Τοπικά
25/10/2018
Το ερχόμενο Σάββατο 27 Οκτωβρίου θα πραγματοποιηθεί στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου στα Ανώγεια το σαρανταήμερο μνημόσυνο για την ανάπαυση της ψυχής του Γεωργίου Φασουλά ή Τροτσέλη, ενός όμορφου, αυθεντικού και με χιούμορ Ανωγειανού. Η ιστοσελίδα μας είχε πολλά μηνύματα από ανθρώπους που θα ήθελαν να διαβάσουν την νουβέλα που έγραψε ο “Τροτσέλης” και η οποία είχε βραβευτεί το 2014 στον λογοτεχνικό διαγωνισμό “Σικελιανά”.Μετά από αναζήτηση μας και με την βοήθεια των παιδιών του, καταφέραμε να βρούμε τη νουβέλα του με τίτλο “Ο Ξάπλας” την οποία και σας παρουσιάζουμε σήμερα, με σεβασμό και τιμή στη μνήμη του εκλιπόντος. Παράλληλη η ΑΝΩΓΗ, θα ήθελε να ευχαριστήσει θερμά τα παιδιά του Γεωργίου Φασουλά, που προσέφεραν στη μνήμη του πατέρα τους 100 ευρώ για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης, χρήματα που θα διατεθούν για τις ανάγκες του Εργαστηρίου Γνώσης της ενορίας του Αγίου Γεωργίου και τα δωρεάν φροντιστήρια Αγγλικών σε μαθητές, ενήλικες και πρόσφυγες. Παράλληλα ευχαριστούμε θερμά τα παιδιά του για την προσφορά ενός αντίτυπου του “Ξάπλα”στην εφημερίδα μας, το έργο ζωής του πατέρα τους, που αν και είχε τελειώσει μόνο το Δημοτικό, είχε τη σκέψη, τον λόγο και το κοφτερό μυαλό ενός πραγματικού συγγραφέα. Ας είναι αιωνία η μνήμη του.
Διαβάστε παρακάτω ολόκληρη τη νουβέλα, “Ο Ξάπλας”:
ΣΕΙΡΑ: Ελληνική Λογοτεχνία
ΤΙΤΛΟΣ: O ΞΑΠΛΑΣ
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Γεώργιος Φασουλάς Τροτσέλης
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΩΝ: Φασουλά Ελένη
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΣΕΛΙΔΟΠΟΙΗΣΗ: Βουλουμπασάκη Φ. Ελένη
28310 53311
ΕΚΤΥΠΩΣΗ: ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΑΚΗ
Τηλ. 28310 58800 – Fax 28310 50333
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ: Η εικόνα στο εξώφυλλο απεικονίζει μια ξυλόγλυπτη κορνίζα φτιαγμένη απ’ τον συγγραφέα, και στην φωτογραφία είναι ο ίδιος στην ηλικία των 27 χρόνων σε μια πλατεία του χωριού.
Πρόλογος
Ο Γεώργιος Φασουλάς, Τροτσέλης για τους συγχωριανούς του, γεννήθηκε το 1937 στα Ανώγεια Μυλοποτάμου. Τη παιδική του ηλικία τη σημαδεύει ο πόλεμος, το ολοκαύτωμα του χωριού από τους Γερμανούς, αλλά και η απώλεια του πατέρα του λίγο μετά τη λήξη του πολέμου. Αναγκάζεται να δουλέψει ως «μαντρατζής» σε ξένα κοπάδια από μικρή ηλικία, ώστε να βοηθήσει την οικογένειά του, η οποία μένει από νωρίς χωρίς τον προστάτη πατέρα και σύζυγο.
Η περιέργειά του για τα πάντα είναι πολύ μεγάλη και η επιθυμία του να μάθει, ακόμα μεγαλύτερη. Δεν καθίσταται όμως δυνατό να ολοκληρώσει ούτε την Τρίτη δημοτικού. Τον βρίσκει ο πόλεμος, το ξεσπίτωμα, η ορφάνια και η επιτακτική ανάγκη να μεγαλώσει πρόωρα και να προσφέρει τα προς το ζειν στην οικογένειά του. Αυτό δεν στέκεται καθόλου εμπόδιο στην επιθυμία του να μάθει. Ακούει τις συζητήσεις των μεγάλων, «κλέβει» γνώσεις από αυτούς, παρατηρεί τη φύση τις ατελείωτες ώρες που βόσκει τα πρόβατα στον Ψηλορείτη, πειραματίζεται μόνος του.
