- Μαΐου 2026
- Απριλίου 2026
- Μαρτίου 2026
- Φεβρουαρίου 2026
- Ιανουαρίου 2026
- Δεκεμβρίου 2025
- Νοεμβρίου 2025
- Οκτωβρίου 2025
- Σεπτεμβρίου 2025
- Αυγούστου 2025
- Ιουλίου 2025
- Ιουνίου 2025
- Μαΐου 2025
- Απριλίου 2025
- Μαρτίου 2025
- Φεβρουαρίου 2025
- Ιανουαρίου 2025
- Δεκεμβρίου 2024
- Νοεμβρίου 2024
- Οκτωβρίου 2024
- Σεπτεμβρίου 2024
- Αυγούστου 2024
- Ιουλίου 2024
- Ιουνίου 2024
- Μαΐου 2024
- Απριλίου 2024
- Μαρτίου 2024
- Φεβρουαρίου 2024
- Ιανουαρίου 2024
- Δεκεμβρίου 2023
- Νοεμβρίου 2023
- Οκτωβρίου 2023
- Σεπτεμβρίου 2023
- Αυγούστου 2023
- Ιουλίου 2023
- Ιουνίου 2023
- Μαΐου 2023
- Απριλίου 2023
- Μαρτίου 2023
- Φεβρουαρίου 2023
- Ιανουαρίου 2023
- Δεκεμβρίου 2022
- Νοεμβρίου 2022
- Οκτωβρίου 2022
- Σεπτεμβρίου 2022
- Αυγούστου 2022
- Ιουλίου 2022
- Ιουνίου 2022
- Μαΐου 2022
- Απριλίου 2022
- Μαρτίου 2022
- Φεβρουαρίου 2022
- Ιανουαρίου 2022
- Δεκεμβρίου 2021
- Νοεμβρίου 2021
- Οκτωβρίου 2021
- Σεπτεμβρίου 2021
- Αυγούστου 2021
- Ιουλίου 2021
- Ιουνίου 2021
- Μαΐου 2021
- Απριλίου 2021
- Μαρτίου 2021
- Φεβρουαρίου 2021
- Ιανουαρίου 2021
- Δεκεμβρίου 2020
- Νοεμβρίου 2020
- Οκτωβρίου 2020
- Σεπτεμβρίου 2020
- Αυγούστου 2020
- Ιουλίου 2020
- Ιουνίου 2020
- Μαΐου 2020
- Απριλίου 2020
- Μαρτίου 2020
- Φεβρουαρίου 2020
- Ιανουαρίου 2020
- Δεκεμβρίου 2019
- Νοεμβρίου 2019
- Οκτωβρίου 2019
- Σεπτεμβρίου 2019
- Αυγούστου 2019
- Ιουλίου 2019
- Ιουνίου 2019
- Μαΐου 2019
- Απριλίου 2019
- Μαρτίου 2019
- Φεβρουαρίου 2019
- Ιανουαρίου 2019
- Δεκεμβρίου 2018
- Νοεμβρίου 2018
- Οκτωβρίου 2018
- Σεπτεμβρίου 2018
- Αυγούστου 2018
- Ιουλίου 2018
- Ιουνίου 2018
- Μαΐου 2018
- Απριλίου 2018
- Μαρτίου 2018
- Φεβρουαρίου 2018
- Ιανουαρίου 2018
- Δεκεμβρίου 2017
- Νοεμβρίου 2017
- Οκτωβρίου 2017
- Σεπτεμβρίου 2017
- Αυγούστου 2017
- Ιουλίου 2017
- Ιουνίου 2017
- Μαΐου 2017
- Απριλίου 2017
- Μαρτίου 2017
- Φεβρουαρίου 2017
- Ιανουαρίου 2017
- Δεκεμβρίου 2016
- Νοεμβρίου 2016
- Οκτωβρίου 2016
- Σεπτεμβρίου 2016
- Αυγούστου 2016
- Ιουλίου 2016
- Ιουνίου 2016
- Μαΐου 2016
- Απριλίου 2016
- Μαρτίου 2016
- Φεβρουαρίου 2016
- Ιανουαρίου 2016
- Δεκεμβρίου 2015
- Νοεμβρίου 2015
- Οκτωβρίου 2015
- Σεπτεμβρίου 2015
- Αυγούστου 2015
- Ιουλίου 2015
- Ιουνίου 2015
- Μαΐου 2015
