Εκκλησία
Την Τετάρτη 6 Μαρτίου 2013, Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ενδοσχολικού Εκφοβισμού και της Ενδοσχολικής Βίας, ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ.κ. Ευγένιος, ύστερα από πρόσκληση του Συλλόγου Διδασκόντων και του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων, επισκέφτηκε το Γυμνάσιο Κράνας. Ο Σεβασμιότατος μίλησε στους μαθητές για τη σχολική βία και τους παρότρυνε να ευαισθητοποιηθούν πάνω στο θέμα. Παράλληλα, ο Μητροπολίτης τους παρώθησε να ασχοληθούν ενεργά με τη φιλανθρωπία, έργο που προωθεί η Μητρόπολη. Μετά το μοίρασμα της Καινής Διαθήκης, οι μαθητές ανταπέδωσαν προσφέροντας τρόφιμα που είχαν συλλέξει για να ενισχύσουν το φιλανθρωπικό έργο της Μητρόπολης.
Δημοσιεύθηκε σε:
Εκδρομή της ενορίας του Αϊ Γιώργη στο Λασίθι
08/03/2013
Την πρώτη τους εκδρομή για το 2013 πραγματοποίησαν την Τρίτη 5 Μαρτίου οι ενορίτισσες του Αγίου Γεωργίου με επίσκεψη στον Νομό Λασιθίου αυτή τη φορά μετά τα Χανιά που είχαν επισκεφτεί την προηγούμενη.
Ο π. Ανδρέας Κεφαλογιάννης πήρε το ποίμνιο του και αρχικά πήγαν στο Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου του Σεληνάρη κοντά στο Βραχάσι. Για τους Κρητικούς θεωρείται γρουσουζιά να περνάει κάποιος το φαράγγι του Σεληνάρη , χωρίς να σταματήσει στον Άγιο Γεώργιο. Αυτό έχει επικρατήσει καθώς παλιά η μονή ήταν ένα σημείο όπου σταματούσαν για να ξεκουραστούν οι ταξιδιώτες και τα ζώα τους. Μάλιστα υπάρχει μια πασίγνωστη μαντινάδα στην Κρήτη που λέει:Από τα Μάλια όντε περνάς και πας για Σεληνάρι ένα κεράκι άναψε στ’ Αϊ – Γιωργιού τη χάρη…
Κύριος προορισμός της εκδρομής ήταν η Μονή Τοπλού ένα πολύ όμορφο και επιβλητικό Μοναστήρι που βρίσκεται 10χλμ ανατολικά της Σητείας. Εκεί ο π. Ανδρέας έκανε παράκληση με όλους τους παρευρισκόμενους να νιώθουν την μαγεία του όμορφου Μοναστηριού σε μια λειτουργία.Η Μονή Τοπλού είναι το μοναδικό μοναστήρι που σώζεται από τα πολλά μικρά και μεγάλα που βρίσκονταν κάποτε στην περιοχή της Σητείας και καταστράφηκαν από πολέμους και πειρατικές επιδρομές. Εκτός από τις θαυμαστές εικόνες, εκτίθενται επίσης αντικείμενα Εκκλησιαστικής Τέχνης όπως Ευαγγέλια, αργυροί-επίχρυσοι σταυροί, Πατριαρχικά Συγγίλια, Σουλτανικά Φιρμάνια, σφραγίδες, επαναστατικά λάβαρα, αρχιερατικά άμφια και άλλα.
Η εκδρομή ολοκληρώθηκε με μια επίσκεψη στο πανέμορφο Φοινικόδασος του Βαί και μια βόλτα στην υπέροχη Σητεία μια από τις ομορφότερες περιοχές του νησιού.
Απόλυτα ικανοποιημένες όλες οι γυναίκες της ενορίας έφτασαν στα Ανώγεια αργά την νύχτα όπου παρά την κούραση λόγω και της μεγάλης απόστασης ζήτησαν άμεσα από τον πάτερ Ανδρέα την οργάνωση της επόμενης εκδρομής όσο πιο σύντομα γίνεται!
