρίζει
Η στούπα πέφτει χαχαλιές με κοκοσάλι ομάδι
και παίρνει ο κόσμος τη μορφή του μαυρισμένου Άδη.
Άνθρωποι,ζώα και πουλιά τόπο να βρουν γυρένε,
απ’ του καιρού τη μάνητα για να γλιτώσουν θένε.
Έτσα του σκλάβου τη ψυχή που η σπίθα τηνε καίει,
γίνεται φλόγα και φωθιά και λευτεριά γυρεύει.
Τα κόκαλα ντου αδιαφορεί στο μπέτη τζη αν ‘φήσει,
αρκεί η γενιά που έρχεται ελεύθερη να ζήσει.
Χωρίς θυσίες λευτεριά ποτέ δεν αποχτάται,
δίχως αξίες άνθρωπος καθόλου δε λογάται.
—Ένα ποίημα από τον Βασίλη Σμπώκο (Λουκά) του Ατζαρομάνωλα για τους αναγνώστες της ΑΝΩΓΗ.
Ενας χρόνος έντονος και στην Αρχαιολογία, με επεισόδια όχι πάντα θετικά, υπήρξε το 2012. Η μεγάλη κλοπή στην Ολυμπία σημαδεύει τη χρονιά που πέρασε, όσο κι αν τα αρχαία βρέθηκαν τελικώς και επέστρεψαν στη θέση τους. Υπήρξαν πάντως ενδιαφέρουσες εξελίξεις σε διάφορα μέτωπα. Η επαναλειτουργία του Ακρωτηρίου με το νέο στέγαστρο, μεγάλες αρχαιολογικές εκθέσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, που βεβαίως συνεχίζονται, συνέδρια χάρη στα οποία δημοσιοποιήθηκαν νέες ανασκαφές και σπουδαία ευρήματα, η καλή πορεία των αναστηλωτικών έργων στην Ακρόπολη και η άριστη πορεία των έργων του ΕΣΠΑ, η εν εξελίξει είσοδος της ψηφιακής τεχνολογίας στην ξενάγηση μουσείων συνιστούν βήματα προς τα εμπρός, παρά τη δεινή θέση στην οποία έχει περιπέσει και ο τομέας της πολιτιστικής κληρονομιάς.
Το 2012, έτος μνημονίου – ας μην ξεχνάμε -, καταγράφεται επίσης ως το έτος που το υπουργείο Πολιτισμού υποβιβάστηκε σε Γραμματεία του υπουργείου Παιδείας, κάτι που ως αυτή τη στιγμή μόνο αρνητικά πιστώνεται. Η αλλαγή πολιτικής ηγεσίας, η περικοπή του προϋπολογισμού, η αναμενόμενη πώληση της έδρας του (προκειμένου να καταβάλλει μίσθωμα εν συνεχεία!), ακόμη και η αλλοπρόσαλλη πολιτική μερίδας αρχαιολόγων στην κατάδειξη προβλημάτων προκάλεσαν σύγχυση και απαισιοδοξία.
Σωστικές είναι στην πλειονότητά τους οι μεγάλες ανασκαφές που γίνονται σήμερα στην Ελλάδα – ας είναι καλά τα μεγάλα έργα, όπως το μετρό της Θεσσαλονίκης για παράδειγμα -, και ανάλογα είναι τα ευρήματα. Από αυτά «Το Βήμα» έχει επιλέξει δέκα και τα παρουσιάζει χωρίς σειρά σπουδαιότητας.
ΖΩΜΙΝΘΟΣ
Το μυστήριο αποκαλύπτεται
Στον δρόμο προς την Ιδα και το Ιδαίον Αντρον η Ζώμινθος αποκαλύπτει το μυστικό της. Η πολυτέλεια του κτιρίου που ανασκάπτεται στα 120 μ. πάνω στον Ψηλορείτη από την Εφη Σαπουνά-Σακελλαράκη και το πλήθος των λατρευτικών αντικειμένων που έρχονται στο φως, μεταξύ των οποίων τα χάλκινα ειδώλια, ο μεταλλικός κύλινδρος με τα χαραγμένα φίδια (το σκήπτρο του ιερέα), τα θυμιατήρια, τα χάλκινα εγχειρίδια και κύπελλα, ρυτά και πολλά αναθήματα, δείχνουν ότι σε αυτό το κτίριο υπήρχαν επίσημοι χώροι τελετών και σπουδαίο ιερό. Μετά την τελευταία ανασκαφή η πιθανότητα να επρόκειτο για το κτίριο που χρησιμοποιούσαν οι ιερείς του Ιδαίου Αντρου τον χειμώνα μεταφέροντας εκεί τη δραστηριότητά τους είναι μεγάλη.
Απο ΤΟ ΒΗΜΑ
«Ρωμαίικη ψυχή»
04/01/2013
Του Ιωάννου Κων. Νεονάκη MD, MSc, PhD.
Πριν από δύο χρόνια ο Δήμος Ηρακλείου στις καλοκαιρινές του εκδηλώσεις στο ανοιχτό κηποθέατρο «Όαση» είχε προσκαλέσει τα μέλη του πολιτιστικού συλλόγου “Magna Graecia» («Μεγάλη Ελλάδα») από τα ελληνόφωνα χωριά της Ιταλίας για να δώσουν μια συναυλία με τραγούδια του τόπου τους. Στην αρχή της εκδήλωσης μάς μίλησε ο πρόεδρος του συλλόγου, ένας συνταξιούχος εκπαιδευτικός. Στάθηκε στη μέση της σκηνής και με σπαστά Ελληνικά και τρεμάμενη από τη συγκίνηση φωνή ξεκίνησε να μιλάει. «Αδέρφια, χαίρομαι που σάς βλέπω και είμαι κοντά σας» ήταν τα πρώτα του λόγια που αργά και με δυσκολία άρθρωσε από την πολλή συγκίνηση και το πνίξιμο στο λαιμό. Όλο του το κορμί έκλαιγε εκείνη την ώρα. Έκλαιγε το κλάμα της μεγάλης χαράς, του πραγματικού οντολογικού συναισθήματος που βγαίνει από τα βάθη της ψυχής, από την αρχή της ύπαρξης και πυρπολεί. Και εμείς συγκινηθήκαμε. Και εμείς ανταποδώσαμε το χαιρετισμό βουρκωμένοι και όλοι μαζί αγκαλιαστήκαμε νοερά, εκεί στη σιωπή του αχνού φωτός, σε μιαν ενότητα, σε μίαν ύπαρξη, σε ένα σώμα. Σ’ αυτό το αιώνιο, αναλλοίωτο σώμα των Ρωμηών, σ’ αυτήν την κοινότητα, σ’ αυτήν την κοινωνία των συγκαιρινών, των τεθνεώτων και των ερχομένων. Σε αυτό το σώμα, το ρωμαίικο, το ελεύθερο, το συνεχώς διευρυνόμενο, που πορεύεται όρθιο, υπερήφανο και χαρούμενο προς το τέλος, προς την ολοκλήρωση των εσχάτων.