Ασχολείται με την ξυλογλυπτική, με μοναδικό εργαλείο ένα σουγιαδάκι και με ένα πρωτότυπο τρόπο να διαλέγει τα θέματά του. Συνήθως επιλέγει ρίζες σφενδάμου και αφήνει το ξύλο να του μιλήσει. Τις περισσότερες φορές απλά τελειοποιεί την μορφή που ανεπαίσθητα διακρίνει στο ξύλο. Συχνά γύριζε απ’ το βουνό μ’ ένα γλυπτό και μας έβαζε να μαντέψουμε την ιστορία που το ίδιο μας αφηγείται, και με αφορμή αυτό ξεκίναγε μια διήγηση που μπορούσε να κρατήσει μέρες.
Από μικρός είναι παραμυθάς, ταλέντο που διατήρησε και καλλιέργησε μεγαλώνοντας. Από τα χαλάσματα που, μαζί με άλλα παιδιά συγκεντρώνονταν με σκοπό να ψάξουν στα αποκαΐδια για να βρουν κάτι να φάνε, μέχρι τα βράδια στο σπίτι του, μεγάλος πια με παιδιά, προσφέρει με το χάρισμά του και την επιδεξιότητά του στο λόγο, την παραμυθία στο κοινό του. Παραμυθία με την αρχαιοελληνική έννοια του όρου, δηλαδή ανακούφιση και παρηγοριά για την δύσκολη πραγματικότητα.
Θυμάμαι να μαζευόμαστε τα βράδια γύρω του, αυτός ξαπλωμένος στο κρεβάτι της κουζίνας, κι εμείς να κρεμόμαστε απ’ τα χείλη του συνεπαρμένοι από τις αφηγήσεις του. Αφηγήσεις που αφορούσαν σε φανταστικούς χώρους και χρόνους, αλλά και αφηγήσεις που μας ταξίδευαν σε πραγματικά μέρη του κόσμου. Ακόμα τώρα, μεγάλη με παιδιά εγώ, έχω έντονα συναισθήματα και εικόνες στο μυαλό μου από σκηνές και τοπία που μας περιέγραφε. Θυμάμαι την αγωνία και την περιέργεια για το άγνωστο, όταν ο ήρωας ενός παραμυθιού του, κατεβασμένος σε ένα πηγάδι, έπρεπε να διαλέξει τον δρόμο που θα του υποδείξει είτε ο μαύρος είτε ο άσπρος τράγος, οι οποίοι μιλούσαν με ανθρώπινη φωνή. Θυμάμαι με κάθε λεπτομέρεια τοπία της μακρινής Αυστραλίας στην οποία, τάχα, σχεδίαζε να μετοικήσουμε οικογενειακώς, τους απέραντους αγρούς και τις τεράστιες φάρμες, με άλογα και καγκουρό.
Ο ίδιος, πέρα από μια εξορία στην Ελευθερούπολη όταν ήταν 19 χρονών, και την Γερμανία που δούλεψε αργότερα για ένα χρόνο, ώστε να μαζέψει χρήματα και να κάνει το δικό του κοπάδι, δεν είχε πάει πουθενά αλλού. Του άρεσε όμως να μαθαίνει για ξένους τόπους, πληροφορίες τις οποίες μας μετέφερε με γερή δόση φαντασίας. Την Αυστραλία δεν την έχω επισκεφτεί. Έχω δει άπειρες εικόνες κι έχω διαβάσει πολλές περιγραφές της, όμως οι εικόνες που μου αποτυπώθηκαν από τις διηγήσεις του πατέρα μου είναι πολύ πιο έντονες και ζωντανές στη μνήμη μου.
