Πολιτισμός

Πρωταπριλιά εδιάλεξε  ο Μύρως να μισέψει..
Γι’ αυτό ακόμα δεν μπορεί κιανείς να το πιστέψει..
Έντεκα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από εκείνη την Πρωταπριλιά του 2002 που ο μεγάλος Ανωγειανός μαντιναδολόγος και ερμηνευτής Μύρων Σκουλάς έφυγε για το μεγάλο ταξίδι,αφήνοντας όμως στον τόπο μας παντοτινή κληρονομιά τη μουσική,τους στίχους και το μερακλίκι του.
Γεννημένος στα Ανώγεια το 1954 ο Μύρων άφησε το δικό του στίγμα στην μουσική παράδοση των Ανωγείων.
Ο δίσκος του ”Κρητική καντάδα” που κυκλοφόρησε στα μέσα της δεκαετίας του ’80 μαζί με τον Μιλτιάδη Σκουλά έγραψε ιστορία δίνοντας μετέπειτα στο μαντολίνο κύριο λόγο στην μουσική της Κρήτης.http://www.youtube.com/watch?v=f6B4eY1eHQ4
Ο Μύρων είχε τέσσερις προσωπικούς δίσκους και πολλές συμμετοχές σε δουλειές άλλων καλλιτεχνών.Έγραψε πολυάριθμες μαντινάδες που τραγούδησαν γενιές Ανωγειανών και συνεχίζουν μέχρι σήμερα να ακούγονται στα στενά των Ανωγείων στις καντάδες των νεαρών.
Το τραγούδι του, η στάση ζωής του και η λεβεντιά του αποτελούν φάρο για τον τόπο μας που τίμησε όσο λίγοι.
Αθάνατος!
Στην αγκαλιά σου αισθάνομαι σαν το μωρό κοπέλι…
Που πέρα από τση μάνας του άλλη αγκαλιά δε θέλει..
 ——————————————————-
Στην αγκαλιά σου ένιωσα το κόσμο να πογέρνει…
κι η πεθυμιά μου στους ουρανούς να σε κρατεί να βγαίνει..
——————————————————–
Γέλιο θα κάμω τεχνητό στα χείλη να προβαίρνει….
γιατί είναι η μαύρη μου καρδιά βαριά τραυματισμένη..
 ——————————————————
Κανένα από τα όνειρα που κάνω δε γλιτώνει…
γιατί τα βλέπει η μοίρα μου τσ’αυγές και τα σκοτώνει…
 ————————————————–
Καλλιά στα όρη μοναχός στο δάσος με τσι πρίνους…
παρά σε κήπο με πολλούς ψεύτικους άσπρους κρίνους…
 ————————————————-
Όλη η ζωή μου ένας καημός μα δεν παραπονιέμαι..
Μόνο το τέλος μου συχνά πιο θα ‘ναι αναρωτιέμαι…

Από www.goodnet.gr

Τα τελευταία χρόνια, μια νέα πρωτοβουλία για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και παράλληλα τη βιώσιμη ανάπτυξη αγροτικών περιοχών, έχει ξεκινήσει στην Ευρώπη. Η πρωτοβουλία αυτή βασίστηκε στην αναγκαιότητα προστασίας του περιβάλλοντος, με τρόπο που να είναι επωφελής τόσο για το σύνολο των χαρακτηριστικών μιας περιοχής όσο και για τον άνθρωπο που κατοικεί και θα πρέπει να επιβιώσει εκεί.

Τα προβλήματα προστασίας, διαχείρισης αλλά κι εξεύρεσης – κυρίως τα τελευταία χρόνια – των απαραίτητων πόρων για την επίτευξη των παραπάνω στόχων, είναι αυτά που έχουν οδηγήσει πολλούς διεθνείς οργανισμούς και τοπικούς φορείς να αναθεωρήσουν τα σχέδια και τις πρακτικές διαχείρισης του Φυσικού Περιβάλλοντος.

