Σε μια κατάμεστη εκκλησία, με άντρες όλων των ηλικιών, πραγματοποιήθηκε χθες για 23η συνεχόμενη χρονιά η καθιερωμένη από τον π. Ανδρέα Κεφαλογιάννη λειτουργία ενόψει των ενόψει των εορτών των Χριστουγέννων. Ο κόσμος βρέθηκε εκεί και είχε την ευκαιρία να κοινωνήσει και να ακούσει μετά τη λειτουργία το κήρυγμα του ιερωμένου του Ναού για την γέννηση του Χριστού και τα διαχρονικά της μηνύματα, την πίστη που πρέπει να έχουμε ανεξάρτητα από τις δυσκολίες που βιώνουμε. 

“Ο Θεός, αδέλφια μου όσο κι αν του κρατάμε απόσταση, όσα παράπονα κι αν έχουμε δεν μας εγκατέλειψε κι ούτε θα το πράξει ποτέ.” ανέφερε χαρακτηριστικά σε μια αποστροφή του λόγου του, ο πάτερ Ανδρέας Κεφαλογιάννης. Αναλυτικά όλο το κήρυγμα του έχει ως εξής:

“Αδέρφια μου, σας ευχαριστώ για τη σύναξη μας και την παρουσία σας στο σπίτι του Αη Γιώργη.

Μία μέρα μας χωρίζει από τη στιγμή του μέγα θαύματος και δωρεάς του θεού στον άνθρωπο, αυτό της Θείας Γέννησης του Θεανθρώπου μας χριστού.

Γέννηση που στέλνει εκ νέου το μήνυμα της Ελπίδας, αλλά και του ωραιότερου αγαθού για τον άνθρωπο, αυτού της Ελευθερίας,

αφού είναι στο δικό του χέρι, να πράττει ψυχικά, πνευματικά, εγκεφαλικά, σωματικά, ότι αφορούν στις επιλογές του και την εσωτερική του ανάπαυση.

 Όμως αδελφοί μου, ας παραδεχτούμε, όπως κουβέντιαζα και με αδελφικό μου φίλο, ότι αυτή η περίοδος του 12ημέρου των εορτών, εμπεριέχει στο κλείσιμο της και μία απογοήτευση. Θλιβερή αλήθεια που μας συνοδεύει εδώ και πολλά χρόνια, από τότε που αφεθήκαμε εξ ολοκλήρου ως υπάρξεις στη σχέση μας με την ύλη. Θλίψη και απογοήτευση που είναι απόρροια της σχέσης των ανθρώπων με το χρόνο και τη συνειδητότητα.

Στην περίοδο των εορτών των Χριστουγέννων από όλους μας εξωτερικεύονται, αναπτύσσονται, γιγαντώνονται συναισθήματα και πράξεις που καθοδηγούνται από την αλήθεια της ψυχής μας και ανταποκρίνονται στο πραγματικό νόημα της ύπαρξης του ανθρώπου.

Τις μέρες αυτές, ο άνθρωπος για τον άνθρωπο, η προσφορά για την αγαλλίαση, η αλήθεια για την γιατρειά του πόνου και η αλληλεγγύη ως όπλο μας στις δυσκολίες των συνανθρώπων μας. Χαρά για την Ορθοδοξία, την πίστη και το θεό μας, όλα όσα ως άνθρωποι πράττουμε και λειτουργούμε.

Πόση λύπη όμως, πόση θλίψη, πόση απογοήτευση όταν διαπιστώνουμε πως με όση ταχύτητα έρχονται όλα αυτά τα συναισθήματα δίπλα και μέσα μας, γύρω και μέσα μας τις μέρες αυτές, δυστυχώς αδέρφια μου, με την ίδια ταχύτητα εξαφανίζονται μετά από το σβήσιμο των λαμπιονιών και των κεριών. Είναι όμοια με το χρόνο που κάνει η αστραπή για να εμφανιστεί και να εξαφανιστεί η βίωση μας, αυτή.

Είναι απογοητευτικό, αν σκεφτεί ιδίως κανείς, πόση μελαγχολία και πόσο σούρουπο εισβάλει στη ζωή όλων μας αμέσως μετά τη λήξη του 12ημέρου των Χριστουγέννων. Αυτή η χαρά που μας κατακλύζει, άσχετα και πέρα από την όποια οικονομική δυνατότητα ή άλλα προβλήματα της καθημερινότητας, αυτή η χαρά από την κάθε πράξη αλληλεγγύης, τις όποιες υποσχέσεις αγάπης, δοσίματος, τα αγγίγματα που γαληνεύουν και την ευγένεια στη συμπεριφορά μας και στο λόγο μας… δυστυχώς αδέλφια μου, έχει αποδειχθεί ότι καμία σημασία δεν της δίνουμε.

