Την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου θα τελεστεί στον Ιερό Ναό της Παναγίας στο Περαχώρι το σαρανταήμερο μνημόσυνο για την ανάπαυση της ψυχής της Μαριλένας Χαιρέτη-Πατσωνάκη με την οικογένεια της να καλεί συγγενείς και φίλους να ανάψουν ένα κερί στη μνήμη της.

Η Μαριλενα έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 73 ετών στις 14 του περασμένου Αυγούστου και κηδεύτηκε στα Πιτσίδια.

Με μαντινάδες την αποχαιρετάει ο γιος της μέσω της ΑΝΩΓΗ. Αναλυτικά:

Μάνα δύο λόγια θα σου πω

Απ’της καρδιάς τα βάθη,

Λυπάμαι από πέρασες

Ει του Χριστού τα πάθη.

Με γέννησες και με έμαθες

Άνθρωπος να’μαι μόνο,

Να αγαπώ με τη καρδιά

να μη χαρίζω πόνο.

Σε όλους πάντα χάριζες

Αγάπη Κι ευτυχία,

Κι ανθρώπου δεν ευχόσουνα

Πόνο και δυστυχία

Έφυγες και γενίκαμε

Θρύψαλα και κομμάτια,

Γιατί εσύ μας πρόσεχες

Όπως τα δύο σου μάτια.

Καλό ταξίδι και πολλούς

Χαιρετισμούς να δώσεις,

Στη μάνα και στ’αδερφια σου

Εκεί που θ’ ανταμωσεις.

Να με φυλάς από ψηλά

Κι αν είσαι μακριά μου,

Σ’ευχαριστώ για τη ζωή

Που’ δωσες στη καρδιά μου.

Η ανιψιά της Ζαφειρένια Α. Χαιρέτη στέλνει τον δικό της αποχαιρετισμό αναφέροντας:

«Αγαπημένη μου θεία Μαριλένα ,σαράντα μέρες μετά την απώλεια σου δεν θέλω να μιλήσω για τον θάνατο ,θα μιλήσω για την ζωή σου γιατί η ψυχή σου πρέσβευε το χρώμα και την ζωντάνια . Είχες έναν τρόπο μοναδικό μαγικό θα έλεγα να ζωντανεύεις και να δίνεις χρώμα σε οτιδήποτε άψυχο  γύρω σου.

Γεννήθηκες και μεγάλωσες σε μια πολυμελή οικογένεια με οκτώ αδέρφια.  Έμαθες από νωρίς τι θα πει να μοιράζεσαι να κρατάς την οικογένεια ενωμένη μια αρχή που κράτησες μέχρι το τέλος. Ήσουν ένας άνθρωπος που ήθελε να αφήνει πίσω του πάντα όμορφα πράγματα και το κατάφερες .

Δημιούργησες μαζί με τον σύζυγο σου Φραγκίσκο τρία αριστουργήματα , τα παιδιά σου την Πηνελόπη, τον Μανώλη και την Μαρίτα. δυο ακόμα εγγόνια που όπως έλεγες είναι τα καμάρια μου και η συνέχεια μου .

Ακόμα και το ποιο βάρη λεξιλόγιο είναι αδύνατο να περιγράψει όλα όσα ήσουν . Μια γυναικά κοκέτα με όλη την σημασία της λέξεως ,αγαπούσες τα χρώματα την ομορφιά την ζωή . Εμείς οι ανιψιές σου σε θαυμάζαμε γι’αυτό. Ήσουν πάντα περιποιημένη και κομψή  ,σαν την Κοκο Σανελ όπως ψιθυρίζαμε μεταξύ μας . Ήσουν το πρότυπο μας . Ένα πρότυπο και μια αρχοντιά που δεν την  άγγιζε ο χρόνος .

Για χρονιά όμως έδινες μια αθόρυβη και γενναιά μάχη με την καρδιά σου . Μια καρδιά που χειρουργήθηκε κουράστηκε και τελικά σε ταλαιπώρησε πολύ. Δεν έπαψε όμως να αγαπά τον αγαπημένο σου Φραγκίσκο εκείνον ο οποίος έμελλε να είναι ο μεγαλύτερος σου σύμμαχος σε αυτό το ταξίδι.

Καθώς γράφω κοιτάζω τα χρώματα του ουρανού και αδύνατο να πιστέψω πως είναι σύμπτωση καθώς σκέφτομαι ποσό πολύ αγαπούσε τα Μάταλα την θάλασσα και το ηλιοβασίλεμα εκεί ,σε εκείνα τα χρώματα σε εκείνο το φως αγκαλιά με τον έναν και μοναδικό σου Φραγκίσκο . Σε εκείνο το φως που χανόσουν και γαλήνευες . Κάπου εκεί σκέφτομαι θα ταξιδεύεις . Θα σε θυμάμαι πάντα θεία Μαριλένα σε κάθε οικογενειακό τραπέζι σε κάθε ιστορία που θα λέει ο μπαμπάς μου για εσένα για τα παιδικά σας χρονιά σε κάθε ηλιοβασίλεμα και σε οτιδήποτε φωτεινό και  όμορφο.

Καλό ταξίδι θεία, χρωμάτισε τον παράδεισο όπως χρωμάτισες και τον κόσμο γύρω σου.»

Η οικογένεια της κατέθεσε 200 ευρώ στη μνήμη της στην ΑΝΩΓΗ για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης. Τους ευχαριστούμε θερμά.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που την σκεπάζει.