Μία από τις προσπάθειες που φαίνεται ότι αντιμετωπίζουν εκ του αποτελέσματος, τα παραπάνω προβλήματα και αναγκαιότητες είναι τα γεωπάρκα, το “προφίλ” των οποίων σκιαγραφεί ο Δρ. Χαράλαμπος Φασουλάς, συντονιστής Γεωπάρκου Ψηλορείτη και Ελληνικού Φόρουμ Γεωπάρκων.

Τα γεωπάρκα, τονίζει ο κ. Φασουλάς, είναι περιοχές που στοχεύουν στην προστασία και ανάδειξη του συνόλου των στοιχείων της γης ενός τόπου, με έμφαση στα πετρώματα και το ανάγλυφο και τη χρήση τους για τη βιώσιμη τοπική ανάπτυξη αγροτικών περιοχών. Βασικοί στόχοι τους είναι η βιώσιμη διαχείριση των περιοχών τους και η στήριξη της τοπικής οικονομίας και των προϊόντων μέσα από την ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών τουρισμού, όπως ο γεωτουρισμός.

Τα γεωπάρκα μπορεί να είναι προστατευόμενες ή υπό διαχείριση περιοχές, με ξεκάθαρα όρια, σημαντικό πλούτο γεωλογικών και γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών, πλούσια χλωρίδα και πανίδα, όπως επίσης και πολιτισμικό κεφάλαιο. Τα γεωπάρκα, σύμφωνα με τον ίδιο, περιλαμβάνουν θέσεις ιδιαίτερου γεωλογικού ενδιαφέροντος, που ονομάζονται γεώτοποι, όπως επίσης περιβαλλοντικού, ιστορικού και πολιτισμικού ενδιαφέροντος, οι οποίες συνδέονται μέσα από δίκτυα περιπατητικών, περιηγητικών και άλλων διαδρομών.

Τα γεωπάρκα θα πρέπει να έχουν έναν ισχυρό φορέα διαχείρισης, κατάλληλο για την εξεύρεση των αναγκαίων ανθρώπινων και οικονομικών πόρων για τη λειτουργία τους και θα πρέπει να διαχειρίζονται τις περιοχές τους με βάση τις αρχές βιώσιμης, τοπικής ανάπτυξης και προστασίας του περιβάλλοντος.

“Το σημαντικό και ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των γεωπάρκων είναι ότι στην ουσία δημιουργούνται από τους ίδιους τους κατοίκους και τις τοπικές αρχές και αντιπροσωπεύουν μια bottom – up προσέγγιση, σε αντίθεση με τις υπόλοιπες προστατευόμενες περιοχές που συνήθως επιβάλλονται από τις κεντρικές αρχές στη βάση. Ένα άλλο πολύ σημαντικό, διακριτό χαρακτηριστικό τους είναι ότι όλα τα γεωπάρκα αξιολογούνται κάθε τέσσερα χρόνια με συγκριμένη μεθοδολογία και από ειδικούς αξιολογητές διεθνών οργανισμών και εφόσον δεν πληρούνται τα προκαθορισμένα στάνταρ ποιότητας προσφερόμενων υπηρεσιών και προϊόντων μπορεί να χάσουν την αναγνώριση αυτή” σημειώνει ο κ. Φασουλάς.

Ευρωπαϊκά Γεωπάρκα

Τα Ευρωπαϊκά Γεωπάρκα, επισημαίνει ακόμα ο κ. Φασουλάς, ιδρύθηκαν ως θεσμός με τη μορφή δικτύου το 2000 από τέσσερις αγροτικές περιοχές της Ευρώπης ανάμεσα στις οποίες και το Απολιθωμένο Δάσος Λέσβου. Το 2001 εντάχθηκε στο Δίκτυο Ευρωπαϊκών Γεωπάρκων και η περιοχή του Φυσικού Πάρκου του Ψηλορείτη, ενώ σχετικά πρόσφατα και άλλες δύο περιοχές, ο Χελμός Βουραϊκός από την Πελοπόννησο και ο Βίκος – Αώος από την Ήπειρο. Με την ένταξη των δύο αυτών περιοχών δημιουργήθηκε στην Ελλάδα το αντίστοιχο Φόρουμ των Ελληνικών Γεωπάρκων, με σκοπό τον συντονισμό και την προώθηση του έργου των Γεωπάρκων σε εθνικό επίπεδο. Στο Φόρουμ αυτό εκτός από τα γεωπάρκα συμμετέχει και η Εθνική Επιτροπή για την UNESCO, το ΙΓΜΕ, τα υπουργεία Τουρισμού και Περιβάλλοντος και άλλοι ακαδημαϊκοί φορείς.