Μία μέρα μετά τις ευχές και τις παροχές συναισθημάτων, το πέρας των εορτών, πάλι στην ίδια κατήφεια και μιζέρια, εμπλεκόμενοι στο αεί ενός ψευδεπίγραφου πολέμου για ευμάρεια και λύτρωση από το άγχος, με γεμάτα πορτοφόλια και ιδανικές υποκλίσεις.

Ο Θεός, αδέλφια μου όσο κι αν του κρατάμε απόσταση, όσα παράπονα κι αν έχουμε δεν μας εγκατέλειψε κι ούτε θα το πράξει ποτέ. Εμείς ως άνθρωποι με όλες τις αρνητικές παραδοχές μας, με τις πληγές που καταφέρνουμε στην ανθρωπότητα, στους συνανθρώπους μας, ο ένας στον άλλον, είτε από τον εγωισμό μας, είτε από το συμφέρον που εισάγαμε ως αρχή στις πράξεις μας, είτε από τη βία και την εχθρότητα, επιμένουμε να μην παραδεχόμαστε την ύπαρξη του θεού και του Χριστού μας στις ζωές μας.

Ένας θεός που απλώνει πάνω μας πέπλο προστασίας διότι όσο επιτρέπει, τόσο στο τέλος παρεμβαίνει. Δεν αρνούμαστε αδέρφια μου πως οι καιροί είναι δύσκολοι και μας λυγίζουν τα προβλήματα, είναι όμως δίκαιο προς ανθρώπους και θεό να λειτουργήσουμε με σεμνότητα, αγάπη, ταπείνότητα και να εξοστρακίσουμε από τις ζωές μας καθετί ψεύτικο και ανούσιο.

Όλα όσα μας παραπλανούν. Ίσως ορισμένοι να θεωρούν πως οι προτροπές αυτές είναι υπερφίαλες και ανυπόσταστες.

Όμως λάθουν σκέφτονται. Η Αντίδραση στην ύπαρξη και συνοδεία του θεού στις ζωές μας, είναι παράσιτο που τρώει τους κορμούς και τις ρίζες μας.

Με έβρισαν και αδίκησαν… Κάνω το Σταυρό μου και συνεχίζω την πορεία μου. Το βράδυ στην κλίνη μου, Νικητής είμαι.

Με πλήγωσαν και με οδήγησαν σε μαύρες σκέψεις… Κάνω το Σταυρό μου και συνεχίζω την πορεία μου. Το βράδυ στην κλίνη μου, νικητής είμαι.

Χαίρετε και χαμογελά ο πατέρας όλων μας με τη στάση μας αυτή. Όμοια του υιού του. Θεέ μου είπε, μην τους βλέπεις, άσε τους διότι δεν ξέρουν τι κάνουν…

Βάλτε αδέρφια μου σε κάθε αρνητικό πρόσημο που  βάζουν άλλοι στην πορεία σας και στην περπατησιά σας, μπροστά, το δικό σας θετικό πρόσημο και δεχτείτε στο τέλος της ημέρας το χάδι του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού και του Πατέρα Θεού μας.

Τόσες φορές, έχουμε κουβεντιάσει μέσα σε αυτή την εκκλησιά, στου καπετάνιου μας του Άη Γιώργη το Σπιτικό, για τις οικογένειες μας, για την πατρίδα, τη σημαία μας, τις πρεπιές και τις αξίες που δεν πρέπει να χάνουμε ποτέ.

Μα σήμερα αδέρφια μου, ένιωσα την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας την προτροπή, να μην αφήσετε άδειες τις ψυχές και τις καρδιές σας. Δεν ειρηνεύει ο άνθρωπος όταν συμμετέχει σε όσα τον οδηγούν στο σούρουπο και την γκρίζα ζωή.

Μου έλεγε ο φίλος μου, πως: “Ίσως σε τούτο το 12ήμερο, να εμφανιστεί σε όλους μας η ευκαιρία να ξεμπαουλάρουμε το κουρδιστό αυτοκινητάκι και να το κουρδίσουμε για νέες διαδρομές ζωής, συμπεριφορών, εσωτερικής τάξης, που όποτε ξεκουρδίζει να το ξανακουρδίζουμε. Διότι στο δικό μας χέρι είναι και η Γέννηση και το Ωσαννά και το κούρδισμα”.

Χριστός γεννάται, δοξάσατε.

