Με την προβολή της ταινίας  κινουμένων σχεδίων ”Ο δρόμος για το Ελ Ντοράντο” , την Τρίτη 19 Αυγούστου στις 21.15 μ.μ  ,συνεχίζει η ομάδα Ανώγεια Νέοι  τον θερινό  κινηματογράφο στο χωριό στον χώρο πίσω από την Μαθητική Εστία.

Ήδη η προσπάθεια θεωρείτε επιτυχημένη καθώς σε όσες ταινίες έχουν μέχρι σήμερα προβληθεί η συμμετοχή του κόσμου όλων των ηλικιών είναι αρκετά μεγάλη.

Μάλιστα οι οργανωτές καλούν τον κόσμο να ψηφίσει για το είδος των ταινιών που θα ήθελαν να προβληθούν στο μέλλον μέσω της επίσημης σελίδας τους στο facebook στην διεύθυνση https://www.facebook.com/events/739804649412808/

Ευκαιρία πάντως αύριο  για μικρούς και μεγάλους να διασκεδάσουν με μια όμορφη ταινία με την υπόθεση να αναφέρεται σε  δύο Ισπανούς  τυχοδιώκτες που  βρίσκουν τη μυθική πόλη του Ελ Ντοράντο και παριστάνουν τους θεούς. Έχουν όμως να αντιμετωπίσουν την καχυποψία ενός κακού μάγου, αλλά και τα στρατεύματα του Κορτές που αναζητούν την πόλη του χρυσού για να τη λεηλατήσουν.

Καλή διασκέδαση!

Την ικανοποίηση του για την μεγάλη επιτυχία των φετινών εκδηλώσεων του Αυγούστου με αποκορύφωμα την μεγάλη Παγκρήτια Καντάδα και το Φεστιβάλ Χορού εκφράζει σε ανακοίνωση του ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ανωγείων.

Ταυτόχρονα εκφράζει τις θερμές  ευχαριστίες του σε όλους όσοι στήριξαν και υποστήριξαν τις εκδηλώσεις για το σμίξιμο των γενιών στα Ανώγεια.

Αναλυτικά η ανακοίνωση του Πολιτιστικού Συλλόγου Ανωγείων έχει ως εξής:

«Με την μεγαλύτερη καντάδα που έγινε ποτέ στην Κρήτη με τη συμμετοχή τραγουδοποιών, χορευτών, λυράρηδων και μαντολινάριδων από όλη την Κρήτη, το εντυπωσιακό Φεστιβάλ Χορού στο Εθνικό Στάδιο και τις εκδηλώσεις για την παράδοση και τον πολιτισμό με μουσικά και χορευτικά συγκροτήματα από τη Δυτική Κρήτη, που ακολούθησαν στο θέατρο «Νίκος Ξυλούρης» έκλεισαν  στις 15 Αυγούστου, οι φετινές εκδηλώσεις που οργάνωσε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ανωγείων.

Η ρίζα του Ψηλορείτη για μια ακόμα χρονιά στην παρουσία όλη της Κρήτης, σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς, έστειλε το καθάριο μήνυμα ότι οι αιώνιες παραδοσιακές μας αξίες, τα μυριάκριβα ήθη και έθιμα, οι περήφανοι χοροί μας, τα μοναδικά μας τραγούδια και οι ζηλευτές μας μαντινάδες παραμένουν ατόφιες και ζωντανές κόντρα στις πολλαπλές επιθέσεις που δέχεται ο πολιτισμός μας, το φυσικό μας περιβάλλον, η κουλτούρα μας.

Από το κάστρο της λευτεριάς και των αγώνων κατά του Φασισμού και του Ναζισμού η Κρήτη όλη με τα κοπέλια της, τις κοπελιές της και τους ντελικανήδες της χόρεψαν, τραγούδησαν, γλέντησαν και ξεφάντωσαν στα στενοσόκακα των Ανωγείων σε μια καντάδα που έγραψε μια χρυσή σελίδα στην πολιτιστική ιστορία του νησιού.

