του Ιάσονα Γ. Μπαγκέρη, φοιτητή φιλοσοφικής και εργαζόμενου

Είχε γράψει κάποτε ο Νίκος Καζαντζάκης ότι ο ανήφορος είναι κουραστικός ,κοπιαστικός, δύσκολος, μα ο κατήφορος εύκολος, επικίνδυνος και καταστροφικός. Σήμερα στη χώρα μας βιώνουμε μια ανθρωπιστική κρίση με 20000 αστέγους, με διάλυση του κοινωνικού κράτους και διάλυση της δημόσιας υγείας και εκπαίδευσης, με αύξηση των αυτοκτονιών, την αύξηση των φασιστικών πογκρόμ από τη Χρυσή Αυγή και τους ταγματασφαλίτες της ΕΛΑΣ,τη διαπόμπευση ανθρώπων [οροθετικές μισθωτές ιερόδουλες],την αύξηση των καταθλίψεων, των καρκίνων και των καρδιοαγγειακών νοσημάτων,καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι βρίσκονται σε απόγνωση αδυνατώντας να εξασφαλίσουν και τα βασικά μέσα διαβίωσης.Η ανεργία έχει φτάσει στο 25 τοις εκατό, ενώ οι νέοι σε όλη την ΕΥΡΩΠΗ είναι 25.000.000.

Όμως όλα αυτά είναι τα αποτελέσματα της προσπάθειας του ύστερου καπιταλισμού να αναδιαρθρωθεί, διευρύνοντας τις κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες, καταστρέφοντας όλο και περισσότερες παραγωγικές δυνάμεις [δηλαδή τη ζωντανή ικανότητα του ανθρώπου για εργασία] με αποτέλεσμα να έχει δημιουργήσει στην Ελλάδα 2.000.00 ανέργους. Όπως είναι λογικό οι άνεργοι ανεξάρτητα από την εθνικότητά τους δυσκολεύονται να επιβιώσουν και μάλιστα δεν έχουν πρόσβαση ούτε στα νοσοκομεία, αφού πολλοί εξ΄ αυτών δεν μπορούν να καλύψουν ούτε τα έξοδα μιας πιθανής νοσηλείας τους, καθώς δεν έχουν ένσημα. Όπως είναι λογικό η μαύρη εργασία ανθίζει και η εκ περιτροπής εργασία δίνει και παίρνει.

Όμως ποιος ευθύνεται για όλα αυτά; ευθύνεται το σύστημα της μισθωτής εργασίας που λέγεται καπιταλισμός και μάλιστα στη νέα του μορφή, δηλαδή εκείνη του νεοφιλελευθερισμού. Ο νεοφιλελευθερισμός το μπάσταρδο παιδί  του φιλελευθερισμού του 19ου αιώνα και της αποικιοκρατίας σε συνδυασμό με την τάση του κεφαλαίου να διαφοροποιείται και να παίρνει και άλλες μορφές [προκαλώντας παράλληλα διαφοροποιήσεις και στις μορφές που παίρνει η εργατική τάξη], διεξάγει την αστική του αντεπανάσταση με σκοπό την κατεδάφιση της κοινωνίας, την αφαίμαξη των μισθωτών εργατών[των εργαζόμενων που ζουν μόνο από την εργασία τους πουλώντας το εμπόρευμα εργατική δύναμη και λαμβάνοντας κάποιο μισθό ως αντάλλαγμα=ανταλλακτική αξία],την περιθωριοποίηση και τη φτωχοποίηση όχι μόνο του ελληνικού προλεταριάτου, αλλά συνολικά του παγκόσμιου προλεταριάτου.

