Μέσα σε κλίμα συγκίνησης τα Ανώγεια αποχαιρέτησαν το μεσημέρι της Δευτέρας 12 Αυγούστου το Χαραλάμπη Κεφαλογιάννη ή Αστρινοχαραλάμπη πατέρα του παπα-Ανδρέα. Σύσσωμο το χωριό είπε το τελευταίο αντίο σ΄ έναν καλό Ανωγειανό, έναν αληθινό πατριώτη, έναν άξιο οικογενειάρχη. Η εξόδιος ακολουθία εψάλη στον ιερό ναό της Παναγίας στο Περαχώρι.

Λίγα λόγια, αποχαιρετώντας τον αείμνηστο Χαραλάμπη, είπε ο γείτονας και φίλος του, δημοσιογράφος Γιάννης Φασουλάς:

«Εριξε ο χρόνος τον αετό που αν και λαβωμένος

Ποτέ από μπόρα τσι ζωής δεν βγήκε ηττημένος

Αγαπητέ Χαραλάμπη, σύσσωμη η ανωγειανή κοινωνία, το χωριό που υπηρέτησες με πάθος βρίσκεται εδώ για να σου πει το τελευταίο αντίο. Είναι εδώ τα παιδιά σου, τα εγγόνια του, τα δισέγγονα σου με τη ακριβή σύζυγο σου τη Ρηνιώ για να σε αποχαιρετήσουν και να σε ευχαριστήσουν για όσα του πρόσφερες και για όσα τους έδωσες στις 8 δεκαετίες της ζωής σου.

Ο Χαραλάμπης Κεφαλογιάννης ή Αστρινοχαραλάμπης ήταν ένας αληθινός αγωνιστής της ζωής. Μέσα στις δύσκολες μεταπολεμικές συνθήκες , παντρεύτηκε τη Ρηνιώ του Κουκουβογιάννη και μαζί τράβηξαν την ανηφόρα. Ο Χαραλάμπης με το ένα χέρι, αλλά με τις πολλές και μεγάλες αντοχές και έχοντας συμπαραστάτη του την άξια σύζυγο κατάφεραν και σήκωσαν τον ήλιο λίγο ψηλότερα…

Ο Χαραλάμπης δεν λύγισε, δεν λιποψύχησε, δεν έκανε πίσω στις δυσκολίες, ίσα- ίσα που τον έκαναν ακόμα πιο δυνατό. Μέρα και νύχτα πάλευε με τη γη, άλλοτε ως βοσκός, άλλοτε ως γεωργός, άλλοτε ως εργάτης  για τον άρτο τον επιούσιο.

Το σπίτι του ήταν πάντα ανοιχτό όπως και η καρδιά του, ποτέ δεν του έλειπε το γέλιο και το καλαμπούρι. Ηταν αυθεντικός, ατόφιος και πάνω από όλα γνήσιος Ανωγειανός. Οπου και να βρέθηκε τίμησε το σπίτι του, την οικογένεια του και το χωριό του.

Ο Χαραλάμπης ανήκει στην ωραία εκείνη γενιά των Ανωγειανών που με το ξεχωριστό τους ήθος,  τη μοναδική τους ντομπροσύνη, και την υπερηφάνεια άνοιξαν το δρόμο για να γίνουν και πάλι μεγάλα τ΄ Ανώγεια μετά το 3^ο Ολοκαύτωμα.

Εζησε την Κατοχή, έζησε την πείνα, έζησε τη φτώχεια, έζησε το ξεριζωμό και συμμετείχε στον αγώνα κατά των κατακτητών, στον αγώνα κατά του Φασισμού.

Αγαπητέ Χαραλάμπη, φεύγεις τις μέρες αυτές που το χωριό τιμάει την επέτειο του Ολοκαύτωματος από τους Γερμανοφασίστες. Φεύγεις μέρες αντίστασης, ,μέρες που έγραψαν ιστορία, μέρες που κανένας δεν θα ξεχάσει για όλα όσα πάρτηρε αυτός ο τόπος.

Προσωπικά θυμάμαι τις ατέλειωτες ιστορίες που μου είχες διηγηθεί γύρω από το κάψιμο του χωριού, γύρω από την αντίσταση και όχι μόνο, με την παράκληση πάντα να μην δημοσιευθούν. Σε  διαβεβαιώνω ότι οι συνομιλίες αυτές θα μείνουν για πάντα στο αρχείο μου.

Αγαπητοί συγχωριανοί, άνθρωποι σαν τον Χαραλάμπη, μιας ωραίας, αγνής και αγωνιστής γενιάς φεύγοντας αφήνουν πίσω τους σε όλους εμάς για παρακαταθήκη την εντιμότητα τους, την αξιοπρέπεια τους και το πάθος τους για ζωή καθώς επίσης και το πάθος τους για τα Ανώγεια, γιατί παραφράζοντας τον Καζαντζάκη θα ήθελα να πω ότι είναι μεγάλη ευθύνη να είσαι Ανωγειανός.

Η Ρηνιώ, η πολυαγαπημένη σύζυγος του είναι μια αληθινή μαχήτρια της ζωής, μαζί με το Χαραλάμπη της στα χαρακώματα του καθημερινού αγώνα ανέθρεψαν τα παιδιά τους. Η Ρηνιώ με όπλο το πλεχτό και το ανυφαντικό έδινε τη δική της μάχη για να μη λείψει τίποτα από το σπίτι. Κι η αλήθεια είναι ποτέ δεν έλειπε…

Αγαπητέ Χαραλάμπη, εκεί ψηλά που θα πας να είσαι περήφανος για ότι αφήνεις πίσω σου, ναι ΄σαι περήφανος για τον παπαΑνδρέα, να ΄σαι περήφανος για τη Στέλλα σου και το γαμπρό σου το Γιώργη, να΄ σαι περήφανος για το Γιάννη σου και για όλα τα εγγόνια σου και τα δισέγγονα σου.

Ολοι τους θα συνεχίσουν να τιμούν το όνομα σου, τον αγώνα σου και τις ιδέες σου.

Θα σε αποχαιρετήσουμε με μια μαντινάδα της εγγονής της Σταυρούλας

«Δεν σε ξεχνούμε άρχοντα κι ας φεύγεις, κι ας μισεύγεις

Γιατί στο νου και στην καρδιά  την πρώτη θέση έχεις»

Ας είναι ελαφρύ το ανωγειανό χώμα που θα σε σκεπάσει.

Αιώνια σου η μνήμη αξιομακάριστε Χαραλάμπη και δώσε χαιρετίσματα και στους δικούς μας ανθρώπους».