Πύρινο κήρυγμα εναντίον της τρόικας για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην Ελλάδα εκφώνησε το πρωί της Κυριακής στο Αϊ Γιώργη ο παπα-Ανδρέας, στο μνημόσυνο του Νταρολευτέρη.
Ο παπά-Ανδρέας Κεφαλογιάννης εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά του ΔΝΤ και της Ε.Ε. καλώντας το λαό να αντισταθεί απέναντι σε αυτούς, που όπως είπε, «πίνουν το αίμα του λαού με φόρους και χαράτσια».
Τόνισε μεταξύ άλλων ότι «κάποιοι πρέπει να απολογηθούν και να τιμωρηθούν για την τεράστια φτώχεια, την ατελείωτη εξαθλίωση, τα 2 εκατομμύρια άνεργους, τους χιλιάδες άστεγους, τις χιλιάδες των πολιτών που περιμένουν στα συσσίτια και για τις 3.500 αυτοκτονίες σε όλη τη χώρα.»
Ολόκληρο το κήρυγμα έχει ως εξής:
«Αγαπητοί εν Χριστώ Αδελφοί,
Στους κατοχικούς καιρούς που ζούμε, οφείλουμε να μη μένουμε με σταυρωμένα τα χέρια αλλά να αντιστεκόμαστε κάθε ώρα, κάθε μέρα, κάθε στιγμή. O εχθρός παραμονεύει παντού…
Η πατρίδα μας είναι ουσιαστικά και κυριολεκτικά στα νύχια των ξένων τρωκτικών πίνοντας το αίμα του λαού με φόρους, χαράτσια, και κατασχέσεις.
Η κατάσταση θα γίνει ακόμα χειρότερη τους επόμενους μήνες, αν δεν αναλάβουμε πρωτοβουλίες, αν δεν αποφασίσουμε να ξεσηκωθούμε ενάντια στους νέο-κατακτητές που επέστρεψαν και πάλι σε τούτον εδώ τον τόπο μετά από 70 χρόνια.
Ο Ναζισμός αδέλφια είναι εδώ, μπορεί αυτή τη φορά να μην κρατάει όπλα με σφαίρες, όμως, τα «όπλα» που χρησιμοποιεί για να μας πολεμά είναι το ίδιο εξοντωτικά και επικίνδυνα με εκείνα της Πρώτης Κατοχής.
Βήμα-βήμα εξελίσσεται το μαύρο σχέδιο του Βερολίνου σε βάρος της Ελλάδας και του ευρωπαϊκού νότου. Στην αρχή μας έκοψαν λίγο τους μισθούς και τις συντάξεις και δεν αντιδράσαμε όπως έπρεπε.
Στη συνέχεια μας έκοψαν και μας ξανάκοψαν πάλι τους μισθούς και τις συντάξεις, αυξάνοντας ταυτόχρονα τη φορολογία στα ύψη και πάλι η αντίδραση μας δεν ήταν αυτή που θα έπρεπε. Τώρα μας απειλούν ότι θα μας πάρουν τα σπίτια, την περιουσία και ότι έχει απομείνει και θα μας οδηγήσουν στη φυλακή. Θα μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια; Θα αρπάζουν την ίδια μας τη ζωή και μεις απλά θα παρακολουθούμε το έργο; Θα μα αφανίσουν και μεις θα βλέπουμε το σήριαλ στα δελτία των 8, από τους καναπέδες μας;
Όχι βέβαια, θα βγούμε μπροστά, θα ξεσηκωθούμε, θα συγκρουστούμε με κάθε τρόπο και κάθε μέσο με όλους αυτούς που θέλουν να δημιουργήσουν τους σύγχρονους δούλους, τις σύγχρονες γαλέρες. Έχω ξαναπεί από αυτό εδώ το βήμα και θα το επαναλάβω: Δεν πρέπει να χαριστούμε σε κανένα, σε κανέναν που βάζει την υπογραφή του στο ξεπούλημα της πατρίδας. «Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους» όπως είχε πει ο Γέρος.
