Την Κυριακή 12 Ιανουαρίου 2025 θα τελεστεί το ετήσιο μνημόσυνο μετά την παρέλευση ενός έτους από τον θάνατο του Λεωνίδα Σταυρακάκη στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Περαχώρι Ανωγείων. Τρισάγιος λειτουργία θα τελεστεί στον Ιερό Ναό των Ταξιαρχών στο Κοιμητήριο Μελισσίων στην Αθήνα στις 12 η ώρα το μεσημέρι το Σάββατο 11 Ιανουαρίου 2025.

Ένας σπουδαίος Ανωγειανός, ο Λεωνίδας Σταυρακάκης διέπρεψε στην Αθήνα, έχοντας πάντα στο μυαλό και την καρδιά του τα Ανώγεια, τιμώντας τον τόπο καταγωγής με την στάση ζωής του. “Έφυγε” από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών στις 12 Ιανουαρίου του 2024 και κηδεύτηκε στην Αθήνα με την ΑΝΩΓΗ να δέχεται εκατοντάδες μηνύματα συλλυπητηρίων προς την οικογένεια του, από ανθρώπους που ήθελαν να τον αποχαιρετήσουν και να τονίσουν την προσωπικότητα και το ήθος του εκλιπόντος.

Εκ μέρους της οικογένειας του, η κόρη του Κρυσταλλία έστειλε στην ΑΝΩΓΗ το παρακάτω σημείωμα στη μνήμη του:

    “Ο Λεωνίδας Σταυρακάκης του Εμμανουήλ και της Κρυστάλλης Σταυρακάκη γεννήθηκε στα Ανώγεια Μυλοποτάμου Κρήτης στις 3 Απριλίου 1934. Ήταν το έκτο και μικρότερο παιδί της οικογένειας του Εμμανουήλ Σταυρακάκη ή Μερτζανοζαχαράκη ο οποίος πολέμησε ηρωικά στην Μικρασιατική Εκστρατεία στο πλευρό του Μεγάλου Ηγέτη Ελευθέριου Βενιζέλου. Δραπέτευσε από την αιχμαλωσία των εχθρών και έφτασε μόνος του στο Βρετανικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη μεταφέροντας την είδηση ότι υπήρχαν πολλοί ‘Ελληνες αιχμάλωτοι στα βάθη της Τουρκίας δίνοντας έτσι στις Συμμαχικές Δυνάμεις το μήνυμα να ελευθερώσουν τους Έλληνες αιχμαλώτους.

   Παρά την ψυχική και σωματική δύναμή του όμως ο Μερτζανοζαχαράκης έχασε την ζωή του σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στο φαράγγι του δρόμου για τα Ανώγεια την παραμονή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (14-8-1934) αφήνοντας σε μεγάλο πένθος όλη την οικογένειά του και τον μικρότερο γιό του Λεωνίδα σε ηλικία μόλις 3 μηνών. Ήταν μεγάλος καημός για τον Λεωνίδα Σταυρακάκη το γεγονός ότι δεν γνώρισε τον πατέρα του. Αντάξια δυνατή και με χρυσή καρδιά στάθηκε η μάνα του Λεωνίδα η Κρυστάλλη Σταυρακάκη που ανέθρεψε μόνη της σαν μάνα και πατέρας με αυταπάρνηση και αγάπη τα δικά της έξι παιδιά και τα τέσσερα πεντάρφανα παιδιά του Σμπρουλογιώργη.

    Ο δρόμος της ζωής τους ήταν κακοτράχαλος και σκληρός. Δουλειά σκληρή μαζί όλη η οικογένεια ενωμένη σαν γροθιά. Δεν υπήρχε βήμα που δεν ήταν στον σωστό δρόμο και δεν υπήρχε μάχη στην ζωή τους που δεν αγωνίστηκαν  να νικήσουν. Μετά το τέλος της καθημερινής βιοπάλης ερχόταν το μεράκι του Λεωνίδα Σταυρακάκη να μάθει γράμματα με ιδιαίτερη αγάπη στα μαθηματικά και την φυσική.

    Δεν υπήρχε Γυμνάσιο στα Ανώγεια τα χρόνια εκείνα και ο Λεωνίδας μαζί με πολλά παιδιά των Ανωγείων πήγαν να σπουδάσουν στο Γυμνάσιο Ηρακλείου και διέμεναν στο Οικοτροφείο όλα μαζί αγαπημένα. Δεν υπήρξε για τον Λεωνίδα δύσκολη στιγμή ή στιγμή δισταγμού. Ο αγώνας έπρεπε να δοθεί σκληρά και μόνο η Νίκη ήταν ο Στόχος του Λεωνίδα. Μαζί με τους συγχωριανούς συμμαθητές του υπήρξαν πρότυπο φιλοπατρίας και αλληλοσεβασμού.

    Με το φως του λύχνου διάβαζαν τα παιδιά των Ανωγείων για να κερδίσουν την μάχη της Γνώσης και της Επιστήμης. Πολλοί κατάφεραν με στερήσεις και σκληρές συνθήκες να πετύχουν τον στόχο τους και δίνοντας πολύ απαιτητικές εξετάσεις να πετύχουν να εισαχθούν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Με την πρώτη προσπάθεια και με σκληρή μελέτη ο Λεωνίδας πέτυχε στις εξετάσεις της Ανωτάτης Εμπορικής Σχολής (ΑΣΟΕΕ).