Στη δόξα αυτή εμπεριέχεται η λύτρωση μας και η γαλήνη στις ζωές μας, στα σπιτικά μας, στις ζωές των παιδιών και των εγγονιών μας. Ο πονεμένος γονιός, ο τραυματισμένος, ο τόσο κουρασμένος και ανίκανος να σηκωθεί από το κρεββάτι του πόνου, ο ίδιος αυτός είναι που λέει στο παιδί του….

“Μη στεναχωριέσαι παιδί μου, καλά είμαι, εσύ να προσέχεις τον εαυτό σου”…

Αυτό κάνει η αγάπη παιδιά μου και αδέρφια μου. Χαρίζει λύτρωση και αγάπη. Κι αν δε τον πιστεύετε προσπαθήστε έστω και λίγο να το πράξετε για να το ζήσετε. Είμαι τόσο σίγουρος πως θα χαμογελάσετε μόλις δείτε την αλλαγή στη ζωή σας.

Ο αγώνας δε σταματάει ποτέ, γίνεται όμως πιο δίκαιος, με περισσότερες από εμάς αντοχές. Μπορούμε να στεκόμαστε όρθιοι και να χαμογελάμε. Πιστέψτε με και κάντε πράξη την αλλαγή στη ζωή σας. Άλλωστε ο Θεός αγάπη εστί. Αγάπη αλλά και ειρήνη.

Διότι για να μπορέσουμε να μετέχουμε ενός κόσμου ειρηνικού και χτισμένου με δάκρυα χαράς, πρέπει πρώτα να έχουμε χτίσει τον κόσμο της ειρήνης και των πολλών δακρύων χαράς, μέσα μας.

Και μη σας ξενίσει όταν σας πω ότι σε κάθε δοκιμασία μας, αξίζουν δάκρυα όχι θλίψης, αλλά χαράς, αφού αξιωνόμαστε από το θεό μας να δοκιμαστούμε και να αποδείξουμε την προσήλωση μας στο λόγο του και στο πνεύμα του.

Αυτή η στάση ζωής αδέρφια μου, είναι που λάμπει και φωτοδοτεί στους γύρω μας και δίχως να το καταλάβουμε, γινόμαστε θεραπευτές των συνανθρώπων μας στους ταραγμένους καιρούς και λειτουργούμε θεραπευτικά και στις ταραγμένες τους καρδιές.

Αγωνιστείτε μέσα σε αυτό το δρόμο και κρατείστε ψηλά το κεφάλι σας, ως μαχητές άξιοι και στην προστασία του στρατηγού Χριστού, του δασκάλου της αγάπης για το σύμπαν.

Αντί για ευχές χριστουγεννιάτικες θέλω να σας χαρίσω τον πιο σπουδαίο ύμνο της Αγάπης από την Α΄Επιστολή του Αποστόλου Παύλου προς Κορινθίους.

“Αν ξέρω να μιλώ όλες τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων,

αλλά δεν έχω αγάπη,

τότε έγινα σαν ένας άψυχος χαλκός που βουίζει

ή σαν κύμβαλο που ξεκουφαίνει με τους κρότους του.

Και αν έχω το χάρισμα να προφητεύω και γνωρίζω όλα τα μυστήρια και όλη τη γνώση

και αν έχω όλη την πίστη, ώστε να μετακινώ με τη δύναμη της ακόμη και τα βουνά,

αλλά δεν έχω αγάπη, τότε δεν είμαι τίποτε απολύτως.

Και αν πουλήσω όλη την περιουσία μου για να χορτάσω με ψωμί όλους τους φτωχούς

και αv παραδώσω το σώμα μου για να καεί,

αλλά αγάπη δεν έχω,

τότε σε τίποτε δεν ωφελούμαι.

Η αγάπη είναι μακρόθυμη, είναι ευεργετική και ωφέλιμη,

η αγάπη δε ζηλεύει, η αγάπη δεν ξιπάζεται ( δεν καυχιέται),

δεν είναι περήφανη, δεν κάνει ασχήμιες,

δε ζητεί το συμφέρον της, δεν ερεθίζεται, δε σκέφτεται το κακό για τους άλλους,

δε χαίρει, όταν βλέπει την αδικία,

αλλά συγχαίρει, όταν επικρατεί η αλήθεια.

Η αγάπη όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει.

Η αγάπη ποτέ δεν ξεπέφτει

Έχετε όλοι σας την αγάπη μου,

τις προσευχές μου για τις ζωές σας

και κρατείστε ψηλά όλα όσα σας κάνουν

υπέροχους ανθρώπους.

Συν Θεώ…