Τόσο το Φόρουμ όσο και τα ίδια τα γεωπάρκα προσπαθούν να προβάλουν το έργο τους και τις περιοχές τους μέσα από ποικίλες εκδηλώσεις. Πρόσφατα συμμετείχαν για δεύτερη χρονιά στη Διεθνή Τουριστική έκθεση του Βερολίνου, όπου μαζί με άλλα γεωπάρκα έλαβαν το τρίτο βραβείο για μη Κυβερνητικούς Φορείς. Στην έκθεση αυτή, με τη μορφή πόστερς και άλλων εκθεμάτων προβλήθηκαν οι δυνατότητες γεωτουρισμού και οικοτουρισμού στην Ελλάδα, τα ιδιαίτερα τοπικά προϊόντα των γεωπάρκων, καθώς και το έργο τους στην προστασία και διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος.

Παράλληλα, τα γεωπάρκα, στο πλαίσιο των Διεθνών Συνεδρίων που διοργανώνουν έχουν πραγματοποιήσει δύο θεματικές τουριστικές εκθέσεις για να προβάλλουν το έργο τους. Επίσης, στην Ελλάδα το Ελληνικό Φόρουμ Γεωπάρκων διοργάνωσε, τον περασμένο Ιανουάριο, σε συνεργασία με την Εθνική Επιτροπή της UNESCO εκδήλωση στην Αθήνα για την προβολή του έργου των γεωπάρκων στο θέμα της πρόληψης των φυσικών καταστροφών.

Η σχέση των γεωπάρκων με την UNESCO είναι πολύ στενή, αφού με βάση το πρότυπο των ευρωπαϊκών γεωπάρκων, η τελευταία δημιούργησε τα Παγκόσμια Γεωπάρκα υπό τη στήριξή της. Πρόσφατα έγινε, μάλιστα, στα γραφεία της UNESCO στο Παρίσι, η 31η Συνάντηση του Δικτύου των Ευρωπαϊκών Γεωπάρκων και, παράλληλα, πραγματοποιήθηκε ανοικτή εκδήλωση για τις εθνικές αντιπροσωπίες, τους πρεσβευτές και τα στελέχη του οργανισμού, όπου προσφέρθηκαν τοπικά προϊόντα των γεωπάρκων κι έγινε ενημέρωση για το έργο τους.

Μια νέα σπουδαία διάκριση για τον σκηνοθέτη Νίκο Νταγιαντά καθώς απέσπασε δυο βραβεία στο 15ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης 2013,για το ντοκιμαντέρ του ”Little Land” ,ένα χρόνο μετά το βραβείο FIPRESCI  για την ταινία του ”Σαγιόμι”.

Ο Ανωγειανός σκηνοθέτης κέρδισε το βραβείο  της WWF που απονέμεται σε ταινία της ενότητας «Κοινωνία και Περιβάλλον», με θέμα το περιβάλλον και την αμφίδρομη σχέση του ανθρώπου με τη φύση. Η φετινή κριτική επιτροπή της WWF απαρτιζόταν από τους εκπρόσωπους της WWF Ελλάς, Γιώργο Βελλίδη, Ιάσων Κάντα και Κώσταντινο Λιαρίκο.

Το δεύτερο βραβείο είναι αυτό της τηλεοπτικής προβολής της ΕΡΤ 3 για την ενότητα ”Κοινωνία και Περιβάλλον”, το οποίο και κέρδισε εξ ημισείας μαζί το ντοκιμαντέρ ”Νομάδες του Χειμώνα” του σκηνοθέτη Μανιέλ Φον Στιρλέρ. Τo βραβείο συνοδεύεται από έπαθλο 1500  ευρώ για καθεμιά ταινία, ενώ οι βραβευμένες ταινίες θα προβληθούν από την ΕΡΤ3,με την επιτροπή να απαρτίζεται από τους Γιώργο Μπότσο,Δημήτρη Βέτα και Γρηγόρη Γκίνο.