Η καντάδα απέκτησε ιστορικές διαστάσεις εξαιτίας του γεγονότος ότι ήταν αφιερωμένη στο ΜΕΓΑΛΟ ΨΑΡΟΝΙΚΟ.

Ήταν συγκινητικές οι στιγμές όταν οι κανταδόροι μετά τα μεσάνυχτα έφτασαν έξω από το σπίτι του Νίκου Ξυλούρη, στο Περαχώρι, με τον Ψαραντώνη και τις αδερφές του Νίκου να τους υποδέχονται για να τους τρατάρουν.

Πολλές από τις μαντινάδες ήταν αφιερωμένες στον άνθρωπο που με τη φωνή του και τη «Ξαστεριά» ένωσε τους Έλληνες σε δύσκολες στιγμές για την πατρίδα και τη Δημοκρατία.

Είχε προηγηθεί στο κατάμεστο Στάδιο Ανωγείων ένα μοναδικό θέαμα με μικρούς και μεγάλους χορευτές από τα Χανιά, το Ρέθυμνο, το Ηράκλειο, και το Λασίθι να χορεύουν στα βήματα της παράδοσης, συρτούς , σούστες, μαλεβιζιώτες και πεντοζάληδες.

Με φόντο τον Ψηλορείτη, το πρόγραμμα άνοιξε με τον Πυρρίχιο Ανωγειανό Πηδηχτό, με τα βαριά βήματα των χορευτών  να…σκεπάζουν το κλάμα του Δία στο Ιδαίο Άντρο για να μην πέσει θύμα του Κρόνου.

Στην εκδήλωση τιμήθηκαν για την προσφορά τους στη Κρητική παράδοση,  τρεις σπουδαίοι καλλιτέχνες οι Γιάννης Ξυλούρης (Ψαρογιάννης), Γιώργης Καλομοίρης (Γιωργαντός) και Μανώλης Μανουράς (Κουρκουτάκης).

Το φεστιβάλ στήριξαν με το δοξάρι τους και τα τραγούδια τους οι  Ξυλούρης Αντώνης (Ψαραντώνης), Ξυλούρης Γιάννης (Ψαρογιάννης), Ξυλούρης Γιώργης (Ψαρογιώργης) , Φασουλάς Γιώργης (Χουμάς), Καλλέργης Κώστας (Κουρούπης), Βρέντζος Γιώργης (Κάτης), Καλομοίρης Γιώργης (Γιωργαντός), Μανουράς Μανώλης (Κουρκουτάκης), Καλλέργης Μιχάλης, Χορευτάκης Ηλίας .

Οι τρεις (3) γενιές μαζί ενωμένες σε έναν ομόκεντρο κύκλο  χόρεψαν ένα Χανιώτικο συρτό, κλείνοντας έτσι στο «Πρώτο Αντάμωμα Γενεών της Κρήτης».

Το Δ.Σ. του Πολιτιστικού Συλλόγου Ανωγείων εκφράζει την ικανοποίηση του για την μεγάλη επιτυχία των φετινών εκδηλώσεων και απευθύνει ένα μεγάλο ευχαριστώ στα συγκροτήματα, τα σωματεία και τους καλλιτέχνες που στήριξαν και υποστήριξαν το σμίξιμο των γενιών στ΄ Ανώγεια.

Τέλος ένα ξεχωριστό ευχαριστώ στο μεγάλο υποστηριχτή του γεγονότος το υπουργείο Τουρισμού, την υπουργό Όλγα Κεφαλογιάννη, τον ΕΟΤ, το ΑΚΟΜΜ Ανωγείων και στους συνδιοργανωτές της εκδήλωσης, όπως την Περιφέρεια Κρήτης, την Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου και το Δήμο Ανωγείων. Επίσης τη ΝΕΡΙΤ, το  ΚΡΗΤΗ TV, το TV CRETA, τη ΝΕΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ, την ΑΝΩΓΗ, το NEWSBOMB.gr , το samolismblogspot.com και όλα τα ΜΜΕ έντυπα και ηλεκτρονικά της Κρήτης.

Τον Αύγουστο του 2015 η εκδήλωση θα…ανοίξει τα φτερά της και θα ταξιδέψει στην Κρήτη.»

