Ακούστε το εδώ:

https://www.youtube.com/watch?v=UR8OFZvZDf4

Όταν τ’ Ανώγεια κι ο Κρούστας συναντιούνται, ο παλμός, η θύμηση και το τώρα με το χθες γίνονται ένα, αφού όλοι γνωρίζουμε καλά, πως η ένωση αποτελεί τον ρυθμό της ιστορίας. Οι νεαροί τροβαδούροι των μαντολινάτων, υπηρετώντας το πνευματικό και λυτρωτικό λειτούργημα της τέχνης, γοητεύουν με τη σεμνότητά τους, με το τραγούδι ντως και την παθιάρα ερμηνεία τους, καθώς οδηγούνε τα τέλια του μαντολίνου στα κορφάλια της αποκάλυψης του πνεμάτου.

Γελαστοί, ερωντικοί, μ’ όρεξη για ζωή έχοντας στην φαρέτρα τους το υψηλό συναίσθημα του “γνώθι σε αυτόν” και τα αιχμηρά βελτόνια της νιότης,

Ο Λυκούργος, ο Νίκος κι ο Χάρης, θρέφουνε μέσα μας την ελπίδα ότι αυτός ο τόπος πάντα γεννούσε και πάντα θα συνεχίσει να γεννά μερακλήδες, που γνωρίζουν τι εστί γλέντι, τι εστί παρέα, τι εστί ζωή και σεβασμός προς σ’ αυτή.

Τέτοιοι νέοι θα λειτουργούν πάντα όπως τις πρωτινές ηλιαχτίδες που αχνοφαίνονται την ώρα που σταματά η μπόρα και σκορπούνε αλαργινά το θάμπος και το μαράζι της κακοκαιρίας, καθώς στο τέλος γίνεται κάθε φορά αυτό που λέει κι ο Αριστείδης Μανουράς.

“Σκοτεινιασμένος ουρανός εγίνηκε η σκέψη

μια ηλιαχτίδα έφτανε η θλίψη να μισέψει.”

Κείμενο: Σταύρος Τζανής

Λυκούργος Πασπαράκης: Μαντολίνο, τραγούδι

Νίκος Μουδάτσος: Μαντολίνο

Χάρης Φασουλάς: Μαντολίνο

Βασίλης Χαιρέτης (Γιαλάφτης): Λαούτο

Σοφοκλης Καλλέργης (Νταλούκος): Λαούτο

Στίχοι: Γιώργης Σταυρακάκης (Μιχαλόμπας), Αριστείδης Ελ. Μανουράς – Νικόλας Φασούλας (Σκαμνάκος) 

Οι ηχογραφήσεις έγιναν τον Νοέμβριο 2024

Ηχοληψία, μίξη, mastering: Μιχάλης Μαυράκης

Φωτογραφίες: Ολυμπία Σφυρή – Μπαγκερη

Δημιουργικό: Ανδρέας Αεράκης

Παραγωγή: Αεράκης – Κρητικό Μουσικό Εργαστήρι & Σείστρον