Του π. Ανδρέα Κεφαλογιάννη

Σύγχρονο ολοκαύτωμα, το σημερινό ολοκαύτωμα… Η καταστροφή της ελπίδας των ανθρώπων, η καταστροφή των δικαιωμάτων τους, η καταστροφή της ελευθερίας τους.
Με τούτα τα απόλυτα δεδομένα, την καθημερινότητα της βίας και της απρέπειας, δεν υπάρχει πλέον δημοκρατία, μόνο τρομοκρατία, επιβολή του νέου φασισμού στον κόσμο και μάλιστα από πού; Από την Ευρώπη του πολιτισμού.
Δεν υπάρχει ελευθερία, όλοι είμαστε σκλάβοι των διεθνών σκοτεινών συμφερόντων. Με την οικονομία να ανάγεται σε υπερεξουσία για την κατάλυση όλων των ελπίδων της ανθρωπότητας.
Αυτό είναι το μέγα ολοκαύτωμα –σήμερα πια- που οδηγεί στην ανθρώπινη απόγνωση ,στη μη αλληλεγγύη, στα μη δικαιώματα. Που οδηγεί μόνο στην απομύζηση των σκέψεων, των υποστάσεων και των δυνατοτήτων του κάθε ανθρώπου, του κάθε ευρωπαίου  πολίτη, του κάθε πολίτη του κόσμου.
Ανάγκη για περισυλλογή για σιωπή αλλά και εγρήγορση η σημερινή επέτειος του ολοκαυτώματος και της ισοπέδωσης των Ανωγείων, όπου έγιναν τα φρικτά αίσχη που έκανε ο ναζισμός και ακούστηκαν, μαθεύτηκαν σε ολόκληρο τον κόσμο. Σιωπή από τον κόσμο… Πέρα ακόμα και από κάθε άλλη γνωστή ή μη θηριωδία των Ναζί, τα μεγάλα ολοκαυτώματα, τα στρατόπεδα, η χιτλερική Γερμανία κατέστρεψε την Κρήτη ολόκληρη με 10 ολοκαυτώματα, με τεράστιες βαρβαρότητες, οι οποίες σήμερα επαναλαμβάνονται. Με τα πεδία πυραύλων και με όλους τους κινδύνους που επικρέμονται στις κεφαλές των Ανωγειανών, των Ηρακλειωτών, των Χανιωτών, των Καντανιωτών, των Βιαννιτών και όλων των άλλων κατεστραμμένων σημείων της μάχης της Κρήτης, που αυτή την ώρα ακόμα δεν μπορούν να σβήσουν τη βαριά οδύνη των πολεμικών καταστροφών του β’ παγκοσμίου πολέμου, τον οποίο συνεχίζουν με τον σύγχρονο οικονομικό πόλεμο της νέας καταστροφής του κόσμου. Για την υπεροχή πάλι της Γερμανίας, που δεν έβαλε κουκούτσι μυαλό, αλλά ζητάει νέα καταστροφή και του απατού της και όλων των άλλων ευρωπαϊκών λαών.
Εμείς θυμούμαστε τους νεκρούς μας.
Εμείς θυμούμαστε τη καταστροφή.
Εμείς δεόμεθα για την ανάπαυση όλων των ψυχών και όλων των ψυχών του κόσμου με βάση την Χιροσίμα που πριν 10 μέρες από την καταστροφή των Ανωγείων, συνέβη αυτό το τρομακτικό άνοιγμα του κουτιού της Πανδώρας που στένεψε πια την ζωή των ανθρώπων και την έχει θέσει από τότε 67 χρόνια περασμένα σε έσχατο κίνδυνο ανά πάσα στιγμή.
Γιατί πλέον δε μετρούμε τον πολιτισμό μετά χριστό,  γιατί ο πολιτισμός μετά χριστό ήταν και είναι η ελπίδα κάθε χρόνο του κυκλικού χρόνου, ήταν και είναι η συγνώμη ,ήταν και είναι η συγχώρεση.
Μετά τη Χιροσίμα όμως δεν υπάρχει έλεος ,υπάρχει μόνο καταστροφή ολόκληρου του πολιτισμού. Αναρωτιόμαστε όμως το Γιατί. Γιατί;