Σήμερα όμως το πείραμα της σχολής του ΣΙΚΑΓΟ[ΒΛΕΠΕ:ΔΟΓΜΑ ΤΟΥ ΣΟΚ και το βιβλίο και το documentaire,καθώς και το CATASTROIKA] διεξάγεται στην Ελλάδα, ενώ στη Λατινική Αμερική ξεκίνησε με την ανατροπή του Σαλβαντόρ Αλιέντε από το δικτάτορα Πινοσέτ το 1973 και τη διάλυση τότε των κοινωνικών δομών υγείας και εκπαίδευσης,που ήταν κρατικά με υπερίσχυση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα έναντι του ιδιωτικού.Χαρακτηριστικό του δόγματος του νεοφιλελευθερισμού σύμφωνα με τις προσταγές του Μίλτον Φρίντμαν και του Mr Φόν Χάγιεκ είναι η ιδιωτικοποίηση κάθε πτυχής της ζωής μας. Είναι η εκποίηση του δημόσιου πλούτου, η ιδιωτικοποίση της υγείας,της εκπαίδευσης,του νερού, της τροφής,του δημόσιου χώρου, η ιδιωτικοποίηση δασών και γενικώς του φυσικού χώρου-περιβάλλοντος.Τα μέσα που χρησιμοποιούνται είναι πολλά[πχ πόλεμος] ή στην περίπτωσή μας μη εκλεγμένες κυβερνήσεις με τεχνοκράτες [Παπαδήμος,Πικραμμένος],που υλοποιούν τις εντολές του  χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου,το οποίο υπερτερεί έναντι του παραγωγικού,καθώς φαντάζει αόρατο.Όμως οι μαζικές ιδιωτικοποιήσεις, προωθούνται και στη χώρα μας σταδιακά,καθώς εδώ και χρόνια γίνεται μια συστημική και συστηματική προσπάθεια από το αστικό κράτος[με όλους τους μηχανισμούς του]να μας πείσει ότι έχουμε ανάγκη την ιδιωτική πρωτοβουλία,καθώς το δημόσιο πλήττεται και το κράτος δεν μπορεί να το στηρίξει .Άρα χρειαζόμαστε οικονομικούς δολοφόνους να οδηγήσουν λαούς και ηπείρους ολόκληρες[Αφρική]στην εξαθλίωση, αφήνοντας πάντα ανέγγιχτο σε ολόκληρο τον κόσμο το μικρότερο κομμάτι κάθε κοινωνίας:τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ, καθώς και εκείνους που από το πόστο τους είναι φερέφωνα της κυριαρχίας της αστικής τάξης,είτε είναι δημοσιοκάφροι με γραβάτες και θολοκουλτουριάρες τύπου Τσουκαλά, είτε ακαδημαικοί,είτε οπαδικοί σύνδεσμοι, καθώς και μηχανισμοί καταστολής [αστυνομία,στρατός].Όλοι αυτοί συμβάλλουν στη διαιώνιση της κυριαρχίας του Κεφαλαίου σε βάρος της εργατικής τάξης.

Όμως τώρα εδώ μπορούμε να πάψουμε να είμαστε παβλωφικά σκυλάκια του καπιταλισμού και να τελειώνουμε με τα πολιτικά ραμολιμέντα, που υπόσχονται ανάπτυξη με μισθούς Κίνας, Ινδίας ακολουθώντας πιστά τις οδηγίες του ευρωπαικού και ελληνικού καπιταλισμού. Αυτή τη στιγμή πρέπει να μπει ένα τέλος στον κοινωνικό κατήφορο, καθώς όσο βαθαίνει η κρίση όλο και περισσότερα κομμάτια θα εξαθλιώνονται και ύστερα δεν οδηγείσαι στον κομμουνισμό, αλλά στον κοινωνικό κανιβαλισμό και στον απόλυτο ολοκληρωτισμό=φασισμό και στον τάφο.

Τώρα πρέπει να στηρίξουμε το ΣΥΡΙΖΑ-ΕΝΩΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ, ο οποίος στη φάση αυτή σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο συμπυκνώνει τους αγώνες των κινημάτων, καθώς και την ανασφάλεια και την αβεβαιότητα ενός πολύ μεγάλου κομματιού της εργατικής τάξης.Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να βάλει φρένο στον κατήφορο,να προασπίσει το κοινωνικό κράτος και να καθαρίσει με τις πελατειακές σχέσεις. Μπορεί να λειτουργήσει σαν υποστήλωμα πριν το μεγάλο επαναστατικό σεισμό, που θα γίνει από την ίδια την εργατική τάξη.

Σήμερα λοιπόν πρέπει να στηριχθούν οι σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ, όμως για να πετύχουμε οφείλουμε να στήσουμε παντού σε πόλεις και χωριά,σε χώρους δουλειάς, σχολεία και πανεπιστήμια συνελεύσεις με σκοπό την οργάνωση των από κάτω.Ο ίδιος ο σύντροφος Αλέξης Τσίπρας είπε ότι η ελληνική εργατική τάξη πρέπει να οργανωθεί,ο κόσμος να μη φοβηθεί,οι νέες και οι νέοι να μπουν στη μάχη με το κεφάλαιο και το πολιτικό του προσωπικό. Είπε χτες στην εκδήλωση με προσκεκλημένο το Σλάβοι Ζίζεκ[καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Λιουμπλιάνας και μαρξιστής θεωρητικός που συνδυάζει την τέχνη και την ψυχανάλυση με αναφορά κυρίως στη λακανική  θεωρία],ότι εμείς οφείλουμε να καθαρίσουμε το τραπέζι, να το στρώσουμε και να του δώσουμε ψωμί, γιατί όπως τόνισε πολλοί συμπολίτες μας πεινάνε.

