Τοπικά
Το ιστορικό της ημέρας, στην εκδήλωση για το Αρκάδι, εκφώνησε ο διδάκτορας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Γεώργιος Μ.Πατεράκης με τίτλο “Η Αρκαδική θυσία, ο Εμμανουήλ Σκουλάς και η διδασκαλία της τοπικής ιστορίας Κρήτης”. Αναλυτικά ολόκληρη η ομιλία του έχει ως εξής:
Πανηγυρικός σημαίνει εορτασμός, αναπολήσεις, έξαρση γεγονότων, ανάκληση μνήμης – Ευκαιρία περισυλλογής, αναστοχασμού, κριτικής ανάλυσης, αξιολογικού σχολιασμού. Αλλά κυρίως εξαγωγής συμπερασμάτων με τη διατύπωση προτάσεων.
Πλούσιο και πολύπτυχο είναι το Ιστορικό γεγονός που γιορτάζεται σήμερα :
Η επέτειος της Αρκαδικής θυσίας,
Η επέτειος αγώνων και συμμετοχής των Ανωγειανών του 1866, τα ονόματα των οποίων ακούσαμε προηγουμένως.
Ο πυρπολητής Εμμανουήλ Β. (Αναγνώστη) Σκουλάς και η επίσημη αναγνώρισή του (από Πολιτεία και Εκκλησία).
Η αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας
Η διδασκαλία του μαθήματος της σχολικής τοπικής Ιστορίας.
Θα επιχειρήσω σύντομη, αλλά ανορθόδοξη πορεία στα θέματα προσέγγισης, ανιχνεύοντας τα παρασκήνια της περιόδου. Μια προσπάθεια φωτισμού αθέατων πτυχών του θέματος, πέραν από τα γνωστά για την πολιορκία και την Ολοκαύτωση της Μονής Αρκαδίου.
Δημοσιεύθηκε σε: 
Φωτορεπορτάζ:Γιώργης Μπαγκέρης
Πλήθος κόσμου και επισήμων τίμησαν και φέτος στα Ανώγεια τους ήρωες της Αρκαδικής εθελοθυσίας, στον χώρο του ανδριάντα του πυρπολητή του Αρκαδίου Εμμανουήλ Βασιλείου (Αναγνώστου) Σκουλά, στην εκδήλωση που διοργάνωσε ο Δήμος Ανωγείων. Το ιστορικό της ημέρας εκφώνησε ο διδάκτορας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Γεώργιος Μ.Πατεράκης με τίτλο “Η Αρκαδική θυσία, ο Εμμανουήλ Σκουλάς και η διδασκαλία της τοπικής ιστορίας της Κρήτης”. Στον ανδριάντα του ήρωα κατατέθηκαν στεφάνια από όλους τους τοπικούς φορείς, ενώ κρατήθηκε ενός λεπτού σιγή και έγινε ανάκρουση του εθνικού ύμνου. Ξεχωριστή ήταν φέτος η συμβολική παρουσία της κόρης του τέως πρωθυπουργού της Ελλάδας Γεωργίου Παπανδρέου, Μαργαρίτας Παπανδρέου που παρευρέθηκε στην τελετή και κατέθεσε στεφάνι στον ανδριάντα του Εμμανουήλ Σκουλά.
Αρχικά εψάλη επιμνημόσυνος δέηση παρουσία των ιερωμένων των Ανωγείων, ενώ τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου εκπροσώπησε ο Πανοσιολογιότατος ιεροκήρυκας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης πατέρας Νικηφόρος Κουνάλης. Μεταξύ άλλων το παρόν έδωσαν ο Δήμαρχος Ανωγείων Εμμανουήλ Καλλέργης και σύσσωμο το δημοτικό συμβούλιο, οι πρώην δήμαρχοι Ανωγείων Σωκράτης Κεφαλογιάννης και Νικόλαος Ξυλούρης, ο Αντιπεριφερειάρχης Κρήτης Εμμανουήλ Χνάρης, ο δήμαρχος Αρχανών-Αστερουσίων Εμμανουήλ Κοκοσάλης, ο πρώην Βουλευτής Ηρακλείου Ιωάννης Σκουλάς, ο Αντιδήμαρχος Ηρακλείου Μαρίνος Παττακός,ο γενικός γραμματέας του ΚΙ.ΝΑΛ Ρεθύμνου και Αντιδήμαρχος Μυλοποτάμου Μιχάλης Σαρρής, ο πρόεδρος του Πολιτιστικού συλλόγου Ανωγείων Νικόλαος Βρέντζος και άλλοι.
