Τον Σεπτέμβριο του 2011 έφυγε από τη ζωή η Στέλλα Ανδρεαδάκη σε ηλικία 67 ετών μετά από πολύχρονη μάχη με την επάρατη νόσο. Η Στέλλα ήταν μια ξεχωριστή γυναίκα που διακρινόταν για την ευγένεια και την καλοσύνη της. Υπήρξε σύζυγος του Ανωγειανού λυράρη Φρίξου Ανδρεαδάκη για 40 και πλέον χρόνια και μαζί του απέκτησε 5 παιδιά και 10 εγγόνια στα οποία αφιερώθηκε ολοκληρωτικά. Η συντριβή τους στο άκουσμα του χαμού της είναι μια μικρή μόνο απόδειξη της αγάπης που της είχαν και του δυσαναπλήρωτου κενού που αφήνει η απουσία της.

Στη μνήμη της Στέλλα δημοσιεύεται ο επικήδειος που  διάβασε η εγγονή της Γιούλη Αλεξίου και ο λόγος που εκφώνησε ο μοναχογιός της Κώστας στο 40ήμερο μνημόσυνο της.

Ο επικήδειος που εκφώνησε η εγγονή της Γιούλη Αλεξίου:

“Ένα μεγάλο πνεύμα μας αποχαιρέτησε… όσα λόγια κι αν ψάξεις καμία λέξη δεν είναι αντάξιά σου, καμία λέξη δεν προσδιορίζει αυτό που νιώθουμε.. αυτά που νιώθουμε καιρό τώρα.. ο χρόνος δε σου χαρίστηκε.. Γιαγιά ήσουν για όλους ΜΑΝΑ, η ΜΑΝΑ ΜΑΣ..Μας δίδαξες να είμαστε απλοί και ν’ αγαπάμε.. γιατί εσύ μόνο αγάπη έδωσες.. Μας έμαθες να είμαστε άνθρωποι.. είμαστε όμως λίγοι μπροστά σου… Αγωνίστηκες σ’ όλη σου τη ζωή, μέχρι και στο τέλος..σ’ έναν αγώνα όμως που δε σου άξιζε, γιατί η μάχη ήταν άνιση.. Δε θα πω γιαγιά τις αρετές σου, γιατί όλοι τις ξέρουμε.. θα τονίσω όμως πως ήσουν μια προσωπικότητα σοφή..

Από απόψε ο ουρανός θα φωτίζεται από ένα ακόμα αστέρι, από το φως σου.. Να προσέχεις γιαγιά, για πρώτη φορά να προσέχεις τον εαυτό σου.. Σ’ αγαπάμε… Μας λείπεις..

Η εγγονή σου Αλεξίου Γιούλη (εκ μέρους όλων εμάς που μείναμε πίσω να συνεχίσουμε το έργο σου…Καλό ταξίδι!)  Τρίτη 27/09/2011″.

Τα λόγια του γιου της Κώστα Ανδρεαδάκη στο 40ήμερο μνημόσυνο της:

«Αγαπημένη μας μάνα, πέρασαν κιόλας 40 ημέρες από τον άδικο χαμό σου μα την παορυσία σου νιώθω έντονα ανάμεσα μας. Νιώθω να  έχεις την έγνοια μας και να μας συμβουλεύεις και μετά το θάνατο σου. Ένας θάνατος που αφορά μονάχα το σώμα καθώς η ψυχή σου θα ζει αιώνια παντοτινά και είμαι σίγουρος Μάνα πως αν στον ουρανό υπάρχουν τάξεις, όπου οι ψυχές κατατάσσονται με τα κριτήρια της ευγένειας, της καλοσύνης, της αγάπης και της ουσίας, τότε ο Θεός θα σε τοποθετήσει στην ανώτερη άρχουσα τάξη. Και σε όλους εμάς εδώ στη Γη που σ αγαπήσαμε θα φωλιάζει για πάντα μέσα στο μυαλό και στην καρδιά μας μια γλυκιά σου ανάμνηση μα και το παράδειγμα για το πώς πρέπει να είναι ένας ολοκληρωμένος άνθρωπος, ένας καλός σύντροφος, γονιός , συγγενής και φίλος.

Αγαπημένη μας μάνα, ο σύντροφος σου και πατέρας μας κι εμείς τα παιδιά και τα εγγόνια σου δε θα σε ξεχάσουμε ποτέ και θα σ αγαπάμε για πάντα.

Ο Θεός να αναπαύσει τη ψυχή σου.»