- Απριλίου 2015
- Μαρτίου 2015
- Φεβρουαρίου 2015
- Ιανουαρίου 2015
- Δεκεμβρίου 2014
- Νοεμβρίου 2014
- Οκτωβρίου 2014
- Σεπτεμβρίου 2014
- Αυγούστου 2014
- Ιουλίου 2014
- Ιουνίου 2014
- Μαΐου 2014
- Απριλίου 2014
- Μαρτίου 2014
- Φεβρουαρίου 2014
- Ιανουαρίου 2014
- Δεκεμβρίου 2013
- Νοεμβρίου 2013
- Οκτωβρίου 2013
- Σεπτεμβρίου 2013
- Αυγούστου 2013
- Ιουλίου 2013
- Ιουνίου 2013
- Μαΐου 2013
- Απριλίου 2013
- Μαρτίου 2013
- Φεβρουαρίου 2013
- Ιανουαρίου 2013
- Δεκεμβρίου 2012
- Νοεμβρίου 2012
- Οκτωβρίου 2012
- Σεπτεμβρίου 2012
- Αυγούστου 2012
- Ιουλίου 2012
- Ιουνίου 2012
- Μαΐου 2012
- Απριλίου 2012
- Μαρτίου 2012
- Φεβρουαρίου 2012
- Ιανουαρίου 2012
- Δεκεμβρίου 2011
- Νοεμβρίου 2011
- Οκτωβρίου 2011
- Σεπτεμβρίου 2011
- Αυγούστου 2011
- Ιουλίου 2011
- Ιουνίου 2011
- Μαΐου 2011
- Απριλίου 2011
- Μαρτίου 2011
- Φεβρουαρίου 2011
- Ιανουαρίου 2011
- Δεκεμβρίου 2010
- Νοεμβρίου 2010
- Οκτωβρίου 2010
- Σεπτεμβρίου 2010
- “Ανθεκτικότητα και Αναζωογόνηση του Ψηλορείτη”, στη συνεδρίαση της Ειδικής Επιτροπής της Βουλής για τις ορεινές περιοχές με τη συμμετοχή του Γεωπάρκου Ψηλορείτη
- “Έφυγε” από τη ζωή σε ηλικία 90 ετών ο Ιωάννης Μπέρκης ή “Μπερκογιάννης”
- Η Εθνική Λυρική σκηνή ταξιδεύει στα Ανώγεια
- “Να ξημερώσει η ταχινή να λείπεις απ’ τον Άδη…”- Ένα ποίημα στον Στελή του Πανιά από τον γιο του Γιώργη
- Ένα κερί στο Περαχώρι την Κυριακή για τον Γεώργιο Ξυλούρη ή “Κίτρο” έξι χρόνια μετά την απώλεια του
Κοινωνικά
Ένας από τους σπουδαιότερους εκφραστές της Ανωγειανής μουσικής παράδοσης, ο Γιώργης Καλομοίρης ή Γιωργαντός, έφυγε σήμερα από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών μετά από χρόνια προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε. Τα Ανώγεια θρηνούν έναν από τους σπουδαιότερους καλλιτέχνες της παράδοσης μας, έναν ιδιαίτερο λυράρη με ξεχωριστό ύφος και ήθος. Η κηδεία του θα γίνει την Παρασκευή 1 Μαρτίου από την εκκλησία της Παναγίας στο Περαχώρι.
Γεννήθηκε στ’ Ανώγεια το 1931. Τα πρώτα βήματα στη μουσική, έγιναν από μικρό παιδί, στο Περαχώρι, εκεί που όλοι οι μερακλήδες του χωριού, στην παρέα τους έπαιρναν μαζί και τους πιτσιρικάδες λυράρηδες, για να συμμετέχουνε και αυτοί, σε κείνη την πανδαισία της αντιστοίχισης των συναισθημάτων.