Οι διηγήσεις του ήταν πάντα προφορικές, μέχρι που φεύγει απ’ τα Ανώγεια για να κατοικήσει μόνιμα πια στο χωριό της μητέρας μου. Εκεί έχει περισσότερο ελεύθερο χρόνο, αλλά και μικρότερο ακροατήριο, καμιά φορά μάλιστα δεν έχει κανέναν για να τον ακούει. Κάπως έτσι στράφηκε στο γράψιμο.
«Ο Ξάπλας» δεν είναι το πρώτο του έργο. Έχει γράψει και άλλα πριν από αυτό, κυρίως διηγήματα με χιουμοριστικό και διδακτικό χαρακτήρα, με έντονο αυτοβιογραφικό στοιχείο, αλλά και πολλά στιχάκια, είτε σε μορφή μαντινάδας είτε σε άλλο μέτρο. «Ο Ξάπλας» περιέχει, επίσης, αυτοβιογραφικά στοιχεία. Ένας ήρωας της αφήγησης είναι ο πρωτότοκος γιος της οικογένειας, όπως και ο ίδιος ο συγγραφέας. Ο πατέρας είναι απών, ενώ η παρουσία του παππού είναι έντονη. Η νουθεσία του παππού προς τα παιδιά, για την θετική επίδραση της εργασίας σε αντίθεση με τις αρνητικές επιπτώσεις της αεργίας, ίσως να είναι η νουθεσία που ο ίδιος ο συγγραφέας δέχτηκε από έναν γέροντα που έπαιξε τον ρόλο του παππού του, όταν χάθηκε ο πατέρας του και έπρεπε να αφήσει πίσω του τα παιχνίδια και την ανεμελιά, να δουλέψει και να παράγει έργο.
Όλα του τα γραπτά είναι γραμμένα με έναν ιδιόμορφο τρόπο. Γράφει συνεχόμενα χωρίς να χωρίζει προτάσεις, λέξεις και άρθρα. Γράφει αποτυπώνοντας τα φωνήματα, χωρίς ορθογραφία και στίξη. Την, ομολογουμένως, δύσκολη δουλειά της μεταγραφής, την ανέλαβαν και την έφεραν εις πέρας η αδελφή μου Ελένη και ο σύζυγός της Γιώργος Οικονομάκης, με πολύ υπομονή, αγάπη και σεβασμό, αφού δεν ήθελαν να παραποιήσουν το γραπτό. Η μόνη επέμβαση είναι, ίσως, η αφαίρεση μερικών «και» εκεί που ήταν απαραίτητο, ώστε η ροή της ανάγνωσης να είναι πιο ομαλή.
Ο ίδιος, αν και διαλεκτόφωνος, δεν γράφει στο ανωγειανό ιδίωμα. «Διορθώνει» λέξεις και φράσεις σε μια «λόγια» γραφή, πιστεύοντας ότι έτσι το κείμενό του θα είναι πιο προσιτό στον μη διαλεκτόφωνο αναγνώστη. Αυτό δε σημαίνει ότι το κείμενο είναι γραμμένο στην επίσημη νεοελληνική. Η γλώσσα του είναι μια νεοελληνική «στολισμένη» με μεγάλο αριθμό ιδιωματικών λέξεων και με ποικιλία φωνολογικών, μορφολογικών και συντακτικών χαρακτηριστικών του κρητικού ιδιώματος.
Φασουλά Κατερίνα, κόρη του
Ο ΞΑΠΛΑΣ
Ήταν και δεν ήτανε οχτώ η ώρα που οι δυνατές βροντές κι αστραπές του βοριά μάς ετρομάξα και μάς ξυπνήσαν όλους, τον πατέρα, τη μάνα μου και τον παππού μου. Και πρώτος ο παππούς μου, άκουσα να λέει.
-Τριανταμιά του Δεκέβρη είναι. Άσκημη πρωτοχρονιά θα έχομε. Όπως βλέπω η χιονιά, που θα κάμει, θα είναι καλά μεγάλη. Βλέπω πως και το κρύο θα φτάσει πολύ κάτω από το μηδέ. Τζάκι χρειάζεται τώρα και μάλλο με πολύ φωθιά, μεζέ στα κάρβουνα, καλό κρασί και μπόλικο για ν’ αντέξουμε τη χιονιά. Όπως ξέρω, τα ’χομε όλα. Και ξύλα και μεζέ και καλό κρασί έχομε. Άρα, λοιπό, έργα και θέληση θέλομε ακόμη. Και άρχισε να κουβαλεί ξύλα.