Και χωρίς να είμαστε ειδικοί επί των νομικών, κάποια στιγμή θα πρέπει να ξεκινήσει και η έρευνα για το πώς οδηγήθηκε η χώρα στο στόμα του λύκου που λέγεται ΔΝΤ. Και βέβαια κάποιοι πρέπει να πληρώσουν, κάποιοι πρέπει να τιμωρηθούν για το κατάντημα της χώρας. Κάποιοι πρέπει να οδηγηθούν σε ένα νέο Γουδί. Κάποιοι πρέπει να απολογηθούν για την τεράστια φτώχεια, την ατελείωτη εξαθλίωση, τα 2 εκατομμύρια άνεργους, τους χιλιάδες άστεγους, τις χιλιάδες των πολιτών που περιμένουν στα συσσίτια για τις 3.500 αυτοκτονίες σε όλη τη χώρα.
Μόλις προχθές βιώσαμε ένα ακόμα τραγικό περιστατικό στη Λάρισα όπου δυο φοιτητές πέθαναν από τις αναθυμιάσεις γιατί άναψαν μαγκάλι, γιατί δεν είχαν να αγοράσουν πετρέλαιο, γιατί πλέον η τιμή του είναι απαγορευτική για το λαό. Γι΄ αυτούς του δυο θανάτους ποιος θα πληρώσει; Ποιος θα τιμωρηθεί; Ποιος και τι θα πει στους γονείς τους που τα έστειλαν να μάθουν γράμματα στη Λάρισα και τους τα γύρισαν πίσω νεκρά; Και γι΄ αυτό όπως και για όλα τα άλλα εγκλήματα που συμβαίνουν καθημερινά στην Ελλάδα κάποιοι πρέπει να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη, κι αν η δικαιοσύνη δεν μπορεί να το κάνει τότε υπάρχει και η λαϊκή οργή και η λαϊκή δίκη.
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, στην Ελλάδα σήμερα εφαρμόζεται η πλέον ακραία εκδοχή του ΔΟΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΣΟΚ, εμείς είμαστε το πειραματόζωο, για το τι ακριβώς θέλουν να εφαρμόσουν στη συνέχεια σε όλη σχεδόν την Ευρώπη. Έχουμε όμως, την ιστορική ευθύνη να τους εμποδίσουμε και θα τους εμποδίσουμε.
Το δρόμο για το πώς θα τους σταματήσουμε τον έδειξε η πράξη του ανθρώπου που σήμερα τιμούμε, του αείμνηστου Νταρολευτέρη και βέβαια όλων των συναγωνιστών του που πήραν μέρος στη Μάχη στο Σφακάκι. Ο κατακτητής όπως έδειξαν και απέδειξαν δεν θέλει χάδια, θέλει μπάλα. Κι ο Νταρολευτέρης μαζί με τους άλλους ηρωικούς συντρόφους του έστειλαν τότε ξεκάθαρο μήνυμα στους ΝΑΖΙ, ΌΤΙ ΑΦΕΝΤΕΣ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ ΕΊΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ.
Το Σφακάκι, η Δαμάστα, το Ολοκαύτωμα των Ανωγείων, η Αντίσταση των Κρητικών στην ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΟΧΗ μας δείχνει ποιο μονοπάτι πρέπει να ακολουθήσουμε για να μπορέσουν αύριο μεθαύριο τα παιδιά μας να είναι λεύτερα και όχι ΔΟΥΛΟΙ. Αν δεν τον κάνουμε θα είμαστε άξιοι της μοίρα μας…
Θα ήθελα από αυτό το βήμα να ανακοινώσω ότι η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου κάθε χρόνο στις 7 Αυγούστου ημέρα που έγινε η Μάχη στο Σφακάκι, θα πραγματοποιεί μνημόσυνο τιμώντας τους ήρωες αγωνιστές του Σφακακίου ως ένα ελάχιστο φόρο σε αληθινούς και αγνούς πατριώτες.
Αιωνία τους η μνήμη. ΑΘΑΝΑΤΟΙ.
Καλή σας ημέρα και ΚΑΛΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ.»