Ο Στραβός (Πασπαράκης Μανώλης), ο Κουρκούτης (Μανουράς Γιώργης), ο Κίτρος (Ξυλούρης Γιώργης) και ο Σωκράτης ο Κοκορδούλης, είναι οι πρώτοι παλιοί λυράρηδες της εποχής που επηρέασαν τον Καλομοίρη το Γιώργη.
Ήταν ο Γιωργαντός μόλις 12 χρονών (!) που έπαιξε για πρώτη φορά λύρα, με τους μερακλήδες σε παρέα. Οι συνθήκες μέσα στην κατοχή, για ένα παιδί μόλις 12 – 13 χρονών, δεν ήταν οι κατάλληλες για να αποδώσει στη θεά Λύρα, αλλά έχοντας δίπλα του, σε όλο το χωριό αυτούς τους αγγέλους μερακλήδες, δεν μπορούσε παρά να επηρεασθεί και να γενεί αποδέκτης, των συναισθημάτων του λαϊκού πολιτισμού και της ευαισθησίας που κουβαλάει ο Ανωγειανός και να διδαχθεί από τους γλεντζέδες, που ανάθρεψαν τόσους και τόσους καλλιτέχνες.
Το πρώτο επαγγελματικό γλέντι έγινε στ’ Ανώγεια το 1948, σ’ ένα γάμο και έπαιξαν μαζί με τον αξέχαστο Νίκο Ξυλούρη, “που σαν κοπέλια ετότεσας μαθαίνανε μαζί τη λύρα”. Ήταν η απαρχή της προοπτικής του καλλιτέχνη, για να ξεπεράσει τα σύνορα του χωριού και άρχισε να κατεβαίνει στο Ηράκλειο, στην Πεδιάδα, στο Μονοφάτσι, στο Ρέθυμνο και σ’ όλη την Κρήτη.
Πρώτος δίσκος, 78 στροφών, το 1958 με το εκπληκτικό συρτό “Έγινες μάγισσα για με” και “Δυστυχισμένος βρίσκομαι”, επόμενος δίσκος 78 στροφών “Κυπριωτοπούλα μου” το 1959. Μικρούς δίσκους 45 στροφών έγραψε από το 1958 μέχρι και το 1968 γύρω στους 50.
Ενδεικτικά αναφέρουμε ορισμένα τραγούδια του:”Μ’ άνοιξες στο κορμί πληγές”, “Τα δυο σου χέρια να κρατώ”, “Τσάκι τσάκι”, “Μ’ ένα σου όχι στη ζωή”, “Πάει και πάει το σταμνί στη βρύση”, “Χριστέ και Παναγία μου”, “Βάστα καλό λογαριασμό”, “Φιλενάδες”, “Ήρθε στη βρύση το νερό” κ.α.
Συνολικά από το 1969, μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’90 είχε γράψει 21 μεγάλους δίσκους.
Πρώτη φορά παίζει στο Ηράκλειο, στου Χαρίλαου τη ταβέρνα στον Πόρο. Στη συνέχεια έπαιξε στο πρώτο Κρητικό κέντρο του Ηρακλείου στον “Ερωτόκριτο”. Ο Γιώργης Καλομοίρης είναι από τους πρώτους λυράρηδες στο Ηράκλειο, που επέβαλαν τη λύρα και γενικότερα την Κρητική Μουσική την δεκαετία των “ονείρων”, της “ευαισθησίας”, των “τεχνών” και των “γραμμάτων”, την δεκαετία του ’60.
Στην συνέχεια η Κρήτη της Αθήνας, το 1970 τον “απέσπασε” προσφέροντας για εφτά χρόνια την σφραγίδα του στη Κρητική μουσική, στην Αττική στα Κρητικά κέντρα Κονάκι και Αγρίμια. Επιστρέφει στο Ηράκλειο το 1977, στο Λιμενικό Περίπτερο όπου μέχρι και το 1995, δημιουργεί ένα αξεγόραστο και απλό στέκι των μερακλήδων της Κρητικής Μουσικής, δίπλα στην ώρες – ώρες φουσκοθάλασσα του Κρητικού πελάγους και άλλες στιγμές, στην απαστράπτουσα απο φώς και ηρεμία, απέραντη θάλασσα του Μεγάλου Κάστρου, δίπλα στα κάστρα της αρμύρας και του φωτός, τραγουδώντας τους καημούς και τις λαχτάρες αυτού του τόπου.