Ο πατέρας μου έφυγε να πα φιάξει τα ζωντανά στο στάβλο και η μάνα μας έστρωνε τα κρεβάθια μας και συγύριζε το σπίτι. Η γιαγιά εσυνέχισε ξαπλωμένη στο κρεβάτι, γιατί ήτανε κρυωμένη και δε μπόριε να σηκωθεί. Εμείς, ει τα πέντε παιδιά, είμαστε ξετουρτουριασμένα. Χτυπούσα τα δόδια μας από το κρύο το πολύ, που έκανε. Ευτυχώς, όμως, που ο παππούς ήτα γλήγορος. Στο πι-και-φι άναψε τη φωθιά. Αμέσως, άρχισε κιόλας να θερμαίνεται το σπίτι. Εμείς, μόλις είδαμε τη φωθιά, τρέξαμε στο τζάκι με τον παππού.
Εμείς, όμως, τα παιδιά πρέπει να σας πούμε τα ονόματά μας, που να γνωριστούμε. Πιο κάτω μπορεί να χρειαστούμε για κάτι, να τα ξέρετε. Εμένα με λένε Μανώλη. Είμαι ο μεγαλύτερος, γι’ αυτό πήρα και του παππού μου το όνομα. Ύστερα είναι η Ελένη, που της δώσανε τ’ όνομα της γιαγιάς, η Μαρία, ο Κωστής κι η Βαγγελιώ. Πέντε παιδιά, που το μεγαλύτερο ήτα δέκα χρονώ και το μικρότερο τριώ χρονώ.
Ο παππούς, όμως, έφιαξε μια φωθιά τόσο δυνατή, που μας έδιωξε η ζεστασιά από το τζάκι. Πιάσαμε όλα τα παιδιά τους φεγγίτες τω παραθυριώ κοιτάζοντας και χαζεύοντας τις μεγάλες άσπρες νιφάδες του χιονιού, που επέφτα η μια μετά την άλλη σα τροχαλίδες.
Το χιόνι άρχισε να σωριάζεται και να υψώνεται σα να ήθελε να μας-ε κατακλείσει τα πορτοπαράθυρα και να μη μας-ε ξαναφήσει να βγούμε έξω. Εμείς τα παιδιά, όσο το βλέπαμε να πέφτει, μας εξετρέλαινε κι αρχίσαμε να χοροπηδάμε, να γελάμε, να τσακωνόμαστε κιόλας. Κάναμε μια τόσο μεγάλη φασαρία και αναλωμή, που στο τέλος ο παππούς δεν άντεξε. Άρχισε να μας-ε φωνάζει και να μας απειλεί πως, αν δεν εκαθίζαμε φρόνιμα και γύρω από τη φωθιά να πυρωνόμαστε, ει θελα μας-ε δείρει. Εμείς, όμως, που ξέραμε τον παππού πόσο καλός ήτανε, όχι μόνο δεν εσταματούσαμε, μόνο εφωνάζαμε περισσότερο λες και του το κάναμε επίτηδες.
Μεγάλο πανηγύρι προς τιμήν του Αγίου Δημητρίου, ετοιμάζουν οι ενορίτες της εκκλησίας στα Ανώγεια, με αφορμή τη μεγάλη γιορτή του Αγίου,αύριο Παρασκευή 26 Οκτωβρίου, στην ανακαινισμένη πλατεία του Μετοχιού! Ο ιερωμένος της εκκλησίας π.Ανδρέας Δραμουντάνης και όλοι οι Μετοχιανοί, καλούν όλον τον κόσμο να βρεθεί, να τιμήσει και να ανάψει ένα κερί στον Άγιο Δημήτριο και στη συνέχεια να απολαύσει το πλούσιο τραπέζι που ετοιμάζεται προς τιμήν του και που θα παρατεθεί το πρωί στον χώρο της πλατείας.
Είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει στα Ανώγεια πανηγύρι για τον Άγιο Δημήτριο και πρόθεση των διοργανωτών είναι αυτό να καθιερωθεί και να γίνει θεσμός στα Ανώγεια, όπου ντόπιοι και επισκέπτες θα είναι καλοδεχούμενοι στο Μετόχι για να τιμήσουν τον Άγιο Δημήτριο. Όπως φαίνεται σημαντικό ρόλο έπαιξε η ανακαίνιση της πλατείας του Μετοχιού που ολοκληρώθηκε πριν λίγες ημέρες και που έχει αλλάξει προς το θετικό την ψυχολογία των Μετοχιανών καθώς όλοι εκφράζουν δημόσια την ικανοποιήση τους για την εικόνα που έχει πλέον ο χώρος, μετά τις εργασίες ανακαίνισης.
Χρόνια πολλά!
Δημοσιεύθηκε σε: Τοπικά
Π Ρ Ο Γ Ρ Α Μ Μ Α
Εορτασμού Εθνικής επετείου
28ης Οκτωβρίου 2018
Γενικός σημαιοστολισμός από της 8ης πρωινής ώρας της 26ης Οκτωβρίου μέχρι και της δύσης του ηλίου της 28ης Οκτωβρίου 2018.
Φωταγώγηση όλων των Δημοσίων και Δημοτικών Καταστημάτων, καθώς και των Καταστημάτων των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου και Υποκαταστημάτων των Τραπεζών, κατά τις βραδινές ώρες της 27ης και 28ης Οκτωβρίου 2018.
Κυριακή 28ης Οκτωβρίου 2018
11.00 π.μ. Τέλεση επίσημης δοξολογίας στον Κεντρικό, Ιερό Ενοριακό Ναό του Αγίου Ιωάννη.
Ανάπτυξη του ιστορικού της επετείου της Εθνικής Εορτής, από την κα. Σταυρούλα Μάγκογλου δασκάλα 1ου Δημοτικού Σχολείου Ανωγείων.
Κατάθεση στεφάνων:
- Εκ μέρους του Δήμου Ανωγείων
- του Αστυνομικού Τμήματος Ανωγείων
- της Εθνικής Αντίστασης
- του Λυκείου Ανωγείων
- του Γυμνασίου Ανωγείων
- του Δημοτικού Σχολείου Ανωγείων
– Ενός λεπτού σιγή
– Εθνικός Ύμνος
– Θα ακολουθήσει παρέλαση μαθητιώσας νεολαίας
* Στις παραπάνω εορταστικές εκδηλώσεις, καλούνται να παραβρεθούν όλοι οι δημότες.
Ο Δήμαρχος Ανωγείων
Καλλέργης Μανόλης
Με τίτλο “Κόντρα του Καιρού” παρουσιάζεται η Αγγέλα Σκουλά στους ακροατές του ραδιοφωνικού σταθμού “Κρητικός 88.7” εδώ και μια εβδομάδα, σε ένα δίωρο γεμάτο από κρητική μουσική, αφιερώσεις και ιδιαίτερα σχόλια για την παράδοση μας! Κάθε Τετάρτη από τις 6 μ.μ μέχρι και τις 8 μ.μ η δικιά μας Αγγέλα δοκιμάζει τις δυνάμεις της σε ένα νέο πόστο, μπαίνοντας με τη φωνή και τις επιλογές της στα σπίτια μας, με ευχάριστη πάντα διάθεση και το δικό της ξεχωριστό πάθος και αγάπη για την μουσική του νησιού μας!
Ήδη στην πρεμιέρα της την προηγούμενη Τετάρτη, τα τηλέφωνα του σταθμού “άναψαν” για αφιερώσεις αλλά και για ευχές για καλή δύναμη και καλή συνέχεια στην καινούρια της εκπομπή. Εμείς εδώ οι συνεργάτες της στην ΑΝΩΓΗ, θεωρούμαι την επιτυχία της δεδομένη και της ευχόμαστε καλή δύναμη στο νέο της αυτό ξεκίνημα! Αγγέλα καλή επιτυχία!
