Την Κυριακή 15 Μαρτίου, θα τελεστεί στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου στο Μετόχι, το σαρανταήμερο μνημόσυνο για την ανάπαυση της ψυχής του Στυλιανού Πασπαράκη ή “Μούγερη” , με την οικογένεια του να καλει συγγενείς, φίλους και συγχωριανούς να ανάψουν ένα κερί στη μνήμη του.

Ο Στυλιανός Πασπαράκης “έφυγε” από τη ζωή στις 6 Φεβρουαρίου 2026 και κηδεύτηκε στα Ανώγεια.

“Το όνομα μου ξακουστό στον πάνω κόσμο μένει,

μα πληγωμένο το κορμί, στον Άδη κατεβαίνει.”

Όταν άκουγε τους πρώτους ήχους της λύρας, αμέσως όλο το κορμί του ηλεκτριζόταν. Τα πόδια του μυρμηδιζαν και και έδιναν εντολή στο σώμα για ένα πρώτο χορό. Το κεφάλι ανασηκωνόταν με το μυαλό να έχει ήδη σκεφτεί τις πρώτες μαντινάδες και τα τραγούδια  που θέλει να πει στη σημερινή παρέα, σε άλλο ένα ξεχωριστό Ανωγειανό γλέντι ή σε μια ακόμα παραδοσιακή καντάδα με γύρισμα όλου του χωριού!

Ο “Μουγεροστελής” υπήρξε μεγάλος μερακλής των Ανωγείων, ξεχωριστός χορευτής και λάτρης των μαντινάδων, της καντάδας και της παρέας! Ένας παλαιάς κοπής αυθεντικός Ανωγειανός που ως νέος, μεγάλωσε με τις καντάδες και τις παρέες του “Στραβού” και λάτρεψε την παράδοση, τη μουσική και τις παρέες σε κάθε γωνιά των Ανωγείων.

Στην κυριολεξία γύρισε “πατουχιά-πατουχιά” όλο το χωριό στις καντάδες μιας άλλης εποχής με άλλους αείμνηστους πια  μερακλήδες, βάζοντας και αυτός το δικό του λιθαράκι στην μουσική άνθηση και φήμη των Ανωγείων από την δεκαετία του ’60 και έπειτα.

Ο χορός του ήταν δυναμικός, αληθινός και μια κατάθεση ψυχής , κάθε φορά που έμπαινε μπροστά. Η μαντινάδα στην καντάδα ήταν συναίσθημα και συνήθως βιωματική για τον ίδιο, στον έρωτα, την απώλεια, τη νοσταλγία , τη λύπη και την χαρά. Μα πάνω από όλα ο Στελής υπήρξε αυθεντικός και αληθινός, ένας άνθρωπος που σου έδειχνε πάντα τα συναισθήματα του, που του άρεσε η διάδραση με πολύ κόσμο και οι συζητήσεις, στις οποίες συνήθως γινόταν το επίκεντρο με το αστείρευτο χιούμορ και τις αξέχαστες ιστορίες που ανέφερε. Όπου έβλεπες και άκουγες μια μεγάλη παρέα να γελάει δυνατά και αληθινά, κάπου στο κέντρο της θα ήταν ο Στελής, με τις ιστορίες και τον μοναδικό τρόπο που τις έλεγε, να γελάει και ο ίδιος και να νιώθει ικανοποιημένος που δίνει στους φίλους του χαρά και ζωντάνια!

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του και κυρίως τη τελευταία πενταετία την πέρασε δύσκολα.Η γυναίκα του κατάκοιτη με σοβαρά προβλήματα υγείας. Χτυπήθηκε και ο ίδιος από την αρρώστια και πάλεψε σαν λιοντάρι, έχοντας χάσει τη φωνή του και με το σώμα του να φθίνει στη δύναμη και την αντοχή. Πόσο σκληρό για έναν άνθρωπο που λάτρευε να λέει ιστορίες και μαντινάδες να μην μπορεί να μιλήσει; Ευτυχώς  είχε πάντα δίπλα του, τους δυο γιους του, τον Γιάννη και τον Μανόλη, τις νύφες του και τα εγγόνια του που λάτρευε. Επιστράτευσε τα μάτια και τις κινήσεις των χεριών και με αυτό το φωτεινό βλέμμα και την αστείρευτη ενέργεια του, συνέχισε να κάνει παρέες κυρίως στο αγαπημένο του Μειντάνι, πλάι σε αγαπημένους φίλους και συγγενείς στους οποίους θα λείψει αφάνταστα, όπως και σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο που τον γνώρισε και τον εκτίμησε ως έναν Ανωγειανό που τίμησε τον τόπο του στο διάβα της ζωής του. 

Με την μαντινάδα στην αρχή του κειμένου μας αποχαιρέτησε. Μα θα μείνει η μνήμη του αιώνια στις καρδιές μας. Ας είσαι αναπαυμένος Μουγεροστελή. (κείμενο: Γιώργης Μπαγκέρης-ΑΝΩΓΗ)

Στη μνήμη του Στυλιανού Πασπαράκη, η οικογένεια του προσέφερε στην ΑΝΩΓΗ το ποσό των 200 ευρώ για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης. 50 ευρώ προσέφερε και η Βαγγελιώ Πασπαράκη (χήρα Ζαχαρία Πασπαράκη). Τους ευχαριστούμε θερμά.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που τον σκεπάζει αιώνια.

Δείτε στο παρακάτω βίντεο από μια εκπομπή του Γιώργου Βιτώρου, τον Στελή να λέει μαντινάδες και να κάνει ένα χορό, παρέα με καλούς φίλους του.

https://www.youtube.com/watch?v=hpIIe2KMgQA