Το 1996 μέχρι 1998 επιστρέφει και πάλι στην Αθήνα, για δύο χρόνια στο κέντρο Ζορμπάς.
Ο Γιώργης Καλομοίρης, σε όλη του τη διαδρομή, συνεργάστηκε με κορυφαίους λαγουθιέρηδες και τραγουδιστές μεταξύ άλλων και οι: Φασουλάς Ζαχάρης, Κουμιώτης Γιώργης, Τσαγκαράκης Δημήτρης, Νίκος Μανιάς, Μαρκογιαννάκης Γιάννης, Ξυλούρης Γιάννης, Λαρετζάκης Μανώλης, Μαμαλάκης Στρατής, Καραγιώργης Γιώργης, Λάμπρος Χαριτάκης, Μανώλης Κουμιώτης, Βασίλης Ξυλούρης.
Ο Αποχαιρετισμός από το δισκοπωλείο “Αεράκης”
Αναφέρει σε σχετική του ανάρτηση ο Αντρέας Αεράκης:Δυστυχώς, πριν λίγο πληροφορηθήκαμε ότι ο Γιώργης Καλομοίρης, ο μεγάλος αυτός λυράρης, έφυγε από τη ζωή…
Τι να πρωτοθυμηθούμε απ’ αυτό τον άνθρωπο και για ποια από όλες τις χάρες να μιλήσουμε!
Καλοσυνάτος, πάντα χαμογελαστός, αψεγάδιαστος όσων αφορά τους τρόπους του και την παρουσία του επάνω στο πάλκο, ευγενικός και με άφθονο χιούμορ, πάντα είχε να πει ένα καλό λόγο για όλους τους συναδέλφους του!
Σαν μουσικός, έγραψε τραγούδια που άφησαν εποχή και οι βραδιές που εμφανιζόταν στο «Λιμενικό περίπτερο» στο Ηράκλειο έγραψαν ιστορία, τις θυμόμαστε όλοι με νοσταλγία!
Μεγάλοι μουσικοί όπως ο Ψαραντώνης και άλλοι τον αποκαλούσαν «Δάσκαλο», ένας τίτλος που τον τιμά μέχρι και την τελευταία στιγμή.
Ενεργός στα μουσικά δρώμενα, παρακολουθούσε πάντα τις εξελίξεις και ήταν παρών σε συναυλίες παλαιών και νέων καλλιτεχνών, στηρίζοντάς τους και εμψυχώνοντάς τους!
Με συγκίνηση αποχαιρετούν την Λευκοθέα Κουνάλη στα μέσα Κοινωνικής δικτύωσης, συγγενείς, φίλοι και συνάδελφοι της, που συγκλονίστηκαν όπως όλοι μας στο θλιβερό και αναπάντεχο άκουσμα του θανάτου της σήμερα το απόγευμα. Δεκάδες είναι και τα μηνύματα θλίψης που έλαβε και η ΑΝΩΓΗ στην επίσημη σελίδα της στο Facebook ( https://www.facebook.com/groups/123315727769926/) όπου όλοι εκφράζουν τα συλλυπητήρια τους στην οικογένεια, αλλά και αναφέρουν στιγμές που πέρασαν μαζί με την αγαπητή Λευκοθέα. Από τα μηνύματα αυτά ξεχωρίζουμε αυτό της Γεωργίας Πλουσή, υπαλλήλου επίσης του Δήμου Ανωγείων που την αποχαιρετά μέσω της “Α” με σπαρακτικό τρόπο. Η ανάρτηση της έχει ως εξής:
“Πήγα το πρωί στο Δημαρχείο…. Δεν μου φανέρεψες στο άνοιγμα της πόρτας…. Ήμουν έτοιμη να πω καλημέρα Λευκοθέα και καλή βδομάδα…. Πήγε 9 το πρωί…. Άρχισα τις κλήσεις… Μάταια… Λέω θα με πάρεις…. Ξαναπαίρνω…. Ξαναπαίρνουμε….. Μάταια… Ήξερα πως είχαμε σημερινές εκκρεμότητες που εσύ ποτέ δεν αμελούσες….. Ήξερα πως θα με ενημέρωνες σε οποιαδήποτε άλλη περίσταση….. Επέμενε η σκέψη μου πως θα μ’έπαιρνες…. Όσο περνούσε η ώρα, ανησυχούσα η αλήθεια είναι….. Και ξαφνικά κατάλαβα από το ύφος του Μπάμπη, πως κάτι τραγικό συμβαίνει…. Η επιβεβαίωση δεν άργησε…..