Νιότη δεν είναι μοναχά, μακριά και μαύρη κώμη.

Ούτε το σφριγηλό κορμί τ αμέστωτο ακόμη.

Η Νιότη είναι δίκοπο και κοφτερό μαχαίρι.

Κι απού ‘χει ανοιχτό μυαλό, στη μέση ντου το φέρει.

Δεν φυλακίζεται ποτέ, ούτε την κάνεις ζάφτι.

Και μες στη δίνη του καβγά, πάντα βροντά κι αστράφτει.

Αυτή γκρεμίζει σύνορα και μονοπάθια ανοίγει.

Και μ’ αισιόδοξη μαθιά πάντα μπροστά ξανοίγει.

Άφθαρτα βρίσκει υλικά, για το καινούργιο χτήρι

Κι όλων των γενεών ποθεί να κάνει το χατήρι.

Αν ξοδιαστεί η νιότη σου σε έντιμους αγώνες.

Θα μείνει πάντα ζωντανή κι άφθαρτη στους αιώνες.

Τίμα λοιπόν τη νιότη σου με τη γροθιά σφιγμένη.

Και κορφολόγα έρωντες, για να ναι ευλογημένη.

*Ποτέ Ξανά Φασισμός

**Στίχοι Μήτσος Σταυρακάκης