Την σημερινή εκδήλωση χαιρέτησαν με επιστολή τους ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης σεβασμιότατος κ.κ Ειρηναίος και ο Επικεφαλής των Ευρωβουλευτών της Νέας Δημοκρατίας Μανόλης Κεφαλογιάννης. Μετά το πέρας της τελετής η οικογένεια των Σκουλάδων παρέθεσε γεύμα προς τιμήν όλων των ηρώων της Αρκαδικής εθελοθυσίας στο κέντρο “Ντελίνα”.
Παράλληλα με τους νεκρούς του Αρκαδίου τιμήθηκαν σήμερα και οι πεσόντες ανωγειανοί στις μάχες που προηγήθηκαν και ακολούθησαν της ανατίναξης της Μονής.Αυτοί είναι οι κάτωθι:
Στη μάχη της Τυλίσου 27 Σεπτεμβρίου 1866:
Νικόλαος Σκουλάς
Γεώργιος Ξυλούρης
Γεώργιος Κρασσάς
Μανώλης Σκουλάς
Στέλιος Κεφαλογιάννης
Στη μάχη του Καμαριώτη 10 Ιανουαρίου 1867
Γεώργιος Καλλέργης
Στη μάχη του Ομέρ 6 Μαίου 1867
Ζαχάρης Σπιθούρης
Γεώργιος Σπιθούρης
Δημήτριος Σπαχής
Γεώργιος Μανουράς
Στη μάχη του Συρού
Ιωάννης Καράτζης
Ζαχάρης Πλεύρης
Ιωάννης Καλέντης
Το άγαλμα του Εμμανουήλ Σκουλά είναι εκεί από τον Οκτώβριο του 1996 για να θυμίζει σε όλους μας τους ανθρώπους που έδωσαν ψυχή και αίμα ανά τους αιώνες στους εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες.
Τι έγινε στο Αρκάδι στις 9 Νοεμβρίου 1866
Κορυφαία πράξη του απελευθερωτικού αγώνα των Κρητών, σύμβολο ηρωισμού και θυσίας. Είναι το σημαντικότερο επεισόδιο της Κρητικής Επανάστασης του 1866.
Η κακοδιοίκηση και η καταπίεση της τουρκικής διοίκησης ανάγκασε την Παγκρήτια Συνέλευση που συνήλθε στα Χανιά να αποστείλει στις 14 Μαίου 1866 αναφορά στον Σουλτάνο με μια σειρά αιτημάτων. Συγκεκριμένα, ζητούσε: βελτίωση του φορολογικού συστήματος, σεβασμό της χριστιανικής θρησκείας, αναγνώριση του πληθυσμού να εκλέγει ελεύθερα τους δημογέροντές του και τη λήψη μέτρων για την οικονομική ανάπτυξη του νησιού.
Παράλληλα, απέστειλε μυστικό υπόμνημα προς τους μονάρχες της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Ρωσίας, με το οποίο τους καλούσε να ενεργήσουν για την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα ή να μεσολαβήσουν στη χορήγηση από τον Σουλτάνο «Οργανικού Νόμου». Στη συγκέντρωση αυτή συμμετείχε και ο Γαβριήλ Μαρινάκης, ηγούμενος της Μονής Αρκαδίου, που ήταν το επαναστατικό κέντρο της περιοχής Ρεθύμνης.