Κεραυνός εν αιθρία…. Κατέρρευσα….. Πώς μπορεί από την μια στιγμή στην άλλη να έρχονται τα πάνω – κάτω.. Αδιανόητο, Απίστευτο, Άδικο, Ανελέητο… Κλαίει η ψυχή μου με λυγμούς Λευκοθέα μου… νοιώθω βαθύτατη θλίψη… Βαρύ το πλήγμα για τους δικούς σου αλλά και για μας όλους…. Γιατί να μην προλάβεις;;; Γιατί τόσο νωρίς και ακαριαία;; Έτσι ήθελες να φύγεις;;;; Πληγώνοντας όλους εμάς;;;; Ορφανέψαμε… Ζητούσες την συμβουλή μου πολλές φορές, μα νομίζω δεν την εφάρμοζες… Με εμπιστεύτηκες σε πολλά θέματα και θα σε ευχαριστώ πάντα για την εμπιστοσύνη σου… Σε άκουγα γιατί ήσουν άνθρωπος με Αρχές και Αξίες….. Εσύ δεν με άκουγες…. Συνεργαστήκαμε από το 2006.. Περάσαμε εύκολα και δύσκολα.. Αντιμετωπίσαμε πολλές καταστάσεις… Παλέψαμε και στήσαμε καλή φιλική και επαγγελματική σχέση… Ήσουν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μου… Πώς θέλεις τώρα να το αντέξουμε όλο αυτό το κενό που μας αφήνεις;;; Εύχομαι με ραγισμένη τη καρδιά, να βρεις τον αιώνιο παράδεισο!!!! Και να ξέρεις πως θα σε θυμάμαι, μέχρι να ξανανταμώσουμε…. Καλό κουράγιο σε όλους..”
THN ΤΡΙΤΗ Η ΚΗΔΕΙΑ ΤΗΣ ΛΕΥΚΟΘΕΑΣ
Η κηδεία της Λευκοθέας Κουνάλη του “Βασιλικού” θα τελεστεί αύριο Τρίτη 26 Φεβρουαρίου στη 1 από τον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου. Η εκλιπούσα που βρέθηκε σήμερα νεκρή στο σπίτι της “έφυγε” στα 48 της μόλις χρόνια σκορπίζοντας θλίψη στο χωριό, τους συγγενείς και φίλους και τους συναδέλφους της εργαζόμενους στον Δήμο Ανωγείων του οποίου και η ίδια ήταν υπάλληλος. Μέχρι αυτή την ώρα δεν έχουν βγει τα αποτελέσματα της νεκροψίας νεκροτομής που υποβλήθηκε η σορός της στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου, με όλες τις ενδείξεις να δείχνουν ότι ο θάνατος της οφείλεται σε παθολογικά αίτια. Η ΑΝΩΓΗ απευθύνει θερμά συλλυπητήρια στους οικείους της. Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που θα την σκεπάσει.
Θλίψη σκόρπισε στα Ανώγεια η είδηση του αιφνίδιου θανάτου της Λευκοθέας Κουνάλη του “Βασιλικού” που βρέθηκε νεκρή σήμερα Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου το απόγευμα στο σπίτι της στο Αρμί. Σε ηλικία μόλις 48 ετών άφησε την τελευταία της πνοή πιθανότερα από παθολογικά αίτια και θα μεταφερθεί στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου για νεκροψια νεκροτομή ώστε να διαπιστωθούν οι ακριβείς αιτίες του θανάτου της.
