Εκκλησία
Άνδρες της μεγάλης αποκοτιάς και της μεγάλης ευθύνης. Οφέτος η εβδομάδα των παθών του Ιησού Χριστού μας, είναι και η μεγάλη εβδομάδα των παθών του λαού μας. Του λαού μας που ανεβαίνει στο Σταυρό μαζί με το Χριστό για να σταυρωθεί. Μα ο Χριστός ύστερα από τη προδοσία του Ιούδα , που πήρε τα αργύρια, για να παραδώσει το Χριστό στους άνομους, σταυρώθηκε και αφού ενταφιάστηκε σε 3 ημέρες αναστήθηκε εν δόξει. Καταπατήσας με το θάνατό του , τον ίδιο τον θάνατο για να καταισχύνει τη προδοσία , το φαρισαϊσμό , τη κοσμική δύναμη και εξουσία. Όμως φέτος θα πούμε για τη δόξα του Χριστού και εμείς το Χριστός Ανέστη και Αληθώς Ανέστη.
Αλλά ο λαός μας δεν θα αναστηθεί , αφού ενταφιάστηκε από ξένους και ντόπιους εξουσιαστές και εκμεταλλευτές και αμετανόητους ληστές για πολλά χρόνια. Με ευθύνη των δικών μας προκομμένων πολιτικών και παραπολιτικών , ξεπουλητών του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ λαού και της ΠΑΤΡΙΔΑΣ μας της ΕΛΛΑΔΑΣ, την οποία αυτοί οι αναίσχυντοι και δόλιοι την αρπάζουνε, την διαφθείρουνε, την ορίζουνε και την διαλύουνε. Γιατί θέλουνε να μην υπάρχει ετούτη η πατρίδα του μεγάλου πολιτισμού, που φώτισε τον πολιτισμό σε Ανατολή και Δύση. Με αποτέλεσμα να μην έχουμε προοπτική για ελεύθερη πατρίδα παρά για σκλαβωμένη, δίχως να μπορούμε από δω και μπρος να ζυγώσουμε τους οικονομικούς κατακτητές μας, τους δανειστές μας και εξουσιαστές της ζωής μας, των κοπελιών μας αλλά και των εγγονιών μας.
Γιατί αυτοί που μας διαφεντεύουν, μας έχουν δεμένους χειροπόδαρα, με βαριές αλυσίδες της οικονομικής και εξουσιαστικής σκλαβιάς και εξάρτησής μας.
Ο καθηγητής Αλέξης Μητρόπουλος, στο πρόσφατο βιβλίο του με τίτλο ‘’Στο έλεος του μνημονίου, η πολιτική και η υπέρβαση της χρεοκοπίας’’ αποκαλύπτει ότι είναι μεγάλο λάθος να λέγεται από ορισμένους υποτίθεται σοβαρούς αναλυτές, ότι το μνημόνιο είναι μια παροδική συνθήκη. Ουδέν αναληθέστερον τούτου, γράφει αυτός ο μαχόμενος πνευματικός και ακαδημαϊκός πολίτης. Γιατί λέει, το πρόγραμμα των δανειστών που μας επιβλήθηκε, επηρεάζει και αλλάζει τη ζωή όλων των ΕΛΛΗΝΩΝ. Για να προσθέσει, μάλιστα τώρα με την εκλογή του νέου πολυετούς μνημονίου, όπως αναφέρεται από το Δεκέμβριο του 2011 στις αποφάσεις της Ε.Ε. πως δεν θα υπάρχει τομέας της δημόσιας και κοινωνικής ζωής, που να παραμείνει απρόσβλητος στις ρυθμίσεις των, που με τις λεγόμενες μεταρρυθμίσεις και διαρθρωτικές αλλαγές δημιουργείται καθεστώς της μεταμοντέρνας κατοχής της χώρας και της ειλωτείας του λαού μας. Για να αποφανθεί τελικά ο μαχόμενος αυτός Έλληνας συγγραφέας, ότι μέσα σ’ αυτήν την ατελείωτη και μακροχρόνια τραγωδία του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ έθνους και του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ λαού, ο αγώνας μας ενάντια στη σύγχρονη κατάκτηση και δουλεία, μόλις τώρα αρχίζει. Γιατί η κίνηση της ιστορίας δεν ελέγχεται και οι εξεγέρσεις των λαών είναι απρόβλεπτες στο χρόνο, στην έκταση και στην έντασή τους.
