Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Απανταχού Λιβαδιωτών υπο την αιγίδα του Δήμου Μυλοποτάμου και με την υποστήριξη της Περιφέρειας Κρήτης διοργανώνουν για 3η συνεχή χρονιά την εκδήλωση “Η Στράτα του Ψηλορείτη στο Λιβαδιώτικο Αόρι” η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 28 Ιουλίου 2012 και ημέρα Σάββατο. Αποτελείται από την ορειβατική διαδρομή στο «Λιβαδιώτικο αόρι», με εκκίνηση από το καταφύγιο στο «Λάκκο του Μυγερού» (στα 1.700 μέτρα υψόμετρο), στην συνεχεία ακολουθεί τα πέτρινα σκαλοπάτια, τα οποία οδηγούν στην θρυλική κορυφή του Ψηλορείτη 2.456 μέτρα (περίπου 3 χιλιόμετρα) και την μοναδική θέα της Κρήτης ολόκληρης και των γύρω νησιών.

Πραγματοποιείται με στόχο την ανάδειξη του ορεινού όγκου του Ψηλορείτη τη διαφύλαξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς αλλά και της προστασίας του περιβάλλοντος, καθώς αναδεικνύει την μακρόχρονη και ιστορική σχέση των κατοίκων με το  φυσικό τους τοπίο. Μέσα από την αναβίωση αυτής της θρυλικής ορειβατικής διαδρομής, δημιουργείται μία μοναδική εμπειρία η οποία αποτελεί πρότυπο για την σωστή ανάπτυξη «οικολογικής συνείδησης».

Στην εκδήλωση «Η Στράτα του Ψηλορείτη» συμμετέχουν περίπου 4,500 – 5,000 άτομα από όλη την Κρήτη, αλλά και επισκέπτες στο νησί από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό, και περιλαμβάνει:

Την ορειβατική διαδρομή από το καταφύγιο στην κορυφή (περίπου 3 χιλιόμετρα)– για όσους θέλουν να ακολουθήσουν Θεία Λειτουργία και Θεία Κοινωνία στην κορφή του Ψηλορείτη στην εκκλησία του Τιμίου Σταυρού.Στη συνέχεια ακολουθεί λύρα και χορός στο ψηλότερο σημείο της Κρήτης.

Κατάβαση από την κορυφή μέσω της Στράτας του Ψηλορείτη στην τοποθεσία Λάκκος του Μυγερού(καταφύγιο)οπου ακολουθεί η εκδήλωση.

Κατά τη διάρκεια της μουσικοχορευτικής εκδήλωσης, υπάρχει συμμετοχή από  μικρούς και μεγάλους, οι οποίοι έχουν επίσης τη ευκαιρία να παρακολουθήσουν τη διαδικασία της προετοιμασίας και του ψησίματος του γνωστού για την ιδιαίτερη νοστιμιά οφτού κρέατος (αντικριστό), την παρασκευή βραστού κρέατος με το Λιβαδιώτικο πιλάφι, καθώς και  να έχουν την άμεση επαφή με τους τυροκόμους του Ψηλορείτη οι οποίοι τυροκομούν με τον παλιό παραδοσιακό τρόπο το τυρί και τη μυζήθρα.

Επίσης θα γίνει ομιλία για τη σχέση του Νίκου Καζαντζάκη με το Μυλοπόταμο,τα Λιβάδια και τη Στράτα του Ψηλορείτη.Ερευνητής και ομιλητής ο κ.Νίκος Σκουραδάκης,μέλος διεθνούς εταιρίας φίλων Νίκου Καζαντζάκη.

Να παρακολουθήσουν μια σημαντική θεατρική παράσταση θα έχουν οι Ανωγειανοί την Πέμπτη 12 Ιουλίου και ώρα 9.30 στο αμφιθέατρο του δημοτικού σχολείου,με το έργο ”Η γυναίκα της Πάτρας” από το ομώνυμο βιβλίο του Γιώργου Χρονά,με πρωταγωνίστρια την Ελένη Κοκκίδου σε σκηνοθεσία της Λένας Κουτσοπούλου.

Το έργο που εξιστορεί την αληθινή ιστορία της πόρνης Πανωραίας που έζησε στην Πάτρα τις δεκαετίες 50′ και 60′  έχει κερδίσει το βραβείο ”Κάρολος Κουν”,καθώς και το βραβείο Αθηνοράματος.Η είσοδος θα είναι 12 ευρώ.

Λίγα λόγια για το έργο:

Η ηθοποιός Ελένη Κοκκίδου, σε κάποιο σημείο του μονολόγου της, αποχωρεί απο τον σκηνικό αλλά και το θεατρικό χώρο από την πόρτα της εισόδου. Η απουσία της διαρκεί για λίγα λεπτά, μια αναμονή αμήχανη, ταυτόχρονα όμως και ανατρεπτική για το κοινό της παράστασης. Καθώς τα λεπτά κυλούν, κάποιος απο τους θεατές της φωνάζει: ‘Καλέ που πας; Μη φεύγεις…Γύρνα πίσω. Σε χρειαζόμαστε’. Επειτα απο λίγο, η Πανωραία βρίσκεται πάλι μπροστά στα μάτια μας εξομολογώντας τη ζωή της. Διαβάστε την συνέχεια... »

Ανακοίνωση Πρόσκληση

Ο ορισμός συνεδρίασης της Επιτροπής Πολιτικών Συνοχής της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας, στην οποία συμμετέχει ο Δήμος Ανωγείων, μας υποχρεώνει να μετατοπίσουμε την ημέρα πραγματοποίησης της Λαϊκής Συνέλευσης με θέμα τον απολογισμό πεπραγμένων της Δημοτικής Αρχής που είχε προγραμματιστεί για την Τετάρτη 11 Ιουλίου 2012 και ώρα 8:30 μ. μ. στην πλατεία Αρμί.

Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί την Δευτέρα 16 Ιουλίου 2012, στην πλατεία Αρμί στις 8:30 μ. μ.

Η Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου
Εύη Β. Βρέντζου

Ο Δήμαρχος Ανωγείων
Σωκράτης Σ. Κεφαλογιάννης

Το ”Όσο κι αν δέρνει ο άνεμος” είναι μια από τις πιο σημαντικές δισκογραφικές δουλειές την φετινή χρονιά, που κυκλοφόρησε αυτή την εβδομάδα και αποτελεί το αποτέλεσμα της συνεργασίας δυο μουσικών κόσμων. Της Ανωγειανής μουσικής παράδοσης με τον ΓιώργηΞυλούρη  [Ψαρογιώργη] και τον Γιάγκο  Χαιρέτη και της εναλλακτικής ροκ σκηνής με τον Γιάννη Αγγελάκα και τον Νίκο Βελιώτη. Όπως γράφουν και οι ίδιοι στον πρόλογο του CD για την συνεργασία τους :”οι δυο αυτοί μουσικοί κόσμοι που συνευρέθηκαν, ήπιαν, έφαγαν, γέλασαν  και τζαμάρανε, σεβόμενοι ο ένας το ιδίωμα του άλλου, αναζητώντας ένα φρέσκο μουσικό τοπίο  που να τους  χωρά  όλους και να τους εξελίσσει. Ο Ψαρογιώργης τραγουδάει με φωνή από τα σπλάχνα των ορεινών κρητικών όγκων, και με την αρωγή των υπόλοιπων συντελεστών του δίσκου, ακούς και αισθάνεσαι πως τίποτα δεν έχει τελειώσει. Μία μουσική που έχει πολύ δρόμο μπροστά της όσο την αγγίζουν άνθρωποι με προσωπικό δρόμο αλλά και συλλογικό όραμα.”

Ο Γιάννης Αγγελάκας  αποτελεί ένα από τους μύθους της Ελληνικής ροκ σκηνής ιδρυτής του θρυλικών ”Τρυπών” που μεσουράνησαν την δεκαετία του ’80 και του ’90 και που τα τελευταία χρόνια ακολουθεί σόλο καριέρα συνεχίζοντας να μας χαρίζει μερικά από τα διαμάντια της Ελληνικής μουσικής .H αγάπη του για την Κρήτη και τα Ανώγεια ειδικότερα τα οποία επισκέπτεται συχνά, είναι παροιμιώδης. Η  φιλία του με τον Ψαρογιώργη και τον Γιάγκο  Χαιρέτη  έβαλαν τις βάσεις για τη συνεργασία τους και δισκογραφικά, όπως και πριν δυο χρόνια με το γνωστό τραγούδι που ερμήνευσε ο Ψαρογιώργης σε δίσκο του Αγγελάκα, το ”Μέσα μου αέρας που φυσά”. Επίσης ο Αγγελάκας έχει συνεργαστεί και με τον μεγάλο μουσικό μας τον Ψαραντώνη με κορυφαία στιγμή την συμμετοχή του πέρυσι στην μεγάλη βραδιά του Ψαραντώνη στο Ηρώδειο.

Ο ίδιος ο Γιάννης Αγγελάκας μιλάει για την σχέση του με τον Ψαρογιώργη τονίζοντας:  ”Γνώρισα ή για την ακρίβεια πρωτοάκουσα τον Ψαρογιώργη  από τα cd που ηχογραφούσε τη δεκαετία του 90 στην Αυστραλία όπου έζησε κάποια χρόνια και γοητεύτηκα από τον τρόπο που πάλευε για μία πλανητική εκδοχή της κρητικής μουσικής συνεργαζόμενος με ιρλανδούς κυρίως μουσικούς. Αργότερα (το 1998 νομίζω)  όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, τον συνάντησα στα καμαρίνια του χώρου  όπου έπαιζε εκείνο το βράδυ με τον πατέρα του, τον Ψαραντώνη. Γνωριστήκαμε κι’ αμέσως σχεδόν αρχίσαμε να συζητάμε για το ενδεχόμενο μιας συνεργασίας. Χρειάστηκαν 14 χρόνια για να πραγματοποιηθεί εκείνη η ιδέα ίσως γιατί έπρεπε μερικά χρόνια αργότερα να γνωριστώ με τον Βελιώτη και με τον Γιάγκο Χαιρέτη και όλοι μαζί με οδηγό τον Ψαρογιώργη και την βαθιά του γνώση της κρητικής παράδοσης να αναζητήσουμε ένα καινούργιο μουσικό τοπίο που να χωρά τον έρωτα του καθενός ξεχωριστά αλλά και όλων μαζί για αυτή την αρχέγονη μαγική δυναμική παράδοση που δεν σταματά να εξελίσσεται μέσα στους αιώνες.”

Μέσα στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε η μουσική συνεχίζει να αποτελεί διέξοδο και αιτία για χαμόγελο, σκέψη και αισιοδοξία για τον άνθρωπο .Άλλωστε και ο τίτλος αυτής της δισκογραφικής δουλειάς  αποτελεί σημάδι για αισιοδοξία  και να συνεχίσουμε να έχουμε το κεφάλι ψηλά .Η μαντινάδα ανήκει στον μεγάλο Νιδιώτη και τα λέει όλα!

Όσο κι αν δέρνει ο άνεμος και η θάλασσα να αφρίζει..

Πάλι γιαγέρνει ξαστεριά, πάλι γαλήνη αρχίζει…

Καλή ακρόαση!