Επικήδειος στον Δρακαναστάση
10/02/2013
Του Ιεροδ. Νικηφόρου Κουνάλη
(Εκφωνήθηκε στον Ι. Ν. Α. Ιωάννου Ανωγείων στις 11/01/2013)
Ο Θεός, αδελφοί πατέρες και ευλογημένοι χριστιανοί, είναι δημιουργός της ζωής και όχι του θανάτου, του καλού και όχι του κακού. Γι’ αυτό η παρουσία και η ύπαρξη του θανάτου στο χώρο της δημιουργίας κατά θεία παραχώρηση «αποτελεί μυστήριο της θείας πανσοφίας. Ο ανθρώπινος νους αδυνατεί παντελώς να εισδύσει στο μυστήριο αυτό, να το συλλάβει και να το ερμηνεύσει». Διότι ο θάνατος, ως γεγονός «φρικτόν καί φόβου γέμον πολλού», είναι «τής τού Θεού σοφίας μέγιστον μυστήριον». Διαβάζουμε στη Σοφία Σολομώντος: «Ο θεός θάνατον ουκ εποίησεν, ουδέ τέρπεται επ’ απωλείᾳ ζώντων». Σε άλλο πάλι σημείο της Σοφίας Σολομώντος, αναφέρεται ότι «ο Θεός έκτισεν τόν άνθρωπον επ’ αφθαρσία καί εικόνα τής ιδίας αϊδιότητος εποίησεν αυτόν» και στη συνέχεια σημειώνει ότι «φθόνω δε διαβόλου θάνατος εισήλθεν εις τόν κόσμον». Ο Απόστολος Παύλος λέει ξεκάθαρα, ότι ο θάνατος δεν προήλθε από το Θεό, αλλά ότι είναι συνέπεια της αμαρτίας «Τά γάρ οψώνια τής αμαρτίας θάνατος».
Ο ψυχικός πόνος του θανάτου προσφιλών προσώπων, οικείων και συγγενών, εκδηλώνεται πολλές φορές με οδυρμό, με θρήνους, με πένθιμη αμφίεση, με κραυγές, με ατέλειωτα δάκρυα, διότι ο θάνατος είναι το πιο συγκλονιστικό γεγονός της ζωής του ανθρώπου. Τι ίδιες εκδηλώσεις, με τις οποίες εκφράζεται ο πόνος του θανάτου σήμερα, συναντούμε και στην Αγία Γραφή. Θρηνούν και οδύρονται στο σπίτι του Ιαείρου για το θάνατο του νεαρού κοριτσιού. Κλαίει η χήρα της Ναϊν για το μονάκριβο αγόρι της. Πενθούν για το θάνατο της Ταβιθά. Οι ευλαβείς άνδρες των Ιεροσολύμων «εποίησαν κοπετόν μέγαν» για το θάνατο του πρωτομάρτυρα Στεφάνου.
Προκαλεί, λοιπόν, μεγάλη θλίψη και έντονο ψυχικό πόνο ο θάνατος. Γι’ αυτό και ο Χριστός προετοιμάζει τους μαθητές του πριν το πάθος και το θάνατό του: «Αλλ’ εγώ τήν αλήθειαν λέγω υμίν. συμφέρει υμίν ίνα εγώ απέλθω. Εάν γάρ μή απέλθω, ο Παράκλητος ουκ ελεύσεται πρός υμάς. Εάν δέ πορευθώ, πέμψω αυτόν πρός υμάς». Με τον ίδιο τρόπο και ο Απόστολος Παύλος, προετοιμάζει τον Τιμόθεο για το θάνατό του: «Εγώ γάρ ήδη σπένδομαι, καί ο καιρός τής εμής αναλύσεως εφέστηκε. Τόν αγώνα τόν καλόν ηγώνισμαι, τόν δρόμον τετέλεκα, τήν πίστιν τετήρηκα. λοιπόν απόκειταί μοι ο τής δικαιοσύνης στέφανος, όν αποδώσει μοι ο Κύριος εν εκείνῃ τή ημέρᾳ, ο δίκαιος κριτής».