Δημοσιεύθηκε σε: Την καθιερωμένη λειτουργία για άνδρες, θα πραγματοποιήσει και φέτος ο παπα- Ανδρέας Κεφαλογιάννης, το απόγευμα της Πέμπτης 5 Απριλίου στον ιερό ναό του Αϊ Γιώργη… Όσοι πιστοί προσέλθετε…
Τρεις Ιεράρχες: Οι πρωτοπόροι των γραμμάτων…
30/01/2012
Της Βασιλική Ιορδανίδου
Θεολόγος ΓΕΛ Ανωγείων και Γ΄ Γυμνασίου Ανωγείων
Καλούμαστε σήμερα να εορτάσουμε τους τρεις μεγάλους Ιεράρχες της Εκκλησίας μας, το Μέγα Βασίλειο, Γρηγόριο το Θεολόγο και Ιωάννη τον Χρυσόστομο. Τι θα μπορούσε να πει κανείς για τις τρεις αυτές μεγάλες προσωπικότητες της χριστιανοσύνης; Τι θα μπορούσε κανείς να αναφέρει για το ήθος, τις αξίες, τις αρχές, την έμπρακτη αγάπη, την πυγμή και το μεγαλείο των τριών Ιεραρχών;
Σε μια εποχή, που μαστίζεται από την οικονομική κρίση και τις δυσχέρειες, ξεπροβάλει το παράδειγμα ενός βαθύπλουτου ανθρώπου, του Μεγάλου Βασιλείου, που μοίρασε όλη την περιουσία του για να χτίσει νοσοκομεία, γηροκομεία και ορφανοτροφεία. Σε μια εποχή που όλοι οι πολιτικοί και τα στελέχη ενδιαφέρονται μόνο για τις θέσεις και τα κεκτημένα τους, αναδύεται το παράδειγμα του Γρηγορίου του Θεολόγου, που παραιτήθηκε από τον Οικουμενικό Θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως, προκειμένου να ειρηνεύσει η Εκκλησία και να σταματήσουν οι διαξιφισμοί και οι διαμάχες. Σε μια εποχή που άσκηση κριτικής στην εξουσία θεωρείται ματαιοπονία ή σκάνδαλο, φωτίζει το παράδειγμα του Ιωάννη του Χρυσοστόμου, που συγκρούστηκε με την αυτοκρατορική αυλή, ασκώντας δριμύτατη κριτική για τις ανηθικότητες και τα παρασκήνια, πληρώνοντας το με τη ζωή του, πεθαίνοντας στην εξορία μετά από αντίξοες συνθήκες.
Εκτός όμως από λαμπρά παραδείγματα ηθικής καθαρότητας, έμπρακτης αγάπης και αλληλεγγύης υπήρξαν μελίρρυτοι ποταμοί σοφίας, εραστές της παιδείας και δεινοί ομιλητές, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει το απολυτίκιο τους, το οποίο ακούσαμε σήμερα στην Εκκλησία. Η εορτή των τριών Ιεραρχών καθιερώθηκε το 1100 μ.Χ. από το βυζαντινό αυτοκράτορα, Αλέξιο Κομνηνό, έχασε όμως την αίγλη της κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας. Το 1826 μ.Χ. ο Φρειδερίκος Γκίλφορντ, ιδρυτής της Ιονίου Ακαδημίας, και ο Κωνσταντίνος Τυπάλδος, καθιέρωσαν την ημέρα της εορτής των Τριών Ιεραρχών, ως ημέρα αφιερωμένη στην Ελληνική Επτανησιακή Παιδεία και δεκαέξι χρόνια αργότερα το 1842 μ.Χ. το Πανεπιστήμιο Αθηνών, με απόφαση της Συγκλήτου, καθιέρωσε για όλη την ελεύθερη Ελλάδα την εορτή των Τριών Ιεραρχών ως ημέρα αφιερωμένη στην Παιδεία και τα Γράμματα. Από τότε μέχρι και σήμερα οι τρεις Ιεράρχες θεωρούνται προστάτες των μαθητών και των σπουδαζόντων εν γένει, και η μέρα εορτής τους, η 30η Ιανουαρίου, είναι σχολική αργία.