   Δεν υπήρξε χρονικό διάλειμμα για τον Λεωνίδα παρά ένας συνεχής αγώνας για την Γνώση, την Επιστήμη και την Έντιμη Εργασία. Παράλληλα όμως κρατούσε στην ψυχή του την Φλόγα της Αγάπης του για την Κρήτη και ιδιαίτερα την Πατρίδα του τα Ανώγεια. Οργάνωσε τον Σύλλογο των Κρητών Σπουδαστών στην Αθήνα που στην συνέχεια εξελίχθηκε στον Σύλλογο των Ανωγειανών της Αθήνας που λειτουργεί με πνεύμα αγάπης για την Κρήτη και τα Ανώγεια μέχρι και σήμερα.

   Αποφοίτησε από την ΑΣΟΕΕ με την διάκριση βαθμού Λίαν Καλώς, ενώ είχε εκπληρώσει και την Στρατιωτική του θητεία στο Σώμα Στρατού της Πολεμικής Αεροπορίας πριν την εισαγωγή του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

  Αμέσως μόλις αποφοίτησε έδωσε γραπτές Πανελλήνιες εξετάσεις για θέσεις εργασίας του Υπουργείου Οικονομικών και πέτυχε με την πρώτη φορά να αριστεύσει και να εργαστεί σε τομείς του Υπουργείου Οικονομικών τόσο στο Ηράκλειο της Κρήτης όσο και σε τμήματα Εφορίας στην Αθήνα. Η τελευταία του θέση ήταν ως Διευθυντής του Ελεγκτικού Σώματος όπου διακρίθηκε και κέρδισε τον σεβασμό και την αγάπη των συναδέλφων του καθώς και τον σεβασμό για το ήθος και τις γνώσεις του από τους Προισταμένους του Διευθυντές του Υπουργείου Οικονομικών.

    Στην ζωή του υπήρξε υπόδειγμα οικογενειάρχη, συζύγου , πατέρα και παππού ιδρύοντας μια αγαπημένη και ενωμένη οικογένεια με την σύζυγό του Ζωή και τις δύο θυγατέρες τους Κρυσταλλία και Λουκία. Η αγάπη και η ενότητα με τις οποίες είχε αναθρέψει η μητέρα του Κρυστάλλη τον Λεωνίδα οδήγησαν την οικογένειά του Λεωνίδα στις ίδιες αξίες. Ισχυροί δεσμοί και μεγάλη αγάπη ένωναν επίσης τα αδέλφια του Λεωνίδα καθ’ όλη την ζωή τους μεταδίδοντας αυτές τις αξίες και σε όλα τα ανήψια της οικογένειας του Μερτζανοζαχαράκη.  Ο Λεωνίδας στάθηκε ακέραιος χαρακτήρας και δίδαξε με την ζωή και το έργο του τα παιδιά, τα εγγόνια και τα ανήψια του πετυχαίνοντας να δημιουργηθεί μια ευρύτερη οικογένεια δεμένη με Αγάπη.

   Η μόνη μάχη που δεν μπόρεσε να κερδίσει ο Λεωνίδας ήταν η μάχη με την ασθένεια, η μάχη της ζωής. Είναι βέβαιο ότι όλοι μας θα χάσουμε κάποτε αυτή την μάχη. Σημαντικό όμως είναι να μην εγκαταλείψουμε τον αγώνα. Επί οκτώ χρόνια ο Λεωνίδας Σταυρακάκης πολέμησε γενναία χωρίς δισταγμό. Βάδιζε σε Ανήφορο χωρίς να διστάζει. Θα χάσει ή θα νικήσει το Σώμα δεν φαίνεται να τον έκαναν να δειλιάσει ούτε στιγμή. Η Ψυχή ήταν αυτή που αγωνίστηκε να νικήσει την Ασθένεια σε άνιση Μάχη. Στις 11 Ιανουαρίου 2024 ο Λεωνίδας Σταυρακάκης έχασε την Μάχη με την Ασθένεια.

   Καλοτάξιδος να είσαι πατέρα μου. Σε περιμένει η μάνα σου, τα αδέλφια σου, το δεύτερο παιδί σου που χάθηκε από την ασθένεια μόλις τριών χρονών και βέβαια ο αγαπημένος σου πατέρας για τον οποίο μιλούσες πάντα με καημό καθώς δεν τον γνώρισες σε αυτή την ζωή. Όλοι εμείς συνεχίζουμε να σε τιμούμε και να σε αγαπούμε. Στον δρόμο για τον Κάτω Κόσμο όλοι θα συναντηθούμε. Για όσο χρόνο ζούμε σε αυτή την ζωή των θνητών θα ζείς μέσα στην ψυχή μας. Καλό σου ταξίδι πατέρα μου Λεωνίδα Σταυρακάκη.”

Στην μνήμη του Λεωνίδα Σταυρακάκη η οικογένεια του προσέφερε στην ΑΝΩΓΗ το ποσό των 100 ευρώ για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης και του Εργαστηρίου Γνώσης της ενορίας του Αγίου Γεωργίου στο Μειντάνι. Τους ευχαριστούμε θερμά.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει. Αιωνία η μνήμη του.

.