Ο πρόεδρος του Δ.Σ. του Πολιτιστικού Συλλόγου Ανωγείων Νίκος Βρέντζος

Ένας πολύ καλός φίλος των Ανωγείων ο Νίκος  Γιακουμάκης δικηγόρος πρώην  πρόεδρος και νυν μέλος του πολιτιστικού σωματείου «ΤΟ ΡΟΔΟ», από τα Χανιά μίλησε χθες Τετάρτη το βράδυ στην εκδήλωση στο θέατρο ”Νίκος Ξυλούρης” για την επέτειο 70 ετών από το Ολοκαύτωμα των Ανωγείων.

Ο Νίκος είναι ένας άνθρωπος δραστήριος σε ότι αφορά την διάδοση και προώθηση της Πολιτιστικής κληρονομιάς της Κρήτης .Στα Ανώγεια πραγματικά έχει μόνο φίλους και όσοι τον ξέρουν γνωρίζουν έναν υπέροχο άνθρωπο με σεβασμό και αξιοπρέπεια.

Η ομιλία του συγκίνησε χθες και η ΑνωΓη σας την παρουσιάζει αυτούσια.

Η ομιλία του έχει ως εξής:

«Σκέψεις με αφορμή τις πράξεις και τα γεγονότα του τότε και την «μεταφορά» τους στο σήμερα.

Η 70η επέτειος του 3ου ολοκαυτώματος των Ανωγείων από τους Γερμανούς, αναπόφευκτα γεννά συνειρμούς για την σημερινή επεμβατικότητα και εισβολή των Ευρωπαίων και Αμερικανών οικονομικών σωτήρων της Ελλάδας, σε βαθμό που μας ανησυχεί μήπως σήμερα ζούμε μια νέα «Κατοχή» στον τόπο μας.

Διαβάζομε, ακούμε και βλέπομε να μας ζητούν γή και ύδωρ, σαν να επιθυμούν από σιγά-σιγά να τα πάρουν όλα, εκμεταλλευόμενοι την ξενοδουλία και υποδουλία που μας κατατρέχει και τις νοοτροπίες ντόπιων, κραταιών οικονομικά προσωπικοτήτων, και πολιτικών ηγετών που πρόδωσαν όλο το ιστορικό υπόβαθρο και πολιτισμικό παρελθόν μας.

Είναι σχεδόν παρανοϊκό, ακολουθώντας τέτοιες πρακτικές και επιχειρήματα, να προσπαθούν να μας εμφυτεύσουν την πίστη ότι ενεργούν προς όφελός μας. Η καταλήστευση του εισοδήματος, δημοσίου και ιδιωτικού, σε συνεργασία ή με την ανοχή των φορέων του Κράτους, δείχνει ότι έχομε πόλεμο.

Οι Γερμανοί Κατοχικοί στρατιώτες πρώτα πλιατσικολογούσαν τα σπίτια, έπειτα τους έβαζαν φωτιά και στο τέλος έριχναν το δυναμίτη. Η σημερινή «Κατοχή» είναι προφανώς πιο ύποπτη και ύπουλη, γιατί είναι κρυφία. Η φωτιά έχει ήδη μπει στα σπίτια μας, το πλιάτσικο φαίνεται βαθμηδόν να συντελείται, και το μόνο που δεν έχει πέσει ακόμα είναι ο δυναμίτης που θα μας ξεθεμελιώσει.

Το ότι δεν χύνεται αίμα, δεν σημαίνει ότι δεν έχομε πόλεμο, η πατρίδα μας και ο λαός της είναι ήδη λαβωμένοι.

Κι εμείς, ανήμποροι παρατηρητές των γεγονότων, πράττοντας συχνά ανάξια, και σίγουρα όχι αντάξια των πράξεων αντίστασης και των προσώπων που μνημονεύουμε.