Τα δάκρυα, η λύπη και ο πόνος του θανάτου αγαπητοί μου είναι αναπόφευκτα. Ωστόσο, όμως, ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος τονίζει, ότι όλα πρέπει να γίνονται με μέτρο, με σύνεση, με χριστιανική σοφία, μέσα από την πίστη και την ελπίδα, μέσα από την προσδοκία και τη χαρά της αναστάσεως: «Καί πώς, λέει ο ιερός πατήρ, είναι δυνατόν να μήν πονάει κανείς, αφού είναι άνθρωπος; Ούτε καί εγώ τό λέω αυτό. όχι τή λύπῃ, αλλά τήν υπερβολική λύπη ανασκευάζω. γιατί τό να λυπάται κανείς είναι φυσικό, τό να υπερβαίνει όμως τό μέτρο, είναι γνώρισμα μανίας καί παραφροσύνης. Πόνεσε, δάκρυσε, αλλὰ μήν απογοητευθείς, μή δυσανασχετήσεις, μήν αγανακτήσεις. ευχαρίστησε τό Θεό που τόν παίρνει, για να τιμήσεις αυτόν που έφυγε, καί θά στείλεις έτσι μαζὶ του λαμπρά εντάφια δώρα. Άν όμως δυσανασχετήσεις, καί εκείνον τόν έβρισες καί τό Θεό που τόν πήρε τόν εξόργισες καί τόν εαυτό σου τόν κατέβλαψες. Αντίθετα, άν Τόν ευχαριστήσεις, καί τό νεκρό τόν ετίμησες καί τό Θεό που τόν πήρε Τόν εδόξασες καί τόν εαυτό σου ωφέλησες».
Ως υπόδειγμα στάσης απέναντι στον ψυχικό πόνο που προκαλεί ο θάνατος, ο ιερός Χρυσόστομος προβάλλει τον ίδιο τον Κύριο μας, ο οποίος δάκρυσε, όταν είδε το φίλο Του το Λάζαρο στον τάφο: «Δάκρυσε, όπως ο Κύριος σου εδάκρυσε τό Λάζαρο, θέτοντας σε μάς τό μέτρο καί τόν κανόνα τής λύπης, που δεν πρέπει να υπερβαίνουμε». Ο σοφός Πατήρ διδάσκει ότι, εκείνος ο οποίος θρηνεί και οδύρεται για το θάνατο προσφιλούς του προσώπου πέρα από το μέτρο, προσβάλλει το θεάνθρωπο Χριστό, ο οποίος με το θάνατό και την ανάστασή Του πάτησε το θάνατο, χαρίζοντας τη ζωή και την ανάσταση σ’ όλους τους ανθρώπους. Επίσης, τονίζει ότι με τη νίκη του Χριστού κατά του θανάτου, ο θάνατος δεν είναι πλέον τίποτε το φοβερό, αλλά είναι ύπνος, ανάπαυση, λιμάνι, ανάβαση στον ουρανό, τιμή και αξίωμα, γι’ αυτό το λόγο όποιος πενθεί δε θα πρέπει να οδηγείται σε ακρότητες και υπερβολές.
Η εκκλησία του Αη Γιάννη ορφάνεψε
Με αυτές τις σκέψεις περί θανάτου, θέλησα αγαπητοί μου συγχωριανοί να προπέμψω στην αιωνιότητα έναν άνθρωπο που γνώρισα από μικρός και αγάπησα πολύ. Έναν άνθρωπο που με έμαθε την ψαλτική τέχνη, που με δίδαξε την αγάπη προς την Εκκλησία, που με παρότρυνε να ακολουθήσω την ιερωσύνη. Έναν άνθρωπο με χριστιανικός ήθος, γνήσια φιλόξενο, τίμιο, φιλότιμο, εργατικό, αξιοπρεπή, ευλαβή και καλλίφωνο. Σήμερα, το σκήνωμα του μεγάλου αυτού ανδρός, βρίσκεται ενώπιόν μας. Σήμερα, η ιστορική εκκλησία του Άη Γιάννη ορφάνεψε. Το φιλάγιο πλήρωμα της ενορίας μας στερείται τον καλό διάκονο και τον ακάματο εργάτη. Γι’ αυτούς τους λόγους ανέλαβα, μετά από παράκληση του πατρός Γεωργίου Ανδρεαδάκη, να ιερουργήσω τον λόγο την ώρα αυτή και να σύρω από χρέος αυτές τις ελάχιστες γραμμές. Εξάλλου μ’ αυτά τα λίγα λόγια που είπα, είμαι σίγουρος ότι χαροποίησα πολύ και τον σεβαστό πατέρα Νικόλαο Ανδρεαδάκη, ο οποίος χρημάτισε επιστήθιος φίλος και συνοδοιπόρος του Αναστάση και ο οποίος θα ήθελε πολύ να είναι σήμερα εδώ για να αποδώσει τον τελευταίο ασπασμό στον πολύτιμο συνεργάτη του, αλλά λόγοι υγείας τον έχουν καθηλωμένο στο κρεβάτι του πόνου.