Οι Μεγάλες Δυνάμεις αδιαφόρησαν, ενώ η ελληνική κυβέρνηση δήλωνε ουδετερότητα και δεν πήρε ανοιχτά το μέρος των επαναστατών. Μόνο η Ρωσία κινήθηκε δραστήρια, χάρη στους υποπροξένους της στο νησί Ιωάννη Μιτσοτάκη και Σπυρίδωνα Δενδρινό.
Μη αναμένοντας βοήθεια από πουθενά, οι Κρητικοί αποφάσισαν να ξεσηκωθούν μόνοι τους και ύψωσαν τη σημαία της Επανάστασης στις 21 Αυγούστου 1866 με το σύνθημα «Ένωσις ή Θάνατος» και αρχηγούς τον Ιωάννη Ζυμβρακάκη στα Χανιά, τον Ελλαδίτη συνταγματάρχη Πάνο Κορωναίο στο Ρέθυμνο και τον Μιχαήλ Κόρακα στο Ηράκλειο. Στην Ελλάδα συγκροτήθηκαν εθελοντικές ομάδες, που βοήθησαν τους Κρητικούς, με χρήματα, τρόφιμα και άλλα εφόδια.
Ο Σουλτάνος θορυβήθηκε από την εξέγερση και έστειλε στις 30 Αυγούστου 1866 τον Μουσταφά Ναϊλή Πασά, με εντολή να την καταστείλει, αφού προηγουμένως είχε απορρίψει τα αιτήματα των Κρητικών. Ο Πασάς έφερε το προσωνύμιο Γκιριτλί (Κρητικός), επειδή είχε συντελέσει στην κατάπνιξη της επανάστασης του 1821 στην Κρήτη. Πρώτα προσπάθησε να καλοπιάσει τους επαναστάτες και να τους πείσει να επιστρέψουν στις δουλειές τους. Όταν αυτοί αρνήθηκαν, αποφάσισε να θέσει σε εφαρμογή το στρατιωτικό του σχέδιο για την κατάπνιξη της επανάστασης.
Τον Σεπτέμβριο και Οκτώβριο προέβη σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στην περιοχή των Χανίων και στη συνέχεια στράφηκε προς το Ρέθυμνο και τη Μονή Αρκαδίου, όπου ήταν η έδρα της τοπικής επαναστατικής επιτροπής, αποθήκη πολεμοφοδίων και τροφίμων, καθώς και καταφύγιο πολλών χριστιανών. Ο Μουσταφά Πασάς έφθασε έξω από το μοναστήρι το απόγευμα της 6ης Νοεμβρίου 1866. Στη διάθεσή του είχε 15.000 άνδρες (Τούρκους, Αλβανούς, Αιγυπτίους και Τουρκοκρητικούς) και ισχυρό πυροβολικό. Στη Μονή βρίσκονταν 966 άνθρωποι, από τους οποίους μόνο 250 μπορούσαν να πολεμήσουν. Επικεφαλής των αγωνιστών του Αρκαδίου ήταν ο πελοποννήσιος ανθυπολοχαγός Ιωάννης Δημακόπουλος και ο ηγούμενος Γαβριήλ.
Οι προτάσεις προς παράδοση απορρίφθηκαν από τους πολιορκημένους και το πρωί της 8ης Νοεμβρίου άρχισαν οι εχθροπραξίες. Οι Οθωμανοί, παρά τις λυσσαλέες επιθέσεις τους, δεν κατάφεραν να καταλάβουν τη Μονή την πρώτη μέρα. Το βράδυ ζήτησαν ενισχύσεις και μετέφεραν ένα μεγάλο πυροβόλο από το Ρέθυμνο. Την επομένη, 9 Νοεμβρίου άρχισε το δεύτερο κύμα της επίθεσης. Νωρίς το απόγευμα γκρεμίστηκε το δυτικό τείχος της Μονής από τις βολές του πυροβόλου και οι επιτιθέμενοι εισέβαλαν στο μοναστήρι, αρχίζοντας τη μεγάλη σφαγή.