Και οι τρεις, παρ’ ότι αφιέρωσαν τα χαρίσματα και τις ικανότητές τους στην διακονία του Ευαγγελίου του Χριστού, δεν απαξίωσαν την κοσμική σοφία. Συνιστούσαν τη σοβαρή σπουδή των επιστημών και μάλιστα τόνιζαν την αξία της ελληνικής σοφίας. Όχι μόνο δεν αντιτάχθηκαν στο αρχαιοελληνικό πνεύμα, αλλά, όπως άλλωστε και όλοι οι εκκλησιαστικοί Πατέρες, προσέλαβαν όλα τα θετικά στοιχεία του Ελληνισμού. Αξιοποίησαν κατά τον καλύτερο τρόπο πολλές απόψεις και θεωρίες της ελληνικής φιλοσοφικής σκέψης, χωρίς βέβαια να αλλοιώσουν την ορθόδοξη χριστιανική αποκαλυπτική αλήθεια.
Ιδιαίτερα στον τομέα της παιδαγωγικής οι Άγιοι Πατέρες ανεδείχθησαν πρωτοπόροι. Εδώ συναντούμε αντιλήψεις και μεθόδους, που διέπονται από διαχρονικό χαρακτήρα και τις κάνουν να έχουν εφαρμογή και στη σύγχρονη παιδαγωγική πραγματικότητα. Θέτουν δηλαδή τις βάσεις πάνω στις οποίες στηρίζεται η σύγχρονη παιδαγωγική και η ψυχολογία. Οι παιδαγωγικές τους αρχές διακρίνονται για την πληρότητα και την καθολικότητά τους. Επιγραμματικά αναφέρουμε ότι ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος τονίζει την αρχή της εποπτικότητας, ο Μέγας Βασίλειος ομιλεί για την προσθήκη νέων γνώσεων κατά την διδασκαλία, η οποία πρέπει να γίνεται σιγά-σιγά και με μέτρο, ενώ ο Ιωάννης Χρυσόστομος ομιλεί για αρχή της εξατομικευμένης διδασκαλίας, όπως την ονομάζει η σύγχρονη παιδαγωγική επιστήμη.
Για το λόγο αυτό οι Τρεις Ιεράρχες αναδείχθηκαν και απαράμιλλοι παιδαγωγοί. Οι συμβουλές και οι παραινέσεις τους απευθύνονταν σε όλους όσους μετέχουν στην παιδαγωγική διαδικασία, δηλαδή τους γονείς, τους νέους και τους δασκάλους, συμβουλές οι οποίες παραμένουν επίκαιρες μέχρι και σήμερα. Και οι Τρεις μεγάλοι Ιεράρχες θεωρούν ως τη σπουδαιότερη αρετή την αγάπη για την παιδεία. Γνώρισμα του άξιου παιδαγωγού είναι η θέλησή του να βοηθήσει τους μαθητές του να γνωρίσουν την αλήθεια, κινούμενος από ανιδιοτελή και μόνον αγάπη, ενώ οι μαθητές από την πλευρά τους θα ανταποκριθούν ανάλογα με ένθερμο ζήλο και δίψα για μάθηση. Σύμφωνα με τους Τρεις Ιεράρχες, η απόλυτη ένδειξη αγάπης του δασκάλου προς τους μαθητές του, είναι η προσευχή προς τον Θεό, να ενισχύσει αυτόν και τους μαθητές του στο δύσκολο έργο της αγωγής, ενώ σκοπός των μαθητών, να ανταποκριθούν στην αγάπη για την παίδευση και την ηθική προκοπή τους. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν, που οι Τρεις Ιεράρχες θεωρούνται και είναι προστάτες των γραμμάτων και της παιδείας. Μεγάλο το έργο τους και τεράστια η προσφορά τους. Η δική μας ελάχιστη ένδειξη τιμής και ευγνωμοσύνης προς τους φωστήρες της παιδείας, είναι η αναγνώριση του έργου τους και η προσπάθεια μας να εφαρμόσουμε στο σχολείο μας τις αρχές και τις αξίες των Πατέρων αυτών.