Ολοκληρώνονται σύντομα οι εργασίες διαμόρφωσης στην κεντρική πλατεία στο Μετόχι στην οποία μετά από διεύρυνσή της, αντικαταστάθηκαν τα δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης, επενδύθηκαν τοιχία από σκυρόδεμα με πέτρα, επενδύθηκαν τοίχοι με πέτρα, άλλαξε η βάση του μνημείου, επενδύθηκε καλαίσθητα όλη η έκταση της πλατείας με κανονισμένη και ακανόνιστη τοπική λίθο. Στην πλατεία απομένουν να γίνουν η αρμολόγηση του δαπέδου, ο ηλεκτροφωτισμός αυτής καθώς και η συντήρηση του μνημείου.
Η διαμόρφωση της πλατείας έγινε μετά από αξιολόγηση σχετικών αιτημάτων δημοτών, ενώ το σχεδιασμό των παρεμβάσεων έκανε η Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου Ανωγείων. Η παρέμβαση αυτή αθροίζεται στις ήδη εκτελούμενες παρόμοιες εργασίες διαμόρφωσης που εκτελούνται στην περιοχή Κοκάκι και στην πλατεία στα Σπιθουριανά, ενώ η αντίστοιχη παρέμβαση στα Σίσαρχα θα ξεκινήσει σύντομα.
Η χρηματοδότηση γίνεται με πόρους του Δήμου Ανωγείων μέσω της ενίσχυσης του Υπουργείου Εσωτερικών για τους Ορεινούς Δήμους με στόχευση σε μικρές σημειακές παρεμβάσεις για την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων και την καλύτερη εξυπηρέτηση των αναγκών διαβίωσής τους.
Μεγάλη νίκη πέτυχε ο Αετός στα Ανώγεια, με 2-1 επί του αξιόμαχου Τηγανίτη, σε ένα μέτριο ποιοτικά παιχνίδι, με την ομάδα μας να “σκαρφαλώνει” στους έξι βαθμούς μετά το πέρας και της τρίτης αγωνιστικής στην Γ’ΕΠΣΗ. Κομβικό σημείο του παιχνιδιού η απόκρουση στο πέναλτι που κέρδισε ο Τηγανίτης στο 54′ από τον τερματοφύλακα του Αετού Καπετανάκη, σε τριπλή μάλιστα επέμβαση καθώς απομάκρυνε τόσο την εκτέλεση του Χατζηαθανασίου, όσο και τις δυο προσπάθειες που ακολούθησαν από τον Οικονόμου! Εκεί ο Καπετανάκης κράτησε το 1-1 και 4 λεπτά αργότερα ο Αετός σκόραρε με τον Μέμο σε μια εξαιρετική αντεπίθεση και κέρδισε τον αγώνα, που έδειχνε να κλίνει προς την ισοπαλία. Δυο στα δυο για τον Αετό εντός έδρας, που στην επόμενη αναμέτρηση θα κοντραριστεί με τον Πατούχα έκτος έδρας, το μεθεπόμενο Σαββατοκύριακο, καθώς τώρα υπάρχει διακοπή λόγω της εθνικής επετείου ης 28ης Οκτωβρίου.
Το πρώτο ημίχρονο
Μετριότατο ποιοτικά το παιχνίδι, είχε ελάχιστες φάσεις μπροστά στις δυο εστίες, με πολλά λάθη και άγχος για το αποτέλεσμα και από τις δυο ομάδες. Ο Αετός απείλησε πρώτος με το σουτ του Δημήτρη Ξυλούρη στο 6′ να περνάει λίγο άουτ, ενώ ο Τηγανίτης απάντησε στις ευκαιρίες με την εκτέλεση φάουλ του Τράξλ στο 21′ που πέρασε πάνω από το οριζόντιο δοκάρι. Στο 22′ ο Αετός παραλίγο να προηγηθεί από ένα λάθος κοντρόλ του τερματοφύλακα Μεταξάκη που έχασε τον έλεγχο της μπάλας από γύρισμα συμπαίχτη του, αλλά τελικά αυτή κατέληξε λίγο έξω από το δεξί κάθετο δοκάρι, σε κόρνερ. Τελικά το γκολ ήρθε για τον Αετό στο αμέσως επόμενο λεπτό, το 23′, με την εξαιρετική εκτέλεση φάουλ του Δημήτρη Ξυλούρη από τα 30 μέτρα, με την μπάλα να πηγαίνει συστημένη στο αριστερό παραθυράκι του Τηγανίτη! Οι Ανωγειανοί είχαν άλλες δυο αξιόλογες φάσεις στο πρώτο μέρος, με το πολύ όμορφο σουτ του Νίκου Καλλέργη στο 36′ να φεύγει λίγο άουτ, ενώ στο 38′ η εξαιρετική έμπνευση του Μαματζάκη με ανάποδο ψαλίδι μέσα από την περιοχή που κατέληξε λίγο άουτ! Ο Τηγανίτης εκμεταλλεύτηκε μια ολιγωρία της άμυνας και μια λάθος απομάκρυνση στο 41′ και ισοφάρισε σε 1-1 με τον Αναστασάκη να πλασάρει υπέροχα τον Καπετανάκη σε τετ α τετ.