Θρηνώ λοιπόν, και εγώ μαζί σας που χάσαμε ένα αγαπημένο μας πρόσωπο, θρηνώ την ανθρώπινή μας αδυναμία και ματαιότητα. Όμως, το φως του προσώπου του Χριστού μας και η Ανάστασή Του φωτίζει το σκοτάδι της λύπης μου και η μακαρία ελπίδα της αιώνιας βασιλείας Του, γλυκαίνει τον πόνο μου. Γι’ αυτό το λόγο η Εκκλησίας μας πάντοτε, συνοδεύει τους κεκοιμημένους με αναστάσιμες προσδοκίες και ελπίδες και με χαροποιό πένθος. Σας παρακαλώ πολύ να αντιμετωπίσετε το πένθος σας χριστιανικά, διότι το αγαπημένο μας πρόσωπο δεν χάθηκε αλλά κοιμήθηκε άχρι καιρού, και σας εύχομαι από τα βάθη της καρδιά μου, οι παρήγοροι λόγοι της Αγίας μας Εκκλησίας να σας παρηγορούν πάντα και να γίνουν γλυκό και πραϋντικό βάλσαμο στον πόνο σας. Ο Θεός ας αναπαύσει την ψυχή του και η μνήμη των αρετών και προτερημάτων του ας μείνει αχώριστος και ανεξάντλητος από την καρδιά σας. Από όλους εμάς, έχει τον ύστατο ασπασμό της αγάπης, της συγχώρησης και της ευγνωμοσύνης.
Περατώνω τον επικήδειο λόγο μου λίαν αγαπητέ Αναστάση, με την διαβεβαίωση ότι όλοι εμείς θα σε μνημονεύουμε για ό,τι πρόσφερες στην Εκκλησία μας και με την απόλυτη βεβαιότητα και ακράδαντο πίστη, ότι η χαριτωμένη ψυχή σου συνοδεύεται από τους αγγέλους στην ουράνια δόξα του Παραδείσου, στην θέα του Ακτίστου Φωτός, και σε παρακαλώ να προσεύχεσαι σαν πρεσβευτής μας στον ουρανό, μαζί με τις άλλες κεχαριτωμένες ψυχές που θα συναντήσεις δικών μας ανθρώπων, για όλους εμάς, και για τον πιστό λαό της μαρτυρικής γενέτειράς σου που τόσο πολύ αγάπησες.
«Ύπαγε ούν» ευλογημένε αδελφέ μας Αναστάσιε «παράστηθι τή Αγία Τριάδι» και αιωνία εν τώ Χριστώ Ιησού τώ Κυρίω ημών η μνήμη σου. Καλό Παράδεισο.
Μια καντάδα για το Ψαρονίκο…
08/02/2013
Με πρωτοβουλία του Πολιτιστικού συλλόγου Ανωγείων τελέστηκε το απόγευμα της Παρασκευής τρισάγιο στην μνήμη του Νίκου Ξυλούρη και με αφορμή την συμπλήρωση 33 χρόνων από το θάνατο του. Το τρισάγιο το οποίο τέλεσε ο π. Ανδρέας Κεφαλογιάννης έγινε στο άγαλμα του Ψαρονίκο, έξω από το θέατρο του χωριού που φέρει το όνομα του.
Δυο κοπέλες του συλλόγου κατέθεσαν λουλούδια στην μνήμη του και στην συνέχεια οι Ανωγειανοί τίμησαν και τον Ψαρονίκο, όπως και ο ίδιος θα το ήθελε. Με μαντινάδες δηλαδή και τραγούδια, σε μια καντάδα που ξεκίνησε από το θέατρο και κατέληξε στο σπίτι του Ξυλούρη στο Περαχώρι όπου ζει η αδερφή του Ζουμπουλιά.