Λίγα λόγια για το ”Little Land”:

Το ντοκιμαντέρ είναι Ελληνικής και Γαλλικής παραγωγής, έχει διάρκεια 52 λεπτών και είναι μια παραγωγή της Anemon Productions.H μουσική είναι του Τone Soprano και η διεύθυνση Φωτογραφίας του Στέλιου Αποστολόπουλου.

Υπόθεση:

Με την έναρξη της κρίσης στην Ελλάδα, όλο και περισσότεροι άνεργοι νέοι στρέφονται προς την επαρχία, ελπίζοντας να αλλάξουν την ζωή τους προς το καλύτερο. Η ταινία ακολουθεί τον 35 χρόνο Θοδωρή , ο οποίος εγκαθίσταται στο απομακρυσμένο νησί της Ικαρίας με σκοπό να ζήσει από τη γη. Εκεί ανακαλύπτει μια κοινωνία που στηρίζεται στην αυτονομία και τη συνεργασία και ανθρώπους που ζουν περισσότερο και καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο, καθιστώντας το νησί μια από τις ελάχιστες ”μπλε ζώνες” του πλανήτη, όπου οι κάτοικοι απολαμβάνουν ιδιαίτερη μακροζωία. Ο σκηνοθέτης αναζητεί τα μυστικά της Ικαρίας ,ανακαλύπτοντας πως οι ριζικά διαφορετικές ζωές των κατοίκων του νησιού μας αφορούν άμεσα, ιδιαίτερα σε περιόδους οικονομικής και κοινωνικής αναταραχής.

 

Με ιδιαίτερη επιτυχία πραγματοποιήθηκαν, την Παρασκευή 22 Μαρτίου στο αμφιθέατρο του Δημοτικού Σχολείου, οι εορταστικές εκδηλώσεις για  τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου. Οι μαθητές της Έκτης τάξης, παρουσίασαν θεατρικό δρώμενο για τα γεγονότα της Ελληνικής επανάστασης, συνοδευόμενο από προβολή βίντεο και τραγούδια. Στη συνέχεια οι μαθητές του Νηπιαγωγείου παρουσίασαν τη δική της  γιορτή και μετέδωσαν με το δικό τους μοναδικό τρόπο το μήνυμα της Επανάστασης.

Σε ανακοίνωση του το Γυμνάσιο Ανωγείων αναφέρει: «Με ιδιαίτερη χαρά σας γνωρίζουμε την σημαντική επιτυχία της μαθήτριας της Τρίτης τάξης του Γυμνασίου Ανωγείων, Ελευθερίας Δαφέρμου, η οποία αναδείχθηκε έβδομη και απέσπασε έπαινο στον ΙΑ΄ Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό Δοκιμίου (σχολικού έτους 2012-2013), τον οποίο διεξήγε το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος», με έδρα τα Χανιά και με θέμα «1913-2013: 100 χρόνια από την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα».

Ειδικότερα, τρεις μαθήτριες του Γυμνασίου Ανωγείων, οι Ελευθερία Δαφέρμου, Ιωάννα Σφακιανάκη και Φωτεινή Σωπασή, οι οποίες φοιτούν στην Τρίτη Γυμνασίου, έλαβαν μέρος στον διαγωνισμό με πρωτότυπες εργασίες τους (έως 2000 λέξεις), στις οποίες καλούνταν να αναφερθούν στην ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, καθώς και να αναδείξουν τους τρόπους αναπαράστασης του σημαντικού αυτού ιστορικού γεγονότος, τη θεματολογία και τους συμβολισμούς που περιέχονται σε πέντε προτεινόμενα από το ίδρυμα ποιήματα. Στόχος ήταν να ανακαλύψουν τον τρόπο θέασης της ένωσης με τα μάτια των ποιητών της εποχής.