Στη μπαρουταποθήκη της μονής γράφτηκε η τελευταία πράξη του δράματος και μία ακόμα ένδοξη σελίδα της ελληνικής ιστορίας. Ο Εμμανουήλ Σκουλάς την ανατίναξε, σκορπίζοντας το θάνατο, όχι μόνο στους χριστιανούς, αλλά και στους εισβολείς. Αμέσως μετά, οι Τουρκοκρητικοί και οι Αλβανοί όρμησαν και κατέσφαξαν όσους είχαν διασωθεί, ενώ έκαψαν τον ναό και λεηλάτησαν τα ιερά κειμήλια.
Από τους Έλληνες που βρίσκονταν στη Μονή, μόνο 3 ή 4 κατόρθωσαν να διαφύγουν, ενώ περίπου 100 πιάστηκαν αιχμάλωτοι. Μεταξύ αυτών και ο Δημακόπουλος, που εκτελέστηκε λίγο αργότερα. Ο ηγούμενος της Μονής Αρκαδίου Γαβριήλ Μαρινάκης είχε σκοτωθεί πριν από την ανατίναξη της μπαρουταποθήκης. Οι νεκροί και τραυματίες του Μουσταφά ανήλθαν σε 1.500 ή σε 3.000, σύμφωνα με κάποιους υπολογισμούς.
Το Ολοκαύτωμα του Αρκαδίου, όπως είχε συμβεί με την καταστροφή των Ψαρών και την Έξοδο του Μεσολογγίου , συγκίνησε όλο τον χριστιανικό κόσμο κι ένα νέο κύμα φιλελληνισμού δημιουργήθηκε στην Ευρώπη. Σπουδαίες προσωπικότητες της εποχής, όπως ο Τζουζέπε Γκαριμπάλντι και ο Βίκτωρ Ουγκώ, πήραν θέση υπέρ του Κρητικού Αγώνα και ξένοι εθελοντές έσπευσαν να ενισχύσουν από κοντά την Επανάσταση. Σημαντικές ήταν και οι χρηματικές συνεισφορές από τη Ρωσία και τις ΗΠΑ, με προεξάρχοντα τον φιλέλληνα Σαμουήλ Χάου.
Η Κρητική Επανάσταση φυλλορρόησε τον Ιανουάριο του 1869, αλλά ο Σουλτάνος δεν μπόρεσε να καθυποτάξει ολοκληρωτικά τους Χριστιανούς της Κρήτης. Έτσι, υπό την πίεση των Μεγάλων Δυνάμεων αναγκάστηκε να παραχωρήσει τον «Οργανικό Νόμο» (3 Φεβρουαρίου 1868), ένα είδος Συντάγματος, που προέβλεπε προνόμια για τους χριστιανούς και καθεστώς ημιαυτονομίας για το νησί. Η Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα πήρε αναβολή για το 1912.
Σε μια σπουδαία πράξη προχώρησε ο φοιτητής του ΑΤΕΙ Κρήτης Γιάννης Πασπαράκης που δώρισε στον Δήμο Ανωγείων ένα μήκους περίπου 6 εκατοστών Μινωικό ειδώλιο, το οποίο ο ίδιος βρήκε στον Ψηλορείτη. Το ειδώλιο που αναπαριστά ένα μικρό ταύρο αποτελεί ένα μέρος της σπουδαίας Πολιτιστικής κληρονομιάς του Ψηλορείτη και η κίνηση αυτή του νεαρού φοιτητή μας αξίζει να βρει μιμητές, σε μια εποχή που οι λαθραίες ανασκαφές καταστρέφουν πολιτισμούς χιλιάδων ετών! Ο Γιάννης παρέδωσε μέσω της νομίμου οδού το ειδώλιο παραδίδοντας το αρχικά στην Διευθύντρια της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ρεθύμνης Αναστασία Τζιγκουνάκη, δηλώνοντας ότι προέρχεται από την περιοχή του Ψηλορείτη που ανήκει στην κτηματική Περιφέρεια Ανωγείων όπου και θα καταλήξει το σπουδαίο αυτό εύρημα.
