Στα 47 του χρόνια “έφυγε” από τη ζωή ο διεθνώς καταξιωμένος ζωγράφος, Στέλιος Φαιτάκης το γένος Δακανάλη, με την κηδεία του να γίνεται την Τρίτη 10 Οκτωβρίου στις 12 μ.μ στο Μαδέ Μονοφατσίου και τον Ιερό Ναό Κωνσταντίνου και Ελένης. Μητέρα του ήταν η Ειρήνη Δακανάλη που παντρεύτηκε τον Γεώργιο Φαιτάκη. Το ανδρόγυνο έχει έναν ακόμα γιο, τον Γιάννη.

Ο Στέλιος Φαϊτάκης ξεκίνησε την καριέρα του ως καλλιτέχνης γκράφιτι και άρχισε να καθιερώνεται στην ελληνική καλλιτεχνική σκηνή μετά την παρουσίαση της τοιχογραφίας «Ο Σωκράτης πίνει το κώνειο» στην Μπιενάλε της Αθήνας το 2007. Το 2011, με τη συμβολή της επιμελήτριας και πλέον καλλιτεχνικής διευθύντριας του ΕΜΣΤ, Κατερίνας Γρέγου, Η συμμετοχή του στη Μπιενάλε της Βενετίας, το 2011, απογείωσε τη φήμη του σε διεθνές επίπεδο.

Έργα του έχουν παρουσιαστεί σε πληθώρα ατομικών και ομαδικών εκθέσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό: 1η Μπιενάλε της Ρίγας “RIBOCA” (2018), «Αντίδωρον», έκθεση του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ), μέρος της Documenta 14, Κάσελ (2017), «Δικαίωμα στο μέλλον», Μουσείο Τέχνης του 20ου και 21ου αιώνα, Αγία Πετρούπολη (2017), «Τέμπλον», Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσσαλονίκης (2017), «Κοινοί ιεροί τόποι», Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΜOMus), Θεσσαλονίκη (2017), Lasco Project #6, με ανάθεση μόνιμης τοιχογραφίας στο κτήριο του Palais de Tokyo, Παρίσι (2016), “Shit and Die”, Palazzo Cavour, Τορίνο (2014), 1η Μπιενάλε του Κιέβου (2012), τοιχογραφία στην πρόσοψη του Δανέζικου περίπτερου στην 54η Μπιενάλε της Βενετίας (2011), «Art in the Street», MoCa, Λος Άντζελες (2011) και 1η Μπιενάλε της Αθήνας «Destroy Athens» (2007).

Εκτός από την ζωγραφική, ασχολούνταν συστηματικά στις πολεμικές τέχνες ενώ είχε παρακολουθήσει σεμινάρια Οστεοπαθητικής, Τσι Γκόνγκ και λοιπών στοιχείων Παραδοσιακής Κινέζικης Ιατρικής.

Αγαπημένος του στίχος ήταν ο παρακάτω του Ερωτόκριτου, με τον οποίο τον αποχαιρετάμε:

εν είναι το πρεπό του αντρός τα κάνει να διηγάται….

οι άλλοι να τα διαλαλούν και εκείνος να τα αρνάται”