Όταν επικαλούμαστε το ιστορικό και πολιτισμικό μας παρελθόν, αισθανόμαστε ξαφνικά ένα φούσκωμα στο μπέτη που είμαστε Κρήτες κι Έλληνες, και συχνά απαντούμε αφοπλιστικά με ερώτηση στους συνομιλητές μας, λέγοντάς τους :

«Καλά, να ξέρατε μπρέ, τι έχει γίνει εδώ, πόσοι σκοτώθηκαν, τι έκανε ο γείς που σκότωσε τον τάδε ; κι ο άλλος που έκανε το σαμποτάζ, την απαγωγή, βούτηξε του Γερμανού το πολυβόλο και τονέ σκότωσε ;».

Και το αμέσως επόμενο λεπτό, τα έχουμε ξεχάσει όλα, σχεδιάζοντας ακαλαίσθητες κατασκευές, καταναλώνοντας κακής ποιότητας έτοιμα φαγητά και φάρμακα, σπαταλώντας πόρους κι επιδοτήσεις, σχεδιάζοντας ένα σύστημα παιδείας ακατάλληλο για μαθητές και εκπαιδευτικούς κλπ., και πάντα ταύτα με την ευλογία του Κράτους.

Τα πρόσφατα αρχαιολογικά ευρήματα στην Αμφίπολη, στη Ζώμινθο και αλλού, ξέθαψαν ντοκουμέντα που υπενθυμίζουν σε όλο τον κόσμο την ιστορία μας, που κραυγάζουν για την κραταιότητα του πολιτισμού μας.

Που πήγαν όλα αυτά ; Σίγουρα ενυπάρχουν μέσα μας θαμμένα και κοιμώμενα, και πολλές φορές εκφέρονται από εμάς με όλως αντιφατικό και άκομψο τρόπο.

Την ίδια στιγμή που ακόμα και σήμερα παράγουμε μοναδικά πολιτιστικά δημιουργήματα στην τέχνη, στο λόγο, στην ποίηση, στο τραγούδι και τον χορό, απ’ την άλλη αλληλοεξουδετερωνόμαστε για ένα ασήμαντα μικρο-οιικονομικά συμφέροντα (αναφέρω χαρακτηριστικά το πρόσφατο αιματηρό γεγονός των Σφακίων που έλαβε χώρα δι’ ασήμαντον αφορμήν) ή άλλες φορές επιδεικνύοντας την δύναμή μας σε κούπες, μπαλωτές και σε παραδοσιακά μουσικά συγκροτήματα με εκκωφαντικά ηχητικά, ευτελίζοντας τον πολιτισμό μας.

Όμως, δυστυχώς ή ευτυχώς για μας, είναι μεγάλη τιμή κι ευθύνη να είσαι Κρητικός, όπως έγραφε ο Νίκος Καζαντζάκης, είναι μεγάλη τιμή κι ευθύνη να είσαι Έλληνας, θα προσέθετα εγώ.

Η ευθύνη μας είναι να μεταλαμπαδεύσομε στις νέες γενιές τη σημασιολογία της πολιτιστικής και ιστορικής μας κληρονομιάς, την οποία και οι ίδιοι οι Γερμανοί κατακτητές αναγνώρισαν και παραδέχτηκαν, αφού καπηλεύτηκαν και μετέφεραν αυτούσια τμήματά της στο Βερολίνο, το οποίο προόριζαν για πρωτεύουσα του 1.000χρονου Ράϊχ (υφάρπαξαν αγάλματα, έργα τέχνης, αρχαίους ναούς, τα οποία σήμερα κοσμούν σαλόνια, κήπους και συλλογές Γερμανών ιδιωτών).

Η 1η κίνηση αντίστασης μπορεί να είναι να αντιληφθούμε ότι χρωστάμε στα πολιτιστικά μας αγαθά, χρωστάμε στις μοναδικές και ιδιότυπες μορφές Τέχνης που αναπτύχθηκαν σε όλο το μήκος και πλάτος της πατρίδας μας, ότι χρωστάμε στην ποίηση, στην φιλοσοφία, στην πολιτική σκέψη, και όχι στις Τράπεζες και στα δάνεια. Πότε θα καταλάβομε ότι δεν χρωστάμε μόνο στην Εφορία, αλλά ότι χρωστάμε στις Τέχνες και δή τις Ελληνικές ανθρωποκεντρικές Τέχνες ;

Η μόνη αντίστασή μας σήμερα, μπορεί να είναι αυτή, δηλ. της γνώσης και της αυτογνωσίας, κι όχι μόνο της αποπληρωμής των δόσεων της Εφορίας και των δανείων των Τραπεζικών Ιδρυμάτων.