Για μια “σπουδαία πράξη που αποτελεί τη διαρκή υπενθύμιση του βάρους της ιστορικής μας συνείδησης”, μίλησε ο Δήμαρχος Ανωγείων Εμμανουήλ Καλλέργης σε επιστολή του για το γεγονός προς την ΑΝΩΓΗ. Αναλυτικά τα όσα αναφέρει:
“Ήταν ιδιαίτερη η χαρά ταυτόχρονα με την ευθύνη όταν ο Ανωγειανός φοιτητής του ΑΤΕΙ Κρήτης Γιάννης Πασπαράκης δώρισε πριν λίγο καιρό στο Δήμο Ανωγείων το ζωόμορφο μινωικό (πιθανόν) ειδώλιο ενός μικρού ταύρου, προερχόμενο από τη γη του Ψηλορείτη. Η πράξη του Γιάννη αποτελεί τη διαρκή υπενθύμιση του βάρους της ιστορικής μας συνείδησης, του χρέους προς τον τόπο και της σημασίας διάσωσης της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.Τον ευχαριστούμε γιατί η πράξη του αποτελεί κίνητρο συλλογικής ευθύνης για τον πολιτισμό του βουνού με την ελπίδα να βρει άξιους μιμητές και συνεχιστές μιας διαρκούς προσπάθειας.
Σε έναν τραυματισμένο από λαθραίες ανασκαφές Ψηλορείτη, ο αρχαίος ταύρος που περνάει σταδιακά στη νόμιμη προστασία του Δήμου Ανωγείων, μετά τη διαδικασία νομιμοποίησης και καταχώρησης στο μητρώο της Εφορίας Αρχαιοτήτων Ρεθύμνου, προσβλέπουμε να αποτελέσει το έμβλημα της επιστροφής κειμηλίων στη γη και στον τόπο από τον οποίο προέρχονται.
Η αμέριστη στήριξη και βοήθεια από την διευθύντρια της Εφορίας Αρχαιοτήτων Ρεθύμνου κα Αναστασία Τζιγκουνάκη και το σύνολο των υπαλλήλων της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ρεθύμνου, δρομολόγησαν με τον πλέον υπεύθυνο, σοβαρό και διαφανή τρόπο τις παραπάνω διαδικασίες και για αυτό τους ευχαριστούμε ιδιαίτερα. Ο ταύρος του Ψηλορείτη πρέπει να συνεχίσει τη παράδοση των ανθρώπων του τόπου μας να συμβάλλουν με την προσφορά τους στην ανασύνθεση της ιστορίας του βουνού μας που ξεκινάει από καταβολής πολιτισμού στο νησί.Αυτή η προσφορά γεννιέται από την αγάπη για τον τόπο και τη βαθιά αίσθηση της συλλογικής ευθύνης και συμμετοχής στο πολιτισμικό γίγνεσθαι της περιοχής.
Έχει σημασία να καταλάβουμε πως από αυτές τις ψηφίδες προσφοράς και παράδοσης χτίζεται η μνήμη καθώς μέσα από τα συλλογικά αγαθά γεφυρώνεται το χάσμα ανάμεσα στο μύθο και την αλήθεια. Την αλήθεια του βουνού της Ίδης που αντιστέκεται, σφυρηλατεί κουλτούρα και δημιουργεί, γιατί δεν έμαθε να ξεχνά..” ολοκληρώνει ο δήμαρχος Ανωγείων.
