“Θυμός και θλίψη… τι άλλο να νοιώσει κανείς ακούγοντας αυτήν την είδηση.. Το σχολείο για εμάς είναι ένας χώρος ιερός, γιατί καταθέτουμε κάθε μέρα κάτι από την ψυχή μας. Είναι ένας χώρος ιερός, γιατί εδώ τα παιδιά μας μπορούν να ονειρεύονται, να κάνουν σχέδια για το μέλλον τους, να εκφράζουν τις ανησυχίες και τις αγωνίες τους. Κάποιοι αυτό δεν το κατάλαβαν. Ίσως, επειδή δεν άφησαν το σχολείο, την μοναδική και υπέροχη παιδευτική εμπειρία να μιλήσει στην καρδιά τους. Και δυστυχώς, δεν το σεβάστηκαν.

Για αυτό και ο θυμός. Γιατί έστω και ένα παιδί να βοηθήσει το σχολείο να καλλιεργήσει τις δεξιότητες και τα ταλέντα του, να πραγματοποιήσει τα όνειρά του, όλοι εμείς πρέπει να είμαστε στο πλευρό του.

Για αυτό και η θλίψη. Γιατί αυτός ο ιερός χώρος πνευματικού αγώνα, καλλιέργειας και παιδικού χαμόγελου έγινε στόχος βανδαλισμού. Πώς  να μην  ανησυχεί κανείς…

Να τιμωρηθούν οι ένοχοι; Ας τιμωρηθούν. Το ζητούμενο είναι να καταλάβουμε ΟΛΟΙ την αξία του σχολείου. Οι καταστροφές που προκλήθηκαν δεν είναι απλά ζημιές σε ένα κτήριο. Είναι περιορισμός στο όνειρο, είναι περικοπές στα εφόδια των παιδιών για να βγουν δυνατοί στη ζωή. Είναι βανδαλισμός στο μέλλον των παιδιών μας.”

Από το Γυμνάσιο Ανωγείων