Ερωτηθείς για το ολοκαύτωμα των Ανωγείων ο Γυαλάφτης, απάντησε : Την ιστορία του χωριού θα πω με λίγα λόγια, πως 3 φορές τα κάψανε μα πάλι είν’ Ανώγεια,

ο δε Λευτέρης ο Μπέρκης προσέθεσε : Τα’ Ανώγεια μας, τα χτίσανε πάνω στ’ αποκαΐδια, σκιας 3 φορές, άλλες γενιές, μα τα θεμέλια ίδια,

και τέλος ο Αγκούτσακας πρόσφατα σχολίασε : Τ’ Ανώγεια κάψα 3 φορές, και πάλ’ Ανώγεια στέκου, απάνω σε βραχόλοφους σα ζωγραφιά του Ελ-Γκρέκου.

Τα Ανώγεια κάηκαν τρεις φορές, αλλά συνεχίζουν μέχρι σήμερα να παράγουν μουσικό, ποιητικό, συγγραφικό, διατροφικό και χορευτικό πολιτισμό, ιδία δε πολιτικό – δεν νομίζω άλλος δήμαρχος στην Ελλάδα, έχοντας χάσει την εκλογή για 1 μόνο ψήφο, να παραιτείτο του δικαιώματός του προσφυγής στο Εκλογοδικείο για επανα-μέτρηση ψήφων.

Ο κρυφός πόλεμος των συνειδήσεων είναι σήμερα κυριολεκτικά ολοκληρωτικός κι επιδιώκει, δια μέσου της οικονομικής κατάρρευσης, και την ηθικο-πολιτισμική κατάρρευση. Αν την πετύχει, θα καταφέρει το σκοπό του, που είναι η πλήρης αποδόμηση των ηθών, των αξιών και της ιστορικής μνήμης προς επίτευξη μιας μελλοντικής υποδούλωσης και πλήρους αδυναμίας των ανθρώπων να ξανασηκωθούν όρθιοι και να ξαναδημιουργήσουν πολιτισμό.

Κλείνω το σημερινό μου χαιρετισμό με

–         Ένα  ρητό που είναι σκαλισμένο κάτω από το οικόσημο μιας Ενετικής έπαυλης στην παλιά πόλη των Χανίων, και αναγράφει : Nulli parvus est census, cui magnus estanimus – ουδείς θεωρείται ασήμαντος, του οποίου η ψυχή είναι μεγάλη ή κανείς δεν είναι φτωχός και μικρός, όταν έχει μεγάλη και γενναιόδωρη ψυχή, και

–         Με «συμβολική» αφιέρωση του σημερινού μου σχολίου, στον Σταύρο Βιτώρο ή Αγκούτσακα, έναν φύσει ισχυρό καλλιτέχνη του λόγου και του πνεύματος και θέσει αδύναμο –μεταξύ οικονομικά αδυνάμων- Ανωγειανό πολίτη, του οποίου την ύπαρξη και την αξία, θεωρώ ανεκτίμητη για τ’ Ανώγεια και την Κρήτη. Το καθημερινό του σχόλιο και ο λαϊκός τρόπος έκφρασης του λόγου και της σκέψης του, με τη μορφή πρωτότυπης αυτοσχέδιας μαντινάδας, ποιήματος σκωπτικού – δηκτικού ή ενός καλοπροαίρετου πειράγματος, μου υπενθυμίζει διαρκώς ότι ακόμα και στον πιο απλό και ασπούδαχτο Κρητικό, μπορεί να φωλιάζει η βαθιά κουλτούρα των προγόνων του, της οικογένειάς του και της κοινωνίας που ζει. Στις 15-7-2014, και πριν ακόμα βγουν στο φως τα νέα ευρήματα της Ζωμίνθου, ο μη έχων ακαδημαϊκή μόρφωση, αλλά διαθέτων βαθιά αντίληψη και γνώση του τόπου και της ιστορίας του, Αγκούτσακας, αναφερόμενος στις πρόσφατες αρχαιολογικές ανασκαφές της Ζωμίνθου, έγραφε : “Περήφανος τόπος, άκρα σιωπή, σκιάς πενήντα-εξήντα αρχαιολόγοι, σκάβουνε ασταμάτητα από το πρωί, ως το απόγευμα, ακόμη και τα αιγοπρόβατα που βόσκου τριγύρου είναι σιωπηλά. Γιατί αυτή η σιωπή ; Μήπως να ακούσανε κάποιες μακρινές φωνές ή αντιλάλους από το αρχαίο μέλλον του οικήματος ; του σήμερα ; Όλα λές και συνεργάζονται, ακόμη και τα δέντρα…».