Μπράβο Γιάννη από όλους εμάς στην “Α”, ελπίζουμε η στάση και το ήθος αυτό να βρουν μιμητές σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς.Ο Γιάννης που κατά καιρούς έχει εργαστεί τα καλοκαίρια στις ανασκαφές της Ζωμίνθου υπό τις οδηγίες της Έφης Σαπουνά Σακελλαράκη, γνωρίζει από πρώτο χέρι την αξία και τον κόπο με τον οποίο ο αρχαίος μας πολιτισμός βγαίνει στην επιφάνεια και αναδεικνύει πολιτιστικά τον τόπο μας. Η Ζώμινθος πέρα από ένας σπουδαίος αρχαιολογικός χώρος ανασκαφής, είναι όπως φαίνεται και ένα μεγάλο “σχολείο” πολιτισμού και σεβασμού που διδάσκονται εδώ και δεκαετίες οι εκατοντάδες ανωγειανοί εργάτες που έχουν δουλέψει εκεί. Και όλοι οι Ανωγειανοί πρέπει να είμαστε περήφανοι που κατοικούμε σε τέτοια ιερά χώματα.
Έναν σπουδαίο οπλαρχηγό και αγωνιστή , τον Ιωάννη Σωπασή ή Κούβο, τίμησε σήμερα η κοινότητα των Λιβαδίων Μυλοποτάμου, στον χώρο της προτομής του στο χωριό, έναν άνθρωπο που έδωσε τη ζωή του αγωνιζόμενος στην Ιερά Μονή Αρκαδίου, βρίσκοντας μαρτυρικό θάνατο μετά την αιχμαλωσία του από τους Τούρκους. Παρουσία πλήθους κόσμου αλλά και όλων των τοπικών φορέων πραγματοποιήθηκε με λαμπρότητα η εκδήλωση σήμερα Δευτέρα 5 Νοεμβρίου με κεντρικό ομιλητή τον Γεώργιο Κιαγιά (Σταματογιώργη), ενώ ακολούθησε παρέλαση από μαθητές και πλούσιο τραπέζι που προσφέρει κάθε χρόνο η οικογένεια Σωπασή.
Ο Ιωάννης Σωπασής ή Κούβος γεννήθηκε στα Λιβάδια το 1830 και έλαβε μέρος σε πολλές μάχες ενάντια στους Τούρκους. Μαζί με μια ομάδα 45 ατόμων από τα Λιβάδια, την Κράνα και τα Ζωνιανά πήγαν, μαζί με άλλους οπλαρχηγούς, στο Αρκάδι για να το υπερασπιστούν από τους Τούρκους.
Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας και όταν τα πράγματα είχαν δυσκολέψει για τους Έλληνες, πάρθηκε απόφαση να προσπαθήσουν να διασπάσουν τον κλοιό τρεις απεσταλμένοι και να ζητήσουν εξωτερική βοήθεια. Ήταν ο Παπά-Κρανιώτης από το Αμάρι, ο Ιωάννης Σωπασής ή Κούβος. Δύο από αυτούς ο Κούβος και ο Παπαδάκης ξαναγύρισαν και κατόρθωσαν να ξαναμπούν στο Αρκάδι, ενώ ήξεραν ότι πήγαιναν σε βέβαιο θάνατο. Ο τρίτος Ο Παπά- Κρανιώτης δεν πρόλαβε, καθώς μέχρι να επιστρέψει είχε γίνει η καταστροφή.
Ο Ιωάννης Σωπασής ή Κούβος την ημέρα που έγινε η άλωση αιχμαλωτίσθηκε και θανατώθηκε από τους Τούρκους. Λέγεται ότι είχε μαρτυρικό θάνατο. Στο χωριό Μέση κοντά στο Αρκάδι αφού τον ακρωτηρίασαν, τον έκαψαν σε μια κουφάλα ελιάς. Προτομή του υπάρχει στα χωριά Λιβάδια και Μέση.