Ο Δημήτρης Ξυλούρης στη λύρα, ο Βασίλης Δραμουντάνης και ο Κώστας Βρέντζος στο μαντολίνο και ο Σταύρος Φραγκιαδάκης στο λαούτο έδωσαν τις νότες και τα παιδιά του Πολιτιστικού τις μαντινάδες και το κέφι που φούντωσε στο σπίτι του αξέχαστου Νίκου.
Μια κίνηση από τον Πολιτιστικό σύλλογο που αξίζει συγχαρητηρίων για το πως μπορεί κάποιος απλά αλλά μέσα από την ψυχή του να τιμήσει κάποιον όπως του αρμόζει. Τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά δεν είχαν γεννηθεί τη χρονιά που έφυγε ο Νίκος. Γαλουχήθηκαν όμως από μικροί στα ακούσματα του, πορεύτηκαν στην ίδια στάση με τη ζωή του και καταλήγουν τώρα να τιμούν με τον δικό τους ξεχωριστό τρόπο έναν άνθρωπο που έκανε γνωστό το όνομα του χωριού στα πέρατα της γης.
Κλείνουμε με δυο αξέχαστες μαντινάδες του Ψαρονίκο:
”Το Περαχώρι αρνήθηκα που ήτανε Πολιτεία..
και βγήκα στη Μεσοχωριά κι είσαι μικρή μου αιτία..”.
————————————————————————-
”Να τονε πάρεις μερακλή Χάρο να μη φοβάται..
Ρόδα και τριαντάφυλλα να στρώνεις να κοιμάται…‘.
Επίσκεψη στη Μελβούρνη πραγματοποίησε ο μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου Ευγένιος, αποδεχόμενος πρόσκληση της Παγκρήτιας Ένωσης Μελβούρνης. Ο μητροπολίτης βρέθηκε στο Σίδνεϊ, προσκεκλημένος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας για την ενδέκατη Κληρικολαϊκή Συνέλευση που έγινε εκεί. Μετά την ολοκλήρωση των εργασιών της Συνέλευσης, επισκέφθηκε τη Μελβούρνη και τέλεσε αγιασμό στο Κρητικό Χωριό για το νέο έτος, ενώ αμέσως μετά έκανε και την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίττας μαζί με τον πρόεδρο της Παγκρητίου Ιωάννη Νικολακάκη. Στην ομιλία του, ο κ. Ευγένιος ευχαρίστησε την Παγκρήτια Ένωση για την πρόσκληση, έκανε μια σύντομη αλλά μεστή αναφορά για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο λαός της Κρήτης και επαίνεσε τα εντυπωσιακά έργα που έχουν δημιουργήσει οι απόδημοι Κρήτες και ειδικά οι Κρήτες της Μελβούρνης. Ο πρόεδρος της Παγκρήτιας Ένωσης Μελβούρνης Ιωάννης Νικολακάκης ευχαρίστησε τον μητροπολίτη για την τιμή που έκανε στην Παγκρήτια Ένωση να παραβρεθεί και τον τίμησε με ειδική πλακέτα για το έργο που προσφέρει στο ποίμνιό του στο Ρέθυμνο της Κρήτης. Κατά την παραμονή του στη Μελβούρνη εκτός από τον αγιασμό στο Κρητικό Χωριό, ο μητροπολίτης και οι συνεργάτες του είχαν την ευκαιρία να επισκεφθούν τα διάφορα αξιοθέατα της πόλης, αλλά και να συναντηθούν με τον επίσκοπο Δέρβης Ιεζεκιήλ, στην Αρχιεπισκοπή και με τον πρόεδρο του Παγκοσμίου Συμβουλίου Κρητών Αντώνη Τσουρδαλάκη, ενώ την Κυριακή 27 Ιανουαρίου συλλειτούργησε στην Ιερά Μονή «Άξιον Εστί» με τον π. Σπυρίδων Μπόνια και άλλους κληρικούς