Σας ευχαριστώ – Νίκος Στυλ. Γιακουμάκης, δικηγόρος, π. πρόεδρος και νυν μέλος του πολιτιστικού σωματείου «ΤΟ ΡΟΔΟ».

Ο Πολιτιστικός σύλλογος Ανωγείων παρουσιάζει την Παρασκευή 15 Αυγούστου στις 9 το βράδυ, στο θέατρο Νίκος Ξυλούρης, μια μουσική βραδιά με Κρητικά, Λαικά και Ρεμπέτικα  με την Μαρία Κώτη.

Μαζί της θα είναι το μουσικό σχήμα ”Ένα κι Ένα” το οποίο αποτελούν  οι Βασίλης Ξυλούρης στο λαούτο,Νίκος Βλατάς στην λύρα,Χρήστος Λιάτης στο μπουζούκι ,Δημήτρης Ζαχαριουδάκης στην κιθάρα και Γιάννης Χαλκούτσης στα κρουστά.

Η Γενική είσοδος έχει οριστεί στα 3 ευρώ.

Καλή διασκέδαση.

Η Μαρίνα Δακανάλη ερμηνεύει υπέροχα και μαγικά μερικούς στίχους από το υπέροχο  τραγούδι της Ειρήνης Αναγνωστάκη. Ο Βασίλης Δραμουντάνης με το μαντολίνο του και η Μαρίνα κάνουν για μερικά λεπτά τους παρευρισκόμενους στην πλατεία Αρμί να σιγήσουν.

Μοναδική ερμηνεία σε ένα τραγούδι που έγραψε μια γυναίκα που έζησε το ολοκαύτωμα και είδε τα πάντα να καταστρέφονται ,αλλά επέστρεψε και αυτή μετά τον πόλεμο και έζησε στα Ανώγεια μέχρι το τέλος της ζωής της.

Μάθημα ζωής για όλους μας όσο δύσκολα και να περνάμε στις σημερινές Κατοχές…

Το υπέροχο βίντεο είναι από την Αγγέλα Σκουλά στη διάρκεια της εκδήλωσης μνήμης για τα 70 χρόνια από το Ολοκαύτωμα του χωριού μας…

Λουλούδια μην ανθίσετε πουλιά μην κελαιδίτε

Τα Ανώγεια μας εκάψανε και να τα λυπηθείτε…

———————————————————–

Μια Κυριακή ένα πρωί ώρα που λειτουργούσαν,

ήρθαν στα Ανώγεια Γερμανοί κι αντάρτες εζητούσαν…

————————————————————-

Πρώτα ελεηλάτησαν και αρπάξανε το βιός μας ,

κι ύστερα βάλαν την φωτιά και κάψαν το χωριό μας..

————————————————————–

Ήρθαν τσι Αιγύπτου τα πουλιά για να παραθερίσουν.

στ’ Ανώγεια δεν εβρήκανε τοίχους,φωλιές να χτίσουν…

—————————————————————-

Ω! Παναγιά μου Ανωγειανή που ‘σουν αυτή την ώρα,

όταν εβάναν την φωθιά στα ξακουσμένα Ανώγεια…