Διαβάστε παρακάτω ολόκληρη της ομιλία του Γεωργίου Κιαγιά στη σημερινή εκδήλωση:
Πέρασε “αέρας” από τη Βιάννο ο Αετός Ανωγείων (0-2 τον Πατούχα), μετά από ένα εξαιρετικό A’ ημίχρονο
05/11/2018
Φωτογραφίες:Μανόλης Σκανδάλης
Ρεπορτάζ:Γιώργης Μπαγκέρης
Το πρώτο του εκτός έδρας τρίποντο πανηγυρίζει ο Αετός Ανωγείων, που πέρασε σαν “αέρας” από τη Βιάννο, επικρατώντας δίκαια με 2-0 του τοπικού Πατούχα, σκαρφαλώνοντας έτσι στους 9 βαθμούς μετά από τέσσερις αγωνιστικές στο Γ’Τοπικό Ηρακλείου. Ένα δωδεκάλεπτο ήταν αρκετό για τους Ανωγειανούς, που μπήκαν πολύ δυνατά στο παιχνίδι και προηγήθηκαν με 0-2 μέχρι το 12′ που έμελλε να είναι και το τελικό αποτέλεσμα. Εξαιρετικός ο Αετός στο πρώτο ημίχρονο με δυο γκολ και αρκετές χαμένες ευκαιρίες, μέτριος στο δεύτερο όπου ο Πατούχας πίεσε και είχε δυο δοκάρια, με το αποτέλεσμα πάντως να κρίνεται δίκαιο, και το οποίο θα είχε μπορούσε να διευρύνει η ομάδα που σημάδεψε και αυτή με τη σειρά της το δοκάρι στο τέλος του αγώνα.
Όλα τελείωσαν γρήγορα στη Βιάννο με τον Αετό να “χτυπάει” δυο φορές, την πρώτη στο 6′ όπου ο Παγκαλάκης έγραψε το 0-1 με άψογο πλασέ σε τετ α τετ μετά την εξαιρετική κάθετη πάσα του Σμαραγδή και στο 12′ όπου ο Δημήτρης Ξυλούρης σκόραρε με σουτ μέσα από την περιοχή μετά από υπέροχη κεφαλιά ασίστ του Καλλέργη. Στο 22′ σε μια φάση που όλοι απόρησαν, ακόμα και οι γηπεδούχοι, ο διαιτητής δεν υπέδειξε πέναλτι υπέρ του Αετού σε καθαρή ανατροπή του Παγκαλάκη, σε φάση όπου θα μπορούσε να τελειώσει οριστικά το παιχνίδι. Πάντως ο Αετός ήταν καταιγιστικός στο πρώτο ημίχρονο και είχε ευκαιρίες με το σουτ του Καλλέργη στο 16′ που πέρασε άουτ, στο 20′ με την όμορφη κίνηση και το σουτ του Σμαραγδή που έφυγε λίγο άουτ,, στο 35′ με το σουτ του Ξυλούρη που μπλόκαρε ο τερματοφύλακας, στο 40′ με το σουτ του Σμαραγδή και στο 45′ με το φάουλ του Παγκαλάκη που πέρασαν άουτ.
Στο δεύτερο μέρος ο Αετός ξεκίνησε και πάλι δυνατά και είχε τον έλεγχο για 10 λεπτά και δυο καλές φάσεις με τον Παγκαλάκη με σουτ στο 48′ που μπλόκαρε ο τερματοφύλακας και ένα ακόμα στο 52′ που πέρασε άουτ. Στη συνέχεια και για ένα 20λέπτο η ομάδα του Πατούχα έκανε την απέλπιδα προσπάθεια να γυρίσει το παιχνίδι, έπαιξε καλύτερα και πίεσε ασφυκτικά την εστία του Καπετανάκη για το γκολ που θα την έβαζε και πάλι στο παιχνίδι. Δυο δοκάρια είχε ο Πατούχας σε αυτό το διάστημα, το πρώτο εξ επαφής με τον Σωμαράκη να βρίσκει το οριζόντιο από τη μικρή περιοχή, με τη μπάλα πάντως να βρίσκει ελάχιστα ο τερματοφύλακας του Αετού και να αποτρέπει το γκολ. Το δεύτερο δοκάρι ήρθε στο 61′ με τον Λουλάκη να σημαδεύει αυτή τη φορά το αριστερό κάθετο δοκάρι του Αετού. Οι γηπεδούχοι απογοητεύτηκαν και αποδέχτηκαν στη συνέχεια τη μοίρα τους με τον Αετό να χάνει πέντε ακόμα ευκαιρίες μέχρι το σφύριγμα της λήξης για να κάνει το 0-3. Στο 64′ με γυριστή κεφαλιά ο Σωμαράκης παραλίγο να πετύχει το αυτογκόλ, στο 71′ το σουτ του Παπαδάκη πέρασε άουτ, στο 77′ ο Παγκαλάκης απείλησε ξανά αλλά αποκρούστηκε από τον τερματοφύλακα, στο 87′ ο Σωτηριάδης με καλοζυγισμένο σουτ έξω από την περιοχή “τράνταξε” το οριζόντιο δοκάρι του Πατούχα και τέλος στο 89′ ο Δραμουντάνης με δύσκολο σουτ στην κίνηση μετά το φάουλ του Παπαδομιχελάκη νικήθηκε από τον τερματοφύλακα.