Του Δημήτρη Ριζούλη – Εφημερίδα “ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ”
«Κοπέλια μου πνευματικά, άντρες ψυχωμένοι στη γενναιότητα της αποκοτιάς, απόψε νύχτα ιερή, σας καλώ σε τούτο το ναό της ΑΝΩΓΗΣ να εγερθούμε σαν τον τριήμερο Λάζαρο από το μνήμα που μας βάλανε οι τελετάρχες του θανάτου. Για να προχωρήσουμε στην κορυφαία πράξη της θυσίας μας πάνω στο Σταυρό , όπως ο Χριστός. Για να έρθει η ώρα της μεγάλης Ανάστασης για την καινούρια ελεύθερη ζωή της Ελλάδας μας, ως πρωτοπόρου και όχι ως αχθοφόρου στη Νέα Ευρώπη, που αν δε βάλει νου στην κεφαλή, αυτή θα χάσει , όπως θα χάσουνε και οι Αυτοκράτορες του σήμερα που θέλουνε με αίμα αθώων να διαφεντεύουν τον κόσμο». Μ’ αυτή τη φράση έκλεισε το πύρινο κήρυγμά του ο «Παπαφλέσσας των Ανωγείων της Κρήτης», ο πατέρας Ανδρέας Κεφαλογιάννης, στην ειδική Θεία λειτουργία που πραγματοποιεί δυο φορές κάθε χρόνο (πριν τα Χριστούγεννα και το Πάσχα) μόνο για άντρες! Οι μαυροπουκαμισάδες είχαν κατακλύσει τον ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου των Ανωγείων και άκουγαν τον παπα Ανδρέα να τους καλεί σε νέο ξεσηκωμό όπως έκαναν οι ηρωικοί Ανωγειανοί όποτε το απαίτησε η ιστορία. Οι πόρτες για τις γυναίκες ήταν κλειστές. Ήταν η ώρα της προσευχής, της κατάνυξης, της περισυλλογής και των αποφάσεων. Ήταν η ώρα να ακουστούν «αντρικές κουβέντες». Η κρισιμότητα της εποχής, άλλωστε, το απαιτεί.
«Ο αρχικός μου σκοπός ήταν να φέρω τους άντρες στην Εκκλησία» λέει στην «κυριακάτικη δημοκρατία» ο π. Ανδρέας και συμπληρώνει: «Πολλοί άντρες δουλεύουν σκληρά σε γεωργικές ή κτηνοτροφικές εργασίες και δεν μπορούν να έρχονται στην Εκκλησία. Άλλοι μου είπαν ότι στην Εκκλησία πηγαίνουν μόνο γυναίκες και δε νιώθουν άνετα. Έτσι καθιερώσαμε την Θεία λειτουργία μόνο για τους άνδρες που γίνεται βραδινές ώρες. Να φανταστείτε ήρθαν άνθρωποι που είχαν να πατήσουν 40 χρόνια σε Εκκλησία». Όσο παράξενη και αν ακούγεται αυτή η πρωτοβουλία ο π. Ανδρέας λέει ότι οι γυναίκες όχι μόνο δε διαφώνησαν, αλλά τη δέχτηκαν με μεγάλη χαρά.