Γεννημένη το 1971 η Λευκοθέα Κουνάλη ήταν για πολλά χρόνια και μέχρι σήμερα υπάλληλος του Δήμου Ανωγείων. Πάντα με το χαμόγελο εξυπηρετούσε τους δημότες. Σήμερα Δευτέρα δεν πήγε στη δουλειά της προφανώς λόγω αδιαθεσίας και δυστυχώς άφησε την τελευταία της πνοή στο σπίτι σκορπίζοντας τη θλίψη σε συγγενείς και φίλους της.
Λεπτομέρειες για την ώρα και την ημέρα της κηδείας της θα γίνουν γνωστές αργότερα το βράδυ μετά τη νεκροψία. Πλήθος κόσμου βρίσκεται στο σπίτι της οικογένειας αυτή την ώρα και θα συνοδέψει την σορό της προς το ΠΑΓΝΗ.
Η συντακτική ομάδα της ΑΝΩΓΗ απευθύνει τα θερμότερα συλλυπητήρια στους οικείους της.
Πέθανε στην Αθήνα η Δέσποινα Δακανάλη ή “Βολταίρα” σε ηλικία 70 ετών. Η νεκρώσιμος ακολουθία θα ψαλεί το Σάββατο 23 Φεβρουαρίου στις 11 π.μ στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου στα Ανώγεια.
Η εκλιπούσα υπήρξε ένας δραστήριος άνθρωπος και ερχόμενη ως νύφη στα Ανώγεια, από την Κεφαλλονιά όπου καταγόταν, στην δεκαετία του ’70 άνοιξε ένα από τα πρώτα φροντιστήρια Αγγλικών εκείνης της εποχής όχι μόνο για το χωριό μας αλλά και για ολόκληρο τον ορεινό Μυλοπόταμο. Παράλληλα για πολλά χρόνια έδειχνε το ταλέντο της και στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννου στο Αρμί όπου βρισκόταν ως ψάλτρια περήφανη και ηρωίδα Μάνα, άντεξε για χάρη της οικογένειας της τον χαμό της κόρης της Ρηνούλας που πέθανε άδικα σε ηλικία μόλις έξι ετών στην δεκαετία του 1980.Τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας και “έφυγε” από τη ζωή μόλις στα 70 της χρόνια αφήνοντας όμως πίσω της μια σεβαστή και αξιοπρεπή οικογένεια. Κόρη της είναι μάλιστα η σημαντική τραγουδίστρια μας Μαρίνα Δακανάλη.
Η ΑΝΩΓΗ απευθύνει θερμά συλλυπητήρια στους οικείους της. Ας είναι ελαφρύ το Ανωγειανό χώμα που θα την σκεπάσει.
Ένας χρόνος συμπληρώνεται από τον θάνατο της Δόξας Σαμόλη, της εμβληματικής γυναίκας με την τεράστια προσφορά στην ενορία του Αγίου Γεωργίου, όπου και θα τελεστεί το ετήσιο μνημόσυνο της την Κυριακή 17 Φεβρουαρίου. Η “Δόξα των Ανωγείων” όπως την είχε προσφωνήσει χαρακτηριστικά ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ.κ Ευγένιος κατά τη διάρκεια μιας βράβευσης της από την εκκλησία μας λίγους μήνες πριν το φευγιό της, άφησε πίσω της δυσαναπλήρωτο κενό και όλοι την θυμούνται με αγάπη και εκτίμηση.
Η ΑΝΩΓΗ έλαβε από την αγαπημένη της κόρη, Ρηνιώ, ένα γράμμα αποχαιρετισμού προς τη μητέρα της το οποίο και δημοσιεύουμε σήμερα με αφορμή το ετήσιο μνημόσυνο της την Κυριακή. Αναλυτικά αναφέρει η Ρηνιώ Σαμόλη:
“Ακριβή μου Μάνα.
Δεν το χωράει το μυαλό μου. Ακόμα και τώρα νομίζω πως είναι ψέματα. Αρνούμαι να δεχτώ πως εσύ έφυγες,, ότι δεν θα είμαστε μαζί, ότι δεν θα κάθεσαι στη γωνίτσα σου στο αυλιδάκι να με υποδεχτείς όταν θα έρχομαι.Η ψυχή μου, το μυαλό μου, είναι γεμάτα από στιγμές μαζί σου. Έχουν χαραχθεί στην καρδιά και στο μυαλό μου και θα μείνουν ανεξίτηλα στο χρόνο.Θυμάμαι όταν είμαστε μικρά τις κρύες νύχτες του χειμώνα, όταν κόβονταν το ρεύμα, να κάθεσαι με τη ρόκα σου στο φως της λάμπας, να μας λες ιστορίες, τραγούδια και ο ήχος της φωνής σου να σκεπάζει τις βροντές που τόσο φοβόμασταν.