Και τα τρία δοκίμια απέσπασαν πολύ θετικά σχόλια από την επιτροπή αξιολόγησης. Ειδικά το γραπτό της Ελευθερίας Δαφέρμου αξιολογήθηκε ως ιδιαίτερα καλό, αποσπώντας βαθμολογία 89 στα 100. Επιπλέον, η συμμετοχή της Ελευθερίας ήταν η μοναδική από το Ρέθυμνο και μια από τις τέσσερις από όλη την Κρήτη, η οποία κατόρθωσε να επιτύχει μια θέση στις δέκα πρώτες εργασίες, στις οποίες και θα απονεμηθεί έπαινος. Ας σημειωθεί ότι οι συμμετοχές πανελλαδικά ανέρχονταν σε εκατό. Θα θέλαμε να συγχαρούμε και τις τρεις μαθήτριες για την εξαιρετική προσπάθειά τους, η οποία απαίτησε πολλές ώρες έρευνας και ενασχόλησης με το θέμα. Ιδιαίτερα συγχαρητήρια αξίζουν στην Ελευθερία Δαφέρμου για την διάκρισή της.

Σε μια εποχή όπου η χρησιμοθηρία έχει αναδειχθεί σε αξία είναι ιδιαίτερα συγκινητικό και ενθαρρυντικό το γεγονός ότι οι μαθητές μας εξακολουθούν να αγαπούν και να καλλιεργούν το πνεύμα και τον λόγο, τα οποία άλλωστε, θα αποτελέσουν τα πολυτιμότερα εφόδια στην  ζωή τους. Οι εργασίες των μαθητριών μας θα αναρτηθούν σύντομα στον ιστότοπο του σχολείου μας: gym-anogeion.reth.sch.gr»

 

26 Mαρτίου 2013

Γυμνάσιο

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα τίμησαν τα Ανώγεια την ιστορική επέτειο  της 25ης Μαρτίου του 1821 όπου οι Έλληνες ύψωσαν το λάβαρο της Επανάστασης για να αποτινάξουν από πάνω τους τον Τουρκικό ζυγό.

Πλήθος Ανωγειανών συγκεντρώθηκαν σήμερα το πρωί στην πλατεία Αρμί, παρά τον δυνατό άνεμο που πνέει και στα Ανώγεια από τα ξημερώματα.

Αρχικά τελέστηκε δοξολογία στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννη και στην συνέχεια ο εκπαιδευτικός κ. Στέφανος Κατσιλίανος ανέπτυξε το ιστορικό της ημέρας.

Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων στο ηρώο του ανωγειανού αγωνιστή , εκ μέρους του Δήμου Ανωγείων ,του Αστυνομικού τμήματος, της εθνικής αντίστασης και του Λυκείου-Γυμνασίου και Δημοτικού σχολείου.

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με παρέλαση της μαθητιώσας νεολαίας με τους μικρούς και μεγάλους μαθητές να εισπράττουν το θερμό χειροκρότημα των παρευρισκόμενων.

Χρόνια πολλά σε όλους τους Έλληνες.

 

Ο πανηγυρικός λόγος από τον καθηγητή Στέφανο Κατσιλιάνο

(Ο βασικός κορμός του λόγου αυτού ανήκει σε συνάδελφο καθηγητή, ο οποίος τον εκφώνησε πριν  από 4 χρόνια

σε λύκειο της Αθήνας (2ο ΕΠΑΛ Αχαρνών).

Ελαφρώς τροποποιημένος και προσαρμοσμένος, στα σημερινά δεδομένα, εκφωνήθηκε από τον κ. Στέφανο Κατσιλιάνο, καθηγητή Φυσικής Αγωγής του Σταυράκειου Γυμνασίου Ανωγείων, την 25η Μαρτίου 2013.)

 

Ο λόγος αυτός απευθύνεται σε μαθητές. Όσοι από εσάς  όμως θεωρούν ότι η ζωή συνεχίζει να τους διδάσκει, σήμερα θα λέγονται «μαθητές». Οι υπόλοιποι θα λέγονται «δάσκαλοι».

