Γράφει η Κατερίνα Καλομοίρη, Δικηγόρος Πρώην Αντιδήμαρχος Δήμου Μινώα Πεδιάδος

Ηταν 11 του Νοέμβρη 2023, ημέρα του Αγ. Μηνά της Κρήτης, στο δωμάτιο 11 του Γ.Ν. Ρόδου, που το «Απολλώνιο Φως» έσβησε… το αγέρωχο βλέμμα σου βασίλεψε, το υπερήφανο γέλιο σου σίγησε … κι εμείς προσπαθούσαμε ακόμη να βρούμε το φως σου, στην αλληλεγγύη των βλεμμάτων των γιατρών ή να επαναστατήσουμε στην απόλυτη και οργισμένη αυτή σιωπή του χρόνου.

Η απουσία σου, θόλωσε το μυαλό μας και τα δάκρυα σβήνουν τις σκέψεις μας. Ψάχνω τις λέξεις, ψιθυρίζω τα λόγια, λόγια ξεχωριστά, σαν και σένα… που να μην μοιάζουν με τα άλλα…. αλλά να θυμίζουν εσένα και να σου θυμίζουν ό,τι αγάπησες.
Τα λόγια, που να σε ξέρουν, τις λέξεις, που να σε παρηγορούν εκεί στη συμπαντική σου μοναξιά. Τη μοναξιά, που δεν ήθελες.
‘Ησουν το δικό μας αστέρι, ήσουν η δύναμη της χαράς μας, ήσουν η αντίσταση στους φόβους μας.
Συντετριμμένες οι οικογένειές μας, στη Ρόδο και την Κρήτη… θρηνούμε για σένα. Αρνούμαστε την απώλειά σου. Η καθημερινότητά μας, οι σκέψεις μας, οι συζητήσεις μας, ακουμπούν πάντα σε σένα.

Οι μνήμες σου, τα βιωμένα μας καλοκαίρια στην Κρήτη, πάντα τον μήνα Αύγουστο, μαζί όλη η οικογένειά μας, μαζί και οι πολλοί φίλοι σου. Σε περιμέναμε και αυτόν τον Αύγουστο στην Κρήτη, στο κενό του χρόνου, στην ψευδαίσθηση της παρηγοριάς, βουβοί στη μοναξιά της αναζήτησης, ψάχνοντας τρόπους τουλάχιστον να τιμήσουμε τη μνήμη σου.
Το φως στο σπίτι σας στο Ηράκλειο κλειστό, άδειο και το πατρικό μας. Η παρουσία σου ήταν πάντα θορυβώδης, ο βηματισμός σου γοργός, οι σκέψεις σου αμέτρητες, τα θέλω σου πολλά.

΄Ηθελες να τα προλάβεις όλα. Κάτι έλεγες συχνά, «ότι το ταξίδι της ζωής σου θα ήταν σύντομο». Πώς να χωρέσει τώρα η πολυπλοκότητα των αισθημάτων σου στους περιορισμούς του άχρονου χρόνου και πώς να συνηθίσεις την απραξία στην υπερβατική διάσταση της άλλης ζωής;

Είμαστε όλοι μαζί και πάλι εδώ στη Ρόδο, για σένα. Σε αναζητούμε παντού, στους δρόμους, στη θάλασσα, στις παρέες, στη ζωή μας. Σκοτεινιασμένο το γραφείο σου, άδειο το σπίτι σου … Γιατί, το κενό τούτο είναι ασύλληπτο, αδιανόητο, αβάσταχτο.
΄Ησουν ο «ΗΛΙΟΣ της μάνας σου», ο «ΦΑΡΟΣ του γιου σου», «η ΑΓΑΠΗ της Αγάπης», «το δροσερό μελτέμι του Αυγούστου» για όλους εμάς. ΄Ησουν ο φωτεινός μας άνθρωπος.

΄Ησουν ο φίλος στους φίλους σου, ο γενναιόδωρος, ο ακάματος συνοδοιπόρος πολλών στις ανάγκες, στις λύπες, στις χαρές.
Ο υπερβατικός Φώτης…, που κυνηγούσες τα όνειρα και τα μετουσίωνες σε πράξεις, καλές και χρήσιμες για το κοινό καλό, που ξόδεψες τη ζωή σου, στην απεραντοσύνη του καλού και της προσφοράς.

Ακάματος αγωνιστής της ζωής. Ευφυής και οξυδερκής νομικός. Δημοκράτης, Έντιμος, ευέλικτος, αποτελεσματικός. Ο πολυδιάστατος Φώτης.
Οι γνώσεις και η ευρύτητα των ενδιαφερόντων σου, η κοινωνική σου δράση, η ευγένεισ της ψυχής σου, σου έδωσαν μια ξεχωριστή θέση στην «καρδιά» των συμπολιτών σου.

Καταξιώθηκες επαγγελματικά και ρίζωσες στον τόπο σου, στην αγαπημένη σου Ρόδο, στ’ Απόλλωνα, όπου μεγάλωσες και πάλευες στις θάλασσες της Δωδεκανήσου, για ένα καλύτερο μέλλον, όπως οραματίστηκες.
Δεν θα πω για τα πολιτικά σου πεπραγμένα, άλλωστε έχουν ειπωθεί πολλά και κυρίως έχουν αποδειχθεί περισσότερα….
Θα σου πούμε τα λόγια, που δεν μπορέσαμε να σου πούμε και να σου δώσουμε την υπόσχεσή μας, ότι θα παραμένεις οδηγός στις ψυχές και στη ζωή μας.

Ένα ανεξίτηλο σημάδι στον χρόνο, που θα ενώνει για πάντα τις οικογένειές μας, έτσι όπως εσύ μας ένωσες.
Θα πω, για όσα μας χάρισες, για όσα μας έμαθες αυτά τα 40 χρόνια κοινής πορείας των οικογενειών μας.
Για την αξία της εργασίας, της γνώσης, της κοινωνικής αρετής.

Για την αξία της συνέπειας, της ανιδιοτέλειας, της προσφοράς.
Για την αξία του χρέους, της ευθύνης, της συμμετοχής.
Γιατί πίστευες, πως έτσι πραγματώνεις τα όνειρά σου και πως με τη θέληση, κατακτάς τον κόσμο, με τα μάτια ανοιχτά, με το μυαλό ελεύθερο και την καρδιά γεμάτη καλοσύνη.

Φώτη, στις 11-11-2023 στο δωμάτιο 11, κρατήσαμε λίγη από την ανάσα σου, είδαμε τη σιωπή στις ρυτίδες σου και ακούσαμε το συγκλονιστικό ψιθύρισμά σου…. ΑΡΝΟΥΜΑΙ …

Έναν χρόνο μετά, από εκεί ψηλά, εκεί στο άγνωστο, που πορεύεσαι, αγαπημένε μας Φώτη, φώτιζέ μας…

*Σημείωση: Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα “Ροδιακή” (rodiaki.gr)

Εις μνημην Φωτη Χατζηδιακου  η σύζυγος  του Αγάπη Καλομοίρη και ο γιος του Στέργος Χατζηδιακος προσέφεραν στην ΑΝΩΓΗ το ποσό των 100 ευρώ για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης. Τους ευχαριστούμε θερμά.

 Ο Φώτης Χατζηδιάκος ήταν πρώην δημάρχου Ρόδου και συζύγος της  συμβολαιογράφου Αγάπης Καλομοίρη του Ντουλγκεροβασιλη. Μαζί είχαν αποκτήσει τον μοναχογιό τους, Στεργο.

Ας είναι αιωνία η μνήμη του.