Στην «αντρίστικη λειτουργία», όπως την ονομάζει ο παπα- Ανδρέας, γίνονται τα πιο επαναστατικά κηρύγματα. «Η ατμόσφαιρα παραπέμπει σε εποχές του 1821, γι ‘ αυτό πάντα στο τέλος όλοι μαζί ψάλουμε τον εθνικό ύμνο» λέει ο μαχητικός κληρικός και προσθέτει «εμείς στον τόπο που έχει υποστεί τρία ολοκαυτώματα και άντεξε, έχουμε το DNA των αγωνιστών».
Ο π. Ανδρέας δε μασάει τα λόγια του. Λέει ότι η Εκκλησία σήμερα είναι ανύπαρκτη και σιωπά. Την καλεί να βγει στον κόσμο και να πει την αλήθεια. «Σήμερα έρχονται, οι κατακτητές του παρελθόντος, για να μας καθυποτάξουν με νέα μέσα. Έρχονται για να περιορίσουν την εθνική μας κυριαρχία, έρχονται για να μας χρησιμοποιήσουν ως εργαστήρι πειραμάτων» αναφέρει και προχωράει ακόμα παραπέρα. «Η νέα γερμανική επίθεση, ο νέο-ΝΑΖΙΣΜΟΣ με όπλο την οικονομία είναι εδώ, με σκοπό την υποδούλωση μας, την υποδούλωση των παιδιών μας, την εξαθλίωση και τη φτώχεια. Οι αείμνηστοι ήρωες μας, έδωσαν την ίδια τους τη ζωή, λέγοντας ΟΧΙ στους κατακτητές και ΝΑΙ στην ελευθερία. Σήμερα, με οδηγούς αυτούς τους ήρωες θα πρέπει να πούμε το δικό μας ΟΧΙ στα νέα γερμανικά σχέδια, στην νέα Γερμανο-Κατοχή, στη νέα εισβολή. Αν υποκύψουμε στη νέα τάξη πραγμάτων, το μέλλον μας διαγράφεται μαύρο, αν υψώσουμε φωνή και αντισταθούμε τότε θα σώσουμε την τιμή μας, την πατρίδας μας και τα παιδιά μας. Σε πολύ λίγο δεν θα είμαστε ιδιοκτήτες της πατρίδας μας αλλά κάτοικοι μιας χώρας που θα ανήκει στους παγκόσμιους τραπεζίτες και στους υπαλλήλους τους, οι οποίοι παριστάνουν την κυβέρνηση », καταλήγει.
Ο Δήμος τίμησε τους καλύτερους…
31/12/2011
Τιμήθηκαν οι μικροί ΑΕΤΟΙ που κατέκτησαν αήττητοι το πρωτάθλημα
Τους νέους "Αετούς" τίμησε και ο πρόεδρο της ΕΠΣΡ Γιώργος Σταράκης
Ο μικρός Αφγανός που ζει στ΄Ανώγεια και αγωνίζεται στον "ΑΕΤΟ"
Ο Δήμαρχος Σωκράτης Κεφαλογιάννης, ο πρόεδρος του "ΑΕΤΟΥ" π. Ανδρέας Κεφαλογιάννης και ο πρόεδρο της ΕΠΣΡ Γιώργος Σταράκης
ο μουσικό συγκρότημα «VERADOMS» διασκέδασε με ροκ ρυθμούς μικρούς και μεγάλους
Στιγμιότυπα από την πρωτοχρονιάτικη γιορτή για τα παιδιά και τους νέους που οργάνωσε ο Δήμος Ανωγείων, την Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου αίθουσα Αγροτικής Τράπεζας
«Χριστός γεννάται δοξάσατε, Χριστός εξ ουρανού απαντήσατε, Χριστός επί γης υψώθητε, άσατε τω Κυρίω πάσα η γη και εν ευφροσύνη ανυμνήσατε λαοί, ότι δεδόξαστε.
Μέγας ο ύμνος της του Χριστού γέννησης σ’ένα καιρό βαθιάς απιστίας, ειδωλολατρείας, απανθρωπιάς και βαρβαρότητας, μαζί και υπερεκμετάλλευσης μέσα στην παραπαίουσα και καταρρέουσα τότε, Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.