Παράλληλα τόνισε ότι  η κοινωνία των πολλών [εργαζόμενοι, άνεργοι,νέες και νέοι που δεν έχουν γονείς κεφαλαιοκράτες και μεγαλοαστούς] να μη φοβηθούν την κοινωνία των λίγων ,οι οποίοι έχουν στα χέρια τους τον πλούτο και τα μέσα παραγωγής.Ειπώθηκε επίσης ότι είναι η κρίση του μοντέλου παραγωγής,  διανομής [συμμετοχή των εργαζόμενων διαμέσου του μισθού=εξ’ου και το γεγονός ότι ο Μάρξ είπε :ΚΑΤΩ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΜΙΣΘΩΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ”,δηλαδή ο κεφαλαιοκρατικός τρόπος παραγωγής] και κατανάλωσης και ότι η Ελλάδα αυτή τη στιγμή είναι στο μάτι του κυκλώνα.

Όμως επειδή η ελπίδα είναι πιο μεγάλη από το φόβο και η Ιστορία δεν σε ρωτάει πότε είσαι έτοιμος,όπως είπε δεν πρέπει να φοβηθούμε να πάρουμε την ευθύνη και είτε κερδίσουμε είτε όχι μαζί με τον κόσμο της δουλειάς και τον αγώνα των εργαζόμενων και όλων των εκμεταλλευομένων σε όλη την Ευρώπη και τον κόσμο να γυρίσουμε την ιστορία τούμπα και να αλλάξουμε την κοινωνία. Όμως η ψήφος στο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ να μην είναι ψήφος ανάθεσης,αλλά ψήφος αγώνα,ταξικής οργάνωσης,αλληλεγγύης και ανατροπής.

Το πρόγραμμα λοιπόν του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να περάσει από κάθε άκρη της χώρας των από κάτω και οι από κάτω να οργανωθούν, να παλέψουν,να συντονιστούν και να προωθήσουν την ταξική πάλη όλο και πιο αριστερά μέχρις ότου σπάσουν τις αλυσίδες τους, μέχρις ότου καταργήσουμε την τάξη μας και την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Όμως να ξέρουμε ότι θα υπάρξουν πολλές δυσκολίες και το επόμενο διάστημα οφείλουν οι ζωντανές παραγωγικές δυνάμεις, το εργατικό κίνημα, οι άνεργοι,οι νέες και οι νέοι να παλέψουμε και να προασπίσουμε τους αδύναμους, να δημιουργήσουμε δίκτυα ταξικής αλληλεγγύης και τροφοδοσίας, να καταληφθούν χώροι ώστε κανείς να μην είναι άστεγος και πεινασμένος. Γιατί μέχρις ότου εξαλειφθεί η πείνα, η εξαθλίωση και η απελπισία που μόνο με την επανάσταση του προλεταριάτου εδώ και παντού μπορεί να γίνει, να μην αφήσουμε την κοινωνία στο έλεος των ”σωτήρων και των φωστήρων τύπου Ράμφου”,καθώς και των ακροδεξιών καθαρμάτων, που ονειρεύονται την αναβίωση του ναζισμού.

Για αυτό λοιπόν αγωνιστική και ταξική ψήφος στο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ με παράλληλη και ταυτόχρονη συμμετοχή όλων μας που ακόμη στέκουμε στα πόδια μας, αν θέλουμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια και όχι απλώς να διακινδυνεύουμε την υφιστάμενη επιβίωση μας στο παρηκμασμένο κοινωνικό- οικονομικό σύστημα που λέγεται παγκόσμιος νεοφιλελέυθερος καπιταλισμός.

Μην φοβηθείτε. Παλέψτε ,αγωνιστείτε με υψωμένες τις γροθιές σας δείχνοντας έμπρακτη αλληλεγγύη έως ότου γίνουμε αυτό που μπορούμε να γίνουμε. Εμπρός μαρς αριστερά. Είναι το μέλλον μας εκεί. Η ουτοπία για το μέλλον και η έμπρακτη δράση το παρόν ή αλλιώς ο κομμουνισμός της πράξης.

VENCEREMOS COMPAGNEROS