 

«Αγαπητέ μαθητή,

Σκέφτηκα να σου µιλήσω για τον Καραΐσκάκη, αλλά το µυαλό σου θα πάει στο γήπεδο του Ολυμπιακού.
Σκέφτηκα να σου µιλήσω για το 21, αλλά ο νους σου θα πάει στην Ορίτζιναλ και την ΑΕΚ.
Συλλογίστηκα πολύ, για να καταλήξω αν αξίζει να σε ταλαιπωρήσω για κάτι τόσο µακρινό, τόσο ξένο. Δύο αιώνες πίσω κάποια γεγονότα…

Τι να λένε σε σένα; Σε εσένα που ßιάζεσαι να φύγεις, να πας για καφέ, στο Facebook ή για κάτι άλλο. Άσε που έχεις και την κουραστική παρέλαση των50 μέτρωννα ακολουθεί…

Θα σου µιλήσω λοιπόν προσωπικά.

Εγώ ο δάσκαλος που δουλεύω στο ελληνικό σχολείο, σε εσένα που είσαι εδώ ένα, δύο, τρία  ή και περισσότερα χρόνια, θα σου µιλήσω σταράτα για να σου εκφράσω δυο σκέψεις µου.

Οι µαθητές που συνάντησα µέσα στις τάξεις, οι µαθητές που δίδαξα φέτος, στην συντριπτική τους πλειονότητα µε σεßάστηκαν, αν και δεν ανταποκρίθηκαν όλοι στις απαιτήσεις του µαθήµατος.

Αρκετοί όµως από τους υπόλοιπους µαθητές δε µε σεßάστηκαν, µε προσέßαλαν με έργα, µε λόγια, µε ύßρεις, δείχνοντας ένα χαρακτήρα και ένα ήθος, που µε σόκαρε, που µε έßαλε σε µελαγχολικές σκέψεις.

Αυτό το φαινόµενο αποδεικνύει πως κάτι σαθρό υπάρχει στο νεοελληνικό σχολείο, πως εκτός του γνωστικού ελλείµµατος το σχολείο μας σήμερα χωλαίνει δραµατικά και στο ηθικοπλαστικό του έργο, στη διαµόρφωση δηλαδή των µαθητικών ψυχών και πνευµάτων, της συνείδησης και του ήθους.
Και η ευθύνη για αυτήν την αποτυχία είναι ευθύνη αποκλειστικά δική µας, των «μεγάλων», των δασκάλων σας και των γονιών σας. Δεν έχουµε κατορθώσει να σας δείξουµε πως χωρίς αρχές η ζωή σας αύριο θα είναι µια κόλαση, πως χωρίς όνειρα και στόχους θα χρειαστείτε υποκατάστατα, θα καταφύγετε πιθανόν σε επιλογές που θα σας ξεφτιλίσουν, θα σας κάνουν να σιχαίνεστε τον εαυτό σας, θα σας γεµίσουν τη ζωή πλήξη και κούραση, θα σας γεράσουν πρόωρα.

 

Η πρωτόγνωρη οικονομική κρίση που διέρχεται ο τόπος δυστυχώς θα αφήσει ανεξίτηλα τα σημάδια της στο χρόνο και θα στιγματίσει και επόμενες γενιές. Τι βολικό όμως που η κυριαρχία της οικονομικής κρίσης επισκίασε τη γενική κρίση αξιών, αρχών και ήθους που πολύ καιρό τώρα βιώνουμε σε κάθε πτυχή της ατομικής, οικογενειακής και κοινωνικής μας ζωής. Άλλωστε, η πρώτη αποτελεί προιόν και παράγωγο της δεύτερης, καθώς τα σκάνδαλα, οι κλεψιές και οι μίζες γίνονται από ανθρώπους καταρχήν ανήθικους και ασυνείδητους.

 

Αν όµως θέλετε µια συµßουλή από ένα δάσκαλο,
σκεφτείτε το παράδειγµα του Μακρυγιάννη, που έφτασε αγράµµατος µέχρι τα πενήντα σχεδόν, για να καταλάßει τότε πως η µόρφωση, η καλλιέργεια ήταν το όπλο που έλειπε από την προσωπική του θήκη. Και κάθισε µε πολλή δυσκολία και χωρίς δάσκαλο και έµαθε πέντε κολλυßογράµµατα, για να µας πει την ιστορία του ßίου του, το παραµύθι της επανάστασης των υπόδουλων Ρωµιών. Αυτό το παράδειγµα είναι για σένα το πιο κατάλληλο.

