“Ένα μικρό αφιέρωμα στη μνήμη του Αριστείδη Γ. Σμπώκου (Ατζαραριστείδη) από το δάσκαλο Γιώργη Σμπώκο”

Αείμνηστε Ατζαραριστείδη.

Έχουν περάσει έξι μήνες  από την ημέρα που η αγιασμένη ψυχή σου πέταξε στην γειτονιά των αγγέλων, κι όμως εμείς όλοι, που είχαμε την τύχη να ζήσουμε κάπως πιο κοντά σου, εξακολουθούμε να αισθανόμαστε την παρουσία της μορφής και της ψυχής σου κοντά μας, βάλσαμο του πόνου που μας άφησε ο παντοτινός αποχωρισμός σου.

Δεν θ’ αναφερθώ στο σύντομο προσωπικό αποχαιρετισμό μου, να εξυμνήσω τα επιτεύγματα σου στη ζωή και τα ξεχωριστά στολίδια του χαρακτήρα σου, που με τόση απλοχεριά σου χάρισε ο Θεός και η Φύση, εξάλλου με περισσή μαστοριά τονίστηκαν την ημέρα του αποχαιρετισμού σου. Θέλω μόνο, αείμνηστε Αριστείδη, να σ’ ευχαριστήσω για μερικά σημαντικά πράγματα που μου χάρισε η στενή και για μια ολόκληρη ζωή σχέση, που είχα μαζί σου. 

Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για το αναπετάρισμα και το κανάκεμα, που μου έκανες κρατώντας με στα γόνατα σου, στην αυλή του μητάτου του Βαρσάμου, μικρό πεντάχρονο παιδί τότε και για όσα φύτεψε στην καρδιά μου ο ρυθμός και το κανάκεμα σου.

Σ’ ευχαριστώ όπως και όλοι οι Σμπώκηδες, γιατί με την άψογη ζωή και τον αγώνα σου, τίμησες και στόλισες την οικογένεια μας, ακολουθώντας το παράδειγμα των ταγών της και των αείμνηστων αδελφών σου Σάββα, Κλεισθένη, Μίχαλου και Γιάννη, δημιουργώντας παράλληλα μια όμορφη και ξεχωριστή οικογένεια, δίπλα στην άξια σύζυγο σου Λευκοθέα και ακόμη για τα βλαστάρια που δημιουργήσατε: το Βαγγέλη, το Γιώργη και την Ελένη.

Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ακόμη, για τη μεγάλη βοήθεια σου, στην προσπάθεια μου να καταγράψω τη ζωή και τον πολιτισμό των Ανωγείων, γενόμενος μόνιμος βοηθός και συμπαραστάτης, μεταβιβάζοντας μου κατά τις αμέτρητες συνοδοιπορίες μας, στις πλαγιές και τις κορυφές του Ψηλορείτη, τις πλούσιες γνώσεις, πληροφορίες και εμπειρίες σου.

Αείμνηστε Αριστείδη,

καλοσυγγενή και ευγενικέ άνθρωπε, σοβαρέ και μετρημένε.Οι καλοί άνθρωποι δεν ξεχνιούνται ποτέ και ένας τέτοιος ήσουν ΕΣΥ, ευλογημένος από το Θεό, ως άνθρωπος, ως σύζυγος, ως πατέρας, ως συγγενής και Ανωγειανός, που σήκωνε πάνω του σ’ όλη τη ζωή του το μεγαλείο της ανθρωπιάς, που στους χαλεπούς καιρούς μας, σε λίγες καρδιές γεννιέται και μεγαλουργεί.

Πάντα θα με συνοδεύει η θύμηση σου. Σου εύχομαι ανάπαυση και μακαριότητα.

Σημειώσεις ΑΝΩΓΗ: Ο Αριστείδης Σμπώκος “έφυγε” από τη ζωή σε ηλικία 94 ετών στις 19 Μάιου 2020. Στη μνήμη του ο Γεώργιος Σμπώκος προσέφερε χρηματικό ποσό για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης και του Εργαστηρίου Γνώσης της ενορίας του Αγίου Γεωργίου. Τον ευχαριστούμε θερμά και για τα συγκινητικά λόγια με τα οποία το συνόδευσε για την δική μας προσπάθεια στην ΑΝΩΓΗ. 

 Στη φωτογραφία που βρήκε στο αρχείο του διακρίνουμε από αριστερά τους:

Μενέλαος Σμπώκος- η σύζυγος του Καλλιόπη- Γιάννης Σμπώκος (Κωστακογιάννης)- Βασίλης Κονιός (Κονιδοβασίλης)- Άννα Σμπώκου- Κώστας Σμπώκος (ιατρός) Στο μέσον και μπροστά ο Αριστείδης Σμπώκος. Η φωτογραφία τραβήχτηκε τη δεκαετία του 1970 στο μητάτο των Ατζαράδων (Μητάτο Φοβελίτη) στη Νίδα όπου σήμερα είναι εκεί ο Γιώργης Σάββα Σμπώκος.