Την ερχόμενη Κυριακή στις 3 μ.μ ο Αετός για την πέμπτη αγωνιστική θα αντιμετωπίσει την Ρογδιά στα Ανώγεια. Ξεκινάει έτσι ένα σερί 3 αγώνων εντός έδρας με τη μεσολάβηση ενός ρεπό, κάτι που σημαίνει ότι ο Αετός Ανωγείων θα αγωνιστεί για ολόκληρο τον μήνα Νοέμβριο εντός έδρας. Αν το εκμεταλλευτεί αυτό η ομάδα τότε θα παγιώσει την θέση της στις πρώτες θέσεις του βαθμολογικού πίνακα και θα θέσει ισχυρές βάσεις για την άνοδο της στο Β’Τοπικό Ηρακλείου!
Οι συνθέσεις:
Πατούχας:Λουλάκης-Ντεμιά(77’Ραπτάκης)-Σφακιανάκης-Μιζίμ(46’Σάλιν,54’Μεραμβελιωτάκης)-Λουλάκης Γ.-Μπιτσακάκης Γ.- Μπιτσακάκης Εμμ.(46’Παπάς) Μανουσάκης-Σπανάκης-Λουλάκης Ε.-Σωμαράκης
Αετός Ανωγείων:Καπετανάκης-Μαματζάκης-Βιτώρος-Καλέας-Παπαδομιχελάκης-Καλλέργης-Α.Παπαδάκης-Δ.Ξυλούρης(53’Ιωαννίδης)- Μέμος(87’Ν.Ξυλούρης)-Παγκαλάκης(93’Γ.Παπαδάκης)-Σμαραγδής(66’Ε.Δραμουντάνης)
Με σεβασμό και εκτίμηση στάθηκαν οι Ανωγειανοι μπροστά στο μνημείο των πεσόντων ηρώων της Βιάννου
04/11/2018
Με σεβασμό στην ιστορία της μαρτυρικής Βιάννου οι Ανωγειανοι στάθηκαν σήμερα μπροστά από το επιβλητικό μνημείο για τους ήρωες πεσόντες από τους Ναζί. Το στεφάνι κατέθεσε στο μνημείο ο πρόεδρος του Αετού Στέλιος Ξυλούρης λίγο πριν η ομάδα των Ανωγείων αγωνιστεί με τον τοπικό Πατουχα.
Μαζί με τον πρόεδρο της ομάδας βρέθηκαν μέλη του τεχνικού τιμ καθώς και οι 20 ποδοσφαιριστές που απαρτιζαν την αποστολή. Μετά την κατάθεση του στεφάνου κρατήθηκε ενός λεπτού σιγή ελάχιστος φόρος τιμής σε όλους όσοι έδωσαν το αίμα τους για ελευθερία και ανεξαρτησία. Άλλωστε Ανώγεια και Βιαννος είναι ενωμένοι με ισχυρούς δεσμούς φιλίας και κοινούς αγώνες όποτε το απαιτεί η Πατρίδα. Όπως αναφέρει και η μαντινάδα:
Τα Ανώγεια και τη Βιαννο τα καψαν οι Ναζί.
Φασίστες δεν χωράνε σε τούτο το νησί…