Το δεύτερο ημίχρονο
Νωθρά και μουδιασμένα μπήκαν και οι δυο ομάδες στο δεύτερο ημίχρονο, ενώ μια ανύποπτη φάση λίγο έλειψε να γυρίσει τούμπα το παιχνίδι για τον Αετό. Ο Αναστασάκης ανατράπηκε από τον Βιτώρο στο 54′ μέσα στην περιοχή και ο διαιτητής Μάτσας, υπέδειξε σωστά την εσχάτη των ποινών. Το πέναλτι που εκτέλεσε ο Χατζηαθανασίου όμως απέκρουσε εξαιρετικά στην δεξιά του γωνία ο Καπετανάκης, που στη συνέχεια απομάκρυνε και δυο διαδοχικά σουτ του Οικονόμου που εξ επαφής νικήθηκε από τον τερματοφύλακα του Αετού! Η φάση αυτή άλλαξε την ψυχολογία, έδωσε ώθηση στον Αετό που “χτύπησε” σε μια αντεπίθεση στο 58′ και πήρε τη νίκη. Ο ταχύτατος Λευτέρης Μέμος εκμεταλλεύθηκε μπαλιά από την άμυνα, πρόλαβε στην έξοδο τον τερματοφύλακα και πλάσαρε από το όριο της μεγάλης περιοχής, προλαβαίνοντας και τον αμυντικό Αγγελάκη που με υπερπροσπάθεια δεν κατάφερε να προλάβει την μπάλα αλλά την έστειλε πιο βαθιά στα δίχτυα του Τηγανίτη! Ο αγχωμένος Αετός στη συνέχεια αν και δεν απειλήθηκε για την ισοφάριση σε καμία στιγμή, δεν κατάφερε να κλειδώσει νωρίτερα τη νίκη, με τις δυο τελευταίες ευκαιρίες του να είναι το πλασέ του Μέμου στο 80′ που έφυγε άουτ και το σουτ του Καλλέργη στο 85′ που απέκρουσε ο τερματοφύλακας.
Το φινάλε του αγώνα βρήκε και τις δυο ομάδες αγκαλιασμένες σε ένα αγώνα που διεξήχθη υπό εξαιρετικές συνθήκες, με τους φιλοξενούμενους να τραγουδάνε το σύνθημα που ήταν καταγεγραμμένο και στο πανό που είχαν αναρτήσει στο γήπεδο:
Τη Βιάννο και τα Ανώγεια τα ‘κάψαν οι Ναζί,
φασίστες δεν χωράνε σε τούτο το νησί!
Οι συνθέσεις:
Αετός Ανωγείων:Καπετανάκης-Κονιός-Βιτώρος-Καλέας-Παπαδομιχελάκης-Αρ.Παπαδάκης-Μαματζάκης(73′ Χαλκιαδάκης)-Καλλέργης
Μέμος-Δ.Ξυλούρης(87’Δραμουντάνης)-Γ.Ξυλούρης(46′ Γ.Παπαδάκης)
Τηγανίτης:Μεταξάκης-Αγγελάκης(77’Κόμης)-Τράξλ-Στεφανάκης-Χατζηαθανασίου-Αναστασάκης-Χιώτης(68’Ζωγραφάκης)-Καβρός
Πάσχος-Οικονόμου-Γεωργιάδης(58’Θεοδωράκης)