Και µπορείς πολύ πιο νέος από το στρατηγό Μακρυγιάννη να ακολουθήσεις το δρόµο που εκείνος έδειξε, το µονοπάτι της καλλιέργειας, το δρόµο της παιδείας, τη λεωφόρο της προσωπικής σου προκοπής.

 

Δεν είστε σε τίποτε λιγότερο ικανοί από το νόθο γιο μιας καλογριάς, τον Γιώργη Καραϊσκάκη. Ηταν κι αυτός αθυρόστοµος σαν κι εσάς, αλλά είχε αυτό που µάθαµε σαν µπέσα, ήταν πάνω απ´ όλα ντόμπρος και µπεσαλής.
Αυτό θα θέλαμε να έχετε κι εσείς.

Υπευθυνότητα, µπέσα, τσίπα.

Να αναλαµßάνετε τις ευθύνες σας,
Να απεχθάνεστε την υποκρισία, να σιχαίνεστε το συµφέρον, να µισείτε το ψέµα και την ευθυνοφοßία.
Η αγάπη για τον τόπο του, η λατρεία για την πατρίδα του ήταν αυτό που χαρακτήριζε τη ζωή του Νικήτα Σταµατελόπουλου, του Νικηταρά. Αγωνίστηκε στη διάρκεια της επανάστασης, συνέßαλε στην απελευθέρωση της πατρίδας του κι έπειτα φυλακίστηκε, για να χαθεί σ’ ένα στενοσόκακο του Πειραιά, σχεδόν τυφλωµένος, πάµπτωχος και εγκαταλειµµένος από όλους. Δε ζήτησε τίποτε από την ελεύθερη Ελλάδα. Κι όταν οι γύρω του τον παρακινούσαν να απαιτήσει από την κυßέρνηση µια πλούσια σύνταξη, απαντούσε πως η πατρίδα τον αµείßει πολύ καλά, λέγοντας ψέµατα, για να µην προσßάλει την πατρίδα του.

Είναι δύσκολο, το κατανοώ, το παράδειγµα του Νικηταρά.

Και ειρωνικό ίσως, καθώς οι σημερινοί «επαναστάτες» ή έστω αυτοί που κρατούν τα ηνία της χώρας μας, ζητούν από το λαό θυσίες, εξαθλίωση και αίμα, ενώ στα δικά τους βασιλικά «θέλω» δεν κάνουν καμία έκπτωση.

Αλλά νοµίζω πως κι εσείς είστε ικανοί για τα δύσκολα. Μπορείτε να ακολουθήσετε το δρόµο της αξιοπρέπειας, να προσπαθήσετε τίµια και µε αγωνιστικότητα για σας και για το μέλλον της οικογένειας που αύριο θα κάνετε.

Ξέρω, καταλαßαίνω, αντιλαµßάνοµαι πως σας προτείνω µια διαδροµή ζωής δύσκολη και απαιτητική. Όταν δίπλα σας κυριαρχεί ο εύκολος δρόµος των γονιών, των δασκάλων, των πολιτικών, της εποχής στην οποία µεγαλώνετε.

Όµως κάθε εποχή ελπίζει στους νέους της, περιµένει από αυτούς να σηκώσουν ψηλά και µε επιτυχία τη σηµαία του αγώνα και να οδηγήσουν την πατρίδα τους, τον τόπο τους σε καλύτερες µέρες, σε πιο φωτεινές σελίδες.

Κι όταν ßλέπω την εποχή µας να µαραζώνει χωµένη στην αλλοτρίωση και την τηλεοπτική ανία, να µουχλιάζει από το κυνήγι της ευκολίας, μόνο σε εσάς ελπίζω, στην ειλικρινή σας διάθεση να αγωνιστείτε, να αντισταθείτε,να πολεµήσετε,να νικήσετε.

Και από σεβασμό σε αυτούς που το έπραξαν 200 χρόνια πριν χωρίς κανένα αντάλλαγμα.

Μη µας απογοητεύσετε!!»

 

-->