Να ζυμώνεις ψωμιά και να μας στέλνεις στους γέρους, στους μοναχούς της γειτονιάς να δούμε μήπως χρειάζονται τίποτα για να τους βοηθήσουμε.Για όλους είχες έννοια μάνα μου, δικούς και ξένους. Η καρδιά σου ήταν μεγάλη και χωρούσε όλο τον κόσμο, ξεχείλιζε από συναισθήματα. Να μιλήσεις, να συμπονέσεις, να ελεήσεις ακόμα και από το υστέρημα σου! Δε με νοιάζει έλεγες που δεν έχω εγώ, με νοιάζει που δεν έχω να δώσω..!
Θυμάμαι πολλές φορές σαν παιδί όταν μας στέλνατε με τον μπαμπά νύχτα να μη μας δει κανείς, να αφήσουμε τσάντες με τρόφιμα, εκεί που και οι δυο ξέρατε ότι υπήρχε μεγαλύτερη ανάγκη. “Να μη σας δει κανείς! Σε κανένα να μην πείτε που πάτε!”: Αυτό μας λέγατε.Κανείς δε θέλατε να ξέρει αυτό που κάνατε γιατί και οι δυο σας ήσασταν σεμνοί και ταπεινοί.
Η αγάπη του Θεού ήταν τρόπος ζωής και για τους δυο σας και τα χρόνια περνούσαν κάπως έτσι ώσπου ήρθε η συμφορά στο σπίτι μας. Ο μπαμπάς αρρώστησε και χωρίς καν να προλάβουμε να το καταλάβουμε έφυγε. Κι έμεινες μόνη με πέντε παιδιά. Μόνο ο Μιχάλης μας ήταν κάπως μεγάλος και όλοι οι άλλοι Γυμνάσιο και Δημοτικό.
Έκλαψες, θρήνησες γιατί τον αγαπούσες πολύ τον μπαμπά και σαν την κλωσσού μας έβαλες κάτω από τα φτερά σου. Έγινες Μάνα και Πατέρας μαζί, πάλεψες, αγωνίστηκες, όμως στιγμή δεν έχασες την πίστη σου. Παρηγοριά στη μοναξιά σου και στην απέραντη θλίψη σου, ο Αι Γιώργης που δεν σταμάτησες ποτέ να υπηρετείς.
Μέσα σε όλα αυτά είχες και τον πόθο να φτιάξεις μια μέρα και την δική σου εκκλησία, την Χάρη της Παναγίας γιατί το είχες δει όνειρο και το είχες τάξιμο. Και το απραγματοποίητο έγινε μια μέρα πραγματικό. Με τη βοήθεια του Θεού και των ανθρώπων που αγκάλιασαν την προσπάθεια σου, αξιώθηκες να την χτίσεις, να την θρονιάσεις και να την υπηρετήσεις, αφήνοντας την πίσω σου ως έργο αγάπης για τον Θεό και τους συνανθρώπους σου. Να βρίσκουν παρηγοριά και ανακούφιση, όπως και εσύ. Και μέσα σε όλα αυτά και εγώ, συνοδοιπόρος στον αγώνα σου, σύντροφος στη θέση του χαμένου σου συντρόφου, αδερφή στη θέση των αδερφήδων σου που έλειπαν, φίλη. Και εσύ έγινες τα πάντα για μένα! Μάνα, Πατέρας, αδερφή, φίλη η κολλητή μου. Βιώσαμε κάτι μοναδικό.Με το μεγαλείο της ψυχής σου, την αγάπη που είχες για όλους και για όλα, τον σεβασμό που ένιωθες για το κάθε τι, μου μετ έδωσες την αγάπη για τον αργαλειό, τα ήθη και τα έθιμα και όλα αυτά που περνούσαν από την καθημερινότητα σου.
Ένα πράγμα μόνο δεν φρόντισες να με διδάξεις! Πως να συνεχίσω να ζω χωρίς εσένα. Πως να καλύψω αυτό το τεράστιο κενό στη ψυχή μου και στην καθημερινότητα μου. Πως να διαχειριστώ την μοναξιά και τον απέραντο πόνο μου, αφού εσύ ήσουν τα πάντα για μένα.
Σκοπός μου θα είναι από τώρα και έπειτα να αγαπώ ότι αγάπησες. Να φροντίζω ότι φρόντιζες. Να αγωνίζομαι για ότι αγωνιζόσουν. Και ίσως μια μέρα να κατορθώσω το ακατόρθωτο: Να σου μοιάσω..”.
-Η ΑΝΩΓΗ ευχαριστεί θερμά την κόρη της Δόξας Σαμόλη, Ρηνιώ, για την προσφορά 50 ευρώ στη μνήμη της μητέρας της, στην εφημερίδα μας για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης. Ας είναι αιωνία η μνήμη της.
Την Κυριακή 17 Φεβρουαρίου θα τελεστεί στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Περαχώρι στα Ανώγεια το 40 ήμερο μνημόσυνο για την ανάπαυση της ψυχής του Γεωργίου Σταυρακάκη ή Γιωργαντά, που έφυγε από την ζωή στις 3 Ιανουαρίου 2019. Καλούμε συγχωριανούς, συγγενείς και φίλους όπως τιμήσουν την μνήμη του.
Ο Γεώργιος Σταυρακάκης (Γιωργαντάς) γεννήθηκε στα Ανώγεια το 1926 και ήταν το δεύτερο παιδί του Εμμανουήλ Σταυρακάκη (Μερτζανοζαχαράκη) και της Κρυστάλλης Σκουλά. Έμεινε ορφανός σε ηλικία 6 χρόνων και μαζί με τον κατά ένα χρόνο μεγαλύτερο αδερφό του Βασίλειο Σταυρακάκη (Βασιλέα) έγιναν για τα αδέρφια τους και πατέρας και προστάτες για την οικογένειά τους. Από τα παιδικά του χρόνια ασχολήθηκε με την κτηνοτροφία, δουλειά την οποία αγάπησε και ακολούθησε μαζί με τα αγαπημένα του αδέρφια μέχρι το τέλος της ζωής του. Σε ηλικία 34 χρονών παντρεύτηκε την Μυρσίνη Καλλέργη, άξια σύζυγο, από την Γέννα Μονοφατσίου με την οποία απέκτησε 4 παιδιά.
Η οικογένεια του επιθυμεί μέσω της Ανωγής, να ευχαριστήσει θερμά όλους όσοι παρευρέθηκαν στην κηδεία του.Επίσης όσους κατέθεσαν στεφάνια και χρηματικά ποσά στην μνήμη του.
-Η οικογένεια του προσφέρει στην “Ανωγη” το ποσό των 50 ευρώ για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης. Τους ευχαριστούμε θερμά για την προσφορά και τη στήριξη τους. Ας είναι ελαφρύ το Ανωγειανό χώμα που τον σκεπάζει.
Για τον Γεώργιο Σταυρακάκη και την μεγάλη του απώλεια για την οικογένεια του και τα Ανώγεια, ο Σταύρος Βιτώρος ή Αγκούτσακας ανέφερε τις εξής μαντινάδες:
Ενταύθα κείτεται ένα αιτός, περήφανος Νιδιώτης,
και τίμιος και χουβαρντάς και μερακλής και πότης..
———————————————————
Τα σύννεφα εσκορπίσανε, ο ήλιος να πορίσει,
λεβέντη Άντρα Ανωγειανέ, να σε καλοστρατίσει..
———————————————————–
Δεν πήγες η στο χειμαδιό, οφέτος στο Αρκάδι,
σαν τον πατέρα σου στραθιά, είχες και εσύ στον Άδη..
————————————————————–
Καλό ταξίδι Γιωργαντά κι όχι που φεύγεις τόσο,
μα θα λιγάνει η ανθρωπιά, μετά από σένα όσο..